ราชันเร้นลับ 779 : นัดเดียว

ราชันเร้นลับ 779 : นัดเดียว กระดาษทั้งสามประเภทใน ‘บันทึกการเดินทางของเลมาโน่’ จะมอบสัมผัสปลายนิ้วที่แตกต่างกัน หน้าที่บันทึกได้เฉพาะลำดับ 7 8 และ 9 จะเป็นกระดาษสีขาวที่มีพื้นเรียบ แผ่นบาง หน้าที่บันทึกได้เฉพาะลำดับ 6 และ 5 จะมีสีน้ำตาลอมเหลือง ดูคล้ายหนังสัตว์ มีความยืดหยุ่นสูง ส่วนหน้าที่สามารถบันทึกพลังระดับเทพจะมีสีเหลืองไหม้ ค่อนข้างหนา พื้นผิวมีลวดลาย จึงไม่จำเป็นต้องใช้ตามอง เพียงสัมผัสผ่านๆ ก็สามารถเลือกใช้งานได้ตามสถานการณ์

นิ้วของไคลน์เลื่อนไปยังกระดาษแผ่นหนาและมีลวดลายทั้งสามหน้า หยิบหน้ากลางอย่างเบามือ

แม้ว่ากระเป๋าลับจะไม่ใหญ่มาก ไม่สามารถกางหนังสือออกได้สุด แต่เนื่องจากเสื้อคลุมตัวนี้เป็นสิ่งที่ ‘เมจิกเชี่ยน’ ฟอร์สออกแบบขึ้นมาใช้เอง ทำให้ยังพอจะกางสมุดบันทึกเลมาโน่ได้ในมุมเก้าสิบองศา

ไคลน์สอดฝ่ามือเข้าไประหว่างหน้า ป้องกันมิให้สมุดเวทมนตร์ปิดสนิท ขณะเดียวกันก็เลื่อนนิ้วไปบนพื้นผิวของหน้าที่ต้องการ สัมผัสความขรุขระเล็กน้อยของลวดลาย จนเกิดเป็นภาพสัญลักษณ์แบบเดียวกันขึ้นในใจ

ชายหนุ่มเริ่มถ่ายพลังวิญญาณเข้าไปในหน้ากระดาษ

กระดาษสีเหลืองไหม้หน้านี้บันทึกความสามารถของครึ่งเทพเส้นทาง ‘วายุสลาตัน’

ทอร์นาโด!

ไคลน์หวังสร้างความวุ่นวาย ก่อกวนสายตาของนักบุญแห่งชุมนุมแสงเหนือที่อาจซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ฉวยโอกาสดังกล่าวสังหารมิสเตอร์ X และหลบหนีโดยอาศัยแรงลม

นอกจากจุดประสงค์ข้างต้น ความโกลาหลยังสามารถปกปิดร่องรอยอื่นๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ หากผู้เข้าร่วมชุมนุมกระจัดกระจายไปคนละทิศละทางอย่างแตกตื่น ประกอบกับการที่ทุกคนปกปิดตัวตน คงเป็นการยากที่จะจับมือใครดม ชุมนุมแสงเหนือก็จะไม่พุ่งเป้ามายังซิล

เมื่อตัดสินใจได้ ดวงตาไคลน์มองตรงไปยังตำแหน่งหนึ่ง มือซ้ายบรรจงดึง ‘บันทึกการเดินทางของเลมาโน่’ ออกมาถือ

ขณะเดียวกัน มิสเตอร์ X ขยับสองสามก้าวมายืนข้างๆ ชายหนุ่ม เดินไปในทิศทางเดียวกัน ประหนึ่งเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปี

วินาทีถัดจากนั้น เสียงระเบิดพลันอึกทึกครึกโครม พายุทอร์นาโดที่น่าพรั่นพรึงซึ่งมองเห็นด้วยตาเปล่า กำลังหมุนวนไปรอบๆ อย่างเกรี้ยวกราด ใจกลางพายุคือจุดที่ไคลน์กำหนดด้วยพลังวิญญาณ

ไม่ว่าจะโต๊ะอ่านหนังสือ โต๊ะกาแฟ เก้าอี้ และโซฟา ทุกสิ่งภายในห้องพลันลอยขึ้นฟ้า พายุทอร์นาโดอันทรงพลังหมุนวนด้วยความเร็วสูงจนกำแพงบ้านแหลกละเอียด หลังคาลอยขึ้น บางส่วนร่วงหล่นลงไปยังตรอกข้างๆ ส่วนผู้เข้าร่วมชุมนุม บางคนยืนอยู่บนแนวพายุพอดิบพอดี ร่างกายถูกพัดลอยไปไกล บางคนถูกแรงลมปะทะเฉียดๆ เสียหลักล้มลงด้านหน้า วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิง

หากไม่ใช่เพราะไคลน์จงใจควบคุมทิศทางและความแรงของทอร์นาโด จะไม่ใช่แค่บ้านโทรมๆ ของมิสเตอร์ X ที่ถูกทำลาย แต่ยังรวมถึงตึกรามบ้านช่องโดยรอบทั้งหมด และผู้เข้าร่วมชุมนุมส่วนใหญ่ก็จะได้รับอิทธิพลของพายุโดยตรง เป็นตายร้ายดีอย่างไร คงยากจะคาดเดา

ท่ามกลางเสียงลมหอนดังหวีดแหลม พายุทอร์นาโดลอยสูงขึ้นฟ้าจนดูเหมือนขุนเขาขนาดมหึมา เริ่มเดินหน้าพัดผ่านเข้าไปในตรอก จนกระทั่งถึงถนนใหญ่อีกฟากหนึ่ง ทุกเส้นทางผ่านไป ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือแม้แต่เศษซาก

ร่างไคลน์ปลิวไปในอากาศ แต่ก็ไม่ห่างจากมิสเตอร์ X ที่ถูกวิญญาณอาฆาตเข้าสิงมากนัก ทั้งสองกำลังลอยไปทางถนนอีกเส้น

ระหว่างนั้น เนื่องจากไคลน์และมิสเตอร์ X ยืนใกล้กันในตอนแรก ประกอบกับวิญญาณอาฆาตสามารถ ‘ลอย’ ตัวในอากาศได้ในระดับหนึ่ง ส่งผลให้ระยะห่างระหว่างไคลน์และมิสเตอร์ X ยังอยู่ภายในห้าเมตรตลอดเวลา พลังการตรึงด้ายวิญญาณยังมีผล

ขณะลอยกลางอากาศ ไคลน์ที่หูทั้งสองข้างได้ยินเพียงเสียงลมหวีด เลื่อนมือขวามายังหน้าอกและกระชากออก ฉีกเสื้อคลุมทิ้ง สอดมือเข้าไปหยิบลูกโม่ ‘ลางมรณะ’ ใต้รักแร้

แม้ว่าสภาพปัจจุบันของมิสเตอร์ X จะร่อแร่เต็มที เพียงกระสุนอัดอากาศก็มากพอจะดับลมหายใจ แต่ไคลน์ตัดสินใจไม่ประมาท กังวลเกี่ยวกับผลของสมบัติวิเศษที่ฝ่ายตรงข้ามครอบครอง เหมือนกับในกรณี ‘พลเรือเอกโลหิต’ เซนอล

ในทุกการล่า ห้ามประมาทเหยื่อโดยเด็ดขาด!

ขณะชักมือออกด้วยจิตสังหารท่วมท้น พลังควบคุมด้ายวิญญาณของไคลน์อ่อนแอลงหลายระดับ หากไม่ใช่เพราะมิสเตอร์ X ใกล้จะถูกทำเป็นหุ่นเชิด มันคงฟื้นคืนสติกลับมาได้หลายส่วน

แต่ด้วยสภาพปัจจุบัน มิสเตอร์ X ดึงสติกลับมาได้อย่างเลือนราง เริ่มขัดขืนอีกครั้งอย่างอ่อนแรง

มันพยายามดิ้นรนสุดชีวิต แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นานนัก เพราะปัจจุบันยังคงถูก ‘วิญญาณอาฆาต’ เซนอลสิ่งร่างอยู่ เพียงไม่นาน อวัยวะทุกส่วนก็กลับไปแข็งทื่อตามเดิม

วินาทีถัดมา รูปลักษณ์ของศัตรูค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้ามิสเตอร์ X เป็นใบหน้าที่ค่อนข้างเรียวและชัดลึก

จากที่มิสเตอร์ X เห็น อีกฝ่ายกำลังง้างนกลูกโม่อย่างเยือกเย็น บรรจงเล็งปากกระบอกปืนสีเข้มมาทางตน

ปัง!

ไคลน์เหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล เสียงคำรามของลูกโม่ถูกกลืนหายไปกับสายลม

เพียงพริบตา ศีรษะของมิสเตอร์ X เอนไปด้านหลัง คล้ายกับถูกมือล่องหนชกใส่ใบหน้า

ศีรษะของมัน หน้ากากทองเหลืองของมัน ทุกสิ่งแหลกละเอียด ของเหลวสีแดงและขาวสาดกระเซ็นทุกทิศทาง

เป็นการยิงด้วย ‘โจมตีหนักหน่วง’ !

ลางมรณะได้นำพาความตายมาให้มันสมชื่อ!

ตุ้บ!

หลังจากยิงเสร็จ แผ่นหลังไคลน์กระแทกพื้น กลิ้งไปบนถนนสองสามตลบ

ตุ้บ! มิสเตอร์ X ตกลงข้างๆ ชายหนุ่ม โลหิตและเศษเนื้อที่กระจัดกระจายในอากาศ ค่อยๆ ไหลย้อนกลับอย่างน่าตกตะลึง ชิ้นส่วนทั้งหมดกลับมาประกอบกันอีกครั้งบนศีรษะ!

นี่คือพลังของ ‘วิญญาณอาฆาต’

ขณะเดียวกัน พายุทอร์นาโดที่สูญเสียแก่นสารเริ่มสลายตัว และเนื่องจากเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าครึ่งเทพที่อยู่ไกลออกไปต้องสัมผัสถึงความผิดปรกติ

ภายในมหาวิหารวายุศักดิ์สิทธิ์ อาร์ชบิชอปแห่งเบ็คลันด์คนใหม่ ‘เจ้าพิธีกรรมสีคราม’ เรดาลล์·วาเลนไทน์ รีบบินออกจากห้องทำงาน ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

ไคลน์ที่กำลังกลิ้งไปบนพื้น สังเกตเห็นลมพายุเริ่มเบาบาง ในท่ามือข้างหนึ่งถือลูกโม่ลางมรณะ อีกข้างถือ ‘บันทึกการเดินทางของเลมาโน่’ ชายหนุ่มพลิกหนังสือเวทมนตร์ไปยังหน้ากระดาษสีน้ำตาลอ่อน

หลังจากได้รับหนังสือเล่มนี้ ไคลน์พบว่ามีบางทักษะถูกบันทึกไว้ก่อนแล้ว หนึ่งในนั้นคือ ‘ประตูนักท่องเที่ยว’

มันเคยคิดว่าช่างเป็นเรื่องบังเอิญ แต่หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ การมีพลังชนิดนี้ถูกบันทึกไว้คือ ‘สิ่งที่ควรเกิดขึ้น’ เพราะสมุดบันทึกการเดินทางของเลมาโน่ถูกครอบครองโดยตระกูลอับราฮัม พวกเขาเชี่ยวชาญเส้นทางผู้ฝึกหัด แถมยังมีสมบัติวิเศษที่เกี่ยวข้องอีกหลายชิ้น การบันทึก ‘ประตูนักท่องเที่ยว’ จึงไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะท้ายที่สุด นี่คือหนึ่งในพลังที่ดีที่สุด

ณ ตอนนี้ ขอเพียงประตูนักเดินทางก่อตัวเป็นรูปร่างสมบูรณ์ ไคลน์สามารถนำศพของมิสเตอร์ X ที่วิญญาณอาฆาตกำลังสิงร่าง หลบหนีไปพร้อมกันอย่างปลอดภัย

การที่ไม่ใช่พลังนี้ตั้งแต่อยู่ในบ้าน เพราะมีโอกาสสูงที่จะถูกนักบุญของชุมนุมแสงเหนือขัดขวาง นอกจากนั้น มิสเตอร์ X เองก็เป็น ‘นักท่องเที่ยว’ มีโอกาสค่อนข้างมากที่มันจะคืนสติและหลบหนีขณะอยู่ในโลกวิญญาณ ดังนั้น หากเหยื่อยังไม่ตายสนิท ไคลน์ไม่กล้าเปิดประตูนักท่องเที่ยว

เพียงพริบตา ทัศนวิสัยชายหนุ่มพลันมืดมัว ถนนโดยรอบเต็มไปด้วยของเหลวมายาลึกลับสีเข้ม กำลังควบแน่นด้วยความเร็วสูง ก่อตัวเป็นกรงนกขนาดมหึมาที่แข็งแรง