ราชันเร้นลับ 781 : ผลข้างเคียง

ราชันเร้นลับ 781 : ผลข้างเคียง จ้องมองศพมิสเตอร์ X สักพัก ไคลน์ข่มความคิดที่จะลงมือค้นศพด้วยตัวเอง จึงบังคับให้ ‘วิญญาณอาฆาต’ เซนอลที่อยู่ด้านข้าง ก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย ก้มลงไปถอดแหวนทับทิมออกจากนิ้วมิสเตอร์ X

ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าสมบัติวิเศษของมิสเตอร์ X จะมีผลข้างเคียงเหนือจินตนาการ แต่คนที่ได้รับก็จะเป็นหุ่นเชิด ไม่ใช่ตน!

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด เซนอลกลับมาพร้อมแหวนทับทิม ธนบัตรสี่สิบแปดปอนด์ และกล้องยาสูบที่เต็มไปด้วยใบยาสูบ

แค่นี้…? ผู้ส่งสารของชุมนุมแสงเหนือมีทรัพย์สินแค่นี้? ไคลน์จ้องฉากตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจ เกือบหลุดสบถว่า ‘ยาจกฉิบ!’

เพียงไม่นาน ชายหนุ่มข่มสติกลับมา เริ่มพบว่าสถานการณ์สิ่งที่เกิดขึ้นค่อนข้างสมเหตุสมผล

มิสเตอร์ X เป็น ‘นักท่องเที่ยว’ สามารถบันทึกพลังพิเศษของผู้อื่น เรียกได้ว่ามีความชำนาญรอบด้าน ถึงแม้มันจะครอบครองสมบัติวิเศษ แต่ก็น่าจะ ‘บันทึก’ พลังของวัตถุดังกล่าวไว้ใช้งาน ไม่ต้องคอยพกพาติดตัวตลอดเวลา ด้วยวิธีนี้ มันสามารถเพลิดเพลินไปกับข้อดีของสมบัติวิเศษโดยไม่ต้องกังวลถึงผลข้างเคียง หลีกเลี่ยงการตายด้วยฝีมือตัวเอง

“หากอ้างอิงจากแนวคิดดังกล่าว แหวนวงนี้ก็น่าจะมีพลังประเภทติดตัว หรือไม่ก็แสดงผลอัตโนมัติแบบมีเงื่อนไข”

คิดถึงตรงนี้ ไคลน์พยักหน้าเล็กน้อย บังคับให้เซนอลหยิบศีรษะของมิสเตอร์ X ส่งมาให้ตน ตัดการเชื่อมต่อและกลับมิติหมอก

เมื่อกลับมายังเก้าอี้ของเดอะฟูล ชายหนุ่มไม่เกรงกลัวสิ่งใดอีกต่อไป หยิบแหวนทองฝังทับทิมด้วยมือเปล่า ใช้พลังทำนายเพื่อยืนยันความสามารถที่แท้จริงของสมบัติวิเศษ

ชื่อบุปผาโลหิต…

ช่วยให้ผู้สวมใส่ตระหนักถึงร่างกายตัวเองได้ในเชิงลึก ตราบใดที่ไม่ถูกโจมตีจนเสียชีวิตในคราวเดียว หรือไม่ถูกครอบงำโดยสมบูรณ์ การควบคุมร่างเนื้อที่สูญเสียไป จะค่อยๆ ฟื้นฟูกลับมาทีละนิด

พลังในระดับสัญชาตญาณ… พลังติดตัว…

ดูเหมือนว่า เราคิดถูกแล้วที่ใช้ ‘ลางมรณะ’ ปลิดชีพในคราวเดียว หากไม่ใช้พลังที่รุนแรงที่สุดโจมตีเข้าไป หากมิสเตอร์ X เกิดรอดชีวิต… มันจะคืนสติจากความเจ็บปวดแสนสาหัส หลุดพ้นจากการควบคุมของนักเชิดหุ่น… หมายความว่า มิสเตอร์ Xตระหนักถึงจุดอ่อนในฐานะ ‘จอมเวท’ ของตน เรื่องที่ร่างกายยังขาดการป้องกัน…

นอกจากพลังควบคุมร่างกาย แหวนวงนี้ยังมีเวทมนตร์เกี่ยวกับเลือด… น่าจะเป็นประโยชน์ในอนาคต… ไคลน์ถือแหวนทับทิมไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างนำไปเคาะโต๊ะทองแดงยาวพลางพึมพำ

มันลงมือตรวจสอบผลข้างเคียงของ ‘บุปผาโลหิต’ ต่อทันที

หลายสิบวินาทีถัดมา ไคลน์ลืมตาขึ้น ออกจากภวังค์ความฝัน

นี่ไม่แย่เกินไปหน่อยหรือ…? ชายหนุ่มกระซิบกระซาบด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว

อาศัยพลังทำนายฝัน มันตรวจสอบจนพบผลข้างเคียงด้านลบของ ‘บุปผาโลหิต’ นั่นคือการ ‘สุ่ม’ ทำให้ผู้สวมใส่สูญเสียสติปัญญา ตัดขาดจากความเป็นเหตุเป็นผล!

“…” สมกับเป็นพระผู้สร้างแท้จริง… ไคลน์ขบกรามพลางครุ่นคิด

ในเมื่อผลข้างเคียงเกิดขึ้นแบบสุ่ม หมายความว่า คนปรกติไม่สามารถใช้งานแหวน ‘บุปผาโลหิต’ วงนี้ได้!

ครุ่นคิดถึงฉากก่อนหน้า ไคลน์รำพันติดตลก

มิสเตอร์ X กล้าสวมแหวนวงนี้ได้ยังไง? หรือว่า หลังจากเป็นสาวกของพระผู้สร้างแท้จริง ความเป็นเหตุเป็นผลของมนุษย์จะหายไป ดังนั้น การสวม ‘บุปผาโลหิต’ เข้าไปจึงไม่ทำให้สถานการณ์แย่ลง?

นั่นสินะ… การสูญเสียเหตุและผล ยังไม่เท่ากับกลายเป็นบ้า อย่างน้อยก็ไม่ทำร้ายคนอื่นส่งเดช… แต่ก็ยังกลายเป็นคนโง่โดยสมบูรณ์อยู่ดี เคลื่อนไหวร่างกายไปตามสัญชาตญาณเท่านั้น…

ฟู่ว… ไคลน์พ่นลม ตัดสินใจโยนแหวน ‘บุปผาโลหิต’ เข้าไปในกองขยะ ขจัดความรู้สึกนึกเสียดายทิ้งไป ตามความเห็นของมัน ไม่เพียงตนจะมิอาจใช้งานแหวนวงนี้ แม้แต่การขายก็ยังทำไม่ได้!

คงไม่มีใครยอมซื้อแน่… เว้นเสียแต่จะเป็นคนของชุมนุมแสงเหนือ แต่ถ้าทำแบบนั้น พระผู้สร้างแท้จริงคงกำลังดีใจ…

ขณะเดียวกัน มุมสายตาชายหนุ่มชำเลืองผ่าน ‘พลเรือเอกโลหิต’ เซนอลด้านข้าง

หัวใจไคลน์พลันเต้นแรง นำมือทั้งสองข้างตบฉาดเข้าหากัน

เรื่องง่ายๆ แค่นี้… ทำไมเราคิดไม่ออก? ถึงตัวเราจะไม่สามารถใช้งาน แต่หุ่นเชิดของเราใช้งานได้แน่นอน! เพราะทั้งหมดทั้งมวล หุ่นเชิดทำได้เพียงรับคำสั่งจากร่างต้น ไม่มีสติไว้คิดเองอยู่แล้ว!

‘พลเรือเอกโลหิต’ ‘บุปผาโลหิต’ … นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ! แม้ว่าเซนอลจะมิอาจควบคุมร่างกายตัวเองเนื่องจากตายไปแล้ว แต่เราสามารถทำแทนได้

ด้วยพลังของแหวน ต่อให้สลับเป็นวิญญาณอาฆาตไม่ทัน หรือร่างกายซอมบี้ไม่แข็งแกร่งมากพอ ถูกโจมตีจนแขนขาขาด แต่เราก็ยังสามารถบังคับให้เคลื่อนไหวได้ตามใจนึก…

แน่นอน สำหรับหุ่นเชิด พลังประเภทนี้ไม่สำคัญมากนัก แก่นสารอยู่ที่เวทมนตร์เกี่ยวกับเลือดต่างหาก…

ไม่กี่วินาทีถัดมา ไคลน์ที่กำลังอารมณ์ดี บังคับให้เซนอล ผู้สวมหมวกสามมุมและแจ็คเก็ตสีแดงเข้ม หยิบแหวนทับทิมบนโต๊ะขึ้นมาสวมที่นิ้วชี้ข้างซ้าย

จัดการเสร็จ ไคลน์บังคับให้ ‘วิญญาณอาฆาต’ กลับเข้าไปในเหรียญทอง ก่อนจะยกฝ่ามือซ้ายของตน กางนิ้วทั้งห้าออก

มันคิดจะปลดปล่อย ‘นักสอบสวน’ ในยุบพองหิวโหย!

นี่เป็นคำสัญญาที่เคยให้ไว้ในตอนแรก

ย้อนกลับไปเมื่อครั้งไคลน์ได้รับยุบพองหิวโหย ‘นักสอบสวน’ คือวิญญาณดวงสุดท้ายที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย

ท่ามกลางสายลมเย็นสบาย ร่างวิญญาณพร่ามัวและโปร่งใสปรากฏขึ้นด้านข้างโต๊ะทองแดงยาว

เป็นชายสวมเครื่องแบบทหารเรือยศนาวาโท วัยสามสิบ เคราสีน้ำตาล ใบหน้าเผยความเจ็บปวดและสับสน

“ชื่ออะไร ทำไมถึงถูกคีลิงเกอร์ฆ่า” ไคลน์ถามเสียงต่ำ