ราชันเร้นลับ 834 : โชคดี

ราชันเร้นลับ 834 : โชคดี “เจอตัวแล้ว”

เส้นไหมล่องหนถูกยิงออกมาพร้อมกับคำพูดพานาเทีย รัดพันร่างเกอร์มัน·สแปร์โรว์อย่างรวดเร็ว คล้ายกับจะจับชายหนุ่มมัดขังไว้ในรังไหม

ทันใดนั้น ร่างที่สวมชุดคลุมนักบวชสีดำพลันแบนราบ กลายเป็นกระดาษที่ถูกเกาะกินด้วย ‘สนิม’

ถัดมา ร่างไคลน์โผล่ขึ้นด้านนอกโรงสี ก่อนจะเผ่นหนีหนีเข้าไปยังใจกลางหมู่บ้าน

ชายหนุ่มเคยเห็นร่างจริงของเทพสุริยันเจิดจรัสและยังรอดชีวิตมาได้ โดยธรรมชาติแล้ว ไคลน์มีภูมิคุ้มกันร่างวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก ยากจะคลุ้มคลั่งเพียงเพราะได้เห็นร่างสัตว์ในตำนานเพียงชั่วครู่ นอกจากนั้น พานาเทียยังไม่ใช่สัตว์ในตำนานที่สมบูรณ์ ดังนั้น ถึงจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากมิติหมอก ไคลน์ก็ยังสามารถขจัดความคิดที่พลุ่งพล่าน คืนสติกลับมาอย่างรวดเร็ว หลังจากพบว่าตนอาการไม่ดี ชายหนุ่มฉวยโอกาสจังหวะที่ไอกระแอม แอบใช้พลังกระดาษคนตัวแทน!

กระดาษคนไม่ใช่วัตถุวิเศษ ไม่มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ ไคลน์จึงกล้าพกติดตัวเป็นจำนวนมาก โดยไม่ต้องกังวลว่าจะทำปฏิกิริยากับแก่นผนึกหลังประตูยานิส

และก่อนที่ไคลน์จะเริ่มเผ่นหนี มันนำนิ้วโป้งขวาถูกกับนิ้วกลางเพื่อจุดไฟแป้งที่วางกองอยู่เต็มพื้นโรงสี!

บึ้ม!

แสงสว่างวาบ ระเบิดฝุ่นส่งผลให้โรงสีกระจัดกระจาย กังหันลมตกพื้นในสภาพหัวปัก ร่างพานาเทียแตกกระจัดกระจายท่ามกลางคลื่นกระแทกและเปลวไฟ ราวกับเป็นเพียงกระจกแผ่นหนึ่ง

แทบจะในเวลาเดียวกัน ร่างที่สวมชุดคลุมสีขาวของเธอโผล่ขึ้นด้านหลังไคลน์ มวยผมที่เกล้าไว้หลวมๆ เริ่มคลี่ออกและลอยขึ้นไปในอากาศ

เป๊าะ!

ไคลน์รีบดีดนิ้วเพื่อเผาใบไม้ด้านข้าง ขณะเดียวกันก็บังคับให้พลเรือเอกโลหิตกระโดดกระจกไปโผล่บนหน้าต่างชั้นสองของบ้านข้างๆ พานาเทีย จากนั้นก็พยายามสิงร่างโดยการไปโผล่บนกระจกตาสตรีที่น่าหวาดกลัว

เปลวไฟสีแดงเข้มลุกโชน ห่อหุ้มร่างกายไคลน์ทุกส่วน ช่วยให้ชายหนุ่มหายตัวไปโผล่ในอีกหลายสิบเมตร ส่วนทางด้านพานาเทีย ราวกับกระจกตาของเธอมีกระจกซ่อนอยู่ด้านใน ภาพสะท้อนของชายวัยกลางคนสวมหมวกสามมุมทรงโบราณ ซ้อนทับกันหลายชั้นอย่างสับสนวุ่นวาย

ไคลน์ไม่ลังเล บังคับให้เซนอลกระโดดกลับมาที่หน้าต่าง แปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าและกระโจนใส่แม่มดด้วยความเร็วสูง

ถูกต้อง ไคลน์ยืนยันแล้วว่าพานาเทียคือแม่มด แถมยังเป็นแม่มดครึ่งเทพ!

เส้นผมสีดำและใยบางๆ โปร่งใสจนเกือบล่องหน พลันยืดขยายออกจากร่างกายพานาเทีย เกิดเป็นโครงข่ายใยแมงมุมซับซ้อน ห่อหุ้มร่างกายเซนอลที่ปกคลุมด้วยกระจุกขน

ทว่า ในวินาทีดูเหมือนทั้งสองฝ่ายจะสัมผัสกัน ร่างของพลเรือเอกโลหิตพลันโปร่งใสอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เส้นผมสีดำขลับและใยแมงมุมมายาของแม่มดพุ่งผ่านไป มิอาจพันธนาการเป้าหมาย

ร่างวิญญาณอาฆาต!

“ฮึ!” สีหน้าของพานาเทียยังไม่แปรเปลี่ยน มีเพียงการพ่นลม

เพียงพริบตา เส้นผมที่ยาวหนาและด้ายมายาเส้นบางซึ่งพุ่งผ่านร่างเซนอล เกิดระเบิดกะทันหันพร้อมกับสร้างเปลวสีดำลุกไหม้ ราวกับใช้พลังวิญญาณเป็นเชื้อไฟ เปลี่ยนวิญญาณอาฆาตให้กลางเป็นคบเพลิง!

พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! พลเรือเอกโลหิตที่ถูกเผา กลับคืนร่างมนุษย์หมาป่าในสภาพยับเยิน เศษเลือดเนื้อร่วงหล่นทีละชิ้น