ราชันเร้นลับ 996 : เกมไพ่

ราชันเร้นลับ 996 : เกมไพ่ ก้าวเข้าสู่สโมสรนายทหารผ่านศึกไบลัมตะวันออก ไคลน์ส่งไม้เท้าและหมวกให้บุรุษรับใช้เอ็นยูน พลางหันไปเห็นพันเอกคาลวินแห่งกระทรวงกลาโหมในเครื่องแบบทหาร กำลังถือแก้วไวน์แดงรออยู่ภายในห้องโถง

นายพันหน้ายาวเหมือนลายิ้ม ยกแก้วทักทายดอน·ดันเตส

“ไม่ได้พบกันนาน”

“นานจริงๆ ด้วย” ไคลน์เดินเข้าไปหาพร้อมรอยยิ้ม

พันเอกคาลวินเหยียดมือขวาออก

“ขอแสดงความยินดี คุณทำได้ดีทีเดียว ทุกคนพึงพอใจมาก”

“ผมเองก็พอใจเช่นกัน” ไคลน์ใช้วาทศิลป์ของโลเอ็นเพื่อบรรยายความสุขที่ได้ร่วมงาน จากนั้นก็เหยียดมือขวาออกไปจับตอบ

คาลวินดึงมือกลับ ชำเลืองไปทางส.ส. มัคท์ข้างๆ ดอน·ดันเตส ถอนหายใจและยิ้ม

“ในตอนที่คุณแนะนำดอน·ดันเตสให้เราครั้งแรก บอกตรงๆ ว่าผมไม่เชื่อตาของคุณ… แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงได้เป็นสมาชิกสภา”

“ทุกคนที่ได้ใกล้ชิดกับดอน·ดันเตส สามารถสรุปได้เหมือนกันหมดว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้” ส.ส. มัคท์น้อมรับคำชมของอีกฝ่ายโดยนัย

คาลวินถอนสายตากลับ จิบไวน์แดง มองหน้าดอน·ดันเตส ถามอย่างเป็นกันเอง

“คุณได้มาเท่าไร? สบายใจได้ ผมจะไม่นำข้อมูลนี้ไปกดราคาในภายหลัง เป็นเพียงความอยากรู้อยากเห็นที่บริสุทธิ์ใจ”

“ทองสองหมื่นปอนด์” ไคลน์ตอบราคากลาง

อันที่จริง มันได้รับมาทั้งสิ้นสองหมื่นห้าพันปอนด์ แต่จ่ายหนี้มิสผู้ส่งสารไปหนึ่งหมื่นปอนด์ จึงเหลือหนึ่งหมื่นห้าพันปอนด์

พันเอกคาลวินพยักหน้า

“ไม่เลว… ถ้าคุณต้องการเปลี่ยนแท่งทองพวกนั้นให้เป็นเหรียญทอง ผมสามารถแนะนำให้คุณรู้จักกับวงในของโรงกษาปณ์… เป็นยังไงบ้าง? พบเรื่องผิดปรกติในอาณาจักรของเมซันเญสไหม?”

ไคลน์ตอบตรงๆ โดยไม่คิดมาก

“มี! สถานที่ชื่อว่าจัตุรัสคืนชีพของที่นั่น ถูกทำลายด้วยสายฟ้าจำนวนมาก”

“ผมทราบเรื่องนี้แล้ว” พันเอกคาลวินตอบด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

แต่นายคงไม่ทราบว่า เจ้าของสายฟ้ากำลังอยู่ตรงหน้า… ไคลน์หัวเราะในลำคอ กล่าวต่อไป

“นอกจากนั้น เปลือกนอกคล้ายกับเมซันเญสพยายามรักษาสมดุลกับขั้วอำนาจทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียม แต่ในความเป็นจริง เขาแอบเข้ากับฝ่ายหนึ่งอย่างลับๆ แต่ผมไม่ทราบว่าฝ่ายนั้นเป็นใคร”

มันไม่คิดจะทรยศโบสถ์เทพปัญญาความรู้ แต่ก็ต้องเปิดเผยข้อมูลบางส่วนเพื่อซื้อใจกองทัพโลเอ็น

“หนึ่งสิ่งที่แน่ชัดก็คือ ฝ่ายนั้นไม่ใช่เรา” พันเอกคาลวินพยักหน้าลุ่มลึก

“ไม่น่าจะใช่อินทิสเช่นกัน” ไคลน์ช่วยตัดตัวเลือกที่ผิดให้หนึ่งข้อ

พันเอกคาลวินอืมในลำคอ

“นั่นเป็นผลดีกับเรา… กองกำลังส่วนใหญ่รอบๆ ดินแดนของเมซันเญสล้วนเข้ากับอินทิส หากเขาต้องการขยายอาณาเขต การปะทะกันคือสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ และพวกเราอาจได้ขายอาวุธอีกครั้ง”

กล่าวถึงตรงนี้ มันยกแก้ว

“แด่องค์วายุสลาตัน ขอให้ทุกคนร่ำรวยไปด้วยกัน”

ในฐานะสาวกเทพธิดารัตติกาล ไคลน์และส.ส. มัคท์ได้เพียงยิ้มตอบ มิอาจตอบรับได้ตรงๆ

หลังจากจิบไวน์แดงหนึ่งจิบ คาลวินชี้ไปที่ชั้นสอง

“ดอน… ผมนัดคุณมาในวันนี้ก็เพื่อจะเล่นไพ่กับคนใหญ่คนโต… เท็กซัสโปเกอร์”

“คนใหญ่คนโต?” ไคลน์ถามอย่างสนใจ

สีหน้าคาลวินเผยความเคร่งขรึมเล็กๆ ตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ

“พลเรือเอกอมิรุส… เขากลับมามีตำแหน่งอีกครั้งในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม”

พลเรือเอกอมิรุส… นายพลที่น้องชายถูกถอดออกจากตำแหน่งนายกเทศมนตรีเกาะ ภรรยารองถูกมารดาพฤกษาแห่งแรงกระหายกัดกร่อน และสูญเสียตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพเรือโซเนียภาคกลาง? ฉันเคยร่วมงานกับเขา ปลอมตัวเป็นเขาอยู่พักหนึ่ง… เป็นอย่างที่คิด สำหรับครึ่งเทพ หากไม่ได้ทำผิดร้ายแรงจนเกินไป และเต็มใจที่จะอดทนรอ ก็มีโอกาสหลุดพ้นจากความผิด… ไคลน์นึกทบทวนทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเกาะโอลาวี ภายในใจพลันกระอักกระอ่วน

สำหรับพลเรือเอกอมิรุส·รีเวลต์รายนี้ ไคลน์รู้สึกผิดต่ออีกฝ่ายเล็กๆ แม้ปัญหาส่วนใหญ่จะไม่เกี่ยวข้องกับตนเลย แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า การที่ภรรยารองของอีกฝ่ายถูกกัดกร่อน เป็นเพราะมารดาพฤกษาแห่งแรงกระหายพยายามควบคุมตน

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากผมต้องการร่วมมือกับกองทัพในอนาคต จำเป็นต้องได้รับการยินยอมจากเขา?” ไคลน์ถามเข้าประเด็น

“เป็นเช่นนั้น” พันเอกคาลวินพยักหน้า ชี้ไปทางบันไดที่นำไปสู่ชั้นสอง “ขึ้นไปกันเถอะ”

มาถึงชั้นสอง หยุดอยู่หน้าบานประตูคู่สีแดงเข้ม คาลวินหันมาทางดอน·ดันเตสด้านข้าง