ตอนที่ 415 แตงที่ฝืนเด็ดย่อมไม่หวาน

ตอนที่ 415 แตงที่ฝืนเด็ดย่อมไม่หวาน

“สำนักหยกสวรรค์และวังสวรรค์หมื่นวิมานแห่งมณฑลจินโจวได้ตกลงเป็นพันธมิตรกันมานานแล้ว ทำข้อตกลงเป็นพันธมิตรที่จะร่วมหัวจ่มท้ายไปด้วยกัน จนใจที่สำนักหยกสวรรค์อ่อนแอเกินไป หากไห่อู๋จี๋ลงมือกับมณฑลจินโจว กำลังที่มณฑลหนานโจจะส่งไปสนับสนุนได้มีจำกัด ดังนั้นการที่มีการคานอำนาจกันภายในมณฑลหนานโจวอย่างเช่นในเวลานี้จึงไม่เป็นผลดีเลย กำลังของมณฑลหนานโจวแตกแยกกระจัดกระจาย มณฑลจินโจวคืออุปสรรคที่สำคัญที่สุดในการบุกเข้าโจมตีแคว้นเยี่ยนของแคว้นจ้าว หากแคว้นจ้าวจะเข้าโจมตีแคว้นเยี่ยน แคว้นจ้าวก็จำเป็นต้องสยบมณฑลจินโจวให้ได้เสียก่อน ดังนั้นกองกำลังส่วนตัวของมณฑลจินโจวคือปราการด่านสำคัญที่สุดของแคว้นเยี่ยน ไม่อาจปล่อยให้สูญเสียมณฑลจินโจวไปได้”

หลงซิวกล่าวว่า “หากเกิดความเปลี่ยนแปลงในมณฑลจินโจว หากมีคนอื่นที่ยินดีจะให้การสนับสนุนมณฑลจินโจวขึ้นมา มณฑลจินโจวย่อมตกลงเป็นพันธมิตรด้วยแน่นอน ไม่จำเป็นต้องเลือกสำนักหยกสวรรค์ของเจ้าเสมอไป”

หากมิใช่เพราะอีกฝ่ายมาส่งส่วย หากมิใช่เพราะนำเงินมามอบให้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมอบให้มามากมายขนาดนี้ เกรงว่าคงไม่มีทางได้คุยกันดีๆ เช่นนี้

แต่แน่นอน การที่เผิงโย่วไจ้เลือกที่จะมาพูดโน้มน้าวในช่วงเวลานี้ ก็เป็นเพราะเขาได้ทำการวางแผนมาก่อนแล้ว

พอได้ยินวาจานี้ เผิงโย่วไจ้ถามกลับไปทันที “ท่านประมุขจะให้โจวโส่วเสียนส่งกำลังทหารไปสนับสนุนมณฑลจินโจว หรือว่าจะให้ทางราชสำนักส่งกองกำลังอื่นไปช่วยสนับสนุนมณฑลจินโจวขอรับ?”

เป็นคำถามที่ถามได้ตรงจุดพอดี บางเรื่องก็ไม่เหมาะจะพูดออกไปตรงๆ แต่ทุกคนต่างรู้แก่ใจดีว่าตอนนี้ความสามารถในการถ่วงสมดุลระหว่างสามสำนักใหญ่ของราชสำนักอ่อนแอเป้นอย่างยิ่ง เนื่องจากไม่มีผู้ใดสามารถควบคุมความเห็นแก่ตัวของสามสำนักใหญ่เอาไว้ได้ ประกอบกับปรากฏข้อผิดพลาดขึ้นในแผนการสำคัญบางอย่างของราชสำนักแคว้นเยี่ยน ทำให้สถานการณ์ภายในแคว้นเยี่ยนตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวาย ความแข็งแกร่งของแคว้นเสียหาย คนที่รู้เรื่องราวล้วนทราบดีว่าหากไม่ถูกบีบคั้นจริงๆ แคว้นเยี่ยนนั้นไม่กล้าเป็นฝ่ายประกาศศึกกับแคว้นอื่นก่อนแน่นอน

ไม่ว่าจะให้โจวโส่วเสียนส่งกำลังทหารไปสนับสนุนมณฑลจินโจวหรือว่าให้ราชสำนักส่งกำลังไปสนับสนุน นั่นล้วนหมายความว่าแคว้นเยี่ยนกำลังจะประกาศศึกกับต่างแคว้น ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อทั้งแคว้น

แคว้นเยี่ยนสูญเสียมณฑลเป่ยโจวไปอย่างไรน่ะหรือ? วังเหินเวหา วิมานม่วงทองและสำนักเขากระบี่วิญญาณต่อสู้กับสำนักใหญ่หลายแห่งของแคว้นหานอย่างดุเดือดเพื่อมณฑลเป่ยโจว ทั้งสองฝ่ายประสบความเสียหายอย่างหนัก สุดท้ายสำนักบำเพ็ญเพียรที่ทรงอิทธิพลของแคว้นฉีได้เป็นแกนนำแจ้งหอเลือนสลัวให้เข้ามาระงับเหตุการณ์

หลงซิวจดจำภาพเหตุการณ์โต้แย้งถกเถียงกันในหอเลือนสลัวได้อย่างชัดเจน

กลุ่มสำนักผู้บำเพ็ญเพียรทางฝั่งแคว้นเยี่ยนยอมตกลงยุติสงคราม แต่มีข้อเรียกร้องคือให้กลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรฝ่ายแคว้นหานคืนมณฑลเป่ยโจวมา ให้มณฑลเป่ยโจวกลับคืนสู่แคว้นเยี่ยน

เมื่อเห็นว่ารูปการณ์เอื้อประโยชน์ต่อฝ่ายตน ทางแคว้นหานย่อมไม่ยินยอมคืนมณฑลเป่ยโจวให้

แคว้นซ่งและแคว้นจ้าวเอนเอียงไปทางแคว้นหาน อยากจะอาศัยจังหวะที่แคว้นเยี่ยนโกลาหลเข้ามาแบ่งแยกดินแดนไปใจแทบขาด

กลับเป็นแคว้นจิ้นที่มีแผนร้ายแอบแฝง เสนอให้แคว้นหานและแคว้นเยี่ยนสู้กันให้ถึงที่สุด ผู้ใดชนะก็ได้ไปครอง

ทางแคว้นฉีและแคว้นเว่ยไม่อยากให้แคว้นเยี่ยนถูกตัดแบ่งดินแดนไป เพราะแบบนั้นจะไม่เป็นผลดีต่อพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายยุติสงคราม สองแคว้นไม่สนใจว่าแคว้นเยี่ยนจะประสบความสูญเสียเช่นไร เพราะหาใช่ความสูญเสียของพวกเขาไม่ มีความต้องการเพียงอย่างเดียวคืออยากให้ยุติสงครามทันที

เรื่องนี้ทำให้กลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรจากแคว้นต่างๆ เกิดความขัดแย้งกันขึ้นภายในหอเลือนสลัว

แคว้นหานไม่ยอมปล่อยมณฑลเป่ยโจวให้หลุดมือไป ส่วนกำลังของแคว้นเยี่ยนภายในหอเลือนสลัวก็อ่อนแอเกินไป ไม่มีผู้ใดช่วยทวงความเป็นธรรมให้ สุดท้ายก็จำเป็นต้องยอมไกล่เกลี่ยประนีประนอม ทัพใหญ่ของทั้งสองฝ่ายยุติการต่อสู้ในแถบพื้นที่ที่ตนครอบครองอยู่ มณฑลเป่ยโจวจึงหลุดลอยออกไปเช่นนี้

เผิงโย่วไจ้เฝ้าสังเกตสีหน้าท่าทีอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “แต่แน่นอน ด้วยเงื่อนไขเดียวกันนี้ ไม่ว่าจะให้ผู้ใดมาปกครองมณฑลหนานโจวก็เหมือนกันทั้งสิ้น แต่ทางสำนักหยกสวรรค์ยังมีข้อได้เปรียบที่กลุ่มอิทธิพลอื่นไม่มีอยู่ นั่นคือกององครักษ์เลิศล้ำห้าวหาญ! ทรงพลังพอจะทำให้แคว้นจ้าวนึกกริ่งเกรงได้แน่นอน สำนักจิตกระจ่างและหอบุปผาล่องไม่มีทางทำได้ มณฑลหนานโจวจำเป็นต้องรวมเป็นหนึ่งเดียว ขอท่านประมุขโปรดพิจารณาด้วย!”

หลังจากหลงซิวใคร่ครวญเงียบๆ อยู่สักพักก็เอ่ยถามว่า “หากราชสำนักสูญเสียอำนาจควบคุมมณฑลหนานโจวไป ทางราชสำนักกก็จะประสบความสูญเสียในด้านเงินภาษีไปอย่างมหาศาลด้วยเช่นกัน ราชสำนักไหนเลยจะยอมรับได้!”

พอได้ยินวาจานี้เผิงโย่วไจ้ก็นึกปรีดาอยู่ในใจ ทราบว่าอีกฝ่ายยอมอนุญาตแล้ว จึงรีบเอ่ยว่า “ภาษีที่มณฑลหนานโจวสมควรจ่ายก็จะจ่ายให้ราชสำนักดังเดิม ไม่ลดน้อยไปกว่าที่ผ่านมาแน่นอน ในข้อนี้ข้าสามารถเป็นตัวแทนสำนักหยกสวรรค์รับประกันกับท่านประมุขได้ขอรับ!”

หลงซิวถามว่า “เจ้าคิดจะเปลี่ยนมณฑลหนานโจวให้กลายเป็นมณฑลเป่ยโจวแห่งที่สองอย่างนั้นหรือ?”

ความหมายในวาจาคือ หากเจ้าเอามณฑลหนานโจวไปสวามิภักดิ์ต่อแคว้นจ้าวจะทำอย่างไรเล่า? แต่เขาก็ไม่มีทางเอ่ยออกไปตรงๆ เช่นนี้

เผิงโย่วไจ้รีบเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอนขอรับ! ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องความลำบากของสำนักเขามหายานที่ต้องพยายามรักษาชีวิตให้อยู่รอดในขณะนี้ แต่ทางมณฑลจินโจวจะยอมปล่อยให้มณฑลหนานโจวย้ายไปสวามิภักดิ์ต่อแคว้นจ้าวจนถูกศัตรูตีขนาบข้างได้อย่างไร? ถ้าเกิดมณฑลจินโจวตั้งตัวเป็นศัตรูกับมณฑลหนานโจวขึ้นมา นั่นมิเท่ากับว่ามณฑลหนานโจวรนหาที่ตายหรอกหรือขอรับ?”

……

ช่วงต้นปีของรัชศกแคว้นอู่ปีที่สองร้อยห้าสิบแปด

ห้าจังหวัดตอนล่างในมณฑลหนานโจวของแคว้นเยี่ยนเริ่มระดมพลอย่างลับๆ แต่ไม่ว่าจะดำเนินการอย่างลับๆ เพียงใด การเรียกระดมกองทัพใหญ่หลายแสนนายไหนเลยจะรอดพ้นสายตาของผู้ที่คอยจับตาดูอยู่ไปได้?

ในชั่วขณะนั้น โจวโส่วเสียนผู้ว่าการมณฑลหนานโจวเร่งร้องขอกำลังสนับสนุนจากเมืองหลวงแคว้นเยี่ยนอย่างต่อเนื่อง

กลุ่มอิทธิพลในแคว้นต่างๆ ล้วนหันมาจับตามองมณฑลหนานโจวของแคว้นเยี่ยนอย่างใกล้ชิด

ด้านนอกกระท่อมฟาง หนิวโหย่วเต้าออกมาส่งซางซูชิง

ศึกใหญ่ใกล้เข้ามาแล้ว ซางเฉาจงได้รับคำสั่งให้นำกำลังทหารมุ่งหน้าไปยังศูนย์บัญชาการกลางของทัพใหญ่ห้าจังหวัด ต้องให้ความร่วมมือกับเฟิ่งหลิงปอเพื่อวางแผนกลยุทธ์ ในช่วงเวลานี้ซางซูชิงไม่อาจรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปได้ นางต้องติดตามพี่ชายไปด้วย

หนิวโหย่วเต้าเฝ้ามองซางซูชิงจากไปไกล จากนั้นเงยหน้ามองท้องนภาสีครามสดใส ในที่สุดควันเทาทึบก็สลายไปจากท้องฟ้าแล้ว เนื่องจากช่างในโรงหลอมถูกเรียกตัวติดตามกองทัพไปด้วยเช่นกัน

ก่วนฟางอี๋ถอนหายใจ “ดูเหมือนจะเกิดสงครามใหญ่ขึ้นอย่างไม่อาจเลี่ยงได้เสียแล้ว!”

หนิวโหย่วเต้ากล่าวเสียงเรียบ “พวกเราก็สมควรย้ายที่กันได้แล้ว”

กงซุนปู้ที่อยู่ไม่ไกลทะยานเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ประคองจดหมายลับที่ผ่านการถอดความมาแล้วให้ด้วยสองมือ “เต้าเหยี่ย จดหมายจากแคว้นฉีขอรับ”

หนิวโหย่วเต้าไม่จำเป็นต้องเปิดอ่านก็รู้ว่าเป็นจดหมายจากผู้ใด พอรับไปดูก็ใช่จริงๆ เป็นจดหมายจากชายาอวี้อ๋องแห่งแคว้นฉีอีกแล้ว ส่งมาขอร้องให้เขาช่วยไปโน้มน้าวซางเฉาจงให้หยุดการเข้าโจมตีมณฑลหนานโจวอีกตามเคย

นี่เป็นจดหมายฉบับที่สามแล้ว หนิวโหย่วเต้าทราบดีว่านี่เป็นเจตนาของเฮ่าอวิ๋นถูที่อยู่เบื้องหลังแน่นอน

“สตรีนางนี้หมายความว่าอย่างไรกัน? หรือข้ายังพูดไม่ชัดเจนพอ? ไยจึงรบเร้าร้องขอมาซ้ำๆ อีก?” หนิวโหย่วเต้าขมวดคิ้ว

ก่วนฟางอี๋ยื่นมือไปหยิบจดหมายมาอ่าน ใคร่ครวญเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “เนื้อความในจดหมายฉบับนี้มีความอ้อนวอนมากกว่าที่ผ่านมา น่าจะมิใช่เจตนาของเฮ่าอวิ๋นถูแล้ว คาดว่าตัวนางคงอยากจัดการเรื่องราวให้สำเร็จด้วยสถานะของพระชายาอวี้อ๋อง และอาจจะเป็นเจตนาของอวี้อ๋องด้วย คิดว่าคงต้องการแสดงความสามารถของตนได้เฮ่าอวิ๋นถูได้เห็น”