ตอนที่ 475 ไร้กำลังจะตอบโต้

ตอนที่ 475 ไร้กำลังจะตอบโต้

คลื่นพลังทำลายล้างดังต่อเนื่องดั่งสายฟ้าฟาด เสียงดังสนั่นเขย่าขวัญคน

หากใช้เนตรทิพย์มองออกไป จะเห็นว่าบนร่างของอสูรศักดิ์สิทธิ์มีปราณปีศาจพลุ่งพล่านออกมา แล้วก็มองเห็นว่าพลังงานที่ก่วนฟางอี๋ระเบิดออกมาเป็นเหมือนคลื่นยักษ์ที่เปล่งแสงเจิดจ้า

พลังโจมตีของอสูรศักดิ์สิทธิ์พุ่งแหวกคลื่นยักษ์นี้เสมือนดาวตกที่พุ่งมาจากนอกโลก ทะลวงแสงที่เจิดจ้าพร่างพราว ฉีกกระชาก บดขยี้ กวาดทุกอย่างจนสลายหายไป

เมื่อถูกโจมตีด้วยพลังเช่นนี้ ก่วนฟางอี๋รู้สึกตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

แต่เมื่อใช้งานยันต์กระบี่สวรรค์แล้ว หากพลังยังไม่หมดก็ไม่มีทางหยุดลงได้ นางถูกพลังมหาศาลล้อมพัวพันจนไม่อาจปลีกตัวเป็นอิสระได้ ไม่อาจออกไปจากพันธนาการของพลังงานจำนวนมหาศาลได้ จึงทำได้เพียงชี้นำพลังให้โจมตีต่อไป

จะไม่โจมตีก็ไม่ได้เช่นกัน อีกฝ่ายแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ หากโจมตีมาที่เจ้า เจ้าจะหลบเลี่ยงได้หรือ?

ในเวลานี้เอง นางเพิ่งจะเข้าใจอย่างแท้จริงว่าอะไรคือยอดฝีมือที่เทียบได้กับระดับจิตทารก

หลายปีมานี้แม้นางจะครอบครองยันต์กระบี่สวรรค์ไว้โดยไม่ใช้งาน เพียงนำออกมาข่มขู่ศัตรูเท่านั้น แต่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับโอสถทองคนใดบ้างที่ไม่กริ่งเกรงในยันต์กระบี่สวรรค์

แต่ปีศาจที่อยู่ตรงหน้าตนนี้ ไหนเลยจะเกรงกลัวอันใดในยันต์กระบี่สวรรค์ ไม่หลบเลี่ยงเลยด้วยซ้ำ ต่อให้กระบี่สวรรค์ของนางถาโถมใส่ดังอัสนี มันก็ยังกล้าฝ่าทะลวงอัสนีออกมา ไหนเลยจะมีความเกรงกลัว?

ปราณกระบี่สิบสองสายจากยันต์กระบี่สวรรค์ ปราณกระบี่สายที่เจ็ดของก่วนฟางอี๋ยังไม่ทันฟันออกไป อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งเข้ามาดั่งดาวตกก็ซัดฝ่ามือข้างหนึ่งใส่ลำแสงที่ล้อมพัวพันอยู่รอบกายก่วนฟางอี๋ ทำลายพลังโจมตีจากยันต์กระบี่สวรรค์ด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด

ตูม! เสียงดังสนั่นสะเทือนแก้วหู ลมพายุที่ระเบิดขึ้นเป็นเหมือนดั่งคลื่นกระแทกที่อันรุนแรง พฤกษาใหญ่โตทางเบื้องล่างถูกพัดพาจนพลิกโค่นขึ้นมาทั้งราก ฝุ่นหินปลิวว่อนกระจัดกระจาย อสูรผีเสื้อที่ลอยอยู่กลางอากาศส่ายไหวโอนเอน กางปีกอยู่ท่ามกลางลมกระโชก ยากจะประคองตัวให้นิ่งได้ พวกอสูรระดับต่ำปลิวไปตามลม

พรูด! ก่วนฟางอี๋ที่รีดเอาสภาวะทั้งหมดที่มีมาเพื่อป้องกันกระอักเลือดออกมา! กระดูกซี่โครงด้านหน้าหักร้าวหลายซี่ในชั่วพริบตา ปลิวถลาไปตามแรงลมดั่งว่าวสายป่านขาด

ท่ามกลางลมที่กระโชกคลุ้มคลั่ง หยวนฟางที่กุมหัวหลบหนีหัวซุกหัวซุนหันกลับไปมอง พลันทะยานร่างขึ้นไปในทันใด รับร่างก่วนฟางอี๋ที่ร่วงหล่นลงมาเอาไว้ ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก หันหลังหลบหนีเข้าไปในป่า ไหนเลยจะยังสนใจความเป็นความตายของคนอื่นอีก หนีให้รอดก่อนแล้วค่อยว่ากัน

สำหรับเขาแล้ว การที่ยังพาก่วนฟางอี๋หลบหนีไปด้วยในตอนที่เอาชีวิตรอดได้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ณ ใจกลางพายุที่โหมกระหน่ำคลุ้มคลั่ง พรึบ! ปีกเรืองแสงสีเงินคู่หนึ่งกางออกมาอีกครั้ง อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ห่างจากพื้นจั้งกว่ากางปีกออกอีกครั้ง กระพือพยุงตัวให้ลอยอยู่กางอากาศ สองเนตรที่อยู่บนใบหน้าเย้ายวนแปลกประหลาดพลันหันไปมองคนผู้หนึ่งที่พุ่งเข้ามา

ท่ามกลางคลื่นกระแทกที่ระเบิดออกไปทุกทิศทุกทาง หยวนกังวิ่งฝ่าเข้ามาอย่างบ้าดีเดือด ทุกย่างก้าวล้วนประทับรอยเท้ากดลึกลงไปในพื้น ปล่อยให้เศษหินเศษดินที่ปลิวว่อนกระทบร่างกาย บนร่างกายที่โน้มตัวพุ่งเข้าไป อาภรณ์บนร่างฉีกขาด ปลิดปลิวไปตามแรงลม

อสูรศักดิ์สิทธิ์กระพือปีกเล็กน้อย ปรับเปลี่ยนทิศทาง เผชิญหน้าด้วยแววตาเย็นชา

หนิวโหย่วเต้าที่เหินทะยานอยู่ท่ามกลางสายลมดั่งมัจฉาตกใจเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นภาพนั้น ไม่กล้าจินตนาการถึงผลลัพธ์หลังจากที่หยวนกังประมือกับอสูรศักดิ์สิทธิ์เลยว่าจะเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ทันแล้ว

“ผัวะ!” หยวนกังที่พุ่งฝ่าสายลมย่อตัวกระโจนขึ้นไป มัดกล้ามบนร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าปูดนูนขึ้นมาดั่งก้อนศิลา เส้นเลือดปูดโปนไปทั่วร่าง สองดาบสะบั้นดาบออกไป ประกายดาบสายหนึ่งพุ่งออกไปพร้อมกับเงาดาบชุดหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏให้เห็นมาก่อน ฟันออกไปอย่างคลุ้มคลั่ง

ความเร็วของดาบ เร็วยิ่งกว่าครั้งใดๆ ในอดีตที่ผ่านมาของเขา!ไอรีนโนเวล

“โฮก!”

เสียงพยัคฆ์คำรามกึกก้องดังสนั่นขึ้นมา เงาดาบหลายสายฟาดฟันออกไป

เค้ง! เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังสะท้อนไปมา!

อสูรศักดิ์สิทธิ์ยกแขนข้างหนึ่งขึ้นปกป้องศีรษะเอาไว้ ประกายกระบี่ที่ฟันลงมากระทบลงบนแขนนางจนเกิดเสียงเป็นเสียงโลหะกระทบกัน ประกายไฟแลบออกมา ระดับความแข็งแกร่งของร่างกายนั้นน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก

แต่เป็นเพราะล่องลอยอยู่กลางอากาศจึงไร้แรงต้าน สถานการณ์ของนางจึงแตกต่างไปจากตอนที่พุ่งลงมาจากบนอากาศก่อนหน้านี้ อสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกดาบนี้โจมตีจนสองเท้าร่วงแตะพื้น

กลิ่นอายอันแกร่งกล้าแปลกประหลาดที่โจมตีเข้ามาทำให้แววตาของอสูรศักดิ์สิทธิ์วูบไหวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

หยวนกังเองก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่มาจากร่างกายของนางเช่นกัน อานุภาพการโจมตีของอสูรศักดิ์สิทธิ์ตนนี้รุนแรงอย่างยิ่ง ต่างจากผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปที่จะมีพลังขยายตัวออกมาทันทีที่ลงมือโจมตี

เขาสังเกตเห็นว่าในการโจมตีของอสูรศักดิ์สิทธิ์ตนนี้ไม่มีร่องรอยของพลังปราณเลย มันกลับคล้ายคลึงกับวิธีการปล่อยพลังของเขา

พลังอันแข็งแกร่งสองสายเข้าปะทะกัน ดาบที่หยวนกังฟันลงไปถูกกระแทกออกมา ตัวเขาพลิกหมุนกลางอากาศ เสียงพยัคฆ์คำรามดัง “โฮก!” แว่วขึ้นมาอีกครั้ง เขาบิดตัวพลางฟันดาบออกไปในแนวขวางอีกครั้ง แต่อานุภาพการโจมตีกลับไม่ดุดันเช่นที่ฟันออกไปก่อนหน้านี้艾琳小說

อสูรศักดิ์สิทธิ์ยกแขนขึ้นป้องกันอีกครั้ง เคร้ง! เสียงปะทะกันระหว่างดาบและท่อนแขนดังสะท้อนขึ้นมาอีกครั้ง

หยวนกังที่เท้าแตะลงพื้นคิดจะเงื้อดาบฟันออกไปอีกครั้ง แต่กลับมองเห็นแสงสีเงินที่โถมเข้ามายังเบื้องหน้า

ยังไม่ทันได้รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ท่ามกลางเสียงที่ดังสนั่น หูอื้อตาลาย ร่างกายชาหนึบ ถูกพลังที่รุนแรงจนสามารถเคลื่อนเขาเขย่าสมุทรโจมตีเข้าใส่

พริบตาที่อสูรศักดิ์สิทธิ์เหวี่ยงแขนป้องกัน มันได้เอี้ยวตัวสะบัดปีก ไม่ให้โอกาสหยวนกังได้ลงมืออีก ปีกข้างหนึ่งฟาดใส่หยวนกังจนกระเด็นออกไป

พรูด! เขากระอักเลือดสดๆ ออกมาเช่นกัน ร่างปลิวออกไปราวก้อนหินที่ถูกขว้าง

อสูรศักดิ์สิทธิ์ก้มหน้ามองแขนของตนเองเล็กน้อย พบว่าบนกระดูกที่งอกออกมาจากท่อนแขนปรากฏรอยฟันสองเส้น รอยหนึ่งลึก รอยหนึ่งตื้น

“รับไปซะ!” หนิวโหย่วเต้าตะโกนใส่

เขากลัวว่าอสูรศักดิ์สิทธิ์จะไล่ตามหยวนกังไปต่อ ด้วยความเร็วของเขาไม่มีทางไล่ตามความเร็วของอสูรศักดิ์สิทธิ์ทัน จึงตั้งใจเปล่งเสียงตะโกนทั้งที่ตัวยังมาไม่ถึง ต้องการดึงดูดความสนใจของอสูรศักดิ์สิทธิ์

อสูรศักดิ์สิทธิ์หันมาทันที บนร่างกายเกิดเสียงดังเคร้งๆ ขึ้นมา ถูกปราณกระบี่หลายสายโจมตีใส่อย่างรุนแรง

แต่นางยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ปราณกระบี่เหล่านั้นเหมือนแค่สร้างความคันยุบยิบให้นางเท่านั้น แม้แต่การโจมตีจากหยวนกังที่มีพลังเพียงพอจะปะทะกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับโอสถทองตรงๆ ได้ก็ยังไม่สามารถทำร้ายนางได้ แล้วปราณกระบี่ที่หนิวโหย่วเต้าฟันออกมาจะนับเป็นอันใดได้

ในจุดนี้หนิวโหย่วเต้าเองก็ทราบดี