ตอนที่ 486 สับสน

ตอนที่ 486 สับสน

ณ โรงเตี๊ยม ก่วนฟางอี๋เดินวนกลับไปกลับมาอยู่ในห้องของหนิวโหย่วเต้า เดินไปชะเง้อคอมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะ

เหตุการณ์ช่วงที่หนิวโหย่วเต้าจะออกไปไม่อาจเล็ดรอดสายตานางไปได้ ตอนโผล่พ้นประตูออกมานางก็ตามออกมาด้วย ถามว่าหนิวโหย่วเต้าจะไปไหน หนิวโหย่วเต้าไม่บอกและไม่ให้นางตามไปด้วย ในมุมมองของนาง หนิวโหย่วเต้าทำตัวมีลับลมคมนัย แสดงว่าต้องมีเรื่องใดปิดบังตนอยู่แน่นอน จึงเฝ้ารออยู่ในห้องพักของหนิวโหย่วเต้ามาตลอด

ส่วนเรื่องที่ว่าเป็นสตรีแล้วเอาแต่มาขลุกอยู่ในห้องพักของบุรุษคนหนึ่งจะส่งผลกระทบต่อเชื่อเสียงหรือไม่ นางไม่ได้แยแสเลย เดิมทีก็มีชื่อเสียงลื่อเลืองอยู่แล้ว ช่วงหลายปีมานี้ค้างคืนกับบุรุษไม่ซ้ำหน้าจนเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว ไหนเลยจะกลัวเรื่องนี้ได้ ปกติแล้วล้วนเป็นฝ่ายบุรุษที่จะหลบเลี่ยงกลัวเสียชื่อเสียงเพราะนาง

ระหว่างที่เดินวนไปวนมา ก็มีเสียงฝีเท้าแว่วออกมาจากเฉลียงทางเดินด้านนอก เข้ามาใกล้ทางด้านนี้ หยวนกังพลันเปิดประตูนำทางเข้ามา หนิวโหย่วเต้าอุ้มคนผู้หนึ่งตามเข้ามา เป็นอิ๋นเอ๋อร์

บนใบหน้าของอิ๋นเอ๋อร์มีคราบเลือดเด่นชัด แอบอิงอยู่ในอ้อมอกของหนิวโหย่วเต้าเหมือนลูกแมวน้อยตัวหนึ่ง ท่าทางอ่อนแอ เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บสาหัส

ก่วนฟางอี๋แปลกใจ เอ่ยถามไป “เกิดอะไรขึ้น?”

หนิวโหย่วเต้าวางอิ๋นเอ๋อร์ลงบนเตียง ยามที่ลุกขึ้นมาอิ๋นเอ๋อร์ยื่นมือข้างหนึ่งมาคว้าเสื้อเขาไว้ไม่ยอมปล่อย แววตาอ่อนระโหย ดูน่าสงสารนัก

“ไม่ไปไหนหรอก” หนิวโหย่วเต้าเอ่ยปลอบ ฝืนแกะนิ้วของนางออก กดมือของนางที่ยกขึ้นมาลงไป สุดท้ายก็เอ่ยขู่ว่า “หากยังดื้ออีก ข้าไม่เอาเจ้าแล้วนะ”

หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงจะไม่กล้าแข็งกร้าวกับนางเช่นนี้

ครั้งนี้อิ๋นเอ๋อร์ปล่อยมือลงอย่างว่าง่าย แต่สายตากลับจ้องหนิวโหย่วเต้าเขม็ง ราวกับกลัวว่าหนิวโหย่วเต้าจะหนีไป

“เฮ้อ!” หนิวโหย่วเต้ายืดตัวขึ้นพลางถอนหายใจ

ก่วนฟางอี๋ถามอีกครั้ง “นางเป็นอะไรไป?”

หนิวโหย่วเต้าตอบว่า “ดูเอาเองสิ ถูกคนทำร้ายมา”

“ห๊า?” ก่วนฟางอี๋ตกใจมาก “ใครกันที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ทำร้ายนางได้อย่างหรือ?”

หยวนกังเองก็ตกใจอย่างมากเช่นกัน แต่พอจะมีเป้าหมายที่น่าสงสัยรางๆ แล้ว เนื่องจากหนิวโหย่วเต้าออกไปพบจ้าวสยงเกอมา

“อย่าพูดเรื่องนี้เลย” หนิวโหย่วเต้าโบกมือ ไม่สะดวกจะเล่าเรื่องนี้เช่นกัน มิเช่นนั้นเขาคงจะพาก่วนฟางอี๋ไปพบจ้าวสยงเกอด้วยกันแล้ว

คนที่ทำร้ายอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้ย่อมไม่ธรรมดา คนอยากรู้อยากเห็นอย่างก่วนฟางอี๋จะทนไหวได้อย่างไร ยังคงซักไซ้ไม่ยอมเลิกรา “ไม่เอา บอกมาเดี๋ยวนี้”

หนิวโหย่วเต้าเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าดูแคลนตัวเอง “จ้าวสยงเกอ”

“นี่…” ก่วนฟางอี๋ผงะไป จากนั้นก็แสดงสีหน้าเหลือจะเชื่อ “จ้าวสยงเกอมาแล้วหรือ? เจ้าไปพบเขามาหรือ? พลังของจ้าวสยงเกอแกร่งกล้าถึงขั้นนี้เชียวหรือ? สามารถทำร้ายนางได้?” นางหันกลับไปมองอิ๋นเอ๋อร์ นึกถึงตอนที่นางรอดชีวิตมาได้ รีบถามออกไปว่า “จ้าวสยงเกอบาดเจ็บหรือตายไปแล้ว?”

หนิวโหย่วเต้าตอบว่า “เขายังอยู่ดี ไหนเลยจะประสบเหตุอันใด”

ก่วนฟางอี๋ไม่อยากเชื่อ “เป็นไปได้อย่างไร?”

นางเคยประมือกับอสูรศักดิ์สิทธิ์มาก่อน นางมีเหตุผลที่ทำให้เชื่ออยู่ ขนาดจ้าวสยงเกอเองยังต้องกริ่งเกรงยันต์กระบี่สวรรค์ของนางอยู่สามส่วน แต่อิ๋นเอ๋อร์ที่อยู่เบื้องหน้าคือคนที่เมินเฉยต่อยันต์กระบี่สวรรค์ได้ แล้วจ้าวสยงเกอจะเป็นคู่ต่อสู้ของคนผู้นี้ได้อย่างไร

หากเป็นก่อนหน้านี้หนิวโหย่วก็คงไม่เชื่อเช่นกัน แต่ความเป็นจริงได้พิสูจน์เรื่องนี้แล้ว หากมิใช่เพราะเรื่องพลังปีศาจที่จ้าวสยงเกอเอ่ยถึงที่ทำให้เขาพอจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา ครั้งนี้ขาก็คงจะฉวยโอกาสสังหารอิ๋นเอ๋อร์เพื่อตัดปัญหาไปแล้ว

ในขณะที่กำลังจะสังหารอิ๋นเอ๋อร์ อิ๋นเอ๋อร์ไม่มีกำลังพอจะขัดขืนเลย หลังจากทดสอบดูแล้ว มันก็ทำให้เขาเข้าใจเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาอย่างแท้จริง

อสูรศักดิ์สิทธิ์ตนนี้มิได้เสแสร้ง หากแต่ไม่มีพลังเหมือนตอนอยู่ในรูปลักษณ์ปีศาจร้ายก่อนหน้านี้แล้วจริงๆ น่าจะเกี่ยวข้องกับการที่เขาสลายปราณปีศาจประหลาดภายในร่างของอสูรศักดิ์สิทธิ์ไป แล้วก็เป็นเพราะเรื่องพลังปีศาจที่จ้าวสยงเกอเอ่ยถึง เขาถึงได้เข้าใจขึ้นมา

ความรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนต่อราชินีปีศาจที่อ่อนแอไร้เดียงสาในช่วงที่ผ่านล้วนเป็นเขาที่ตื่นตูมไปเอง

อิ๋นเอ๋อร์ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนเลย เป็นพวกเขาต่างหากที่คิดซับซ้อนไปเอง

อีกฝ่ายไม่ได้แสร้งทำตัวไร้เดียงสา แต่นางจดจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ตอนที่เพิ่งถูกปลดปล่อยออกมาจากศูนย์กลางของค่ายกลก็เห็นได้ชัดว่าความทรงจำมีปัญหา หลังจากสลายพลังปีศาจกลายร่างเป็นมนุษย์ก็เปรียบเสมือนกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง

หลังจากไม่มีภัยคุกคามความปลอดภัยแล้ว หนิวโหย่วเต้าก็จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับปัญหาเรื่องหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นซางซ่งก็ดีหรือหลีเกอก็ช่าง เหตุใดต้องกักขังราชินีปีศาจตนนี้ไว้ในศูนย์กลางของค่ายกลด้วย? นี่เห็นได้ชัดเจนว่า ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดที่หลงเข้าสู่ค่ายกลแล้วต้องการหาทางออก ก็ล้วนแต่ต้องปลดปล่อยราชินีปีศาจออกมาทั้งสิ้น เท่ากับว่าต้องการให้ราชินีปีศาจตนนี้ได้มีชีวิตใหม่

แล้วซางซ่งหรือว่าหลีเกอทำเช่นนี้ด้วยจุดประสงค์ใด?

คำถามนี้ทำให้คนยากจะเข้าใจได้จริงๆ ซางซ่งและหลีเกอไม่ได้ให้คำตอบไว้ แต่เขาคาดเดาได้รางๆ ว่าคำตอบน่าจะอยู่ที่ตัวของราชินีปีศาจตนนี้ แต่ราชินีปีศาจตนนี้จำอะไรไม่ได้เลย ความทรงจำจะฟื้นฟูกลับมาหรือเปล่า?

ค่ายกล สุสานโบราณ คันฉ่อง ค่ายกลในแดนความฝันผีเสื้อ ราชินีปีศาจที่ถูกผนึกอยู่ในศูนย์กลางของค่ายกล ซางซ่งทำลายฟ้า สองสามีภรรยาไปที่ไหนแล้ว? เพราะเหตุใดเขากับเจ้าลิงจึงเดินทางข้ามผ่านสุสานโบราณมายังโลกนี้? ดูเหมือนทั้งหมดนี้ล้วนเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกัน

มีเพียงคนที่ไขปริศนาคันฉ่องได้ถึงจะได้ฝึกฝนเคล็ดวิชามหาจักรวาล ขณะเดียวกันก็ต้องตามหาพระราชวังในแดนความฝันให้พบด้วย และหลังจากได้ฝึกฝนเคล็ดวิชามหาจักรวาล ก็จะสามารถขจัดปราณปีศาจประหลาดในร่างของอสูรศักดิสิทธิ์ได้พอดี เห็นได้ชัดว่ามิใช่เรื่องบังเอิญ

ทุกเรื่องราวนี้เขาตระหนักได้อย่างชัดเจนแล้วว่าราชินีปีศาจตนนี้ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับคนที่มีเงื่อนไขสอดคล้องกับเรื่องราวทั้งหมด ซึ่งก็คือเตรียมไว้สำหรับเขานั่นเอง

อิ๋นเอ๋อร์ไม่มีทางกลายเป็นภัยคุกคามเขา เขาสามารถสลายปราณปีศาจประหลาดใด ในแง่หนึ่งแล้วก็คือเขาสามารถควบคุมอิ๋นเอ๋อร์ได้

เมื่อปะติดปะต่อเรื่องเหล่านี้ได้ เขาก็ไม่สามารถลงมือสังหารอิ๋นเอ๋อร์ได้อีก

หากไม่ใช่เพราะมีอวิ๋นจีเข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วก็ยังบุ่มบ่ามลงมือ คาดว่าตัวเขาคงได้เผชิญหน้ากับปัญหาเหล่านี้ตั้งแต่แรกแล้ว

“มีอะไรเป็นไปไม่ได้ล่ะ? อีกฝ่ายมีประสบการณ์ต่อสู้มากกว่านาง” หนิวโหย่วเต้าเอ่ยเฉไฉกลบเกลื่อนไป

เขาไม่ได้บอกให้รู้ว่าอิ๋นเอ๋อร์ในปัจจุบันนี้สามารถรังแกได้ง่ายๆ หากปล่อยให้นางทราบเข้า นางไม่มีทางยอมให้อิ๋นเอ๋อร์รั้งอยู่ข้างกายแน่นอน เก็บไว้ใกล้ตัวมีแต่จะชักนำปัญหาเข้ามาได้ง่ายๆ เขายังหาทางคลายปัญหาซับซ้อนที่แฝงอยู่ในเรื่องราวไม่ได้ จึงไม่สะดวกจะเปิดเผยความลับที่เกี่ยวข้องถึงชีวิตทั้งสองชาติของเขา

ก่วนฟางอี๋มีสีหน้าคลางแคลง เห็นได้ชัดว่ามีข้อสงสัย

หนิวโหย่วเต้าเบี่ยงเบนหัวข้อสนทนาไป เอ่ยถามว่า “ทางนั้นเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วหรือ?”

ก่วนฟางอี๋ตอบว่า “เรียบร้อยแล้ว พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อ จะให้ลงมือตอนนี้เลยไหม?”

หนิวโหย่วเต้ากล่าวว่า “ดึกสงัดปลอดคน ดึงดูดความสนใจคนได้ง่าย เขาเองก็ไม่สะดวกจะหลบหนีไปเช่นกัน เมืองวั่นเซี่ยงไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะจะลงมือ รอเช้าวันพรุ่งนี้เถอะ”