ตอนที่ 553 จำได้หรือไม่ว่าท่านยังติดค้างข้าอยู่หนึ่งฝ่ามือ

ตอนที่ 553 จำได้หรือไม่ว่าท่านยังติดค้างข้าอยู่หนึ่งฝ่ามือ

สามเจ้าสำนักยินดีปรีดาพลางพูดจาสำรวมไปตามมารยาทสองสามประโยค มีของขวัญมากำนัลให้เช่นกัน สั่งให้คนพาชายสองคนเข้ามา

คนหนึ่งอยู่ในสภาพอเนจอนาถอย่างยิ่ง ถูกศิษย์สำนักเซียนสถิตสองคนลากเข้ามาคฤหาสน์ กดตัวให้คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าหนิวโหย่วเต้า เป็นซ่งซูนั่นเอง

ส่วนอีกคนที่เดินตามเข้ามาเป็นเฉินกุยซั่วที่ดูกระวนกระวายใจเล็กน้อย

เขาไม่ได้ถูกจับตัวมา แต่หลังจากส่งจดหมายให้สามสำนักใหญ่เสร็จก็ได้รับคำสั่งให้เดินทางกลับมา มารออยู่ทางนี้

ซ่งซูที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเงยหน้ามองหนิวโหย่วเต้า พอจะเดาเรื่องออก แต่เขากลับไม่เคยพบหนิวโหย่วเต้ามาก่อนจึงเอ่ยถามว่า “เจ้าคือหนิวโหย่วเต้ากระมัง?”

หนิวโหย่วเต้าพยักหน้านิดๆ “ข้าเอง! ไม่เคยมีโอกาสพบเจ้ามาก่อน แต่ข้ากลับคุ้นเคยกับบุตรชายของเจ้าดี”

คนที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้สังหารบุตรชายของตน อีกทั้งสังหารพี่ชายทั้งสองของตน ซ้ำยังทำลายล้างทั้งตระกูลของตนด้วย ซ่งซูพลันดิ้นรนพร้อมตะโกนใส่ “ไอ้สารเลว!”

“ยังกล้าปากดีอีก!” เฟ่ยฉางหลิวแค่นเสียง เขาเอียงคอส่งสัญญาณเล็กน้อย ศิษย์ทั้งสองของสำนักเซียนสถิตจะลงโทษเขาสักเล็กน้อยในทันที

กลับเป็นหนิวโหย่วเต้าที่ยกมือปรามไว้

ซ่งซูหันไปจ้องมองสามเจ้าสำนัก สบถด่า “พวกคนถ่อยทรยศนาย พวกเจ้าจะต้องไม่ตายดี!”

เซี่ยฮวาเอ่ยเยาะหยัน “ทรยศนายหรือ? เจ้าคิดว่าตระกูลซ่งของเจ้าดีเด่มากจริงๆ อย่างนั้นหรือ? ไม่รู้หรือว่าใต้หล้าเป็นของผู้บำเพ็ญเพียร?”

หนิวโหย่วเต้าไม่ได้ถือสาอะไรซ่งซู มองไปทางเฉินกุยซั่วที่ยืนอย่างค่อนข้างสำรวม อมยิ้มพลางเอ่ยว่า “หลายปีมานี้ลำบากเจ้าแล้ว ทำได้ดีมาก เซ่าผิงปอไม่ใช่คนที่หลอกได้ง่ายๆ เมื่อเกิดเรื่องขึ้น เขาน่าจะเดาออกแล้วว่าปัญหาเกิดขึ้นตรงไหน เจ้ากลับไปหาทางเซ่าผิงปอไม่ได้แล้ว ต่อไปก็บำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถิด”

“ขอบพระคุณเต้าเหยี่ย” เฉินกุยซั่วประสานมือกล่าวขอบคุณ

ซ่งซูหันไปมองเขาแล้วด่าต่อ “เป็นข้าที่ตาบอดเอง หลงไว้ใจเจ้าถึงเพียงนั้น หลายปีมานี้ข้าเคยทำไม่ดีต่อเจ้าหรือ? จิตสำนึกของเจ้าถูกสุนัขกัดกินไปหมดแล้วหรือ?”

เฉินกุยซั่วสวนกลับทันที “ซ่งซู คนทรยศสำนักล้มล้างอาจารย์อย่างเจ้ายังมีหน้ามาพูดเรื่องจิตสำนึกด้วยหรือ?”

ซ่งซูยังคิดจะด่าต่อ ทว่าศิษย์สำนักเซียนสถิตที่ได้รับสัญญาณจากเฟ่ยฉางหลิวก็เข้าควบคุมไม่ให้เขาส่งเสียงได้อีก

เฟ่ยฉางหลิวถามหนิวโหย่วเต้า “เต้าเหยี่ย จะให้จัดการคนผู้นี้อย่างไร?”

ที่นำตัวคนมาหาหนิวโหย่วเต้า เพราะต้องการถามว่าจะให้จัดการอย่างไรก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่หลักๆ คือต้องการเตือนหนิวโหย่วเต้าว่าอย่าลืมความดีความชอบของพวกเขา

เฉินกุยซั่วประสานมือเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “เต้าเหยี่ย ข้ายินดีลงมือกำจัดคนชั่วผู้นี้ขอรับ!”

หนิวโหย่วเต้าโยกกระบี่ที่กุมไว้ด้วยสองมือไปมาอย่างช้าๆ จ้องมองซ่งซูอยู่สักพัก จู่ๆ พลันเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ว่า “จับกุมตัวคนร้ายทำลายล้างตระกูลซ่งได้แล้ว คุมตัวคนส่งไปยังเมืองหลวงมอบให้ทางราชสำนัก ให้ทางราชสำนักไปจัดการเอาเอง”

พอเฉินกุยซั่วได้ฟังก็ค่อนข้างร้อนใจขึ้นมา เขากลัวว่าจะถูกซ่งซูล้างแค้น “เต้าเหยี่ย ซ่งจิ่วหมิงมีเส้นสายในเมืองหลวงอยู่มากมาย หากคุมตัวส่งไปยังเมืองหลวงเกรงว่า…”

หนิวโหย่วเต้าเอ่ยตัดบท “เอาล่ะ จัดการตามนี้แหละ ตัวข้าผู้นี้ไม่ชอบการฆ่าฟัน อีกทั้งไม่ชอบสังหารก่อกรรมให้เปื้อนคาวโลหิต” ไอรีนโนเวล

เฟ่ยฉางหลิว เซี่ยฮวาและเจิ้งจิ่วเซียวฟังแล้วขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเห็นด้วยกับคำพูดนี้เท่าไร แต่ยังคงจัดการไปตามที่เขาสั่งการ ลากตัวคนออกไปแล้ว

ซ่งซูที่ถูกลากตัวออกไปจ้องมองมาทางนี้ตลอดทาง แค้นใจอย่างยิ่ง ชิงชังฝังรากลึก ในอดีตปีนั้นจะอย่างไรก็คาดไม่ถึงเลยว่าตระกูลซ่งที่ยิ่งใหญ่จะถูกคนชั้นต่ำคนหนึ่งของสำนักสวรรค์พิสุทธิ์ทำลายล้างทั้งตระกูลได้ หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้คงฆ่าตัดตอนไปแต่เนิ่นๆ จนใจที่โลกนี้ไม่มียาย้อนเวลา

แต่ทางหนิวโหย่วเต้าไม่เหลือบมองเขาเลยแม้แต่น้อย

เจิ้งจิ่วเซียวเอ่ยเตือนเล็กน้อยด้วยความลังเล “เต้าเหยี่ย คำพูดของน้องชายคนนี้ถูกต้องแล้ว ในเมืองยังมีพรรคพวกเก่าของซ่งจิ่วหมิงอยู่ไม่น้อย หากปล่อยให้เขารอดตัวไปได้ เกรงว่าคงจะคิดหาทางกลับมาล้างแค้นอย่างสุดกำลังแน่”

หนิวโหย่วเต้าเอ่ยเสียงเรียบ “เกิดเป็นคนอย่าได้ตึงจนเกินไป คุมตัวส่งไปยังเมืองหลวงซะ แล้วแต่ดวงเขาเถิด”

เขาไม่จำเป็นต้องบอกความคิดที่แท้จริงให้คนกลุ่มนี้รู้ แค่ซ่งซูคนเดียวไม่ควรค่าให้เขาต้องกังวลเลย ตอนนี้เขาจำเป็นต้องกลัวตระกูลซ่งอีกหรือ? ถึงสังหารซ่งซูไปก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีใจแม้แต่น้อย

ขอเพียงทางฝั่งราชสำนักแคว้นเยี่ยนมิใช่คนโง่ เรื่องมาถึงขั้นนี้ คงพอจะรู้แล้วว่าตัวเขาต่างหากที่เป็นคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังการทำลายล้างตระกูลซ่ง ตอนนี้ที่เขาส่งตัวซ่งซูกลับไปยังเมืองหลวงในฐานะคนร้าย ก็เพียงเพราะต้องการใช้ชีวิตของซ่งซูหยั่งเชิงท่าทีของราชสำนักแคว้นเยี่ยนในปัจจุบันนี้ดูเท่านั้น

ในอดีตเขาสังหารราชทูแคว้นเยี่ยน อาศัยบารมีหอหิมะเหมันต์ข่มขู่ราชสำนักแคว้นเยี่ยน หลังจากประสบเรื่องราวเหล่านี้เข้าไป ราชสำนักแคว้นเยี่ยนไหนเลยจะมองเส้นสนกลในไม่ออกอีก?

ซางเฉาจงใช้เวลาไม่นานก็ยึดมณฑลหนานโจวแห่งนี้มาจากโจวโส่วเสียนได้ อันที่จริงยังคงมีควันหลงอยู่

ราชสำนักแคว้นเยี่ยนไม่ยินดีจะเสียมณฑลหนานโจวไป โดยเฉพาะองค์ฮ่องเต้อย่างซางเจี้ยนสยง

หากเป็นคนอื่นยังพอว่า แต่ผู้ที่ยึดมณฑลหนานโจวไปคือบุตรชายของซางเจี้ยนปั๋ว ซ้ำยังเรืองอำนาจขึ้นมาอีก เกรงว่าซางเจี้ยนสยงคงกินไม่ได้นอนไม่หลับ

ที่ตอนนี้ยังไม่แตะต้องมณฑลหนานโจวมีสาเหตุอยู่หลายประการ ประการแรกคือซางเฉาจงได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักให้เป็นผู้ว่าการมณฑลหนานโจวอย่างเป็นทางการ ซางเจี้ยนสยงไม่อาจตบหน้าตัวเองได้ในทันที ได้แต่อดทนไปก่อนชั่วคราว ประการที่สองคือราชสำนักแคว้นเยี่ยนมิได้หูหนวกตาบอด รับรู้ถึงการฟาดฟันกันระหว่างฝั่งนี้กับสำนักหยกสวรรค์ คาดว่าราชสำนักแคว้นเยี่ยนคิดจะนั่งภูดูเสือกัดกันเพื่อรอโอกาสลงมือ

คาดว่าราชสำนักแคว้นเยี่ยนก็คงคาดไม่ถึงเช่นกันว่าสำนักหยกสวรรค์จะถูกเขี่ยออกไปด้วยวิธีนี้ แผนการพินาศย่อยยับลง

อีกทั้งตอนนี้สามสำนักใหญ่ก็สอดมือเข้ามาจัดการเรื่องระหว่างมณฑลหนานโจวและมณฑลเป่ยโจวแล้ว ทั้งสองมณฑลยังคงอยู่ระหว่างการแลกเปลี่ยนกัน เพื่อให้ได้มณฑลเป่ยโจวกลับมาอย่างราบรื่น ราชสำนักแคว้นเยี่ยนไม่มีทางผลีผลามลงมือในขณะนี้ได้

แต่จะให้รอจนเรื่องราวเหล่านี้ผ่านพ้นไปอย่างนั้นหรือ? เกรงว่าคลื่นพายุคงโถมเข้ามาแล้ว!

การฟาดฟันที่ผ่านมาและเรื่องวุ่นวายต่างๆ นาๆ สรุปแล้วล้วนทำไปเพราะเขาและซางเฉาจงอยากจะครอบครองมณฑลนี้อย่างมั่นคง

ตอนนี้สถานการณ์ภายในมณฑลหนานโจวมั่นคงแล้ว เขาก็อยากจะคว้าโอกาสดีรีบขจัดอุปสรรคบางอย่างทิ้งโดยเร็ว อีกทั้งใช้เรื่องการรับมณฑลเป่ยโจวกลับมาประจบเอาใจสามสำนักใหญ่ด้วย

จะรับมือศึกนอกก็ต้องสยบศึกใน เมื่อสถานการณ์ภายในมณฑลสงบ เขาก็หันเหความสนใจไปที่ราชสำนักแคว้นเยี่ยนอย่างรวดเร็ว นี่คือภัยคุกคามใหญ่หลวงที่สุดสำหรับมณฑลหนานโจวในขณะนี้ เขาไม่มีทางรอให้ราชสำนักแคว้นเยี่ยนเป็นฝ่ายโจมตีมาก่อนแล้วค่อยตอบโต้รับมือ