ตอนที่ 105 ผู้ใดอยู่บนต้นไม้

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเจียงหลีต่อสู้ไม่เป็น อีกทั้งยังใช้ทักษะการต่อสู้พรสวรรค์อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า ต้องหมดพลังวิญญาณอย่างแน่นอน ขณะที่ผ่อนแรงอยู่นั้น เสียงอ่อนเยาว์กลับตะโกนชื่อที่ทำให้คนหวาดกลัว

“ฉีกเวหาาาาา!”

“ฉีกเวหาาาาา!”

“ฉีกเวหาาาาา!”

ทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ถูกปล่อยออกมาสามครั้งติดต่อกัน!

“นี่มันอะไรกัน เป็นไปไม่ได้” ในที่สุดนักฆ่าหลิงเจี้ยงที่ต่อสู้กับเจียงหลีอยู่ ก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป

ดวงตาของนักฆ่าหลิงเจี้ยงคนอื่นที่อยู่ในขบวน สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ สิ่งที่ปรากฎอยู่ต่อหน้านั้น เกินความรู้ขั้นพื้นฐานที่พวกเขารู้จัก

ผู้ใดที่อยู่ในระดับหลิงซื่อ ไม่มีใครที่ปล่อยพลังทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ต่อเนื่องติดต่อกันห้าครั้ง แล้วยังแข็งแรงมีชีวิตชีวาอยู่

เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!

ปีศาจ! นางนี่คือปีศาจ!

ในขณะเดียวกัน สายตาที่พวกเขามองเจียงหลีได้เปลี่ยนไป สาดสายตาอำมหิตที่ไปทางนาง เหมือนจะอาฆาตกว่าที่มองลู่เสวียน

“หลียาโถ่ว เจ้าช่างเก่งกาจยิ่งนัก” ลู่เสวียนที่หายจากอาการตกตะลึง สีหน้าความกังวลกลับกลายเป็นความตื่นเต้นแทน

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

พลังแห่งการทำลายล้างระเบิดออกมาจากตัวเจียงหลี ทักษะการต่อสู้พรสวรรค์แบบซ้อนทับ ไม่ได้ง่ายเหมือนหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง อีกทั้ง ก่อนหน้านี้ เหล่านักฆ่าทั้งหลายไม่ได้มีการเตรียมตัวแต่อย่างใด และไม่เชื่อว่าเจียงหลีจะสามารถปล่อยทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ออกมาเป็นครั้งที่สามได้

ด้วยความรีบร้อน นักฆ่าหลิงเจี้ยงที่สู้กับนางถูกบังคับให้ถอยกลับไปที่บริเวณรอบนอก

นักฆ่าคนที่อยู่ในขบวนรู้ตัวอีกที ต่างพากันจู่โจมเจียงหลีเพื่อจะฆ่านาง จนเลี่ยเทียนซื่อได้ระเบิดพลังออกมา เงาร่างใหญ่มโหฬารของเลี่ยเทียนซื่อราวกับว่าจะทะลุฟ้าดิน อนุภาพพลังสีเทาหลอมกับสีทองแห่งการทำลายล้าง ได้ปกคลุมทุกสิ่ง แผ่นดินสั่นสะเทือน ต้นไม้ใบหญ้าแตกสายเป็นผุยผง พายุทรายโหมกระหน่ำ

ศึกหุบเขาโยวโยวครั้งนี้ ดึงดูดสายตาผู้เข้าทดสอบคนอื่นๆ อยู่ไม่น้อย

ทว่า ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด เมื่อพวกเขาจะเข้าใกล้ ก็ต้องถูกสำนักหลิงอู่ห้ามไว้ ถึงแม้จะเป็นคนของสถาบันไป๋หยวนจะไล่ตามออกไปได้ ต่างพากันถูกคนแปลกหน้านำทางไปอีกทาง ความผิดปกติเช่นนี้ ดึงดูดความสนใจของผู้คุมจากสถาบันไป๋หยวน หลังจากที่เขาถูกคนล่อออกไปอีกทาง รู้สึกตัวทันทีเลยว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา เขสสลัดคนที่เข้ามาพัวพันทิ้ง แล้วรีบไปรายงานข่าวกับสถาบบันอย่างรวดเร็ว

บรรยากาศการทดสอบของหุบเขาโยวโยว เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เจียงหลีที่ปล่อยทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ออกมาหลายครั้ง ไม่ได้เกิดอาการหมดเรี่ยวแรงอย่างที่ทุกคนคาดเดาไว้ แต่กลับหาช่องว่าง เมื่อพวกนักฆ่าทั้งหลายโดดบีบบังคับให้ถดถอย นางรีบคว้าดึงชายเสื้อของลู่เสวียนพาเขาหนีออกไป

เมื่อพลังวิญญาณเหือดหายไป พลังแห่งการทำลายล้างก็ได้สลายไปกับสายลม หลังจากที่ทุกอย่างเงียบสงบลง ได้มีชายฉกรรจ์แปดคนที่สวมเสื้อดำพร้อมหน้ากากที่ปิดหน้าไว้กระโดดมาจากไกล มาหยุดอยู่ตรงพื้นดินที่ถูกทำลาย ดวงตาที่มืดมนราวกับจะหยดออกมา

“เจ้าพวกไร้ประโยชน์ กะอีแค่เด็กสองคนยังฆ่าไม่ได้” ผู้เป็นหัวหน้าสะบัดแขนเสื้อด้วยความโมโห

เจ็ดคนที่เหลือไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ได้แต่ก้มหน้าทนรับความโกรธ

พวกเขาเองก็คาดไม่ถึงว่าเรื่องราวมันจะกลายเป็นเช่นนี้ เดิมทีคิดว่าเอาผู้มีเนตรญาณระดับหลิงเจี้ยงไปสู้กับผู้ที่มีระดับเพียงหลิงซื่อ เช่นนั้นก็ไม่ต้องเดาจุดจบให้ยาก แต่เด็กสองคนนั้นกลับหลบหนีไปได้ครั้งแล้วครั้งเล่า!

“มัวยืนรออะไรอยู่เล่า ยังไม่รีบไปตามอีก หาพวกเขาให้เจอ ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น แล้วจงฆ่าพวกมันทิ้งเสีย ทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากนายท่านให้สำเร็จ” ผู้เป็นหัวหน้าสั่งด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น