ตอนที่ 146 ถ้านางจะเอา ก็ต้องเป็นของนาง

“เสวียนกังกุยปรากฏตัวแล้ววว!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมากจากไกลๆ ทำให้สีหน้าของเจียงหลีเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

นางรีบมองไปที่ชาวเป่ยโหรวพวกนั้น ไม่พลาดที่จะเห็นความหวั่นไหวในสายตาพวกเขา

คนกลุ่มนี้จะกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ในการที่ข้าจะแย่งชิงเสวียนกังกุย นางพูดในใจ เดิมทีคิดว่าแยกกับคนพวกนี้ แล้ววางแผนหาเสวียนกังกุยให้เจอก่อน ตอนนี้แผนล่มแล้ว

“อาหลี พวกเราไปกันเถอะ” เจียงเฮ่าเฝ้าเจียงหลีอยู่ข้างๆ แล้วจับตาดูการเคลื่อนไหวของคนกลุ่มนี้เหมือนกัน เห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของชาวเป่ยโหรว เขาพูดข้างหูเจียงหลีอย่างเบาๆ ทันที

เจียงหลีพยักหน้า แล้วหันหลังตามเจียงเฮ่าไป วิ่งไปทางเสียงนั้นอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ต้องแข่งกันว่าใครเร็วกว่า!

“ไป!” เห็นเจียงหลีเคลื่อนไหว ไป๋เซี่ยงเลี่ยยิ้มเยาะแล้วโบกมือให้พรรคพวก

กลุ่มคนวัยรุ่นชาวเป่ยโหรวกลุ่มนั้นก็รอไม่ไหวมานานแล้ว เห็นว่าในที่สุดไป๋เซี่ยงเลี่ยก็ออกคำสั่ง รีบตามเขาที่ไล่ตามเจียงหลีที่หายไปท่ามกลางหนองน้ำ

คนด้านหน้า เจียงหลีมองดูด้านหลังตลอด

นางรู้สึกได้ว่าชาวเป่ยโหรวไล่ตามมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่าเป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่นาง แต่เป็นวิญญาณยุทธ์เสวียนกังกุย

“อาหลี ครู่หนึ่งก็หาเสวียนกังกุยเจอ เจ้าเพียงแต่จัดการมันให้อยู่หมัด เรื่องอื่นข้าจัดการเอง” เจียงเฮ่าพูดเสียงต่ำ

เจียงหลีมองเขาด้วยความประหลาดใจ ไม่รู้ว่าเขาไปเอาความมั่นใจมากแบบนี้มาจากไหน

ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะมีพลังขั้นหลิงเจี้ยงแล้ว แต่ในอาณาเขตหลิงอู่ เป็นหลิงเจี้ยงแล้วจะมีประโยชน์อะไร

กล่าวคือชายวัยกลางคนชาวเป่ยโหรวแข็งแกร่งกว่าเจียงเฮ่ามาก

สังเกตเห็นความสงสัยในตาของน้องสาว เจียงเฮ่ายิ้มเล็กน้อยภายใต้หน้ากาก พูดอย่างไม่สนใจว่า “ไม่เป็นไร ในอาณาเขตหลิงอู่นี้ไม่ได้ตายจริงเสียหน่อย”

“ถึงแม้เป็นเช่นนี้ แต่ก็ทำให้ร่างกายได้รับความเสียหายอย่างหนัก” เจียงหลีขมวดคิ้วพูด

เจียงเฮ่ากลับพูดว่า “วางใจได้ ข้าวางแผนไว้แล้ว”

เขาพูดอย่างมั่นใจ แต่ว่าเจียงหลีฟังแล้วกลับรู้ถึงเจตจำนงอันแน่วแน่ที่จะสละชีวิตเพื่อปกป้องนาง

ตู้มมม!

ในหนองน้ำลึก ทันใดนั้นก็เกิดเสียงระเบิดที่รุนแรงมากขึ้นมา สั่นสะเทือนจนดินโคลนในหนองน้ำพุ่งขึ้นมาราวกับน้ำพลุ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน ทำให้เจียงเฮ่าที่จับข้อมือของเจียงหลีอยู่หยุดชะงัก

แม้แต่ชาวเป่ยโหรวที่ไล่ตามอยู่ข้างหลัง ก็ถูกไป๋เซี่ยงเลี่ยยกมือขึ้นสั่งให้หยุด มองไปที่หนองน้ำ

เป่ยยวนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

“อารอง เกิดอะไรขึ้นรึ” คนๆ นั้นที่เจียงหลีเคยเจอก่อนหน้านี้ เด็กหนุ่มที่ถือลูกเก็บวิญญาณแล้วดูดวิญญาณยุทธ์ไป เข้ามาถามข้างๆ ไป๋เซี่ยงเลี่ย

แววตาของไป๋เซี่ยงเลี่ยไม่อาจคาดการณ์ได้ หลังจากนั้นครู่เดียว เขาถึงได้พูดสิ่งที่ตนเองคาดเดาออกมา “คาดว่าน่าจะมีคนทำให้เสวียนกังกุยตื่นแล้ว”

การสนทนานี้ลอยตามลมไปเข้าหูสองพี่น้องที่อยู่ไม่ไกลกัน

ทั้งสองสบตากัน ไม่พูดอะไร

มีคนทำให้เสวียนกังกุยตื่นแล้ว ก็แสดงว่าศึกชิงเสวียนกังกุยได้เริ่มขึ้นแล้ว

ตอนนี้ ตรงนั้นมีคนร่วมกันอยู่กี่คน พวกเขาไม่มีทางรู้

“ไปตรงนั้นก่อน แล้วค่อยหาโอกาส” เจียงหลีขมวดคิ้วแล้วพูดกับเจียงเฮ่า

เจียงเฮ่าพยักหน้า แล้วเลี่ยงหนองน้ำที่พุ่งขึ้นเหล่านั้นด้วยกันกับเจียงหลีอีกครั้ง มุ่งไปยังการต่อสู้ตรงนั้น ไป๋เซี่ยงเลี่ยเห็นทั้งสองคนเดินหน้าต่อ แววตาเปล่งประกาย ก็พาพรรคพวกมุ่งตามไปข้างหน้า

……

ใจกลางหนองน้ำเป่ยยวน มีผู้คนร่วมกันอยู่มากมาย ล้อมรอบภาพมายาที่ใหญ่มหึมาที่ขึ้นมาจากหนองน้ำลึก