ตอนที่ 255 แผนการของเจียงเฮ่า

แน่นอนว่าเจียงหลีไม่รู้เรื่องที่เฟิงสิงอวิ๋นไปพบลู่เจี้ย

หลังจากกลับมาที่สถาบัน คนที่นำราชโองการมากลับไปแล้ว ส่วนราชโองการยังอยู่ ตอนที่เจียงหลีมาถึง ลู่เสวียนและเจียงเฮ่าตกใจเบิกตาโต พวกเขามองราชโองการที่วางบนโต๊ะ

เมื่อเห็นเจียงหลีกลับมาแล้ว ทั้งสองก็ลุกขึ้นพร้อมกันแล้วดาหน้าเข้าไปหานาง

“ซ้อเล็ก เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”

“อาหลี เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”

ทั้งสองถามอย่างเป็นห่วง

เจียงหลีส่ายหน้า “ข้าไม่เป็นอะไร” หลังจากปลอบสองคนนั้นแล้ว สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นราชโองการที่วางบนโต๊ะ

สายตาที่รู้สึกถึงนาง เจียงเฮ่าจึงพูดเจียงทุ้ม “คนอ่านราชโองการรอไม่ไหวจึงกลับไปก่อน อาหลี ฮ่องเต้ซีเฉียนผู้นี้ ทำไมจู่ๆ ถึงจัดงานเลี้ยงให้เจ้า”

“ราชโองการว่าอย่างไรบ้าง” เจียงหลีเชิดคางแหลมขึ้น

ไม่รอให้เจียงเฮ่าพูด ลู่เสวียนก็รีบแทรกขึ้นมาก่อน “ราชโองการบอกว่า เจ้าเป็นผู้มีพรสวรรค์หายาก เขาดีใจแทนสถาบันไป๋หยวนที่มีคนมีพรสวรรค์เยี่ยงนี้ ความสำเร็จของเจ้าไม่เพียงแต่ส่งผลให้สถาบันไป๋หยวนเท่านั้น แต่ยังทำให้ซีเฉียนมีชื่อเสียงอีกด้วย ดังนั้นก็เลยจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับเจ้า”

เจียงหลียกยิ้มมุมปาก “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ถูกเปิดเผยแล้ว”

“อาหลี เจ้ารู้เรื่องภายในมาใช่ไหม รัชทายาทซีเฉียนพาเจ้าไปด้วยเรื่องอะไร” เจียงเฮ่าถามอย่างเป็นห่วง

เหตุผลก็คือการติดตามน้องสาวของเขา เขาสามารถทำหน้าที่ของพี่ชายในการปกป้องนางได้ อย่างไรก็ตามหลังจากช่วงเวลานี้ เจียงเฮ่าพบว่าน้องสาวของเขาเติบโตอย่างรวดเร็วเกินเอื้อม ความปรารถนาของเขาที่จะปกป้องน้องสาว ดูเหมือนจะอยู่ไกลออกไป

ความรู้สึกนี้ทำให้หัวใจของเขาสับสนและเจ็บปวด

โดยเฉพาะวันนี้ เขารู้ว่ารัชทายาทซีเฉียนให้คนมาตามเจียงหลีไป เขาก็กังวลใจอีกครั้งแต่ก็ทำได้เพียงรอคอยอยู่ที่นี่ ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด

“อาหลี พี่ชายเจ้ามันไม่ได้เรื่อง” เจียงเฮ่ารู้สึกผิดมาก

เจียงหลีอ้าปาก กลืนคำพูดที่กำลังจะพูดลงไป “ทำไมถึงไม่ได้เรื่องล่ะเจ้าคะ” เดิมทีนางไม่อยากบอกเรื่องนี้ให้สองคนที่อยู่ตรงหน้าได้ยิน เกรงว่าพวกเขาจะวู่วามหลงกลเข้าไปในแผนของฮ่องเต้ซีเฉียน

แต่คำพูดของเจียงเฮ่ากลับให้นางตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงภายในจิตใจของพี่ชาย

“พี่ปกป้องเจ้าไม่ได้ ช่างไร้ประโยชน์” เจียงเฮ่าก้มหน้า

เจียงหลีเอ่ยยิ้มๆ “พี่ชายข้าเป็นถึงว่าที่หลิงหวง ทำไมถึงจะไม่มีประโยชน์”

เจียงเฮ่ายกยิ้มแต่รอยยิ้มนั้นดูฝืนๆ

เจียงหลียกมือขึ้นแตะหน้าอกเขา “ปลุกจิตวิญญาณขึ้นมา ข้ารอวันที่พี่ได้ขึ้นเป็นหลิงหวง ให้ข้าได้โอ้อวดเต็มที่”

เจียงเฮ่าเงยหน้าขึ้นมองน้องสาว

ดวงตาที่สดใสคู่นั้น แววตาที่จริงใจและเชื่อใจ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้าหนักแน่น “อาหลี วางใจเถอะพี่จะพยายามฝึกฝนได้ขึ้นเป็นหลิงหวงโดยเร็วที่สุด!”

“ได้!” เจียงหลียิ้ม

“นี่ พวกเจ้าสองพี่น้องช่วยหยุดอารมณ์อ่อนไหวก่อนได้ไหม พูดเรื่องสำคัญสิ” ลู่เสวียนมองอย่างนึกอิจฉา

ทำไมพี่ชายบ้านอื่นถึงได้ดีอย่างนี้ ทำไมพี่ชายเขาถึงชอบหลอกใช้เขานัก

เจียงเฮ่ารีบเอ่ยขึ้น “ใช่ พูดเรื่องสำคัญดีกว่า อาหลี รัชทายาทตามหาเจ้าเพราะอะไร”

เจียงหลีมองเห็นถึงความจริงใจของทั้งสองก็ไม่คิดปิดบังอีก เล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับการสมรู้ร่วมคิดในงานเลี้ยงและแผนการของรัชทายาท

“เจ้าเฉียนจวิ้นไร้ยางอายจริงๆ ฮ่องเต้ซีเฉียนก็ป่าเถื่อน” ลู่เสวียนพูดอย่างกรุ่นโกรธ