ตอนที่ 282 ข้าจะคัดเลือกชายหนุ่มรูปงามเข้าวัง

อวี้ซูมองเจียงหลีด้วยความประหลาดใจ ถึงแม้ในใจจะสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ

“เพคะ ฝ่าบาท” นางย่อเข่าก้มหน้า

“พระราชโองการนี้ยกเลิก แต่จะเพิ่มพระราชโองการใหม่” เจียงหลีกล่าวอย่างมีเลศนัย

อวี้ซูยืนอยู่กับที่ รอเจียงหลีรับสั่ง

เจียงหลีเงียบไปสักพัก แล้วค่อยๆ พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ไม่ทราบจุดประสงค์ “ข้าก็อายุไม่น้อยแล้ว ถึงเวลาที่จะเลือกคนเข้าวังหลังแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไป แต่ละเมือง แต่ละวงศ์ตระกูล เลือกชายหนุ่มที่รูปงามที่สุดส่งเข้าซั่งตู ข้าจะเลือกพระสวามี”

ฮะ! อวี้ซูมองนางอย่างตกตะลึง

นาง…นางฟังไม่ผิดใช่หรือไม่ ฝ่าบาทจะเลือกสวามีหรือ นี่…เป็นเรื่องใหญ่นะ! อีกอย่าง ฝ่าบาทอายุยังไม่ถือว่ามากนี่!

เอ่อ แน่นอนว่า ก็ถึงอายุที่จะคุยเรื่องแต่งงานแล้วจริงๆ

แต่ว่า ในใจของฝ่าบาทมีนายน้อยอยู่ตลอดเวลามิใช่หรือ เอ่อ…นายน้อยไม่อยู่แล้ว จักรพรรดินียอมเดินออกจากความโศกเศร้า ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร เพียงแต่ ทำไมนางถึงได้รู้สึกว่ากะทันหันเพียงนี้ อีกยังยากที่จะเชื่อเล่า

“ทำตามที่ข้าสั่ง” เจียงหลีไม่สนท่าทีตกตะลึงของนาง

“เพคะ…เพคะ…” อวี้ซูจนใจ ได้แต่รับบัญชาแล้วออกไป

…

จักรพรรดินียกเลิกราชโองการตามหาทารกชายไป ทำให้เหล่าพ่อแม่ทั้งประเทศ ต่างก็แอบโล่งใจกันไป แต่ว่า ยังไม่รอให้พวกเขาโล่งใจเสร็จ ราชโองการที่ทำให้ตกตะลึงกันทั้งอาณาจักรจยาเซียนนั้นก็ปรากฏขึ้นอีก

ครั้งนี้ จักรพรรดินีไม่ได้จะหาทารกชาย แต่เป็นชายรูปงาม!

“เฮ้อ จักรพรรดินีของเรา ช่างมักมากในกามจริงๆ!”

“ก็นั่นสิ แต่ว่า ยังดีที่ยอมปล่อยทารกชายที่เพิ่งจะเกิดออกมาแล้ว”

“คงเป็นเพราะ นางคิดว่าต้องเลี้ยงทารกชายจนเติบใหญ่ จึงจะเสพสุขได้ นานเกินไปหน่อย เลือกชายหนุ่มรูปงามที่โตแล้วจะง่ายกว่า”

“เจ้านี่พูดจามีเลศนัยนะ!”

“เราเข้าใจก็พอ”

“…”

แก๊งๆๆ…!

ในตลาดนั้น เสียงฆ้องขัดจังหวะการถกเถียงอย่างดุเดือดของเหล่าชาวบ้านไป

ทุกคนต่างทยอยกันมองไปทางทหารทางการที่ถือฆ้องอยู่บนถนน

“ทุกท่าน ฟังให้ดี! ฝ่าบาทจะคัดเลือกพระสวามี นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ไต่เต้า คนที่ในบ้านมีชายรูปงาม รีบไปลงทะเบียนที่จวนเจ้าเมือง ใต้เท้าจะคัดเลือกด้วยตนเองแล้วส่งเข้าวังให้ฝ่าบาทคัดเลือก หากบ้านใดไม่มีชายรูปงามแต่รู้ว่าที่ใดมีชายรูปงาม ก็สามารถไปให้เบาะแสที่จวนเจ้าเมืองได้ หากคนที่หามางดงามสะดุดตาจริง คนแนะนำก็จะได้รางวัลก้อนใหญ่เช่นกัน”

ผู้คนเสียงดังอึกทึกกันขึ้นมา!

ข่าวสาร แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วดั่งติดปีก

เพียงไม่นาน ในอาณาจักรจยาเซียน ชายหนุ่มที่พอมีความงดงามอยู่บ้างนั้นไม่ว่าแต่งงานแล้ว หรือยังไม่แต่ง ก็เริ่มหวั่นไหวกันแล้ว

ถึงแม้ การเลือกพระสวามี หัวข้อนี้จะไม่น่าฟังนัก อีกอย่าง ยังต้องปรนนิบัติหญิงคนเดียวกันกับชายอื่น น่าขยะแขยงไปบ้าง

แต่ว่า เมื่อนึกถึงทรัพยากรในราชสำนักแล้ว เมื่อนึกถึงอนาคตอันงดงามแล้ว พวกเขาต่างก็มีความหวั่นไหวกันขึ้นมา

ที่สำคัญที่สุดคือ ได้ยินว่าจักรพรรดินี ถึงแม้อายุยังน้อย แต่รูปโฉมงดงาม เสน่ห์เหลือล้น ยากจะทนไหว

เมื่อราชโองการสั่งการลงไปแล้ว ธรณีประตูของแทบทุกจวนเจ้าเมืองล้วนถูกเหยียบจนราบไปหมด

จิตใจของเหล่าชายหนุ่มอาณาจักรจยาเซียนนั้น ล้วนกระวนกระวายไม่เป็นสุข