ตอนที่ 297 คุกเข่าสำนึกผิดไปตลอดกาล

ฟุบ!

พลังของหลิงไซว่ที่เผยออกมา เหมือนกับคลื่นยักษ์อย่างไรอย่างนั้น จู่โจมไปยังเจียงหลี

พลังนี้ มุ่งเป้าไปที่เจียงหลีเป็นหลัก แต่กลับแผ่คลุมคนของราชวงศ์จยาเซียนทุกคนที่อยู่ตรงนี้ หลิงไซว่แห่งซีเฉียนที่อวดดีมากท่านนี้ เหมือนตั้งใจจะทำให้คนของราชวงศ์จยาเซียนตกใจกลัวด้วยพลังของตัวเอง

“เจ้าต่างหากที่ไม่เจียมตัว!” เจียงเฮ่าเบิกตาโต ตะโกนใส่หลิงไซว่คนนั้น

ทหารแห่งจยาเซียนก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงของเขา “อ้าก!”

รวมกันเป็นพลัง จู่โจมไปยังหลิงไซว่แห่งซีเฉียน อยากจะเปิดศึกใหญ่บนท้องฟ้าของศาลาอำลานี้

แต่ทว่า หลิงไซว่เกือบจะเป็นผู้ที่มีพลังสูงสุดในแผ่นดินหนานฮวงที่ยังหลงเหลืออยู่

พลังของหลิงไซว่ขั้นสูง จะถูกทำลายลงง่ายๆ ได้อย่างไร

ภายใต้การปะทะกันครั้งแรก พลังที่รวมกันของราชวงศ์จยาเซียน ก็ถูกพลังของหลิงไซว่คนนี้ทำลายลง เกิดพายุขึ้น

แต่เจียงหลีผู้ที่จะถูกโจมตีเป็นคนแรกกลับยืนอยู่กับที่ มือทั้งสองข้างไขว่อยู่ข้างหลัง ท่าทีที่มีต่อ

หลิงไซว่แห่งซีเฉียน นางพูดออกมาอย่างเย็นชา ในตอนที่พายุกำลังลอยขึ้นมาว่า “ไปซะ!”

ไสหัวไปๆๆ!

คำพูดที่สาวน้อยพูดออกมาเบาๆ กลับเหมือนดั่งฟ้าผ่า เสียงสมทบกัน ชั่วพริบตาก็ทำลายพลังของหลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้นลง เหมือนกับถูกค้อนที่หนักอึ้งทุบเข้าไปที่หน้าอกของเขาอย่างแรง

ปัก!

ความเจ็บปวดที่รุนแรงตรงหน้าอก หลิงไซว่แห่งซีเฉียนถอยหลังไปสามก้าวติดๆ กระอักเลือกออกมา พลังสลายหายไปหมด

“เป็นไปได้อย่างไร!” เขาพยายามเก็บอาการ เขาจับหน้าอกไว้แน่น มองเจียงหลีด้วยความตะลึง

พลังของเขาสูงกว่านางหลายขั้นแท้ๆ แล้วก็โจมตีอย่างสุดความสามารถแล้ว เป็นไปได้อย่างไรที่นางเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดาย

สีหน้าที่ตกตะลึง เข้ามาแทนที่ความโอหังในแววตาของเขา

“เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้” เขามองเจียงหลีอย่างยากที่จะเชื่อ ไม่ยอมเชื่อว่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้คือเรื่องจริง

เจียงเฮ่าก็มองน้องสาวของตัวเองด้วยความประหลาดใจ ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ยกมือขึ้นมาแล้วตะโกนเสียงดังอย่างรู้สึกเป็นเกียรติว่า “ฝ่าบาทช่างเก่งกาจ!”

“ฝ่าบาทช่างเก่งกาจ!”

เหล่าทหารแห่งราชวงศ์จยาเซียน ต่างก็พากันส่งเสียงขานรับ

แววตาที่เยือกเย็น มองไปยังหลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้นที่กำลังตะลึงอยู่ พลังในตัวค่อยๆ เพิ่มขึ้น

คือหลิงไซว่ขั้นแรกไม่ผิดแน่! รับรู้ได้ถึงพลังลมปราณของเจียงหลี ในแววตาของหลิงไซว่แห่งซีเฉียนก็ยิ่งยากที่จะเชื่อ ไม่ใช่

ทันใดนั้น เขาก็ตกใจเป็นอย่างมาก

พลังลมปราณที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนหลิงไซว่ขั้นแรก แต่ก็ต่างออกไป!

จะโทษที่เขาไม่รู้ก็ไม่ได้ ถึงแม้ว่าเขาก็เป็นหลิงไซว่เหมือนกัน แต่ไม่ได้โชคดีขนาดนั้นที่จะได้ฝึกฝนวิชาหายาก

ในพลังของเจียงหลี มีพลัง ‘ควบคุม’ ของวิชาอวี้ซานซู่ เขาจะต้านทานได้อย่างไร ตี้หวังนู่ใช้สังหาร อวี้ซานซู่ใช้ควบคุม

ทั้งสังหาร ทั้งควบคุม เป็นเรื่องต่อไปที่นางต้องทำ

นางยกเท้าขึ้น เดินไปยังกองกำลังที่มากับขุนนางแห่งซีเฉียนอย่างช้าๆ มือทั้งสองของนางยังคงไขว่หลังอยู่ แต่ว่าในทุกๆ ก้าวแฝงไปด้วยพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่มองไม่เห็น

ทุกๆ ก้าวเดิน ใจของกองกำลังที่มากับขุนนางแห่งซีเฉียนเหล่านั้นเหมือนหนักอึ้งขึ้นมา บนบ่าของพวกเขาเหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่ทับอยู่อย่างไรอย่างนั้น

กองกำลังทหารชั้นยอดหนึ่งพันคน เผชิญหน้ากับเจียงหลีเพียงลำพัง แต่กลับรู้สึกเหมือนมีภาพลวงตาที่ร่างกายของนางค่อยๆ สูงใหญ่ขึ้นเหมือนกับยักษ์

เป็นพลังอำนาจที่น่ากลัวมาก!

“น่ากลัวมาก!”

“นี่ก็คือจักรพรรดินีแห่งจยาเซียน!”

ในใจของทหารพันคนแห่งซีเฉียนมีคลื่นพายุที่ไม่สามารถต้านทานได้เกิดขึ้น

อย่าหาว่าพวกเขาจนตรอก เกิดความกลัวขึ้นในใจ แม้แต่หลี่ชังและหลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้นก็ตกอยู่ภายใต้พลังอำนาจของเจียงหลี ถอยหลังทีละก้าวๆ

“ในดินแดนแห่งราชวงศ์จยาเวียนของข้า พูดจาดูหมิ่นข้า ต้องถูกประหาร!” ทันใดนั้น เจียงหลีก็มองไปยังหลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้นด้วยแววตาที่ดุดัน

ทันใดนั้น ในใจของหลิงไซว่แห่งซีเฉียนก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่เข้าใกล้ความตาย

ในตอนที่จักรพรรดินีพูดจบ เหมือนเขาเห็นคำว่าสังหาร ตัวสีทองในดวงตาที่สดใสทั้งสองข้างของนางพุ่งมาที่เขา