ตอนที่ 329 ผูกมัดโดยการแต่งงานอีกแล้วหรือ

“ท่านเลือกวันไม่ดี วันนี้ข้ามีระดู

เจียงหลีมองหน้าเขาด้วยยิ้มหวาน ซึ่งสีหน้าที่เศร้าหมองของเขา ทำให้นางพอใจอย่างมาก

“….”

ระดู!

สีหน้าของตี้เซ่าเคร่งเครียดมากกว่าเดิม ยาโถวนางนี้,uเจตนาใช่หรือไม่ รู้ทั้งรู้ว่าร่างกายของตัวเองไม่พร้อม แต่ก็ยังตั้งใจจะยั่วยวนเขา หลังจากที่เขาทุกข์ทรมานอยู่นั้น กลับถูกน้ำเย็นเยือกสาดใส่อีกครั้ง

เขาหายใจเข้าลึกๆ หลังจากนั้นได้ลุกขึ้นและเดินออกข้างนอก

“ด้านนอกลมแรง ออกไปยืนประเดี๋ยว ก็กลับมาได้แล้วนะ” เจียงหลีนอนตะแคงบนเตียงด้วยท่าเย้ายวน และไม่ลืมที่จะกล่าวเตือนชายผู้เดินจากไปหนึ่งประโยค

ชายที่เดินก้าวยาวออกไป ยืนตัวแข็งทื่อทันที แล้วเดินเร็วออกไป

อื้ม เขาต้องการตากลมเพื่อสงบสติ!

“ฮ่าๆๆ…” มองชายผู้นั้นหนีเตลิดออกไป เจียงหลีก็ล้มตัวลงกับเตียงและหัวเราะไม่หยุด มีความสุขยิ่งนัก!

ใครให้เขาทั้งอดกลั้นและเล่นแง่เล่า!

“ตอนข้าจักรพรรดินีเสนอตัว ท่านเล่นตัวไม่เอา ตอนนี้ท่านอยากได้ ก็ต้องขึ้นอยู่กับความพอใจของข้า!เสียงหัวเราะดังขึ้น เจียงหลีโค้งมุมปากขึ้นและพูดคนเดียว โดยดวงตาที่สดใสคู่นั้นส่องแสงประกายของผู้ได้รับชัยชนะ

ด้านนอกตำหนัก เซ่าตี้ยืนอยู่บนขั้นบันได สัมผัสกับลมที่พัดโชยในยามค่ำคืน และสงบใจที่วู่วามของตนลง แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าอันเจ้าเล่ห์ที่ “แผนชั่วร้ายสำเร็จ” แววตาที่เย็นชา อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่านางตั้งใจ แต่ก็หักห้ามใจไว้ไม่อยู่

หากเป็นเมื่อก่อน มีคนกล่าวว่าเขาจะทำเช่นนี้กับหญิงสาวคนหนึ่ง เกรงว่าจะถูกเขาใช้ฝ่ามือเดียวตบจนตายคาที่เป็นแน่

ทันใดนั้น รอยยิ้มของเซ่าตี้ได้จางหายไปและยืนครุ่นคิด หลีเอ๋อร์ประสานเข้ากับวิญญาณจักรพรรดิ มีเทพอสูรตกลงมาจากฟากฟ้า ต้องเกิดเหตุอาเพศขึ้นอย่างแน่นอน แต่ถึงกระนั้น เวลานี้ยังไม่ได้รับสาสน์ที่เทพอสูรตกลงมาจากฟากฟ้าเลย เมื่อส่งคนไปตรวจสอบ ทุกคนต่างไม่มีอะไรผิดปกติ แล้ววิญญาณจักรพรรดินั่นเป็นของผู้ใดกันแน่

เขาสามารถใช้อำนาจของตนในการเข้าตรวจสอบวิญญาณจักรพรรดิที่ประสานยังไม่สมบูรณ์เพื่อสืบหาความจริงให้กระจ่าง แต่นั่นย่อมส่งผลต่อวิญญาณและจิตวิญญาณของเจียงหลีอย่างมาก ดังนั้น เขาจึงได้แต่ละทิ้งความคิดนี้ไป

เมื่อจิตใจสงบลง

เซ่าตี้หันหลังและตัดสินใจจะไปยังห้องบรรทมของเจียงหลี แต่ทว่า ขณะก้าวเท้าได้เพียงก้าวเดียว เขาก็หยุดเดินทันที หากหญิงสาวผู้นั้นตั้งใจยั่วยวนเขาอีกรอบ เขาจะทำเช่นไร

จะให้ลงไม้ลงมือก็ไม่ได้ ด่าว่าก็ไม่ได้…

กลับไปตรวจสอบเรื่องวิญญาณจักรพรรดิยังจะดีเสียกว่า เมื่อเซ่าตี้ตัดสินใจได้แล้ว ก็หายไปจากที่นี่ทันที

ส่วนเจียงหลีที่รออยู่ในห้องบรรทม เดิมทีรอคอยผู้ชายกลับมาอย่างใจจดใจจ่อ กลับได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในสมองของนาง

หลีเอ๋อร์ ข้ามีธุระที่ต้องสะสาง ข้าขอตัวไปก่อนนะ แล้วข้าจะมาหาเจ้าใหม่

ใบหน้าที่ยิ้มของเจียงหลีแข็งท่อขึ้น นางลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยอาการที่ผิดหวังอย่างรุนแรง “หนีอีกแล้ว!”

น่าเสียดายที่ต่อให้นางวิ่งตามออกไป ตอนนี้ก็ตามไม่ทันเสียแล้ว

จนปัญญา นางทำได้เพียงปล่อยให้เขาหนีไปได้อีกครั้ง

“หรือว่าครั้งนี้จะล้ำเส้นมากเกินไป ครั้งหน้าควรต้องระวังความเหมาะสมให้มากกว่านี้” หลังจากจิตใจสงบลง เจียงหลีก็กลับมาคิดทบทวน

…

หลังจากค่ำคืน เซ่าตี้ก็มิได้ปรากฏตัวขึ้นอีกเลย

ระหว่างที่เจียงหลีรออย่างขมขื่นและไตร่ตรองการกระทำของตนนับครั้งไม่ถ้วน เวลาได้ล่วงโรยไปครึ่งเดือนในช่วงพริบตา วันนี้มีสาสน์มาจากสถานีส่งสารนอกเมืองซั่งตู ได้รับแจ้งมาว่ามีคณะทูตจากเมืองเป่ยโหรวเดินทางถึงหอส่งสารของนอกเมืองแล้ว

“ตามกฎระเบียบ คณะทูตของเป่ยโหรวจะต้องมาถึงหอส่งสารก่อน ถึงจะสามารถนำพระราชสาสน์ขึ้นกราบทูลต่อฮ่องเต้ได้ หลังจากได้รับพระราชานุญาติจากฝ่าบาทแล้ว ก็จะสามารถส่งคนไปรับคณะทูตมาพักยังเรือนรับรองซื่อฟางได้ อวี้ซูได้นำเรื่องขึ้นกราบทูลจักรพรรดินีผู้ซึ่งกำลังหลับสะลึมสะลืออยู่

“อึ้ม ก็ทำตามกฎระเบียบไป” เจียงหลีตอบขณะที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว