ตอนที่ 372 เช่นนั้นก็ไม่เกิดเป็นคนแล้วกัน

ไอ้คนบ้า!

เจียงหลีถูกหลอก นางโดนโยนลงไปในอ่างอาบน้ำ

“เหอะๆ!”

สำลักน้ำที่อยู่ในอ่างไปสองอึก แล้วเจียงหลีถึงค่อยโผล่ขึ้นมา นางเปียกไปทั้งตัวแล้วยืนขึ้นอยู่ในอ่างอาบน้ำ เสื้อผ้าบางๆ แนบเนื้อของนาง ยิ่งเผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่โตเป็นสาวของนาง

ผมยาวๆ ก็เปียกไปหมด หยดน้ำไหลลงมาไม่หยุด เส้นผมลอยอยู่บนผิวน้ำ เต็มไปด้วยเสน่ห์

ใบหน้าที่งดงามเช่นนี้ ต้องมีคนชื่นชมถึงจะถูก

เจียงหลียกมือขึ้นลูบน้ำบนหน้า แต่กลับเห็นเขาหันหลังเดินจากไป

“…” เจียงหลีอึ้งไป

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย แล้วก็ไม่เป็นไปตามที่นางคาดไว้ด้วย!

“ลู่เจี้ยยย!” เจียงหลีที่อยู่ในน้ำตะโกนใส่เขาด้วยความโกรธเป็นอย่างมาก

เขาที่เดินถึงข้างประตูก็หยุดลง แต่กลับไม่ได้หันมา

“เจ้ากลับไปเลยนะ!” เจียงหลีออกคำสั่ง

“เจ้าไปสงบสติอารมณ์ในน้ำเสียหน่อย ไว้ข้าจะมาหาเจ้าใหม่” เขายิ้มเล็กน้อย หลังจากที่ทิ้งคำพูดนี้ไว้ ก็หายไปต่อหน้าต่อตาจากเจียง

“…”

“…”

เจียงหลีมองไปยังที่ๆ เขาหายไปอย่างเลื่อนลอย นิ่งไปอยู่นานมาก นางกะพริบตา หยดน้ำที่อยู่บนขนตานางก็ล่วงลงมา มือทั้งสองข้างของนางที่อยู่ใต้น้ำก็ค่อยๆ กำหมัด สุดท้ายนางก็ทุบลงบนผิวน้ำอย่างแรง “บ้าที่สุด!”

สมควรตาย! เขาโยนนางลงน้ำเฉยๆ หรือ

เรื่องนี้ นางจะเอาคืนอย่างไร!

ในตำหนักของเซ่าตี้ เขาผู้ที่กลับมาจากจิ่วฮวงเจี้ย รีบเข้าไปในห้องฝึกลับอีกครั้ง หลังจากออกมา ก็ไม่พูดอะไร แล้วก็ออกไปจากห้องใต้ดิน

ในตอนที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ตัวของเขาก็ได้ไปอยู่ที่เป่ยหงต้าเจ๋อแล้ว

ที่นี่ก็มีอีกวังหนึ่ง เจ้าของวังแห่งนี้ถูกเรียกด้วยความยกย่องว่า ‘ราชินีเฝ่ย’

เขาและนางต่างก็อยู่ในตำแหน่งมหาเทพเช่นเดียวกัน ในขณะเดียวกันที่ได้รับความเคารพศรัทธามากมายจากประชาชน ก็แบกรับหน้าที่ปกปักรักษาประชาชนมากมายเช่นกัน

“คารวะเซ่าตี้”

การปรากฏของเขา ได้ดึงดูดความสนใจจากองครักษ์ที่เฝ้าวัง

ด้วยความเป็นมหาเทพตี้จวิน ทุกๆ ร้อยปี ก็จะปรากฏตัวอยู่บนเมฆ เพื่อรับความเคารพศรัทธาจากผู้คน ดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้จักว่าคนที่มาคือใคร

“ราชินีเฝ่ยอยู่หรือไม่” เซ่าตี้ถามตรงๆ

องครักษ์ที่เฝ้าอยู่มองหน้ากัน หนึ่งในนั้นพูดว่า “ราชิฝ่ยนีเกำลังเข้าฌานอยู่ เซ่าตี้มีเรื่องสำคัญอะไรรึพ่ะย่ะค่ะ”

เข้าฌานหรือ

เซ่าตี้ขมวดคิ้ว เหมือนว่าเขานึกขึ้นได้ ในวันนั้นที่เขากลับมา อวี้ฉีและเสินอวี่เคยบอกเขาว่าราชินีเฝ่ยเข้าฌานแล้ว

เพียงแต่ เรื่องที่เขาต้องแน่ใจก็คือ

เซ่าตี้หรี่ตาทั้งสองข้าง

ขณะนี้ ได้มีร่างของคนๆ หนึ่งลอยจากในวังของราชินีเฝ่ยมาอยู่ตรงหน้าเขา “คารวะเซ่าตี้” เขาคนนั้นก็ทำความเคารพ

เซ่าตี้รู้จักนาง นางคือตี้ไซว่ข้างกายราชินีเฝ่ย ที่มีความสามารถที่สุด แล้วก็น่าเชื่อถือที่สุด เพียงแต่เขาจำชื่อนางไม่ได้

“เซ่าตี้มาพบราชินีเฝ่ยหรือ” นางถามด้วยใบหน้าอมยิ้ม

เซ่าตี้พยักหน้า

“เซ่าตี้มาได้จังหวะไม่ดี ราชินีเฝ่ยเข้าฌานหลายวัน ตอนนี้คงจะกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ ข้าน้อยไม่กล้ารบกวนจริงๆ เพคะ ไม่ทราบว่าเซ่าตี้มีเรื่องอะไร ถ้าหากบอกข้าน้อยได้ รอให้พระองค์ออกฌาน ข้าน้อยจะรายงานให้ก่อนอย่างแน่นอน”

“ไม่ต้องแล้ว” เซ่าตี้มองเข้าไปในวังของราชินีเฝ่ย พลิกตัวแล้วหายไปต่อหน้าทั้งสามคน

ปรากฏตัวอีกที เขาก็กลับมาถึงวังเซ่าตี้แล้ว นั่งลงบนบัลลังก์ที่เป็นของเขา

ณ ช่วงเวลานี้ เจียงหลียุ่งอยู่กับเรื่องของหนานฮวง ส่วนเขาก็ไม่ว่าง ต้องไปวังทั้งห้า เพื่อพบมหาเทพองค์อื่นๆ

พวกเขาก็สบายกันดี ไม่มีตรงไหนไม่สมบูรณ์เลยสักนิด