ตอนที่ 410 สัญลักษณ์สีเงินปรากฏ!

ลมกรรโชกและไอสังหารเข้มข้น!

ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดเจียงหลีถึงปล่อยซู่ซินไป แต่พวกเขาก็มิได้สนใจมากนัก

“กลัวหรือไม่” เจียงหลีถามชิงหว่านที่ยืนอยู่ข้างๆ

ชิงหว่านหายใจเข้าลึกๆ และบังคับตัวเองให้นิ่ง “ไม่กลัว”

เจียงหลีโค้งริมฝีปากยิ้ม “ไม่กลัว ก็…ฆ่า!”

บึ้ม!

เจียงหลีโยนเจ้าเปี๊ยกออกไปไกล มือทั้งสองข้างกลายเป็นกรงเล็บอันแหลมคม เลี่ยเทียนซื่อที่ทะลุทะลวงและพุ่งเข้าใส่ฝูงชนในทันที

เจ้าเปี๊ยกที่ถูกโยน รอบกายมีพลังวิญญาณอันอ่อนโยนดันให้ลอยและค่อยๆ ตกลงสู่พุ่มหญ้าในระยะไกลโดยไม่ได้ทำให้ตื่นตระหนกตกใจ

เป็นเพียงสัตว์เลี้ยง ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะฆ่ามัน และไม่มีใครสังเกตเห็น

โฮกกก!

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายโบราณดังก้องกลางอากาศประดุจฟ้าร้อง การสังหารได้เริ่มขึ้นแล้ว เจียงหลีปลดปล่อยอาวุธทันที และหนึ่งในนั้นถูกข่วนที่คอจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ทันที

ทันทีที่คนผู้นั้นตาย สัญลักษณ์นักฆ่าสีดำเข้มระหว่างคิ้วถูกดูดไปโดยปริยายและปรากฏสีแดงจางๆ ขึ้นแทน

…

ซู่ซินวิ่งไปข้างหน้า โชคดีมากที่นางนำคนพวกนั้นมา เพราะคนส่วนใหญ่ล้วนถูกนางดึงดูดไปเสียหมด มิเช่นนั้น สถานการณ์ตอนนี้ แม้แต่หมาแมวก็ฆ่านางได้ทั้งนั้น

เจียงหลีเจ้าตายไม่ดีแน่! ซู่ซินสาปแช่งในใจ ตอนนี้นางต้องไปที่ตลาดและขอความช่วยเหลือ รอให้พลังที่ปิดผนึกพลังวิญญาณของนางสลายไปก่อนค่อยออกมาฆ่าคน

แต่ผนึกบ้านี้จะหายไปเมื่อไหร่กัน สิบวันหรือยี่สิบวันหรือสามสิบวัน!

ยิ่งคิด ก็ยิ่งเกลียดเจียงหลีมากขึ้นเท่านั้น อยากจะฆ่านางด้วยมือของตัวเอง

เจียงหลีเจ้าช่างร้ายกาจนัก! ปิดผนึกพลังวิญญาณของข้า แต่กลับไม่ฆ่าข้า เห็นได้ชัดว่าจงใจทรมานข้า! ซู่ซินเดาเหตุผลของเจียงหลีที่ไม่ฆ่าตนออก

ตู้ม! ตู้มมม!

ทันใดนั้น เสียงการต่อสู้ทางด้านหลังจากระยะไกลดังขึ้น ทำให้นางหยุดเดินโดยไม่ได้ตั้งใจ นางหันกลับไปมอง และมองเห็นพลังวิญญาณเคลื่อนไหว จึงตกใจอยู่ในใจ

เกิดการเคลื่อนไหวขนานใหญ่ขึ้น!

ทันใดนั้น นางหัวเราะขึ้นอีกครั้ง ภายใต้การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่นั้น เจียงหลีจะยังมีชีวิตรอดอีกหรือ

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เจียงหลีตาย นางมีชีวิตอยู่ ช่างเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งนัก!

ความสุขที่บ้าคลั่งกระตุ้นอารมณ์ตื่นเต้นของซู่ซิน นางมิได้หยุดเดินและวิ่งต่อไปยังตลาดที่ใกล้ที่สุด แต่นางกลับไม่รู้ว่าเจียงหลีปิดผนึกพลังวิญญาณของนาง เพียงเพื่อป้องกันไม่ให้นางฆ่าคนขณะที่นางยุ่งวุ่นวายเท่านั้นเอง

แน่นอนว่าความรังเกียจซู่ซินอย่างสัตย์จริงก็รวมอยู่ด้วยเช่นกัน

…

พลังวิญญาณระเบิดแสงสีทองไปทั่วสารทิศ

ในช่วงชุลมุนและต่อสู้อยู่นั้น เดิมทีผู้คนที่มาเพราะเจียงหลีล้วนพากันตกใจ ขณะที่ได้สติกลับมา ก็โจมตีกันเอง และทันใดนั้นพวกเขาก็จำได้ว่าเจียงหลีไม่ใช่เหยื่อรายเดียว ทุกคนต่างก็เป็นเหยื่อ!

ชิงหว่านต่อสู้อย่างสุดกำลังเช่นกัน

คำพูดของเจียงหลียังก้องอยู่ข้างหูของนางตลอดเวลา ไม่อยากตาย ไม่อยากแพ้ จงมีชีวิตอยู่ต่อไป!

โชคดีที่ทุกคนให้ความสนใจกับเจียงหลี ทำให้ชิงหว่านไม่ต้องแบกรับแรงกดดันมากนัก

เจียงหลีถูกล้อมด้วยกลุ่มคนที่มีสัญลักษณ์สีแดง โดยมีเงาวิเศษปรากฏอยู่ด้านหลัง ทำให้พลังอำนาจเปลี่ยนเป็นรุนแรงเพิ่มขึ้นทวีคูณ

“แม่นางไม่สามารถสู้กับพวกเราหลายคนได้หรอก ไยต้องขัดขืนเช่นนี้ด้วยเล่า”

เจียงหลีหัวเราะเยาะ “น่าขันนัก! พวกเจ้ามากันจำนวนมากเช่นนี้ ข้าทำได้เพียงถูกจับโดยละม่อมเท่านั้นหรือ” นางสังเกตเห็นว่าคนที่มีสัญลักษณ์สีแดงสวมใส่เสื้อผ้าแบบเดียวกัน ดูเหมือนว่าจะมาจากกลุ่มอำนาจเดียวกัน

ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาร่วมมือกัน!

“ความใจกล้าของเจ้าไม่เลวเลย! แต่น่าเสียดายที่สถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้ ความกล้าเพียงอย่างเดียวไม่พอ”

“ใช่หรือ”

เจียงหลียิ้มเยาะ นางโบกมือที่เป็นกรงเล็บอันแหลมคมและคว้าชายหนึ่งในนั้น ชายคนนั้นถอยหลังอย่างรวดเร็ว ดึงร่างหนึ่งออกมา และหลบหลีกการโจมตีที่รุนแรงของนาง