ตอนที่ 436
ตอนที่ 437 ตบหน้าเช่นนี้รู้สึกสาแก่ใจหรือไม่
October 31, 2026
ด้านนอกของซากกำแพงอวิ๋นเมิ่ง ปกคลุมไปด้วยความเงียบสงบ
ผู้คนนับพัน ต่างกำลังนั่งสมาธิ เพื่อต้องการอะไรบางอย่าง
เพียงแค่ ในส่วนที่ใกล้กับกำแพงส่วนแตกหักที่สุดนั้น กลับมีพื้นที่ว่างเปล่าผืนหนึ่ง มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ตำแหน่งที่ดีที่สุดไป
สมควรตาย! เหตุใดถึงไม่รับรู้ถึงอะไรเลย หรือว่านี่จะไม่ใช่เทียนเจียวผู้เป็นอัจฉริยะหรือ เฟิ่งเทียนที่ปิดตาสนิทอยู่ เผยสีหน้าที่น่ากลัวออกมา
เขายิ่งรีบเร่ง ก็จะยิ่งไม่รู้สึกถึงอะไรเลย
ทันใดนั้น ก็มีเสียงดัง ฟิ้ว ออกมาอีกครั้ง ทำให้เขาต้องลืมตาขึ้นมอง ครั้งนี้เขาเห็นอย่างชัดเจนว่าคนที่ถูกดูดเข้าไปยังซากกำแพงนั้นเป็นจ้าหนุ่มที่เคยเถียงกับเขามาก่อนจริงๆ
เด็กนั่นก็เข้าไปเช่นกันหรือ เฟิ่งเทียนเกลียดเขาเสียจริง
หลังจากนั้น ไม่รอให้เขาได้ทันคิดมากก็มีเงาร่างอีกร่างหนึ่งถูกดูดเข้าไปในกำแพง และคนๆ นี้ก็เป็นคนที่เขารู้จักเช่นกัน “มู่ชิงเหยียน…”
“หึ! มู่ชิงเหยียนจะถูกดูดเข้าไปในกำแพงได้อย่างไรกัน” เฟิ่งเซียนกล่าวอย่างอิจฉา นางสิถึงจะเป็นศิษย์หญิงที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของเขาเฟิ่งอู่ซาน มู่ชิงเหยียนนับว่าจะเป็นอะไรได้เล่า
หญิงสาวที่นางเกลียดที่สุด รับรู้ถึงความลับแห่งซากกำแพงอวิ๋นเมิ่งก่อนนางอย่างนั้นหรือ นางไม่เชื่อหรอก!
“มีปีศาจร้ายเปิดทางจริงๆ ด้วย ช่างสะดวกเสียจริง! ฮ่าๆๆๆ โอกาสของข้าใกล้จะถึงแล้ว!” ในฝูงชนมีคนหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ทุกคนลืมตาขึ้น และเห็นภาพที่เขากำลังถูกดูดเข้าไปในกำแพงพอดี
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นกำลังใจให้กับคนที่เหลือได้มากแค่ไหน ตอนนี้มีคนถูกดูดเข้าไปแล้วทั้งหมดสี่คน และไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นคนที่ถูกดูดเข้าไปเป็นรายต่อไปหรือไม่
โอกาสรึ หึ! ไม่ว่าพวกเจ้าจะได้รับอะไรข้างใน ก็ต้องเป็นของข้า! สีหน้าเฟิ่งเทียนดูไม่ดีนัก
คนอื่นๆ เข้าไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงเขาที่ถูกยอมรับว่าเป็นที่หนึ่งแห่งเขาเฟิ่งอู่ซานที่ยังอยู่ด้านนอก นี่ทำให้เขาเสียหน้าจริงๆ
“ฮ่าๆๆๆ! ข้าไปก่อนไม่รอแล้วนะ!”
มีอีกคนที่ถูกดูดเข้าไปในกำแพงอีกแล้ว
ใบหน้าอันสวยงามของเฟิ่งเซียนเริ่มบิดตัว ในใจนางกำลังอิจฉาอย่างรุนแรง เดินไปยังหน้ากำแพงแล้วใช้มือทั้งสองทุบตีกำแพง
“เข้าไปอย่างไรกันแน่แล้วเหตุใดข้าถึงเข้าไปไม่ได้!”
น่าเสียดายที่ไม่ว่านางจะทุบตีอย่างไร กำแพงก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่ได้ปล่อยให้นางเข้าไปเพียงเพราะนางทุบตีหรอก
นางทำเช่นนี้มันช่างน่าอายเสียจริง
เฟิ่งเทียนลากตัวนางกลับมา “เจ้าสร้างปัญหาพอหรือยัง”
“ข้าไม่ได้สร้างปัญหาอะไรเสียหน่อย!” เฟิ่งเซียนโกรธ นางมองไปยังเฟิ่งเทียนที่สีหน้ามืดครึ้มและกล่าวอย่างร้อนใจว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านน่าจะสามารถเข้าไปได้สิ! ท่านเป็นถึงเทียนเจียวอันดับหนึ่งแห่งเขาเฟิ่งอู่ซาน ไม่มีเหตุผลที่ท่านจะเข้าไปไม่ได้!”
เฟิ่งเทียนหงุดหงิดในใจอยู่แล้ว พอเฟิ่งเซียนมาพูดเช่นนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่
เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่าคนอื่นเข้าไปได้อย่างไรกัน เพราะเหตุใดเขาที่เป็นเทียนเจียวอันดับหนึ่งคนนี้ถึงเข้าไปไม่ได้!
ณ ตอนนี้ หากไม่ใช่ว่ามีคนอยู่เยอะ เขาก็คงจะทุบกำแพงนี้ออก แล้วดูว่าความลับด้านในมันคืออะไรกัน
“หุบปาก!” เฟิ่งเทียนตะโกนใส่เฟิ่งเซียน
ในช่วงที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ก็มีอีกคนถูกดูดเข้าไปในกำแพงอีก
ผลลัพธ์นี้ ช่างน่าปวดใจเสียจริง!
วันนี้กำแพงอวิ๋นเมิ่งเป็นบ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ เหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในวันนี้กลับเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉิบ…!
เฟิ่งเทียนอดไม่ได้ที่จะพูดคำหยาบออกมาในใจ
ความสามารถของเขาต่ำเกินไปรึ แน่นอนว่าคำตอบคือไม่ การที่เป็นถึงศิษย์อันดับหนึ่งแห่งเขาเฟิ่งอู่ซาน ความสามารถจะต่ำได้อย่างไรกัน เพียงแต่ว่า เฟิ่งเทียนเป็นคนที่คิดถึงประโยชน์มากเกินไป กังวลเรื่องได้เสียมากเกิน จิตใจไม่แน่วแน่ แล้วเช่นนี้จะรับรู้ถึงความลับของซากกำแพงอวิ๋นเมิ่งนี้ได้อย่างไรกัน
…