ตอนที่ 476
ตอนที่ 476 มหาสงครามหุ่นศพ
October 31, 2026
เมื่อรอยเลือดเหล่านั้นเข้าสู่ผิวของศพสาวอย่างสมบูรณ์ ดวงตาของนางที่ปิดอยู่ก็เปิดขึ้นทันที เพียงแต่ในสายตานั้นยังคงว่างเปล่าและงุนงง ไม่รู้ว่าตนเกิดมาจากที่ไหน
แน่นอนว่าฉากประหลาดนี้ทำให้คนทั้งสี่ในโลงศพลืมตาขึ้นด้วยความตกใจและกลั้นหายใจ
แสงสีเลือดหายไป พลังวิญญาณกลายแสงสลัวถูกดึงกลับ
แต่การปลุกเสกหุ่นยังไม่ทันเสร็จสิ้น กลับมีแสงสีเลือดวาววับพุ่งมาที่หน้าผากของหลิงจง โดยรอยนั้นคล้ายสัญลักษณ์ของวิญญาณชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนระหว่างคิ้วของเขา
รอยนี้ราวกับถูกกริชที่ไร้รูปร่างสลักไว้บนระหว่างคิ้วทีละเส้น ขั้นตอนนี้คงจะเจ็บปวดไม่น้อย
เพราะในห้องฝึกปรากฏเสียงที่อดกลั้นความเจ็บปวดของหลิงจงดังขึ้น
ในที่สุด เมื่อรอยนั้นปรากฏขึ้นครบถ้วน หลิงจงดูเหมือนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เลือดหนึ่งหยดไหลหยดจากรอยหว่างคิ้ว แต่เขากลับใช้นิ้วมือสองนิ้วรับไว้ และดีดเลือดหยดนั้นไปที่ริมฝีปากของศพสาว
ทันใดนั้น ริมฝีปากที่ขาวซีดของศพสาวเหมือนกับทาเลือดลงไปและเปลี่ยนเป็นสีส้มแดง และสีนั้นดูเหมือนจะไม่มีทางจางหายไป
หลิงจงพลิกมือทั้งสองข้างขึ้นลงไปมา ในที่สุดแสงสีทองได้ส่องประกายด้านหลังเขา รอยบนระหว่างคิ้วของเขาก็พุ่งออกมาและลอยไปที่ระหว่างคิ้วของศพสาว ก่อนที่รอยนั้นจะประทับ ดวงตาของนางมีแสงสีเลือดส่องผ่าน แววตาที่ว่างเปล่าราวกับได้สติกลับคืนมาบ้างแล้ว
“เฮ้อ!” ขณะนี้หลิงจงแห่งหลีหุนจงผ่อนคลาย ใบหน้าขาวซีดเล็กน้อย
ระหว่างคิ้วกลับคืนสู่สภาพเดิมและตอนนี้รอยได้หายไปแล้ว
นี่คือวิชาปลุกเสกหุ่นหรือ อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินที่เขาพูดก่อนหน้านี้ แม้จะเป็นวิชาปลุกเสกหุ่น แต่ก็เป็นเพียงขั้นต่ำสุดเท่านั้น เจียงหลีพูดในใจ
“ลุกขึ้น” ทันใดนั้น หลิงจงออกคำสั่งศพสาวบนพื้น
จากนั้น ฉากประหลาดก็ได้เกิดขึ้น…
ศพสาวที่นอนแน่นิ่งบนพื้น ครึ่งท่อนบนค่อยๆ ลุกขึ้นตามคำสั่งของเขา แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะแข็งทื่อไปบ้าง แต่ก็ขยับไปมาได้แล้ว
ดวงตาจากช่องว่างของโลงศพค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น มองดูฉากนี้ด้วยใบหน้าเหลือเชื่อ
“ฮึ ปลุกเสกเจ้าเหน็ดเหนื่อยนัก เจ้าต้องปรนนิบัติข้าให้ดีเล่า มิเช่นนั้น ข้าจะทำลายเจ้าทิ้ง” หลิงจงข่มขู่
เพียงแต่การข่มขู่เช่นนี้ หุ่นศพสาวจะเข้าใจหรือ
หุ่นศพสาวค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น ขยับตัวที่แข็งทื่อไปหาหลิงจง
เมื่อมองเห็นนางเปลือยกายและประชิดตน แววตาอันชั่วร้ายของหลิงจงส่องแสงประกายด้วยความตื่นเต้น
หุ่นศพสาวคุกเข่าต่อหน้าเขา ยื่นมือออกไป แล้วค่อยๆ ยื่นไปที่ระหว่างขาของเขา…
ปัง…!
ในขณะนี้เอง ฝาโลงศพของเจียงเฮ่าก็ลอยขึ้นและพุ่งเข้าใส่หลิงจง
เขาจะทนให้คนไร้ยางอายทำสิ่งที่น่ารังเกียจต่อหน้าน้องสาวของเขาและมู่ชิงเหยียนได้อย่างไร
ฝ่าโลงที่ลอยออกไปยังคงมีพลังวิญญาณของเจียงเฮ่าแฝงอยู่
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ขัดจังหวะความสุขของหลิงจง
เขาลืมตาขึ้นและมองไปที่ฝาโลงศพที่ลอยเหินมาทางเขา ดวงตาดุดันขึ้น และใช้ฝ่ามือฟาดไปที่หน้าอกของศพสาวที่เพิ่งได้รับการปลุกเสกและกำลังคุกเข่าปรนนิบัติเขาอยู่ด้านหน้า
ความนุ่มนวลของฝ่ามือไม่ได้ทำให้เขาหวาดหวั่น
หุ่นศพสาวถูกฝ่ามือของเขากระแทกขึ้นไปในอากาศและมุ่งหน้าไปยังฝาโลงศพ
ตู้มมม!
เสียงดังก้องกังวาน ฝาโลงกระแทกเข้าใส่ใบหน้าของหุ่นศพสาว ทำให้แตกเป็นเสี่ยงๆ และกลายเป็นเศษชิ้นไม้ ส่วนหุ่นศพสาวที่เพิ่งได้รับการปลุกเสก กระดูกทั้งหลายของนางราวกับแตกละเอียด ร่วงหล่นบนพื้น อย่างแรง แขนขาบิดเบี้ยว เศษไม้ที่หักบางส่วนเสียบใส่เลือนร่างของนาง แต่กลับไม่มีเลือดหยดไหลออกมา นางลืมตากว้างและเงยหน้าขึ้นมอง ไหล่ของนางสั่นตลอดเวลา ราวกับว่านางอยากจะลุกขึ้นยืน แต่ทำไม่ได้
ในขณะเดียวกัน ร่างของเจียงเฮ่าถูกเปิดเผยต่อหน้าหลิงจงแห่งหลีหุนจง
เวลานี้ ฝาโลงทั้งสามก็ลอยสูงขึ้นและลอยเหินเข้าใส่เขาพร้อมกัน
หลิงจงของหลีหุนจงกระโดดหลบการโจมตี ทำให้ฝาโลงชนกันเอง และหลังจากเสียงก้องกังวานดังขึ้น ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ทันที