ตอนที่ 488
ตอนที่ 488 นี่คือม้ามืดเจ้าเสน่ห์!
October 31, 2026
เหลือนางเพียงคนเดียวแล้ว เจียงหลีไม่ลังเลอีกต่อไป
เมื่อนางยืนอยู่ที่เชิงเขาหนาน นางไม่ได้ลอยขึ้นไปบนสนามประลอง แต่กลับเดินขึ้นบันไดทีละขั้น
ณ อาณาบริเวณของฮวงเสิน ในน้ำตกขนาดใหญ่ เจียงหลีได้ปรากฏตัวขึ้น
“อู้หูววว! สาวงาม!”
“คาดไม่ถึงว่าในการทดสอบครั้งนี้ จะมีหญิงสาวเจ้าเสน่ห์ที่หาใครเปรียบไม่ได้ซ่อนอยู่ด้วย!”
ทันทีที่เจียงหลีปรากฏตัว ศิษย์ชายหลายคนของฮวงเสินเปล่งเสียงตกตะลึงออกมา
ส่วนศิษย์หญิงบางคนก็เผยใบหน้าที่รู้สึกน่าอัศจรรย์เช่นเดียวกัน แต่ก็มีศิษย์หญิงที่งดงามบางคนเผยความริษยาออกมาให้เห็นบ้างเล็กน้อย
เพราะเป็นเพศเดียวกัน สตรีมักจะรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่สวยกว่าตน
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกนางจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม เจียงหลีได้เป็นที่รู้จักของฮวงเสินแห่งนี้แล้ว
“ผู้หญิงที่งดงามเช่นนี้ กลับไม่ไปที่หอฉยงเซียน แต่มาที่ฮวงเสินของเราแทน! ช่างเป็นความโชคดีของฮวงเสินเราจริงๆ!”
“มีเสน่ห์น่าหลงใหลเช่นนี้ ต้องทะนุถนอมอย่างดี ใครจะยอมลงมือเล่า”
“ชนะแล้ว ชนะแน่แล้ว หากเปลี่ยนเป็นข้า ข้าคงพูดคุยกับสาวงามก่อนอย่างแน่นอน และปล่อยให้นางชนะ”
“พวกเจ้าว่านางสวยกว่า หรือสาวงามที่เป็นที่หนึ่งของซีฮวงคนนั้นจากหอฉยงเซียนสวยกว่า”
“เจ้าหมายถึงนางฟ้าเหยาอวี๋หรือ”
“ใช่แล้ว! นางนั่นแหละ ว่ากันว่าคนที่พบเจอนางต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันนางเป็นนางฟ้าตกสวรรค์ งดงามจนปรากฏได้เพียงบนสวรรค์เท่านั้น”
“คนหนึ่งงดงามโดดเด่น อีกคนงดงามจนร่ำลือกันทั่วทั้งเมือง พวกนางทั้งสองล้วนเป็นหญิงงามที่สุดในปฐพี!”
“…”
การสนทนาทั้งหมด มุ่งเน้นที่ความงามของเจียงหลี
“หึ!” บทสนทนานั่นดังมาถึงหูของเจียงเฮ่า ทำให้เขาอุทานอย่างไม่พอใจ
ลู่เสวียนชักสีหน้าเล็กน้อย
เหวินเหรินชิ่งชิ่งมองเห็นว่าใบหน้าของพวกเขาทั้งสองดูแย่มาก จึงหัวเราะและปลอบว่า “พวกเขาพูดว่าฝ่าบาทของเราคือหญิงงามยังไม่พอใจหรือ ความงามบางครั้งก็เป็นอาวุธของผู้หญิงได้เหมือนกัน!”
คนที่มีใบหน้างดงาม คล้ายกับจะมีข้อได้เปรียบโดยกำเนิด แม้ว่าคนเหล่านี้จะไม่รู้จักเจียงหลี พวกเขาต่างคาดหวังว่าเจียงหลีจะได้รับชัยชนะ
ความทะนุถนอมเช่นนี้เกิดขึ้นจากสัญชาตญาณ
เช่นเดียวกับตอนนี้ หลังจากที่เจียงหลียืนอยู่บนสนามประลองแรก คนที่ยืนตรงข้ามนางดูแข็งทื่อและจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และลืมภารกิจของตนไปโดยสิ้นเชิง
ขณะนี้ หากเจียงหลีต้องการฆ่าเขาก็เป็นเรื่องง่ายดาย
โชคดีที่พวกเขาไม่ใช่ศัตรู
เจียงหลีอดทนรอชั่วครู่ เห็นว่าเขายังนิ่งเฉยอยู่ จึงส่งเสียงไอเบาๆ และปลุกเขาให้ตื่นจากความลุ่มหลง
“อิจฉา!”
“ริษยา!”
“ข้ารังเกียจ!”
ด้านนอกน้ำตกของฮวงเสิน ศิษย์ชายหลายคนแสดงความเสียดายและโกรธเคืองออกมา
“หากข้ารู้ว่าครั้งนี้มีหญิงงามเช่นนี้มาทดสอบด้วย ข้าจะแย่งเป็นผู้ประจำสนามประลอง!”
“เจ้าหรือ หากขึ้นไป ก็ทำได้เพียงเดิน เฉียดไหล่กับสาวงามเท่านั้น”
“นี่…”
“อะไร ทำไม! เจ้าดูตัวเองก่อนว่าการฝึกฝนอยู่ในระดับไหน สาวงามอยู่ในระดับไหน หากมองไม่ออก ก็ควรรู้ไว้ว่าศิษย์พี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้านางคือหลิงจงขั้นแปดของตำหนักซิง”
ฟู่…!
ภายใต้เสียงเตือนนี้ ทุกคนถึงจะดึงสติออกจากความงามของเจียงหลี และคนบางส่วนสนใจระดับการฝึกฝนของนาง
หลิงจงขั้นแปดยังเด็กอยู่ แต่ดูเหมือนพรสวรรค์จะไม่อ่อนแอเลย
ผู้คนประเมินความแข็งแกร่งเบื้องต้นของเจียงหลีในใจ
เวลานี้ ผู้ประจำสนามประลองแรกได้สติกลับมา และพูดกับเจียงหลีอย่างเขินอายว่า “ศิษย์น้อง…ล่วง…ล่วงเกินแล้ว”