ตอนที่ 491
ตอนที่ 491 ศิษย์โปรดของตำหนักเย่า!
October 31, 2026
หมัดลมที่ไร้รูปร่าง เคลื่อนเข้าหาท่านประมุข ลมหมัดที่ดุร้ายพังทลายภาพระหว่างคนทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเจียงหลีปล่อยหมัดนี้ออกไป ทั้งหันเหยากวงและเจิ้งหยวนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่มีอยู่ในหมัดนี้
ณ เวลานี้ ท่านประมุขที่ลอยตัวกลางอากาศ ค่อยๆ ยกมือขึ้น นิ้วทั้งห้ากลายเป็นกรงเล็บ ต้านหมัดของเจียงหลีไว้
หมัดทรงพลังถูกเขาสกัดกั้นอย่างง่ายดาย ทำให้เกิดเส้นโค้งโปร่งแสงเสียดถูกับอากาศจนเกิดเป็นประกายไฟ
“ตั้งใจดูให้ดี” สายตาของท่านประมุขตกลงไปที่หันเหยากวง
ประโยคนี้ เห็นได้ชัดว่าพูดกับเขา
ดวงตาของหันเหยากวงเป็นประกาย จับจ้องไปที่ท่านประมุข
เมื่อมองเห็นมือของท่านประมุขขยับเล็กน้อย ความแข็งแกร่งของหมัดที่ไร้รูปร่างของเจียงหลีกลับเริ่มสลายไปจากฝ่ามือของเขา ภาพลวงตาปรากฏขึ้นตรงหน้าของหันเหยากวงและคนอื่นๆ
ภาพเหล่านี้เป็นทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่เจียงหลีได้เรียนรู้ ทุกการเคลื่อนไหวและทุกกระบวนท่าปรากฏต่อหน้าทุกคนอย่างชัดเจน
กระบวนท่าในภาพนั้น ล้วนเป็นพื้นฐานทั้งหมด ถึงขั้นวางไว้หน้าทุกคน ก็จะเป็นทักษะการต่อสู้ที่ทุกคนไม่สนใจ แต่ในขณะนี้ พวกเขามีความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นในใจ
ไม่ว่าทักษะการต่อสู้จะเรียบง่ายเพียงใด หากฝึกจนขึ้นใจแล้ว ก็จะชำนาญและปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาได้!
หมัดนี้ดูเหมือนธรรมดา แต่กลับครอบคลุมทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่เจียงหลีเข้าใจ
หันเหยากวงเก่งกาจมาก ความสามารถในการใช้หอกก็ยอดเยี่ยมมาก แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ของเขาในการเข้าใจทักษะการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับหมัดของเจียงหลี ยังแตกต่างอยู่มาก
ความเข้าใจในทักษะการต่อสู้ของเจียงหลี ถึงขั้นเป็น ‘เทพแห่งการมอง’ แล้ว นางเข้าใจแก่นแท้ของทักษะการต่อสู้ทั้งหมด ลืมกระบวนท่าพื้นฐาน และรวมหัวใจของทักษะการต่อสู้แต่ละประเภทไว้ในหมัดเดียว
มิเช่นนั้น นางปล่อยพลังหมัดเพียงหมัดเดียวจะระเบิดคนที่อยู่ในอาณาเขตเดียวกันกับนางอย่างง่ายดายได้อย่างไร
พลังหมัดของเจียงหลีค่อยๆ สลายไปจากฝ่ามือของท่านประมุข และภาพเหล่านั้นก็หายไปด้วยเช่นกัน
“มองเห็นชัดเจนแล้วหรือไม่” ท่านประมุขยืนด้วยท่ามือไขว้หลังและถามหันเหยากวงที่ใบหน้าขาวซีด
หันเหยากวงนิ่งเงียบ แต่ความตกใจในดวงตาของเขายากที่จะเก็บซ่อนไว้ได้
เขายอมรับว่าตัวเองแพ้แล้ว!
เขาพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิต! แถมยังแพ้ให้กับสตรีอีกด้วย!
ผู้คนหลายหมื่นคนต่างนิ่งเงียบอยู่นอกน้ำตกของฮวงเสิน ฉากเมื่อชั่วครู่สร้างคลื่นที่โหมกระหน่ำในใจพวกเขา บางคนถึงกับนั่งลงกับพื้น เริ่มหลับตาและครุ่นคิด
อัจฉริยะสะกิดนิดเดียวก็กระจ่างแล้ว
เทียนเจียวคือผู้ที่เรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง
แต่ปีศาจกลับติดต่อกับผู้อื่นและส่งเสริมความก้าวหน้าของผู้คนให้มากยิ่งขึ้นด้วยกระบวนท่าของตัวเอง!
“ข้า…ข้าทะลุทะลวงได้แล้ว!” ผ่านไปครู่หนึ่ง ศิษย์หลิงจงขั้นเจ็ดที่ติดคอขวดมานาน จะขึ้นก็ไม่ใช่ ลงก็ไม่ใช่ ได้ถอยออกจากการครุ่นคิดนั้นแล้ว
และเขาก็ไม่ใช่คนเดียวที่เป็นเช่นนั้น
…
ใบหน้าของหันเหยากวงเปลี่ยนเป็นสีเขียว ดวงตาที่หยิ่งผยองถูกทำลายจนหมดสิ้น และเก็บความอวดดีไว้ แล้วก้มศีรษะและนำมือประสานยกขึ้นในระดับอกชื่นชมด้วยใจจริง “ศิษย์มองเห็นชัดเจนแล้ว”
“เจ้ายอมแล้วหรือไม่” ท่านประมุขถามขึ้นอีกครั้ง
หันเหยากวงแววตาดิ้นรนชั่วครู่ สุดท้ายก็กลับมาสงบนิ่ง “ข้ายอม!”
“เด็กมีอนาคตสอนได้” ท่านประมุขพยักหน้า “เจ้าตั้งใจฝึกฝนที่ตำหนักเย่ว์ เก็บความหยิ่งผยองไว้ในใจ เจ้าจะได้รับประโยชน์จากการฝึกฝนครั้งนี้ ตำหนกทั้งสี่อย่างเย่า เย่ว์ ซิง และเฉินไม่มีการแบ่งระดับ เพียงแต่สอนศิษย์ตามความถนัดของพวกเขาเท่านั้น”
“ขอรับ ข้าจะปฏิบัติตามคำสอนของท่านประมุข” หันเหยากวงก้มศีรษะลงต่ำ
คำพูดสั้นๆ ทำให้ความประทับใจของเจียงหลีที่มีต่อกลุ่มอำนาจฮวงเสินเพิ่มมากขึ้นเมื่อเทียบกับสถาบันไป๋หยวน
“เด็กน้อย ไปกันเถอะ” หลังจากท่านประมุข ‘สั่งสอน’ หันเหยากวงเสร็จแล้ว ก็หันกลับมามองเจียงหลีด้วยท่าทางใจดี
เจียงหลียิ้มแฉ่ง
เขายกมือขึ้นหมุน เจียงหลีและเขากลายเป็นแสงไฟเข้าไปในช่องว่างนั้นและหายตัวไป