ตอนที่ 496
ตอนที่ 496 อย่างนี้เรียกว่าการจู่โจมที่น่ารักหรือไม่
October 31, 2026
“อะไรนะ”
ปฏิกิริยาของคนทั้งสามทำให้เจียงหลีประหลาดใจ สัตว์เดรัจฉานในบรรพกาล?
เดรัจฉานตัวน้อยในอ้อมแขนของนางน่ะหรือ
ดวงตาของเจียงหลีจับจ้องไปยังเจ้าตัวเล็กที่ทำท่าขี้เกียจในอ้อมแขนของตนโดยไม่ตั้งใจ
“ศิษย์น้องเล็ก ดูเหมือนว่าก่อนที่จะไปยังตำหนักเย่ว์ ต้องกลับไปที่ตำหนักเย่าเพื่อเข้าพบท่านอาจารย์กับพวกเราก่อน” ทันใดนั้น เสิ่นฉงพูดขึ้นอย่างเคร่งขรึม
คุนอู๋โยนกระต่ายในมือออกไป พยักหน้าให้กับซีไหลโดยเห็นด้วยกับคำพูดของเสิ่นฉง
ท่าทางของพวกเขาเช่นนี้ ทำให้เจียงหลีตระหนักถึงสถานการณ์ที่ร้ายแรง นางมองดูเจ้าเปี๊ยกหลิวหลีอีกครั้ง ครุ่นคิดแล้วพยักหน้า “ได้”
นางก็อยากรู้มากว่าตกลงหลิวหลีเป็นสัตว์ประเภทใดกันแน่
ในที่สุดก็มีคนจะคลายปริศนาให้กับนาง นางจะพลาดได้อย่างไร
พวกเขาทั้งสี่หายตัวไปในทันทีโดยไม่ได้เดินผ่อนคลายเหมือนตอนมา แต่พวกเขากลับมายังตำหนักเย่าด้วยความเร็วสูงสุด
เมื่อกลับมายังตำหนักเย่าและเข้าพบกับท่านประมุข เจียงหลีอุ้มเจ้าเปี๊ยกที่นอนหลับใหลและเล่าเรื่องคร่าวๆ ว่าพบเจอกับเจ้าเปี๊ยกได้อย่างไรให้ทุกคนฟัง หลังจากเรื่องที่นางเล่าจบแล้ว ท่านประมุขก็ถอนหายใจและลูบเครา “เจ้าเป็นคนที่โชคดีจริงๆ! สามารถดึงดูดสัตว์เดรัจฉานในบรรพกาลที่สูญพันธุ์ไปนานแล้วได้”
“ซือจุน มันเป็นสัตว์เดรัจฉานในบรรพกาลจริงๆ หรือ” คุนอู๋กลั้นความแปลกใจไว้ไม่อยู่
ท่านประมุขพยักหน้ายืนยันการคาดเดาของพวกเขาทั้งสาม
เสิ่นฉงถอนหายใจ “สัตว์เดรัจฉานในบรรพกาล พวกเราเคยเห็นแต่ในหนังสือภาพวาดโบราณเท่านั้น ก่อนหน้ายังคิดว่าเข้าใจผิด นึกไม่ถึงว่าจะเป็นสัตว์เดรัจฉานในบรรพกาลจริงๆ ”
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าโชคดีมากจริงๆ!” ใบหน้างดงามดั่งปีศาจของซีไหลเต็มไปด้วยความอิจฉา
เจียงหลีสับสนกับคำพูดของพวกเขา นางอุ้มเจ้าเปี๊ยกไว้แน่น และขอคำแนะนำอย่างนอบน้อม “อะไรคือสัตว์เดรัจฉานในบรรพกาล มีที่มายิ่งใหญ่มากเลยหรือ”
ขณะที่นางกำลังพูดอยู่นั้น ปรากฏภาพของเจ้าเปี๊ยกที่โกรธเกรี้ยวและทรงพลังในถ้ำสวรรค์ขึ้นในใจ
ตอนนั้น กรงเล็บใหญ่ยักษ์ของสัตว์ประหลาดที่ฉีกท้องฟ้า คือสิ่งที่เจ้าเปี๊ยกเรียกมาหรือ
“คำถามนี้ให้ท่านอาจารย์เป็นผู้ตอบเถิด” พอเสิ่นฉงพูดจบ เขามองไปที่ท่านประมุข
ศิษย์พี่และศิษย์น้องทั้งสี่ล้วนมองไปที่ท่านประมุข
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบเจียงหลีว่า “บางเรื่องควรบอกกับเจ้าหลังจากเป็นหลิงหวังแล้ว อย่างไรก็ตาม ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า เป็นหลิงหวังคงใช้เวลาไม่นาน ดังนั้น ข้าจะบอกเจ้าซะวันนี้เลย”
ดวงตาของเจียงหลีหรี่ลงเล็กน้อย แอบรู้สึกว่าคำพูดต่อไปของท่านประมุขจะเปลี่ยนการรับรู้ของนางที่มีต่อโลกแห่งนี้อีกครั้ง
“ดินแดนหนานฮวง ซีฮวง…เหตุผลที่จิ่วฮวงถูกเรียกว่าจิ่วฮวงก็เพราะว่าประกอบด้วยดินแดนทั้งเก้า นอกจากดินแดนทั้งสองแห่งนี้ เจ้ารู้จักดินแดนอื่นอีกหรือไม่” ท่านประมุขถาม
เจียงหลีค่อยๆ ส่ายศีรษะ
ท่านประมุขยิ้มเล็กน้อยและไม่รู้สึกแปลกใจมากนัก “ใช่ คนส่วนใหญ่ที่อยู่ต่ำกว่าอาณาเขตหลิงหวังจะรู้จักเพียงตง ซี หนานทั้งสามฮวง เพราะดินแดนทั้งสามฮวงนี้เป็นที่พักอาศัยของเผ่ามนุษย์มาหลายชั่วอายุคน”
ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“ในดินแดนทั้งเก้า สามเผ่าพันธุ์อาศัยอยู่รวมกัน เผ่ามนุษย์ปกครองสามดินแดน เผ่าปีศาจปกครองอีกสามดินแดน และเผ่าวิญญาณปกครองอีกสองดินแดน และมีอีกหนึ่งดินแดนเป็นดินแดนเดียวที่เผ่าพันธุ์ทั้งสามอาศัยอยู่รวมกัน ดินแดนนี้จึงเรียกว่าดินแดนพลัดถิ่น”
คำพูดของท่านประมุขทำให้เจียงหลีตกตะลึงอ้าปากค้าง ทำลายการรับรู้ของนางที่มีต่อโลกนี้เสียหมดจริงๆ!