ตอนที่ 540
ตอนที่ 540 สตรีนางนี้ต้องตาย
October 31, 2026
เจียงหลียิ้มเยาะในใจไม่หยุด แล้วพูดถากถางว่า “คนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นอย่างพวกเจ้าหน้าไม่อายขนาดนี้เชียวรึ” อยากจะฆ่านาง แล้วยังคิดจะใส่ร้ายอุปสรรคนั่นอีก
อวิ๋นซู่กลับไม่สนใจคำพูดของนาง สายตาที่มองนางอย่างไม่อาจหักห้ามใจ “ทางที่ดีเจ้ารีบตัดสินใจให้ถูกต้องในตอนที่ข้ายังมีสติอยู่”
“อยากให้ข้าเป็นผู้หญิงของเจ้ารึ” ทันใดนั้นเจียงหลีก็ยิ้มออกมาอย่างงดงาม
ท่าทางที่เหนื่อยหน่ายและงดงามของนาง ทำให้ใจอวิ๋นซู่เต้นรัว เขาแทบอยากจะเอาตัวนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน แล้วแสดงความรักอย่างสุดซึ้ง
อวิ๋นซู่กำลังเตรียมที่จะพูดตอบเจียงหลี
“เจ้าคู่ควรรึ!”
แต่ทว่าเจียงหลีพูดขึ้นมาก่อนสี่คำ
ทันใดนั้นสีหน้าของอวิ๋นซู่ก็เปลี่ยนไป แววตาดูน่ากลัวขึ้นเป็นอย่างมาก เขายิ้มอย่างเยือกเย็น “ในเมื่อไม่ได้ครอบครอง ก็ทำได้แค่ทำลาย”
วิญญาณยุทธ์ระเบิดออกมาจากด้านหลังของเขา นึกไม่ถึงเลยว่าวิญญาณยุทธ์ทั้งหมดจะเป็นประเภทสัตว์ปีก
ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากในทันที แววตาก็เฉียบคมขึ้นเช่นกัน
เจียงหลีเบิกตาโต ไม่กล้าดูถูกหลิงหวังคนนี้!
“เจ้าพลาดโอกาสมีชีวิตครั้งสุดท้ายของเจ้าไปแล้ว!” อวิ๋นซู่พูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็หายไปจากที่เดิม เหมือนว่าหายไปในมิติแห่งกาลเวลา ไร้ซึ่งพลังลมปราณและร่องรอย
สายฟ้าผ่าลงมาจากฟ้า เจียงหลีหายตัวหลบอย่างรวดเร็ว แต่เส้นผมของนางกลับถูกตัดขาดเส้นหนึ่ง
อวิ๋นซู่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้วแสยะยิ้มให้เจียงหลี “การตอบสนองยังถือว่าเร็วดี”
เจียงหลีแววตาเยือกเย็นแล้วเม้มปาก นางไม่ได้พูดอะไร
อวิ๋นซู่หายตัวไปอีกครั้ง ครั้งนี้เจียงหลีระวังมากยิ่งขึ้น นางหายตัวแล้วเปลี่ยนทิศทางไปมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้บนท้องฟ้าเกิดร่างมายาของนางจำนวนไม่น้อย
ทั้งสองประหนึ่งว่ากลายเป็นเหมือนกับแสงสองเส้น แสงหนึ่งสีเงิน แสงหนึ่งงสีทอง ปะทะกันอยู่กลางอากาศอย่างต่อเนื่อง เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินแพ้ชนะ
การแปลงร่างของป้อมปราการเฟยอวิ๋นนี่ช่างน่ากลัวจริงๆ
การโจมตีทำให้เจียงหลีถอยหลังไปทันที ตรงหน้าของนางมีพลังที่รุนแรงโจมตีเข้ามามากมาย
เกิดเสียงดังขึ้น เจียงหลีที่ถอยหลังไปอย่างรวดเร็วยื่นมือออกมาเด็ดดารา มือหยกขาวบริสุทธิ์จับพลังที่รุนแรงนั้นไว้ พลังรุนแรงที่เหมือนกับขนนกเหล่านั้นชั่วพริบตาก็แตกสลายไปในมือของนาง
สมควรตาย!
การโจมตีถูกทำลาย แววตาของอวิ๋นซู่ดุร้ายมากยิ่งขึ้น
เพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างของเขาก็หายไปอีกครั้ง
เจียงหลีขมวดคิ้ว พลังจิตที่ไร้รูปร่างแผ่กระจายออกมาจากหว่างคิ้วของนางเหมือนกับเส้นด้ายจำนวนมากอย่างไรอย่างนั้น แล้วทะลุเข้าไปในมิติแห่งกาลเวลาเพื่อหาตำแหน่งของอวิ๋นซู่
จากการต่อสู้กันเมื่อครู่ เจียงหลีรู้สึกได้แล้วว่าป้อมปราการเฟยอวิ๋นดูเหมือนจะมีความไวต่อความเร็วและมิติแห่งกาลเวลาเป็นพิเศษ
วิญญาณยุทธ์เหล่านั้นของอวิ๋นซู่ล้วนแต่เป็นประเภทสัตว์ปีก ไม่เพียงแต่จะเพิ่มความเร็วและพลังโจมตีให้เขาอย่างมาก การโจมตีของขนนกนั่น ความเร็วขีดสุดเผยให้เห็นถึงพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว ถึงขนาดทำให้เจียงหลีรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว
แสงสว่างที่เย็นยะเยือกโจมตีมาทางด้านหลังของเจียงหลี เจียงหลีหายตัวในชั่วพริบตา ทำให้โจมตีไม่โดนนาง ที่ตามมาคืออวิ๋นซู่ปรากฏตัวออกมาจากท้องฟ้า และร่างของเจียงหลีก็ก็ก้าวออกมาจากมิติแห่งกาลเวลาอีกฝั่งหนึ่ง
“ศาสตร์ลับ” อวิ๋นซู่พูดเสียงเบา
เจียงหลีแสยะยิ้ม “เจ้ารู้ไม่น้อยเลยหนิ”
อวิ๋นซู่ยิ้มอย่างเยือกเย็น “มากกว่าที่เจ้าคิดไว้เยอะ”
เจียงหลีแววตาเยือกเย็น พลังจิตพรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง ระหว่างที่ทั้งสองคนคุยกัน พลังจิตก็พันโดยรอบข้อเท้าของอวิ๋นซู่โดยที่เขาไม่รู้ตัว