ตอนที่ 568
ตอนที่ 568 ใครกัน ช่างเก่งกาจถึงเพียงนี้
October 31, 2026
“นกเผิงพิฆาต!”
เสียงของกงเสวี่ยฮวาหนักแน่นขึ้น
“อวิ๋นเซียวมีชื่อเสียงในด้านทักษะเฉพาะตัวของเขา ว่ากันว่าภายใต้นกเผิงพิฆาตของเขา ไม่มีใครสามารถหลบหนีได้” ดวงตาของฉินเทียนอีก็เคร่งขรึมเช่นกัน
“ตอนนี้จะทำอย่างไรดี” ไหวปี้เอ่ยขึ้นด้วยความหวั่นวิตก
“…”
คำถามนี้ กลับทำให้ทั้งสองยิ่งเงียบเข้าไปใหญ่
ทำอย่างไรดี ยังจะทำอะไรได้อีกหรือ
“ทุกอย่าง ทำได้เพียงรอดูความสามารถของเจียงเฮ่าแล้วล่ะ” กงเสวี่ยฮวาถอนหายใจ
ในความว่างเปล่า เมื่ออวิ๋นเซียวเคลื่อนไหว พลังวิญญาณของเจียงเฮ่าก็เร่งตัวขึ้น เขารู้สึกถึงวิกฤตที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและยังรู้สึกถึงพลังของการเคลื่อนไหวของอวิ๋นเซียว
เขาควรจะทะลวงมันอย่างไรดี
สำหรับเจียงเฮ่าการป้องกันที่ดีที่สุดคือการโจมตี ดังนั้นแม้ในวิกฤตเช่นนี้ เขายังไม่เลือกที่จะหลบเลี่ยงการป้องกัน แต่เลือกที่จะใช้ความคิดริเริ่มในการโจมตี
อ๊ากก! เจียงเฮ่าตะโกนลั่น ทักษะการต่อสู้นับไม่ถ้วนระเบิดออกมา โจมตีคู่ต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิต
แต่ในขณะนั้นเอง อวิ๋นเซียวปรากฏตัวพร้อมแสงสีทอง เข้าปะทะการโจมตีของเจียงเฮ่าได้อย่างง่ายดาย เพียงอึดใจเดียว ก็มาอยู่ตรงหน้าเจียงเฮ่าแล้ว
ตู้มต้าม!
เสียงดังอย่างกับฟ้าร้องก็ดังขึ้นบนท้องฟ้า
“ไปตายซะ!” อวิ๋นเซียวตะโกนเสียงเย็นยะเยือก มือของเขากลายเป็นกรงเล็บคมกริบ แล้วตะครุบไปที่หัวใจของเจียงเฮ่า
ภาพมายาของกรงเล็บแหลมคมนั้น ราวกับไม้ไผ่ ราวกับว่าไม่มีอะไรในโลกนี้หยุดมันได้
แคว่ก!
กรงเล็บที่แหลมคมจับการโจมตีของเจียงเฮ่าได้อย่างง่ายดาย และรัศมีอันทรงพลังก็สลายไปในพริบตา ตอนแรกเขากำลังจะฉีกทึ้งเสื้อผ้าเลือดเนื้อของเขา เพื่อควักหัวใจออกมา
คลื่นอากาศที่น่าสะพรึงกลัวพัดผ่านสิ่งกีดขวางทั้งหมด ทุกคนเห็นเพียงร่างของเจียงเฮ่าที่ปลิวไปและอวิ๋นเซียวที่อาศัยความแข็งแกร่งเพื่อไล่ตามเขา
“เจียงเฮ่า!”
ฉินเทียนอีตะโกนเรียกเสียงดังลั่น
และพุ่งเข้าไปในพื้นที่ว่างเปล่าพร้อมกับกงเสวี่ยฮวาและไหวปี้
แต่เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหว คนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นก็เคลื่อไหวเช่นกัน คนที่มากกว่าพวกเขาหลายเท่ามาหยุดบังพวกเขาทีละคน ต่อสู้กันเพื่อขัดขวางไม่ให้พวกเขาช่วยเจียงเฮ่า
“จะจบแล้วใช่ไหม”
“ภายใต้นกเผิงพิฆาต มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยังไม่ตาย”
“หากเขารอดจริงๆ ต่อให้แพ้ แต่ก็คงภาคภูมิใจพอ ถึงอย่างไร ยังไม่เคยมีใครรอดจากนกเผิงพิฆาตของอวิ๋นเซียว”
“…”
ในพื้นที่ว่างเปล่า กรงเล็บที่แหลมคมเข้ามาประชิดใกล้เจียงเฮ่า
อวิ๋นเซียวเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายและเย็นชา แสงแห่งความดูถูกในดวงตาของเขาก็ชัดเจนมากขึ้น
ทันใดนั้นในขณะที่เขากำลังจะควักหัวใจของเจียงเฮ่า เจียงเฮ่าก็ยกแขนขึ้นและบังกรงเล็บที่แหลมคม
ฉึกกกก!
แสงที่แหลมคมส่องประกายและมีบาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวบนแขนของเจียงเฮ่า บาดแผลนั้นดูลึกมากและมีเลือดไหล และร่างกายของเขา ก็หยิบยืมพลังของอวิ๋นเซียวระเบิดลงกับพื้น ทิ้งระยะห่างที่อันตรายระหว่างคนทั้งสอง
หืม
แววตาของอวิ๋นเซียวคมกริบ “ภายใต้การจับให้อยู่หมัดของนกเผิงพิฆาต เจ้ายังขยับได้อีกหรือ” สมควรตาย เจียงเฮ่ารอดจากเงื้อมมือนกเผิงพิฆาตของเขา
แม้ว่าเจียงเฮ่าจะถูกเขาโจมตีให้เข้าไปในพื้นที่โล่ง แต่เขาไม่ตาย นี่ถือเป็นการตบหน้าอวิ๋นเซียว
ฟุ้บ!
ร่างของเจียงเฮ่าล้มกองกับพื้น เขากระอักเลือดออกมาเต็มปาก ลมหายใจของเขาผะแผ่ว และอาการบาดเจ็บที่แขนของเขาก็ยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีก
แต่…เขายังไม่ตาย!
เมื่อเห็นว่าเจียงเฮ่าล้มไปกับพื้น พวกกงเสวี่ยฮวาสามคนก็หยุดต่อสู้ ทยอยออกมาจากการต่อสู้แล้วกลับมายืนข้างเจียงเฮ่า
“เจียงเฮ่า เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“แผลของเจ้า…”