ตอนที่ 580-2เข้าไปในอาณาเขตหลิงอู่อีกครั้ง! (2)

เจียง​หลี​และ​คุ​นอู๋​ร่วม​เดินทาง​ไปใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ด้วยกัน​ เพื่อ​ไล่ล่า​หา​วิญญาณ​ยุทธ์​ของ​ตนเอง​ ส่วน​ร่างกาย​ของ​พวกเขา​ มีท่าน​ประมุข​ปกป้อง​ด้วย​ตนเอง​อยู่​

แม้กระทั่ง​ ทางเข้า​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ ท่าน​ประมุข​ก็​เป็น​คน​เปิด​เอง​

“ไปเถิด​” ท่าน​ประมุข​ยิ้ม​ให้​ทั้งสอง​อย่าง​อ่อนโยน​

“ขอรับ​ ซือ​จุน​!”

“เจ้าค่ะ​ ซือ​จุน​!”

เจียง​หลี​และ​คุ​นอู๋​ เอ่ย​แสดง​ความเคารพ​ซือ​จุน​พร้อมกัน​

ดวงตา​ของ​ท่าน​ประมุข​มีรอยยิ้ม​ปรากฏ​อยู่​ หยุด​การ​ปล่อย​พลัง​ มอง​ไปด้านบน​ คล้าย​กับ​พฤติกรรม​ของ​คน​ผู้สูงอายุ​ทั่วไป​ สายตา​ของ​เขา​ เริ่ม​จาก​มอง​ไปทาง​เจียง​หลี​แล้ว​มอง​ไปทาง​คุ​นอู๋​

คุ​นอู๋​มีความรู้สึก​ซึ้งใจ ยิ้ม​แล้ว​เอ่ย​ “ซือ​จุน​วางใจ​เถิด​ ข้า​รู้​ว่า​ศิษย์​น้อง​เล็ก​เป็น​ศิษย์​รัก​ของ​ท่าน​ ข้า​จะดูแล​นาง​เป็น​อย่าง​ดี​ ไม่ให้​ใคร​มารังแก​นาง​ได้​”

เจียง​หลี​ปิดปากเงียบ​

ท่าน​ประมุข​กลับ​หัวเราะ​ออกมา​สั้น​ๆ แล้ว​เอ่ย​กับ​เขา​ “พวก​เจ้าล้วน​เป็น​ลูกศิษย์​ที่​ข้า​รัก​ อยู่​ใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ไม่ต้อง​หาเรื่อง​ แต่​ก็​ไม่ต้อง​กลัว​สิ่งที่จะ​เกิดขึ้น​ด้วย​”

“ทราบ​แล้ว​ขอรับ​” คุ​นอู๋​หัวเราะ​

คำพูด​พวก​นี้​ เอาไว้​กำชับ​เด็กน้อย​อย่าง​เจียง​หลี​ยัง​จะดีกว่า​เสีย​อีก​ เขา​อายุ​เท่าไร​กัน​แล้ว​ ยัง​โดน​กำชับ​อีก​

ทางเข้า​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​เปิด​ออก​แล้ว​ เจียง​หลี​และ​คุ​นอู๋​หา​ที่นั่ง​ของ​ตนเอง​ วิญญาณ​ถูก​ดูด​เขา​ไปใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​

ครั้งนี้​เป็น​ครั้ง​ที่สอง​ที่​เจียง​ได้​เข้ามา​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ เมื่อ​คิดถึง​หลาย​สิ่งที่​ต้อง​ประสบ​พบ​เจอ​ตอน​เข้ามา​ใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ครั้งแรก​นั้น​ นาง​ก็​ยิ้ม​ขึ้น​มา ปล่อยตัว​ตามสบาย​ ปล่อย​ให้​เป็นไปตาม​เรื่องราว​

“ศิษย์​น้อง​เล็ก​ หาก​เจ้าอยากได้​วิญญาณ​ยุทธ์​ที่อยู่​ใน​ใจก็​บอก​ข้า​ ศิษย์​พี่​จะช่วย​เจ้าหา​” คุ​นอู๋​ยืน​อยู่​ข้าง​เจียง​หลี​ ใบ​หน้าที่​งดงาม​ของ​เขา​มีรอยยิ้ม​ปรากฏ​อยู่​

เจียง​หลี​ครุ่นคิด​ไปชั่วครู่​ แล้ว​เอ่ย​กับ​คุ​นอู๋​ “ข้า​อยากได้​ประเภท​โจมตี​ แต่​ยัง​ไม่ได้​เลือก​ไว้​”

“ใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ มีวิญญาณ​ยุทธ์​ประเภท​โจมตี​และ​ป้องกัน​มากมาย​ ยังไง​ก็​ไม่ต้อง​รีบ​ พวกเรา​ค่อยๆ​ หา​ก็ได้​” คุ​นอู๋​เอ่ย​

“อืม​” เจียง​หลี​พยักหน้า​

“ไปเถอะ​” คุ​นอู๋พเยิด​คาง​ พา​เจียง​หลี​เดิน​เข้าไป​ทาง​ภูเขา​นับ​แสน​ลูก​ใน​อาณาเขต​ห​ลิง​อู่​ …

ณ ตำหนัก​เย่า​ เสิ่นฉง​อยู่​ใน​โรง​หมัก​และ​กลั่น​สุรา​ เสียง​ของ​น้ำ​ไหล​ดัง​ออกมา​

เว่ย​จี๋ยืน​จ้อง​อย่าง​ตื่นเต้น​อยู่​ข้างๆ​ ใน​ดวงตา​ที่​เรียว​ยาว​สวยงาม​นั้น​ มีน้ำตา​คลอ​อยู่​แต่แรก​แล้ว​

ไม่ง่าย​เลย​จริงๆ​ ไม่ง่าย​เลย​!

เขา​ยื่น​เฝ้ามาสอง​เดือน​เต็มๆ​ ใน​สุด​ก็ได้​เห็น​อาจารย์​เสิ่นฉง​หมัก​และ​กลั่น​สุรา​แล้ว​!

ยัง​ดี​ที่​ตอนนี้​เว่ย​จี๋เป็น​เพียง​เศษเสี้ยว​ของ​กิเลส​ ไม่ใช่คน​จริงๆ​ ไม่เช่นนั้น​ใจของ​เขา​คง​เต้น​จน​ทะลุ​ออกมา​แล้ว​

ก็​อง​ๆ แก๊ง​ๆ

เสิ่นฉง​สวม​เสื้อ​ขาว​ทั้งตัว​ ยืน​อยู่​ข้างๆ​ แอ่ง​น้ำแร่​ ใช้กระบวย​ไม้ตัก​น้ำแร่​ที่​ไหล​ลง​มาจาก​ภูเขา​ ขึ้น​มาบริเวณ​ริม​ผี​ปาก​เพื่อ​ดื่ม​

ริมฝีปาก​ของ​เขา​ ค่อยๆ​ แตะ​โดน​ตรง​ขอบ​ น้ำแร่​ที่​ใส่สะอาด​ไม่กี่​หยด​ ไหล​ออกจาก​มุมปาก​ของ​เขา​มาบริเวณ​คาง​ และ​ไหล​ลง​บน​พื้น​

เว่ย​จี๋เบิก​ตาโต​เพื่อ​จ้องมอง​ ไม่อยาก​พลาด​แม้เพียง​ชั่ว​ขณะที่​เสิ่นฉง​กลั่น​สุรา​ แต่ว่า​ ในขณะที่​เขา​มอง​ฉาก​ตรงหน้า​นี้​ อยู่​ๆ กลับ​ทำให้​เขา​ชะงักงัน​ไปชั่วครู่​

สายลม​อ่อน​ๆ พัดผ่าน​ใบ​ไผ่​พลิ้วไหว​ เข้ามา​ภายใน​ห้อง​กลั่น​สุรา​ ผสาน​กับ​ความ​หอม​ของ​กลิ่น​สุรา​ที่​ยังคง​เหลืออยู่​เพียง​เล็กน้อย​ ทำให้​ชวน​หลงใหล​ยิ่งนัก​ เสิ่นฉง​ที่​สวม​ชุด​สีขาว​ โดน​สายลม​อ่อน​พัด​มุมเสื้อ​เลิก​ขึ้น​มา ผม​ยาว​ดำขลับ​ดู​ราวกับ​เต้นรำ​อยู่​ใน​สายลม​ ติด​แนบ​ไปตรง​บริเวณ​แก้ม​ของ​เขา​อย่าง​ไม่ตั้งใจ​ เขา​ไม่ได้​ใส่ใจ ยก​มือขึ้น​ ปัด​ผม​ลงมา​

สีหน้าท่าทาง​ของ​เขา​ ดู​อ่อนโยน​อยู่​เสมอ​ ท่าทาง​ที่​เชื่องช้า​แต่กลับ​ดู​ระมัดระวัง​รอบคอบ​ไม่มีใคร​เทียบ​ได้​ ใน​ทุกๆ​ ขั้นตอน​ เขา​ล้วน​ทำ​ด้วย​ความตั้งใจ​

เวลา​ค่อยๆ​ ผ่าน​ไป เว่ย​จี๋เริ่ม​มีความลุ่มหลง​

เขา​คิด​ว่าการ​ที่​มอง​เสิ่นฉง​กลั่น​สุรา​ เป็น​อีก​หนึ่ง​ประสบการณ์​ที่​ยอดเยี่ยม​