ตอนที่ 593
ตอนที่ 593 พลานุภาพของประมุขเซียน
October 31, 2026
เจียงหลีตกตะลึง มองไปทางเจียงเฮ่า แล้วก็หันไปมองมู่ชิงเหยียน
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงถามขึ้นมาเช่นนี้ แต่นางก็ตอบกลับไป “หากรอข้าขึ้นสู่ระดับหลิงเซิ่ง กระสวยเวลาที่สร้างขึ้น อาจจะสามารถพาไปได้ทั่วทุกที”
เจียงเฮ่าอมยิ้ม ไม่ได้พูดต่อ
แต่ทว่า สายตาของเขา มองยังทางมู่ชิงเหยียนที่กำลังเดินมาโดยไม่รู้ตัว
เหมือนมู่ชิงเหยียนรับรู้ได้ถึงการจ้องมองของเขา แก้มของมู่ชิงเหยียนมีประกายของความเขินอาย หลบตาเดินไปทางเจียงหลี “ประมุขเซียน”
การเอ่ยเรียกของมู่ชิงเหยียน ทำให้รอยยิ้มของเจียงหลีจางหายไป “เจ้าเรียกข้าว่าประมุขเซียน ทำให้ข้ารู้สึกแปลกๆ”
“เจ้าเป็นผู้นำของที่นี่ อยู่ต่อหน้าคนนอก ก็ต้องให้เกียรติในสถานะที่แตกต่างกันออกไป” มู่ชิงเหยียนพูดอย่างยึดมั่นในหลักของตนเอง
เจียงหลีพยักหน้า ไม่อยากถกคำถามนี้ต่อ
แต่ว่าสายตาของนางมองไปทางมู่ชิงเหยียนและเจียงเฮ่าพักหนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถามขึ้นมาทันที “มีเรื่องอะไรที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเจ้าสองคนแล้วข้าไม่รู้หรือไม่”
เจียงหลีถามหยั่งเชิงแต่คาดไม่ถึงว่าหลังจากนางพูดประโยคนั้นลั่นออกมา ระหว่างมู่ชิงเหยียนและเจียงเฮ่ากลับปรากฏบรรยากาศของความกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้น
“อะแฮ่ม” เจียงหลีรู้จักวางตัวและไม่ได้ถามต่อ แล้วเปลี่ยนบนสนทนาในทันที “พวกกงเสวี่ยฮวามาถึงแล้วหรือไม่”
มู่ชิงเหยียนท่าทีสงบลง พลางส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้น “พวกเขายังมาไม่ถึง แต่ว่ามีอีกคนมาถึงแล้ว”
“ใคร”
เจียงหลีและเจียงเฮ่าต่างประหลาดใจ
“เจียงหลี” เสียงที่ดังมาตามมาด้วยชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อสีแดงเดินเข้ามาจากด้านนอก ใบหน้าของชายหนุ่มสง่างาม ลักษณะท่าทางของเขาทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความเรียบง่ายและสบายๆ
“ฉินเทียนอีหรือ” เจียงหลีประหลาดใจ
แต่ทว่า ท่าทีของเจียงเฮ่ายังคงดูปกติ
“แปลกใจหรือ” ฉินเทียนอีเดินมาตรงหน้าเจียงหลี ยิ้มอย่างสดใส
อื้อหือ!
“ผิดคาดมากกว่า” เจียงหลีพูดตามความจริง
ฉินเทียนอีที่โดนโจมตี ทำท่าทีแสร้งเสียใจแล้วเอ่ย “ข้ามาไกลถึงพันลี้เพื่อมาสร้างความแปลกใจให้กับเจ้า แต่เจ้ากลับทำตัวเย็นชาไร้ความรู้สึก”
“แสดงละครเก่งแล้วหนึ่ง!” เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะพูดแขวะ
ฉินเทียนอีหยุดในทันที เอ่ยอย่างเคร่งขรึม “ไม่พูดจาไร้สาระกับเจ้าแล้ว ข้าจะมาขอตำแหน่งผู้อาวุโสกับท่านประมุขเซียน”
หืม
เจียงหลียิ่งประหลาดใจขึ้นไปอีก
ฉินเทียนอีกลับไม่สนใจในท่าทีของเจียงหลี แล้วเอ่ยต่อ “ครั้งที่แล้วที่ข้ามาก็เพราะอยากได้ตำแหน่งผู้อาวุโส แต่มู่ชิงเหยียนและเจียงเฮ่าบอกว่าเรื่องนี้มีเพียงเจ้าที่จะตัดสินใจ จได้ ดังนั้น วันนี้ข้าจึงมาหาเจ้า”
เจียงหลีมองไปทางพี่ใหญ่ของนางอย่างไม่แน่ใจ
เจียงเฮ่ากำหมัดไปตรงริมฝีปากไอเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น “ตอนที่เจ้าโดนขังที่ดินแดนผนึกมาร เจ้านี่มาหาเจ้าและรออยู่ที่ฮวงเสินหนึ่งเดือน หลังจากข้ากลับไปก็เผลอพูดถึงเรื่องในจยาเซ ซียน แต่ใครจะคาดคิดว่า เขาจะมาจยาเซียนด้วยตนเองเช่นนี้”
“ใช่แล้ว เกรงว่าตัวข้านั้นจะคุ้นเคยกับที่นี่มากกว่าประมุขเซียนอย่างเจ้าเสียอีก ตำแหน่งผู้อาวุโสนี้ เจ้าก็ยกให้ข้าอย่างสบายใจเถิด” ฉินเทียนอีนั่งลงบนเก้าอี้อย่างทะนงองอาจ จและดื่มชาด้วยท่าทีที่สบายใจ
สายตาของเจียงหลีมองไปทางเขา จู่ๆ ก็ยิ้มอย่างขี้เล่นแล้วเอ่ย “เจ้าขึ้นเป็นหลิงหวังแล้วหรือ”
“นี่มันของแน่อยู่แล้ว” ฉินเทียนอีเลิกคิ้ว
เจียงหลียิ่งยิ้มกว้าง หันไปสั่งมู่ชิงเหยียน “ชิงเหยียน เตรียมป้ายคาดเอวผู้อาวุโสให้กับเขา”
“ได้” มู่ชิงเหยียนตอบรับทันที
“ใครเป็นผู้อาวุโสกันแน่” ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังมากจากด้านนอก