ตอนที่ 68 ท่าทีของท่านเจ้าเมือง

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 68 ท่าทีของท่านเจ้าเมือง บรรยากาศที่เคร่งเครียดบนเวทีการประลองชิงเจียว

ด้วยความที่คนตระกูลเย่ว์พากันรุมเข้ามา ยอดฝีมือของจวนท่านเจ้าเมืองก็ต่างพากันย่างเท้าไปข้างหน้า ไปอยู่ข้างๆ เฮ่อเหลียนเฟิงเพื่อคุมเชิงคนตระกูลเย่ว์ไว้

ผู้คนรอบๆ เวทีที่ดูอยู่ด้านล่างต่างพากันถอยหลัง มองไปบนเวทีด้วยสีหน้าเป็นกังวล กลัวว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะรุนแรงเป็นอย่างมาก

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็มองสาวชุดดำที่ทรงพลังที่ยืนอยู่บนเวที

ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็เพราะนาง ตอนนี้นางมีสีหน้าเย็นชา ดวงตาแวววาวคู่นั้นไม่มีความขลาดกลัวใดๆ แถมยังยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่แฝงไว้ด้วยความเหยียดหยาม

“นางไม่กลัวหรือ”

“ได้ทำการสังหารผู้เก่งกาจของตระกูลเย่ว์อย่างโจ่งแจ้งบนเวทีการประลองชิงเจียว ตระกูลเย่ว์ไม่มีทางปล่อยนางไปเด็ดขาด”

เอ่อ ถึงแม้ว่าเย่ว์หนานซีจะเป็นคนเริ่มก่อน แต่ว่าเขาตายแล้ว คนตระกูลเย่ว์จะเข้าใจตรงจุดนี้บ้างไหม กลัวว่าจะคิดอยู่อย่างเดียวก็คือจัดการกับคนที่ฆ่าคนในตระกูลให้ถึงที่สุด

มองใบหน้าที่โหดร้ายและน่ากลัวของเย่ว์ชิงหลิว ความเยาะเย้ยในรอยยิ้มของเจียงหลีชัดขึ้นเรื่อยๆ ที่จริงนางจงใจยั่วโมโหเย่ว์หนานซี ทำให้เขาลงมือก่อน แล้วนางก็ใช้โอกาสตรงนั้นตอบโต้ด้วยการสังหารเขา เป็นแบบนี้แล้วมันจะอย่างไร

ตระกูลเย่ว์มีหลักฐานไหม

เจียงหลีรู้กฎของการประลองชิงเจียวดีว่าห้ามฆ่าคน ที่จริงแล้วก็เป็นวิธีการปกป้องผู้เข้าร่วมการประลองจากราชสำนัก การคัดเลือกก็คือการคัดเลือก ผู้ที่ถูกคัดเลือกก็คือกลุ่มคนที่ยอดเยี่ยมที่สุด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ที่ตกรอบจะไม่ดี เปรียบเทียบกับคนธรรมดามากมายแล้ว พวกเขาก็ยังเป็นผู้ที่เก่งกาจอยู่ดี

ถ้าหากว่านางไม่สนใจกฎแล้วลงมือฆ่าคน ด้วยสถานภาพของนางในตอนนี้ เกรงว่าทางเจ้าเมืองก็คงจัดการนางก่อนเป็นอันดับแรก ถึงอย่างไรนางก็เป็นเพียงแค่สาวใช้ของตระกูลลู่ พอฆ่าแล้ว อย่างมากก็อธิบายกับลู่เจี้ยหลังจบเรื่องได้

ดังนั้น นางถึงไม่สามารถชิงลงมือก่อนได้ ทำได้เพียงล่อให้เย่ว์หนานซีลงมือก่อน เขาจะฆ่านาง นางเพียงตอบโต้กลับ คนของท่านเจ้าเมืองจะบอกว่านางผิดก็ไม่ได้ ทั้งหมดต้องเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน

จะให้นางยืนอยู่กับที่ ไม่ขยับ รอให้เย่ว์หนานซีฆ่างั้นหรือ

“เด็กเจ้าเล่ห์” หนานอู๋เฮิ่นผู้ที่อยู่ไกลจากเวที มองไปบนเวทีแล้วพูดด้วยความคลุมเครือ

ความสนใจของเขาในตอนนี้ เหมือนว่าจะอยู่ที่เจียงหลีคนเดียว มู่หว่านโหรวขมวดคิ้ว พูดเตือนว่า “สาวใช้ตระกูลลู่คนนี้ แม้จะมีความสามารถอยู่บ้าง แต่นางได้ฆ่าเทียนเจียวของตระกูลเย่ว์ นางจะสามารถผ่านผลกรรมนี้ไปได้หรือไม่ ใครจะล่วงรู้โชคชะตาได้”

เหมือนว่าเจตนาที่นางเตือนหนานอู๋เฮิ่นก็คืออย่าลืมไป๋หลี่เฟิ่งผู้ที่ยอดเยี่ยมกว่า เพียงเพราะคนที่ฆ่าคนคนหนึ่ง

รับรู้ได้ถึงเจตนาแอบแฝงที่คลุมเครือในคำพูดของนาง หนานอู๋เฮิ่นยิ้มแล้วพูดกับนางว่า “ขอบคุณที่เตือนขอรับองค์หญิง”

มู่หว่านโหรวพยักหน้าด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วเงียบไป

อู๋เชียนได้ยินทั้งสองคนคุยกัน เกิดความไม่สบายใจ เขาก็ยังอยู่ตรงนี้ ทำไมรู้สึกว่าผู้ที่มีความสามารถในการประลองชิงเจียวถึงได้ถูกสถาบันไป๋หยวนเลือกไว้แล้ว แม้แต่องค์หญิงอันผิงก็เอนเอียงไปทางสถาบันไป๋หยวน

แต่ทว่าเขากลับพูดอะไรไม่ได้ มิฉะนั้นจะเป็นการไม่ไว้หน้ามู่หว่านโหรว

เขามองไปบนเวทีการประลองที่อยู่ในสถานการณ์คุมเชิงกันอยู่ พูดอย่างเย็นชาว่า “การประลองชิงเจียวดีๆ ถูกขัดจังหวะแบบนี้ หมดอารมณ์จริงๆ”

“เอ๊ะ! ผู้เฒ่าอู๋ไม่รู้สึกหรือว่าแบบนี้มันน่าสนุกกว่า” หนานอู๋เฮิ่นยิ้มตาหยีแล้วมองเขา