ตอนที่ 71 ลวงสังหารในป่า

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 71 ลวงสังหารในป่า “เจียงหลี เจ้ายังจะหนีอีกหรือ!”

มีเสียงระเบิดดังขึ้นมา เจียงหลียังไม่ทันยืนขึ้นดี นางก็รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของพลังที่บ้าคลั่งที่มาจากทั่วทุกสารทิศ กระทบไปที่ด้านหลังของเจียงหลี

นางพุ่งกระโดดไปด้านข้างด้วยความว่องไว เพิ่งจะแตะลงบนดิน ก็ได้ยินเสียงการปะทะกันของพลัง ลูกหลงจากพลังแพร่กระจายไปทางนาง นางพลิกตัวหลบอีกครั้งแล้วยืนบนพื้นด้วยเท้าทั้งสองข้าง

เจียงหลีดวงตาแวววาว สีหน้าเยือกเย็น

ฟุบ ฟุบ ฟุบ

บรรดาเจ้าของเสียงที่ลอยมาในอากาศได้มาอยู่รอบๆ เจียงหลี ล้อมนางไว้เป็นชั้นๆ

เจียงหลีมองไปรอบๆ เห็นแต่คนตระกูลเย่ว์ที่จะมาจับนาง คิดไม่ถึงว่าจะส่งคนที่มีพลังหลิงซื่อระดับสูงมาสิบกว่าคน คนพวกนี้อายุเยอะกว่าเย่ว์หนานซีมาก ดูจากพลังของพวกเขา พลังของแต่ละคนน่าจะอยู่ที่หลิงซื่อระดับหก ระดับเจ็ดทั้งนั้น มากไปกว่านั้นยังมีหลิงซื่อระดับแปดคนหนึ่ง

“เจียงหลี! เจ้าไม่มีทางหนีแล้ว กลับไปพบนายท่านกับพวกข้า!” ชายผู้ที่มีพลังหลิงซื่อระดับแปดตะโกนใส่เจียงหลีด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

เจียงหลียิ้มด้วยความเหยียดหยาม พูดด้วยความทะนงองอาจว่า “กลับไปกับเจ้างั้นรึ เจ้าโง่หรือข้าโง่กันแน่ อยากได้ชีวิตของข้า ก็เข้ามาเลย!”

“นางเด็กอวดดี!” คนตระกูลเย่ว์ที่พลังหลิงซื่อระดับแปดสีหน้าดุร้าย แววตาโหดเ**้ยม

“ในเมื่อเจ้าไม่เห็นถึงความหวังดีของข้า แล้วจะมาหาว่าพวกข้าไร้ความปราณีไม่ได้!”

เขาพูดจบแล้วยกมือขึ้นโบก “จัดการ! จับเป็นเท่านั้น นายท่านบอกว่าบาดเจ็บจนถึงขั้นพิการได้ แต่นางห้ามตาย ต้องให้นางรับผิดและคำนับขอโทษนายน้อยก่อนแล้วค่อยฆ่านางเสีย!”

“ขอรับ!”

ผู้ที่มีพลังหลิงซื่อระดับสูงของตระกูลเย่ว์ต่างพากันพุ่งเข้าไปหาเจียงหลี

เจียงหลีสีหน้าเยือกเย็น คิดแผนรับมืออย่างใจเย็น นางไม่กลัวคนที่อยู่ในระดับหลิงซื่อ ขอเพียงพลังไม่ได้คนละระดับขั้นกัน นางก็มีความมั่นใจที่จะชนะได้

ต่อให้สู้กับหลิงซื่อระดับแปด นางก็ไม่กลัว

แต่ว่าต้องสู้กับคนที่มีเป็นหลิงซื่อระดับสูงสิบกว่าคนในเวลาเดียวกัน อีกทั้งยังมีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย การต่อสู้ครั้งนี้คงจะเอาชนะได้ยาก

สายตามองกลับมาอย่างรวดเร็ว สายตาของเจียงหลีมองคนที่เป็นหลิงซื่อระดับหก

เขาก่อนแล้วกัน เจียงหลีตัดสินใจ นางไม่โง่ที่จะไปสู้กับพวกเขาหรอก ตอนนี้รีบไปให้ถึงจวนตระกูลลู่ ถึงจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

เจียงหลีคิดในใจ ใช้พลังหนึ่งย่องพันก้าวใต้ฝ่าเท้าแล้วกลายร่างเป็นภาพมายา ตอนที่คนตระกูลเย่ว์พุ่งเข้ามาก็เคลื่อนไหวไปมา วิถีร่ายกายการต่อสู้ของตระกูลลู่ใช่ว่าตระกูลเย่ว์จะเทียบได้

พอนางลงมือ ทันใดนั้นคนตระกูลเย่ว์ที่พุ่งเข้าไปจะจับกุมนางล้วนแต่พากันพุ่งใส่อากาศ

เจียงหลีใช้ช่วงเวลานี้มาอยู่ตรงหน้าคนที่หลิงซื่อระดับหกคนนั้น

หลิงซื่อคนนั้น เห็นเจียงหลีเข้าประชิดตัวเอง แววตาดีใจ เขายิ้มด้วยความจองหอง เหมือนว่ากำลังหัวเราะเยาะเจียงหลีที่เข้ามาติดกับเอง

แต่ทว่า เขายังยิ้มไม่ทันสุด ก็รับรู้ได้ถึงพลังหมัดที่รุนแรงราวกับทัพทหารที่แข็งแกร่งจำนวนมากพุ่งเข้ามาหาตนเอง

เขานิ่งไป ความดีใจในแววตาเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว อยากจะออกมือป้องกันการโจมตีที่น่ากลัวนี้

ฟุบ

หลังจากที่เขาได้สัมผัสกำปั้นเล็กๆ ของเจียงหลี ก็ค้นพบว่าพละกำลังของตัวเองหายไปหมด ราวกับหินที่จมลงในทะเล แต่กำลังหมัดของเจียงหลีกลับโจมตีเข้ามาไม่หยุด สะเทือนไปถึงภายในร่างกาย

อ้ากกก เขาส่งเสียงร้องอย่างน่าเวทนา ได้ยินเพียงแค่เสียงกระดูกหัก แขนทั้งแขนของเขา บิดเบี้ยวผิดรูป

เจียงหลีใช้โอกาสตรงนี้จับแขนข้างที่หัก ใช้แรงดึงแขนข้างนั้นลงอย่างแรง ทันใดนั้นเลือดพุ่งกระฉูด ตรงที่ขาดเห็นเลือดเนื้อและกระดูกขาวอย่างชัดเจน