ตอนที่ 82 จะไปหรือไม่ไปดีล่ะ

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 82 จะไปหรือไม่ไปดีล่ะ

เจียงหลีก้าวขึ้นรถม้า คนรูปหล่อที่อยู่ในรถม้าถือว่าเป็นทัศนียภาพงดงามที่สุดในโลก นางจึงผ่อนคลายไอเย็นยะเยือกออกจากร่างกายทันที

“หายโกรธแล้วหรือ” ลู่เจี้ยมองนางอ้อยอิ่งด้วยสายตาประกายรอยยิ้ม

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนเต็มไปด้วยความเอ็นดู

ทำให้เจียงหลีได้สติขึ้นมาจากความงามของเขา แล้วจับอารมณ์เขาไม่ถูก

น่าแปลกถ้าหากลู่เจี้ยไม่ดีกับนาง นางกลับรู้สึกสบายใจยิ่งกว่า หากเขาดีกับนางแล้ว นางรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่ตลอดเวลา

คำถามของลู่เจี้ยทำให้เจียงหลีพยักหน้า “อืม ตระกูลเย่ว์ จบสิ้นแล้ว”

นางพูดในขณะที่นั่งลงข้างลู่เจี้ย มองไปที่เขา จู่ๆ ก็พูดจาเข่นเขี้ยว “แต่เรื่องที่ท่านเห็นคนกำลังจะตายกลับไม่ช่วยเยี่ยงนี้ ข้าไม่จบสิ้นกับท่าน”

“เช่นนั้นเอาทรัพยากรการฝึกของตระกูลเย่ว์ให้เจ้าถือเป็นการชดใช้ความผิด” ลู่เจี้ยหัวเราะเบาๆ ให้กับท่าทางเขม่นเข่นเขี้ยวของนาง

เอ่อ!

เจียงหลีอึ้งไปครู่หนึ่ง ขอการยืนยันจากเขาด้วยดวงตาเปล่งประกายวาววับ “พูดจริงหรือ ท่านจะเอาทรัพยากรการฝึกของตระกูลเย่ว์ทั้งหมดให้ข้าอย่างนั้นหรือ”

ลู่เจี้ยพยักหน้า “อืม”

“คำพูดท่านเชื่อได้จริงหรือ” เจียงหลีมีความรู้สึกไม่อยากเชื่อเล็กน้อย ทำไมจู่ๆ ลู่เจี้ยถึงได้ใจกว้างเช่นนี้

“เชื่อได้” ลู่เจี้ยพยักหน้ายืนยันอีกครั้ง

“ไม่มีจุดประสงค์อื่นใช่ไหม” เจียงหลีมองเขาด้วยแววตาสงสัย

“ไม่มี” เป็นครั้งแรกที่ลู่เจี้ยส่ายหน้า

บุญหล่นทับข้าแล้ว หรือว่านายน้อยรูปงามจะยังไม่ตื่นนะ เจียงหลีพึมพำในใจ แล้วจู่ๆ ก็ยกยิ้มขึ้น “ได้ ข้าจะจำคำท่านไว้”

ทันใดนั้นนางชูกำปั้นใส่หน้าพร้อมขู่เสียงดุ “ถ้าข้ารู้ว่าท่านวางแผนกับข้าล่ะก็…ฮึ่มๆ…”

ท่าทางข่มขู่ของนางทำให้ลู่เจี้ยยกยิ้มที่มุมปากเบาๆ “ถ้าทำให้เจ้าไม่วางใจเช่นนี้ เช่นนั้นข้าจะบอกเหตุผลให้เจ้า”

“เหตุผลอะไร” เจียงหลีกระพริบตาหูตั้ง

ลู่เจี้ยยกยิ้มมุมปากสูงขึ้น “เจ้าดูดซึมทรัพยากรในการฝึกได้มากกว่าคนธรรมดาทั่วไปนัก ทรัพยากรการฝึกของตระกูลเย่ว์นี้อย่างน้อยก็ช่วยเลี้ยงเจ้าได้สักระยะหนึ่ง”

“…” เจียงหลีอึ้ง

เดี๋ยว…นะ…

หน็อยแน่! ที่แท้เจ้าจิ้งจอกรูปงามนี่กำลังรังเกียจอ้อมๆ ว่านางตะกละหรือ

เข้าใจสาเหตุแล้ว หัวใจเจียงหลีที่ระแวงว่าจะถูกซ้อนแผนอย่างไม่รู้ตัวจึงสงบลง นางยิ้มเย็นชา “ข้าไม่สนเรื่องนี้ ตอนแรกเราตกลงกันแล้ว ท่านให้ทรัพยากรกับข้า หลังจากที่ข้าเติบโตจนสามารถคุ้มครองตระกูลลู่ได้ นี่คือการร่วมมือกัน ได้ผลประโยชน์ร่วมกัน ฉะนั้นไม่ว่าข้าต้องการทรัพยากรการฝึกมากเท่าไหร่ ตระกูลลู่จะต้องมอบให้ข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะสะบัดตูดออกไปซะ”

“สัญญาซื้อขายทาสของเจ้าอยู่ในมือข้า เจ้าจะไปไหนได้” ลู่เจี้ยมองนางแล้วขำ

ดวงตาเป็นประกายของเจียงหลีฉายแววเย่อหยิ่ง “เจ้าคิดว่าจักรพรรดินีอย่างข้าจะสนใจสัญญาขายทาสจริงๆ อย่างนั้นหรือ”

ลู่เจี้ยส่ายหน้ายิ้มๆ “เจ้าไม่สนใจก็ได้ แต่เจ้าอยู่ในโลกนี้ สัญญาทาสเป็นพยานบอกสถานะของเจ้าได้ ไม่มีสถานะ เจ้าจะก้าวไปทางไหนก็ลำบาก”

คำพูดของเขาทำเอานางถึงกับขมวดคิ้ว

บรรยากาศภายในรถม้าจึงเงียบลงทันที ขณะเดียวกันก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกรถม้า

“ข้าน้อยหนานอู๋เฮิ่นจากสถาบันไป๋หยวนขอเข้าพบนายน้อยลู่ขอรับ” ที่แท้ก็เป็นหนานอู๋เฮิ่นนี่เอง

เขาไม่ได้เข้าไปใกล้รถม้าเพียงแต่ยืนรออยู่ไกลๆ เพราะการถ่ายทอดเสียงของพลังปราณจึงทำให้สองคนบนรถม้ารับรู้การมาถึงของเขา