ตอนที่ 95 ที่แท้ คือศัตรูนี่เอง!

ราชินีพลิกสวรรค์ – ตอนที่ 95 ที่แท้ คือศัตรูนี่เอง! นางฉลาดเพียงนี้ จะไม่ตระหนักถึงความตั้งใจที่ดีของพระชายาลู่ได้อย่างไร

ครั้งแรกที่พระชายาลู่เห็นนาง ก็กระตือรือร้นมากเพียงนี้ เพราะคนๆ เดียวนั่นก็คือลู่เจี้ย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ลู่เจี้ยยอมรับ

แต่ลู่เจี้ย ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าอายุสั้น

ดังนั้น ไม่ว่าพระชายาลู่จะเต็มใจที่จะยอมรับสิ่งนี้หรือไม่ สิ่งที่นางทำได้ก็คือทำดีต่อลู่เจี้ยอย่างเต็มที่ และทำดีกับคนรอบข้างเขาในเวลาอันจำกัดด้วย

นี่เป็นเหตุผลว่า ทำไมพระชายาลู่จึงปฏิบัติกับนางเป็นอย่างดี

นายหญิงตระกูลลู่ท่านนี้ เพียงเพราะไม่ต้องการทำให้ลูกชายของนางต้องลำบาก หวังแค่ว่าลูกชายของตนจะได้ใช้ชีวิตตามที่เขาพอใจ และมีความสุขในช่วงเวลาแห่งชีวิตที่จำกัดนี้

“ทุกคนในครอบครัวของข้า ดีทุกคน ดีมากๆ” ลู่เจี้ยไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของเจียงหลี

จากการแสดงออกของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงหลีรู้สึกว่าเขามุ่งมั่นที่จะวางแผนเพื่อตระกูลลู่

“ลู่เสวียนละ” เจียงหลีถาม

จวนของอ๋องลู่ในซั่งตูแห่งนี้ ทราบว่าเป็นที่อยู่อาศัยของอ๋องต่างสกุลกับฮ่องเต้ แต่แท้ที่จริงแล้วมันคือจวนสำหรับตัวประกัน ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์โฮ่วจิ้นเกรงกลัวตระกูลลู่ แต่ก็ยังต้องการให้ท่านอ๋องลู่ไปปกป้องเป่ยฝาง ดินแดนทางเหนือของราชวงศ์โฮ่วจิ้น ดังนั้น จึงมีพระกรุณาต่อตระกูลลู่ ให้เหลือไว้เพียงพระชายาลู่และลู่เสวียน คอยเสวยสุขอยู่ที่ซั่งตู เพื่อปกป้องจากภัยสงครามทางตอนเหนือ นายท่านลู่ซึ่งเป็นพ่อของลู่เจี้ย ได้นำพลทหารและม้าไปป้องกันทางเหนือ

หากท่านอ๋องลู่เคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย ภรรยาคนเดียวของเขาและลูกชายคนเล็กที่มีความสามารถที่สุดจะต้องถูกสังเวย

สำหรับลู่เจี้ยหรือ

เป็นผีอายุสั้นตนหนึ่ง ไม่เพียงพอที่จะส่งผลต่อสถานการณ์ภาพรวมใดๆ

ในความทรงจำของเจียงหลี เนื่องด้วยเหตุผลของเจียงหลินเฟิง เรื่องเหล่านี้ที่เกี่ยวกับเรือนของตระกูลลู่ นางยังพอเข้าใจบ้าง ดังนั้น นางจึงไม่ได้ถามไถ่เรื่องราวของลู่อ๋องเพียงแค่ถามถึงลู่เสวียน

“ไม่ได้อยู่ในจวน คงจะไปในเที่ยวเล่นสนุกที่ไหนอีกแล้ว” ลู่เจี้ยพูดอย่างสบายๆ

“เขาไม่รู้ว่าวันนี้เจ้าจะกลับมาหรือ” เจียงหลีถามด้วยความประหลาดใจ

ลู่เจี้ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวเสวียนเป็นคนที่มีชีวิตชีวา และไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ที่บ้านได้ เมื่อออกไปคราใดก็เป็นหลายวัน อาจเป็นสิบวันหรือเป็นเดือน แต่เขาจะไม่พลาดงานสำคัญๆ เจ้าจะได้พบเจอกับเขาเองที่สถาบันไป๋หยวน”

เจียงหลีแค่ฟังก็ปวดหัวแล้ว

นางรู้สึกว่าลู่เสวียนเป็นเด็กมีปัญหา?

“หลีเอ๋อร์ ข้าเพียงต้องการให้เจ้าระวังปกป้องเสี่ยวเสวียนจากพวกเขาอย่างลับๆ เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น เสี่ยวเสวียนจะจัดการได้ด้วยตัวเอง” ลู่เจี้ยเตือนในทันที

เจียงหลีมองไปที่เขาและพยักหน้า

นางเคยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทำไมลู่เจี้ยไม่ส่งผู้ที่มีฝีมือของตระกูลลู่ไปปกป้องลู่เสวียนอย่างลับๆ ต่อมาข้าจึงนึกถึงสามยอดปราชญ์และเจ็ดวีรบุรุษของสถาบันไป๋หยวน จึงเข้าใจได้บ้างแล้ว

ในสถานที่เช่นนี้ หากผู้มากฝีมือแอบเข้ามา ก็จะถูกพบเห็นในทันที

ดังนั้น แม้ว่าใครบางคนต้องการชีวิตของลู่เสวียน แต่พวกเขาก็ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นนักเรียน และหลังจากเข้าสู่สถาบันแล้ว คงจะมองหาโอกาสที่จะลงมือ

เมื่อเป็นเช่นนี้ นางคงต้องปกป้องลู่เสวียนอย่างลับๆ จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

“แม้ว่าสถาบันไป๋หยวนสามารถพักอยู่ได้ แต่เจ้ากับเสี่ยวเสวียนไปกลับระหว่างสถาบันกับจวนของตระกูลลู่ให้ตรงตามเวลาจะดีกว่า” ลู่เจี้ยกล่าวอีกครั้ง

เจียงหลีขมวดคิ้ว นางเข้าใจว่านี่เป็นการลดความเสี่ยงของทั้งสองเมื่ออยู่ข้างนอก

“ถ้าหากมีคนลงมือบนท้องถนนละ” เจียงหลีถาม

ลู่เจี้ยกลับส่ายหัว “นี่คือซั่งตู ทุกวันที่พวกเจ้าไปที่สถาบันไป๋หยวน จะได้รับการดูแลจากผู้มากฝีมือของตระกูลลู่ หากมีการโจมตีระหว่างทาง ยังไม่พูดถึงว่าจะประสบความสำเร็จได้หรือไม่ในการลงมือ แค่ฝ่าด่านฮ่องเต้ ก็เป็นเรื่องยากแล้ว”