ตอนที่ 1004 ฝึก

ปัง! ปัง! ปัง! ทักษะป้องกันครอบคลุมถึงโครงกระดูกน้อยและมังกรเพลิงนรกทันที การปกป้องนั้นมาจากสุนัขมังกรดำ อย่างไรก็ตามพวกมันพังลงราวกับเกล็ดหิมะที่เปราะบางเมื่อเข้าไปใกล้ มังกรเพลิงนรกก็สัมผัสได้ถึงอันตรายเช่นกัน ดังนั้นมันจึงเลือกที่จะจุดไฟให้จิตวิญญาณของมัน ปลดปล่อยแสงอันเจิดจ้าออกมา มันใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อปกป้องเพื่อนของมัน ปัง! ร่างกายของมันสั่นแรง แล้วหยุดเคลื่อนไหว มันตายแล้ว โครงกระดูกน้อยอยู่ด้านหลังศพมังกร เปลวไฟสีเลือดพวยพุ่งในเบ้าตาของมัน มันหายไปและหลีกเลี่ยงการระเบิด แล้วมันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในทะเลพร้อมฟันใส่ศัตรู ขณะที่ยืนอยู่ด้านหลัง ซูผิงรู้สึกประหลาดใจกับการแสดงออกของอสูรโกลาหล ทันใดนั้นมันก็เปล่งแสงพร่ามัวที่กำจัดรังสีแสงโดยรอบทั้งหมด เปลี่ยนมิติให้กลายเป็นอาณาเขตโกลาหล พลังระเบิดที่มุ่งมาในทิศทางของมันละลายเมื่อสัมผัสกับอาณาเขต นั่นเป็นทักษะแบบไหนกัน? ซูผิงตกใจกับการเคลื่อนไหวนั้น แม้ว่าเขาจะได้เห็นสิ่งต่างๆมามากมายก็ตาม อสูรน้อยสามารถต้านทานการโจมตีของอสูรสภาวะเทพดวงดาวได้เนี่ยนะ? แม้แต่มังกรเพลิงนรกก็ไม่สามารถต้านทานการระเบิดครั้งนั้นได้ สิ่งมีชีวิตตัวน้อยนั้นแข็งแกร่งกว่ามังกรเพลิงนรกแล้วหรอ? ในที่สุดซูผิงก็ตระหนักว่าเขาคิดผิด อาณาเขตที่ปล่อยออกมาจากอสูรน้อยได้ขวางพลังระเบิดไว้จริง แต่เห็นได้ชัดว่ามันช้ากว่ามังกรเพลิงนรกมาก เมื่อมันกระโดดลงไปในทะเล อสูรร้ายก็ค้นพบอสูรน้อยและคลุ้มคลั่ง สนามพลังสีดำครึ่งวงกลมแผ่ออกที่ก้นทะเล ล้อมรอบอสูรโกลาหล อาณาเขตพร่ามัวรอบๆ มันถูกบีบอัดจนติดอยู่กับตัว จากนั้นก็แตกและระเบิด อสูรน้อยตายอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนฉันจะคิดมากไป ซูผิงตระหนักว่าอาณาเขตพร่ามัวอาจมีผลกระทบลึกลับ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้มันขวางพลังระเบิดได้ ในทางกลับกัน สนามพลังสีดำเป็นวิธีการของเจ้าดวงดาว ซึ่งประกอบด้วยพลังแห่งกฎและพลังเทพ มันไม่สามารถทำร้ายโครงกระดูกน้อยได้แม้แต่น้อย แต่มันกลับบีบอสูรโกลาหลน้อยจนเละ พลังระเบิดนั้นมีพลังของสภาวะเทพดวงดาวแต่ถูกขับไล่ กลับกัน การโจมตีของเจ้าดวงดาวกลับได้ผล ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับอาณาเขตนั้น ฉันจะหาว่าอาณาเขตสามารถต้านทานการโจมตีประเภทใดได้หากฉันเข้าใจความแตกต่างของการโจมตีเหล่านั้น ซูผิงคิด เขาคืนชีพทั้งอสูรน้อยและมังกรเพลิงนรก ซูผิงยังไม่ได้ออกคำสั่ง มังกรเพลิงนรกก็โจมตีอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม อสูรโกลาหลมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง เพียงไม่กี่วินาทีก็ฟื้นความทรงจำ มันลังเลหลังจากนึกถึงความเจ็บปวดจากความตาย เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าอสูรน้อยไม่เต็มใจ ซูผิงก็ใช้เทคนิคลับเพื่อกระตุ้นเจตนาฆ่าทันที ดวงตาของอสูรโกลาหลเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อเจตนาฆ่าเพิ่มขึ้น มันคำรามและพุ่งเข้าใส่อสูรทะเล มันประมาทตั้งแต่แรก อสูรตัวอื่นจะหนีจากศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว แม้ว่าจะได้รับการกระตุ้นเจตนาฆ่าก็ตาม อสูรทะเลคำรามเมื่อสังเกตเห็นการกลับมาของอสูรโกลาหล อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนมันจะตื่นตระหนกเพราะการคืนชีพของอสูรโกลาหล อสูรร้ายกลัวมันหรอ? ซูผิงรู้สึกประหลาดใจ จากนั้นเขาก็เห็นสนามพลังสีดำถูกสร้างขึ้นใหม่และห้อมล้อมอสูรน้อยไว้ อสูรน้อยส่งเสียงร้องโหยหวน วังวนสองวังวนปรากฏขึ้นนอกเหนือจากอาณาเขตหมอกโกลาหลซึ่งทำให้ความมืดบิดเบี้ยวเมื่อมันปรากฏขึ้น สิ่งนี้ทำให้เกิดมิติที่แคบมากสำหรับอสูรน้อย มากเสียจนถูกบีบอีกครั้งหลังจากนั้นไม่นาน มันสามารถทนได้ห้าวินาที ซูผิงตั้งใจดูมาก อสูรน้อยตายทันทีในตอนแรก แต่หลังจากนั้นก็มีความก้าวหน้าอย่างมากในครั้งที่สอง เขากระตือรือร้นที่จะศึกษาสิ่งมีชีวิตนี้เพิ่มมากขึ้นซูผิงยังคงเฝ้าสังเกตต่อไปหลังจากคืนชีพอสูรน้อยอสูรทะเลส่งเสียงคำรามซึ่งผสมด้วยความโกรธและความตกใจ ขณะที่อสูรน้อยฟื้นคืนชีพเป็นครั้งที่สาม มันส่ายหางขนาดมหึมาทำให้เกิดคลื่นใหญ่ แล้วมันก็ดำลงไปอย่างรวดเร็ว มันเลือกที่จะหนี!”ฮะ?”ซูผิงไม่ได้คิดถึงสิ่งนี้ อสูรร้ายสภาวะเทพดวงดาวเลือกที่จะหนีจากศัตรูที่ไม่มีนัยสำคัญสองสามตัว?โครงกระดูกน้อยยังคงไล่ตาม ดังนั้นซูผิงจึงเรียกมันกลับมาอย่างรวดเร็ว โครงกระดูกน้อยค่อนข้างโหดร้ายเช่นกัน ไม่เพียงแต่มันกล้าโจมตีอสูรสภาวะเทพดวงดาวเท่านั้น มันยังกล้าไล่ตามเมื่ออสูรสภาวะเทพดวงดาวกำลังจะหนีอีกด้วยสิ่งมีชีวิตนั้นดูเหมือนจะสังเกตเห็นธรรมชาติที่ไม่ธรรมดาของอสูรน้อย และกลัวมันก่อนหน้านี้โครงกระดูกน้อยโจมตีไม่หยุด แต่อสูรทะเลเพิกเฉยต่อมัน เนื่องจากมันโจมตีอสูรอสูรโกลาหลเป็นหลัก แม้ว่าเจ้าตัวเล็กจะยังไม่แข็งแกร่ง แต่ก็ได้แสดงให้เห็นลักษณะการครอบงำของสิ่งมีชีวิตชั้นนำแล้ว ”กลับมา”ซูผิงเรียกพวกมัน เขาตั้งใจจะให้อสูรของเขาฝึกด้วยกันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เพื่อที่อสูรน้อยจะได้รู้ว่าคู่หูหมายถึงอะไร อย่างไรก็ตามเป้าหมายของพวกมันหนีไปแล้ว และเขาต้องหาเป้าหมายใหม่เขาอนุญาตให้อสูรเริ่มดูดซับพลังเทพในทะเลสาบก่อน แล้วก็นำพวกมันไปข้างหน้า ทะเลกว้างใหญ่จนมองไม่เห็นอะไรนอกจากน้ำทุกทิศทาง ทำให้จับทิศทางไม่ถูกพลังเทพควบแน่นและก่อตัวเป็นทะเลสาบในเมฆ แต่ไม่มีใครรวบรวมมันได้ อาจเป็นเพราะทะเลอันตรายเกินไป และน้อยคนนักที่จะเดินทางผ่านท้องฟ้าซูผิงให้มังกรเพลิงนรกปล่อยกลิ่นอายของมังกรและดึงดูดอสูรร้ายในบริเวณใกล้เคียงไม่นานหลังจากนั้น ก็มีการโจมตีหลายครั้งมาจากทะเล พวกมันมาจากปลาประหลาดที่มีเขี้ยวแหลม พวกมันทั้งหมดเป็นเจ้าดวงดาว”เยี่ยม!”ซูผิงกำลังจะสั่งให้อสูรของเขาต่อสู้กลับ แต่เขากลับเห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวก่อน น้ำที่อยู่ด้านใต้มืดลงและเข้มขึ้น กลายเป็นเงายักษ์ ซูผิงสามารถมองเห็นฟันแหลมที่ขอบเงา ซึ่งเป็นปากขนาดใหญ่!ปัง!ปากยักษ์อ้าปากทันที กลืนปลาประหลาดเข้าไปทั้งหมด!ปลาก็สังเกตเห็นการมาถึงของปากยักษ์และพยายามหนี แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะถูกสะกดข่ม พวกมันทั้งหมดถูกกลืนกินหัวขนาดมหึมาโผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำทะเล มันมีตาสีแดงสามดวง หนึ่งในนั้นสังเกตเห็นซูผิงและอสูรของเขาฟู่ววสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์กลับลงไปในทะเล ทำให้เกิดคลื่นน้ำสูงหลายพันเมตร วินาทีถัดมา ซูผิงรู้สึกว่ามิติรอบๆ ตัวเขาแน่นขึ้น เขาไม่สามารถขยับหรือขยับตาได้แม้ว่าเขาจะเข้าใจกฎแห่งมิติก็ตาม การควบคุมมิติของเขาดูเหมือนจะถูกปิดกั้น!นี่เป็นวิธีการอะไร?