ตอนที่ 1009 สะกดข่ม

“อย่างที่ฉันพูดไป ฉันจะใช้มือเดียวเท่านั้น หรือเธอคิดว่าฉันแข็งแกร่งเกินไป?” อี้หลิงถามอย่างไม่ใส่ใจ โหลวหลานหลินกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “การฝึกแบบนี้มีจุดประสงค์อะไร? คุณจะไม่ได้อะไรจากมัน นอกจากนี้มันไม่ยุติธรรมสำหรับเขา คุณจะดูถูกตัวเองไม่ว่าคุณจะชนะหรือแพ้ ไว้รอจนกว่าเขาจะระดับเท่าคุณก่อนก็ได้” ซูผิงมองหญิงสาวด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าเธอจะปกป้องเขาและโต้เถียงกับอันดับสามของอันดับราชาเทพ อันดับของชายคนนี้สูงกว่าเธอมาก อี้หลิงเหลือบมองโหลวหลานหลินด้วยดวงตาเป็นประกาย เขานึกอะไรบางอย่างได้และพูดอย่างเย็นชาว่า “เธอกำลังพูดเหมือนกับว่าฉันกำลังรังแกเขา ก็ได้ ฉันจะปล่อยให้นายไปเพื่อเห็นแก่เจ้าหญิงหลิน เรื่องนี้น่าขายน่าจริงๆ นายชนะการแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาล แต่นายกลับมาหลบหลังผู้หญิง ฉันผิดหวังมาก” เหล่าอัจฉริยะของตระกูลโหลวหลานมองซูผิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ซูผิงถามเขาว่า “นายเป็นแค่อันดับสามในอันดับราชาเทพ นายมีสิทธิ์มาผิดหวังด้วยเหรอ?” เงียบสนิท! ทั้งลานเงียบสงัด ทุกคนจับจ้องไปที่ซูผิง ตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดว่าเขาจะก้าวร้าวขนาดนี้ พุทธองค์หกชีวิตและลิเลียนหลือบมองซูผิง อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่คิดว่าซูผิงอวดดีเกินไป การได้เห็นซูผิงถูกดูถูกทำให้พวกเขารู้สึกไม่พอใจเช่นกัน ท้ายที่สุดซูผิงเป็นแชมป์ของพวกเขา พวกเขาดีใจที่เห็นซูผิงโต้กลับ! พวกเขาไม่เชื่อว่าอี้หลิงสามารถกลั่นแกล้งซูผิงในที่สาธารณะได้ สิ่งสำคัญคือต้องอย่าลืมว่าซูผิงเป็นศิษย์ของยอดฝีมือสภาวะเทพอมตะ แม้ว่าอี้หลิงอยากจะโจมตีเขาจริงๆ แต่ตระกูลโหลวหลานก็ต้องเข้ามาช่วย โหลวหลานหลินประหลาดใจ มองไปที่ซูผิงที่ยังคงมีท่าทางแปลก ๆ เธอไม่เห็นความโกรธใด ๆ บนใบหน้าของซูผิง และดูเหมือนว่าเขาจะหมายความอย่างที่เขาพูด “เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ?” อี้หลิงโกรธมากทันที เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าซูผิงจะกล้าพอที่จะพูดแบบนั้น“นายแก่มากจนหูมีปัญหาแล้วหรอ? นายต้องการให้ฉันพูดซ้ำไหม?” ซูผิงตะคอก “เท่าที่ฉันรู้ การแข่งขันสุดยอดอัจฉริยะระดับจักรวาลจะจัดขึ้นทุก ๆ สองสามร้อยปีใช่ไหม? นายเคยเข้าร่วมมาก่อน ดังนั้นนายต้องมีอายุอย่างน้อยหนึ่งพันปี… และยังมาทำตัวเหมือนเด็ก นายยังไม่ถึงสภาวะเทพดวงดาวในรอบพันปีด้วยนิ คิดจะรอถึงหมื่นปีหรือไง?”“…” ทุกคนมองซูผิงอย่างไม่เชื่อ อัจฉริยะชั้นนำส่วนใหญ่ไม่พูดเหมือนซูผิงที่แข็งทื่อและตรงไปตรงมาหากการไปไม่ถึงสภาวะเทพดวงดาวในพันปีเป็นสิ่งที่น่าละอาย ผู้บ่มเพาะทุกคนในจักรวาลคงต้องร้องไห้ เพราะหลายคนติดอยู่ที่คอขวดของสภาวะเทพดวงดาวนานหลายหมื่นปีอี้หลิงกล่าวด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว “บัดซบ! ฉันรู้ว่าแกเพิ่งเข้าร่วมการแข่งขันและแกยังเด็ก แกคิดว่ามันง่ายหรือไงที่จะไปถึงสภาวะเทพดวงดาว? บางคนไปถึงระดับดวงดาวตอนอายุยี่สิบ กลายเป็นเจ้าดวงดาวตอนอายุสามสิบ แต่ล้มเหลวในการไปถึงสภาวะเทพดวงดาวแม้จะอายุ 30,000 ปีก็ตาม!”“แล้วนายจะเป็นหนึ่งในนั้น?” ซูผิงถาม“!”อี้หลิงโกรธจัด เขาพูดด้วยดวงตาเย็นชา “แกอยากตายหรือไง?” ซูผิงมองเขาราวกับว่าเขาเป็นคนงี่เง่า ก่อนที่เขาจะยกนิ้วขึ้นและพูดว่า “อย่างแรก อย่าพูดเหมือนว่าแกฆ่าฉันได้ สอง แกกล้าฆ่าฉันเหรอ?”อี้หลิงเงียบไปทั้งลานเงียบสนิท ตระกูลโหลวหลานทุกคนเหมือนหยุดหายใจ พวกเขารู้สึกว่าอากาศกำลังแข็งตัวอี้หลิงจ้องไปที่ซูผิง และความโกรธในดวงตาของเขาถูกแทนที่ด้วยความหนาวเย็น สิ่งที่ซูผิงพูดทำให้เขาสงบลง เถียงต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ และเขาก็ไม่สามารถฆ่าซูผิงในที่สาธารณะได้ ท้ายที่สุดเทพอมตะจะโกรธ และแม้แต่อาจารย์ของเขาก็ไม่สามารถรับมือกับความโกรธนั้นได้!อย่างไรก็ตาม การฆ่าซูผิงไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สามารถสอนบทเรียนให้ซูผิงได้อี้หลิงยกมือขึ้นและคำราม “คุกเข่าซะ!” เกิดเสียงบูม กฎแปลก ๆ ถูกปล่อยออกมาและโลกใบเล็กที่สดใสก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา โลกใบเล็กดูสวยงามราวกับพระราชวังอันวิจิตร สว่างไสวด้วยแสงไฟ กฎกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้าเหมือนโซ่ตรวน พลังแห่งศรัทธาแผ่ซ่านออกจากโลกใบเล็ก สะกดข่มซูผิงราวกับสนามพลัง”โอ้ ไม่!”