ตอนที่ 1018 จริงหรือเท็จ

โจแอนนาโบกมือให้ซูผิงขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง หมอกห้อมล้อมเขาและกำลังจะกลบโจแอนนาอีกครั้ง ใบหน้าของเธอค่อนข้างพร่ามัวในหมอก แต่ดวงตาของเธอเจิดจ้าเป็นพิเศษ ซูผิงตกตะลึงครู่หนึ่งเมื่อมองตาเธอ เขารู้สึกว่าเขาเคยเห็นฉากที่คล้ายกันนี้มาก่อน มันอยู่ในร้านของเขา? ซูผิงนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้และมองออกไป นั่นเป็นเพียงภาพมายา เขาจะจมดิ่งลงไปอีกถ้าเขาเริ่มเชื่อพวกมัน แทนที่จะก้าวไปข้างหน้า เขาจึงเคลื่อนไปในทิศทางตรงกันข้าม โจแอนนายืนเงียบๆ มองเขาจากไป ในไม่ช้าโจแอนนาก็จมอยู่ในหมอกหนาทึบ ซูผิงยังคงก้าวไปข้างหน้า กระจายสัมผัสของเขาออกไป ปัจจุบันเขาสัมผัสได้ถึงทุกสิ่งภายในรัศมีสิบเมตร ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณที่เขาดูดซับวิญญาณนกฮูก สามเมตรคือการรับรู้สูงสุดของเขาก่อนหน้านี้ วู! วู! ทันใดนั้นซูผิงก็ได้ยินเสียงลมดังอยู่เหนือเขา เขาแหงนหน้าขึ้นมอง มีเพียงเส้นผมที่ปลิวไปมา ดูเหมือนว่าเสียงจะเกิดจากเส้นผม มันเป็นวิญญาณ? หรือภาพมายา? ซูผิงหรี่ตาและสังเกต หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ควบแน่นหินด้วยความคิดแล้วขว้างมันไป ก้อนหินผ่านผมไปอย่างไม่มีอุปสรรค ซูผิงรู้สึกโล่งใจ จากนั้นเขาก็เห็นว่าผมสีดำดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขา จากนั้นมันก็หักเลี้ยวมาทางเขา ซูผิงคิดว่ามันเป็นภาพมายา อย่างไรก็ตามเขารู้สึกหนาวสั่นเมื่อผมสีดำเข้ามาใกล้ รูม่านตาของเขาหดลงจนเล็กเท่าเข็มขณะที่เขาฟันดาบออกไป เสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชดังขึ้น ผมสีดำถูกตัดออกจากกัน เผยให้เห็นเนื้อและเลือดที่บิดตัวไปมาอยู่ข้างใน ในขณะเดียวกันซูผิงก็เห็นบาดแผลที่ซึ่งผมสีดำเคยโดนมาก่อน หินของเขากระแทกวิญญาณจริงๆ แต่มันหลอกให้เขาคิดว่าหินนั้นผ่านมันไป “คาดเดาอะไรไม่ได้จริงๆ” ซูผิงมีสีหน้าเคร่งขรึม เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่กับความรู้สึกแบบนี้ เขาได้เจอกับสัตว์ประหลาดมากมายในสนามบ่มเพาะที่แสนอันตราย ต้องขอบคุณความระมัดระวังที่พัฒนาขึ้นในสภาพแวดล้อมเหล่านั้นที่ทำให้ซูผิงสามารถเอาตัวรอดได้จนถึงตอนนี้ ซูผิงโจมตีอย่างรวดเร็วและสับวิญญาณออกเป็นชิ้น ๆ จากนั้นเขาก็ดึงร่างของวิญญาณมาและดูดซับมัน ซากของวิญญาณกลายเป็นพลังงานหมอกที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าซูผิงก็รู้สึกว่าสัมผัสของเขาสามารถขยายได้อีกได้ วิญญาณนี้ไม่น่ากลัวเท่านกฮูก แต่ก็ดีพอๆ กัน ซูผิงเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังมากขึ้น เขารู้ว่าผู้ดูแลถานอยู่เคียงข้างเขาและจะให้ความช่วยเหลือหากเขาตกอยู่ในอันตราย แต่เขาชอบที่จะอยู่รอดด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นมากกว่า เขาพุ่งไปข้างหน้าท่ามกลางหมอกหนา จากนั้นก็ได้ยินเสียงเพลงที่เย้ายวนอยู่เป็นระยะๆ ในที่สุดเขาก็ไม่เห็นอะไรเลยเมื่อเขาพยายามติดตามหาแหล่งที่มาของเสียงเหล่านั้น บางครั้งเขาจะรู้สึกว่ามีบางอย่างกระทบแขนของเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เห็นอะไรผ่านไปก็ตาม เขาจะตรวจสอบร่างกายของเขาและพบว่ามันเป็นเพียงภาพมายา ทุกอย่างสมจริงดังนั้น เป็นการยากที่จะบอกว่าเป็นวิญญาณหรือภาพมายา ทางออกเดียวคือคิดว่าภาพมายาทั้งหมดเป็นวิญญาณ เป็นวิธีที่เหนื่อย แต่ก็ปลอดภัยที่สุดเช่นกันเขาเดินไปซักพักก็มีสาวสวยปรากฏตัวในหมอกหนาอีกครั้ง เธอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากโจแอนนาซึ่งเขาเคยเห็นมาก่อนเธอยืนอยู่ในหมอก ใบหน้าของเธอค่อนข้างพร่ามัว แต่ดวงตาของเธอสดใสและชัดเจน เธอจ้องมองมาและโบกมือให้เขาภาพมายานี้เหมือนจริงมากซูผิงส่ายหัว เขารู้ว่าโจแอนนาออกจากร้านไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะปรากฏตัวในสถานที่นี้เขาคงจะสับสนอยู่ครู่หนึ่งถ้าได้เห็นพ่อแม่ของเขาหรือน้องสาวซุกซนของเขาเดินไปมา อย่างไรก็ตามโจแอนนา ถังยู่หรานและเพื่อนคนอื่น ๆ ของเขาถูกขังอยู่ในร้าน พวกเธอไม่สามารถออกมาได้ซูผิงหันหลังและจากไปโดยไม่สนใจเธอภาพมายาโบกมือให้เขาทุกครั้งราวกับว่าเธอต้องการให้เขาตามเธอไปที่ไหนสักแห่ง ไม่ว่าเหตุผลที่ภาพมายาของโจแอนนาอยู่ที่นี่คืออะไร แต่เป็นการดีกว่าถ้าจะหลีกหนีจากมันคราวนี้ซูผิงไม่ได้ไปในทิศทางตรงกันข้าม เขาเลี้ยวซ้ายเขาวิ่งเข้าไปหาวิญญาณสองสามดวงระหว่างทางและฆ่าพวกมัน เพิ่มระยะการรับรู้ของเขาเป็นสิบหกเมตรจากนั้นเขาก็เห็นเงาขนาดมหึมาปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา เมื่อหมอกจางหายไปในที่สุด เขาก็เห็นว่ามันเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ที่ฐานของมัน”ฮะ?”ซูผิงขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนึกถึงชายชราที่เล่นหมากรุกกับคางคกในหลัวฟู ผู้ชายคนนี้ดูเหมือนจะเล่นคนเดียวในขณะนี้เขาน่าจะเป็นจักรพรรดิเซียนหลัวฟู มันคงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะอยู่ที่นี่ เพราะการปรากฏตัวของเขาจะทำให้ทั้งสหพันธ์ตกตะลึง เขาอยู่ในอาณาจักรที่อยู่เหนือเทพอมตะ ดวงตาของซูผิงเป็นประกาย จากนั้นเขาก็ส่ายหัวเล็กน้อย และเขาพร้อมที่จะจากไปชายชราหยุดเล่นทันที เขาพูดกับซูผิงว่า “นางเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเจ้าที่สุด เจ้าควรเชื่อใจนาง””ฮะ?”ข้อความนี้ทำให้เขาตกตะลึง จากนั้นเขาก็มองไปที่ชายชราด้วยสายตาสงสัย“เจ้าจะต้องเป็นผู้ถูกเลือก เรารอเจ้ามานานแล้ว…” ชายชราค่อยๆ ลุกขึ้น มองมาซูผิงด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร“ผู้ถูกเลือกหมายความว่ายังไง? ‘นาง’ ท่านกำลังพูดถึงโจแอนนาหรือ?” ซูผิงเลิกคิ้วขึ้น“มันกำลังมองหาผู้สืบทอดในทุกจักรวาลภายใต้ชื่อ ‘ระบบ’ เจ้าเป็นหนึ่งในผู้สืบทอดที่ค้นพบ แถมยังโดดเด่นที่สุด” ชายชราจ้องซูผิงและกล่าวว่า “เพื่อนของเจ้ากำลังช่วยเจ้า นางเป็นพนักงานของเจ้า เจ้าควรรู้ว่านางจะไม่ทำร้ายเจ้า ตอนนี้เจ้าอยู่ในจุดที่อันตรายมาก…””อะไรนะ?”ซูผิงพูดไม่ออกชายชราคนนั้นรู้จักระบบด้วย ซึ่งหมายความว่าภาพมายานี้มาจากหัวใจของเขาท้ายที่สุด จักรพรรดิเซียนหลัวฟูก็ไม่สามารถมาที่นี่ได้ หรือแม้แต่โจแอนนา มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะรับรู้ถึงระบบซึ่งเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา