ตอนที่ 1024 เพื่อนร่วมเดินทาง

“สำหรับคนที่เป็นหนึ่งในสิบสุดยอดนักฆ่าในอดีต นี่เป็นแผนที่นายคิดขึ้นเองหรอ?” ผู้ชายคนนั้นค่อย ๆ หันกลับมา ปล่อยกลิ่นอายที่เย็นชาและเป็นอันตราย ราวกับว่าเขาเป็นงูพิษที่จับจ้องอีกหกคนในยาน ใบหน้าของเขาค่อนข้างนิ่ง ในขณะที่ดวงตาสีเงินของเขาสะท้อนความเย็นยะเยือกของใบมีดแหลมคม ”ผู้อาวุโส” ผู้ชายอีกหกคนในห้องโดยสารเปลี่ยนท่าทาง ชายหนุ่มที่เล่นกับอสูรของเขาหยุดนิ่ง และสาวสวยที่พิงเก้าอี้ก็ค่อยๆ นั่งตัวตรงเช่นกัน “เอาเวลาที่เถียงกันเอง มาคิดหาวิธีจัดการกับสิ่งที่อาจจะเกิดดีกว่าไห?” ชายชราคนหนึ่งซึ่งสูงครึ่งเมตรพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “แม้ว่าเด็กคนนั้นจะแข็งแกร่งพอๆ กับผู้ครองอันดับราชาเทพสิบอันดับแรก แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยลอบสังหารแบบนี้มาก่อน อันดับสองเมื่อสองพันปีก่อนก็ยอดเยี่ยมเช่นกันจริงไหม? ทั้งจักรวาลรู้จักชื่อของเขา แต่เราก็ฆ่าเขาไปง่ายๆ ไม่ใช่เหรอ?” “เด็กๆ เหล่านั้นมีพรสวรรค์เป็นพิเศษ แต่พวกเขาเป็นเพียงเด็กหัดเดินที่ไม่เคยเห็นความโหดร้ายที่แท้จริง!” ”จริงด้วย เมื่อเราร่วมมือกัน ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะอยู่ในอันดับราชาเทพหรือไม่ เราจะไม่ต่อสู้กับเขาแบบตัวต่อตัว นอกจากนี้เขายังเป็นเด็กน้อยระดับดวงดาว แม้ว่าเขาจะสามารถต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เกินระดับของเขาได้ เขาก็ไม่สามารถหนีจากเราได้อยู่ดี” ชายหนุ่มสวมหน้ากากยิ้มกล่าว “ฮะ ฮ่า…” ชายวัยกลางคนหัวเราะเมื่อได้ยินอย่างนั้น แต่ดวงตาของเขาเย็นชากว่าที่เคย “ฉันสามารถบอกเธอได้ในตอนนี้ว่า หากการลอบสังหารล้มเหลวและเธอถูกบังคับให้ต่อสู้กับเขาแบบตัวต่อตัว พวกเธอทั้งหกอาจไม่สามารถเอาชนะสัตว์ประหลาดตัวน้อยนั้นได้” ”ฮะ?” “ผู้อาวุโส คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ” “ผู้อาวุโส คุณอาจไม่รู้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้างในบ้านแห่งการทำลายล้าง พวกเราจะเป็นผู้อยู่ในอันดับสูงถ้าเราสามารถปรากฏตัวในที่สาธารณะ!” ทั้งหกคนไม่พอใจ การถูกดูหมิ่นยังทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ “ข้อมูลของเธออาจไม่ได้อัปเดท” ชายวัยกลางคนพ่นลมหายใจโดยไม่คิดจะโต้แย้ง “สัตว์ประหลาดตัวน้อยนั้นเติบโตอย่างรวดเร็ว ตามข่าวกรองล่าสุด เขาน่าจะแข็งแกร่งพอๆ กับสามอันดับแรกของอันดับราชาเทพ เขาอาจจะเป็นที่สองหรืออันดับหนึ่งก็ได้! “เมื่อพิจารณาถึงผู้ที่อยู่ภายใต้สภาวะเทพดวงดาว ฉันไม่คิดว่าเจ้าดวงดาวจะสามารถฆ่าเขาในการต่อสู้ตัวต่อตัวได้! “กระจกท้องฟ้าเป็นสมบัติที่เขาได้รับจากสภาเทพอมตะ เรามีทางออกสำหรับสิ่งนั้น อย่างไรก็ตามสมบัติที่ลอร์ดสูงสุดมอบให้เขาก็ดีพอๆ กัน! นอกจากนี้พลังจิตของเขามีแนวโน้มที่จะไม่ธรรมดาเช่นกัน ซึ่งหมายความว่าการแทรกแซงทางจิตใจของเธอจะไม่ได้ผลกับเขา! “ดังนั้น หากการลอบสังหารล้มเหลวและเธอต้องต่อสู้แบบตัวต่อตัว มันต้องใช้พวกเธอสี่คนปะทะหนึ่ง!” “สัตว์ประหลาดตัวน้อยนั้นยังไม่ได้เปิดเผยอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา หนึ่งตัวที่เขาแสดงให้เห็นอยู่ในระดับดวงดาว แต่มันเป็นโครงกระดูกกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งเท่ากับนักรบร้อยอันดับแรกของอันดับราชาเทพ! อสูรนั่นตัวเดียวก็เพียงพอที่จะรั้งเธอคนหนึ่งไว้แล้ว! “แล้วพวกเธอคิดว่าอสูรที่แข็งแกร่งสุดของเขาจะร้ายสักแค่ไหน?” “เมื่อคำนึงถึงเรื่องนี้แล้ว มันก็จะเป็นสองต่อหนึ่งในการปะทะซึ่งๆหน้า เธอมั่นใจที่จะฆ่าอัจฉริยะระดับสูงด้วยคนสองคนไหมล่ะ?” ทั้งหกคนประหลาดใจกับการเปิดเผยของหยินซิง “เขาอยู่แค่ระดับดวงดาวนั้น แต่เขาก็แข็งแกร่งพอๆ กับสามอันดับแรกของอันดับราชาเทพเนี่ยนะ?” ”เป็นไปได้ยังไง? แค่ที่เขาทำให้ติดสิบอันดับแรกก็เป็นเรื่องอัศจรรย์มากอยู่แล้ว นั่นยังไม่ใช่ดีที่สุดของเขาหรอ?”“พลังจิตของเขาแข็งแกร่งเท่าเราอย่างงั้นหรอ?”ชายหนุ่มตาเดียวเปลี่ยนท่าทางเล็กน้อยและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส คุณตระหนักดีถึงวิชาของตระกูลผม คุณแน่ใจหรือว่าเขาสามารถแข่งขันกับผมได้?หยินซิงมองเขาอย่างเฉยเมย “มันมาจากข่าวกรองล่าสุด เธอควรลดความมั่นใจลงหน่อย องค์กรของเราเคยผิดพลาดหรอ? มันอาจจะช้าแต่ไม่เคยผิด!”นักฆ่าทั้งหกดูแย่มากหลังจากได้ยินแบบนั้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่าข้อมูลที่รวบรวมโดยองค์กรนั้นน่าเชื่อถือเพียงใด มันต้องถูกต้อง“เด็กระดับดวงดาวเป็นสัตว์ประหลาดขนาดนั้นเลยหรอ? เราใช้เวลาแค่สองพันปีในบ้านแห่งการทำลายล้าง แต่โลกกลับน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้” ชายชราสูงครึ่งเมตรพึมพำ“เธอจะต้องรับผิดชอบต่อการลอบสังหารของเธอ อย่าหวังให้ฉํนคอยระวังหลังให้”หยินซิงกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “แม้ว่าองค์กรของเราจะตรวจสอบและยืนยันว่าศิษย์ของลอร์ดสูงสุดยุ่งกับภารกิจของพวกเขาเองและไม่มีเวลาปกป้องเขา แต่แขกของตระกูลโหลวหลานจะได้รับการคุ้มครองอย่างลับๆโดยสภาวะเทพดวงดาวของพวกเขาอย่างแน่นอน”เขาหันหลังกลับ“ภารกิจของฉันคือการเบี่ยงเบนความสนใจของสภาวะเทพดวงดาวที่คอยเฝ้าระวังเขา เธอต้องรู้ว่าอาจารย์ของเขาจะตรวจสอบพื้นที่นี้อย่างแน่นอนหากการลอบสังหารสำเร็จ ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถช่วยเธอได้มาก ถ้าเธอต้องการที่จะอยู่รอด เธอต้องทำให้ทุกอย่างให้เป็นไปตามแผน!”“ถ้าการลอบสังหารล้มเหลว เธอจะตายอย่างแน่นอนหากถูกบังคับให้ปะทะกันแบบตัวต่อตัว!”นักฆ่าหน้าซีดเมื่อพวกเขาตระหนักว่าภารกิจไม่ง่ายอย่างที่พวกเขาคิด ไม่น่าแปลกใจที่องค์กรของพวกเขาเสนอรางวัลมากมายเช่นนี้ พวกเขาคิดว่าเหตุผลนั้นเป็นเพราะเป้าหมายของพวกเขาคือศิษย์ของลอร์ดสูงสุดและไม่มีใครกล้ายอมรับภารกิจนี้ อย่างไรก็ตามมันกลับกลายเป็นว่าภารกิจนั้นท้าทายจริงๆ การฆ่าสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวที่มีสมบัติป้องกันมากมายแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย!“เธออาจไม่สามารถกลับไปที่บ้านแห่งการทำลายล้างได้หากเธอประเมินเขาต่ำไป” หยินซิงกล่าวอย่างเย็นชาทั้งหกคนยังคงนิ่ง รู้สึกหนักอึ้งกับข่าวที่เพิ่งได้รับบรรยากาศในห้องยานตอนนี้น่ากลัวมาก…ในอาณาเขตของตระกูลโหลวหลาน…ที่ด้านบนของภูเขาศักดิ์สิทธิ์—ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากม่านพลังนอกม่านพลัง—ผู้อำนวยการอวี่โล่งใจที่เห็นซูผิงออกมา เขามีหลายสิ่งที่ต้องทำหลังจากงานกาล่า อย่างไรก็ตามโหลวหลานเฟิงขอให้เขาอยู่ที่นี่และดูแลซูผิง ผู้นำตระกูลก็ย้ำเขาอีกครั้งให้ตายเถอะ ที่แห่งนี้คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการฝึกของตระกูลโหลวหลาน ซึ่งได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาตลอดเวลา อย่าว่าแต่แมลงวันเลย แม้แต่อากาศก็ถูกกรองออกไปเกือบหมดแล้ว ฉันต้องปกป้องใครจริงๆหรอ?ผู้อำนวยการอวี่รู้สึกงุนงง แต่เขาไม่กล้าที่ปฏิเสธ เขาแค่คิดว่าตระกูลกำลังให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของซูผิงมากเกินไป แม้แต่อัจฉริยะในตระกูลก็ไม่เคยได้รับสิทธิพิเศษเช่นนี้ผู้อำนวยการอวี่เหลือบมองซูผิง และพบว่าเขายังอยู่ในระดับดวงดาว เขายังไม่ได้เป็นเจ้าดวงดาว เขาค่อนข้างแปลกใจ ดังนั้นเขาจึงพึมพำด้วยเสียงต่ำๆ “คุณซู ออกมาพักผ่อนหรครับอ?”เขารู้ว่าพลังดวงดาวในสถานที่นั้นหนาแน่นเพียงใด หลังจากบ่มเพาะที่นั่นมานานกว่าหนึ่งเดือนและนับเวลาที่ซูผิงใช้มาจนถึงตอนนี้ เขาควรจะเป็นเจ้าดวงดาวแล้วอย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะไม่มีการพัฒนาใด ๆ แต่เขาก็รู้สึกแปลก ๆ จากชายหนุ่ม เขาแทบจะไม่สามารถมองทะลุผ่านซูผิงได้หากไม่ใช้พลังของสภาวะเทพดวงดาว อย่างไรก็ตามการตรวจสอบศิษย์คนหนึ่งของลอร์ดสูงสุดในลักษณะดังกล่าวจะเป็นการหยาบคาย”ใช่ ผมกำลังจะกลับบ้าน” ซูผิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่พบผู้อำนวยการอวี่ แต่ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่”กลับบ้าน? คุณจะไม่ใช้เวลาเพิ่มอีกหน่อยหรอ?” ผู้อำนวยการอวี่รีบพยายามจะรั้งเขา “คุณยังไม่ได้สำรวจที่นี่ใช่ไหมคุณซู? มีสถานที่มากมายในอาณาเขตของเราที่ผมแน่ใจว่าคุณจะเพลิดเพลินกับมัน”