ตอนที่ 1029 ลอบสังหาร

“ไประบบดาวเคราะห์ปราสาทฟ้ากัน” ซูผิงกล่าวกับนักบิน ชายหนุ่มพยักหน้าด้วยความเคารพและกลับไปที่ห้องนักบิน ซูผิงพาโหลวหลานหลินไปยังจุดพักผ่อน ในไม่ช้ายานอวกาศก็สั่นและทะยานสู่ท้องฟ้า อาคารที่อยู่ด้านล่างมีขนาดเล็กลงและเข้าใกล้ท้องฟ้าด้านบนอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าพวกเขาก็บินออกจากชั้นบรรยากาศและไปถึงพื้นที่อันกว้างใหญ่ของจักรวาล ยานอวกาศสั่นสะเทือนอีกครั้ง และฉากนอกหน้าต่างก็พร่ามัวในทันที พวกเขากำลังจะเริ่มกระโดด ซูผิงนั่งนิ่งในยานอวกาศ ขณะที่คิดอะไรบางอย่าง โหลวหลานหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอมองไปรอบๆ เป็นห่วงความปลอดภัยของพี่ชายเธอ ทันใดนั้น พลังเทพสีทองที่ปกป้องพวกเธอจนถึงตอนนี้ก็จางและสลายไปในที่สุด ซูผิงลืมตาและขมวดคิ้ว โหลวหลานหลินเปลี่ยนท่าทางและมองไปที่ซูผิง“มีอะไรเกิดขึ้นกับพี่ฉันหรือเปล่า?” ”ไม่เกี่ยว” ซูผิงค่อนข้างสงบ “นั่นคือการปกป้องจากฟีนิกซ์เลือด มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอแน่ๆ เพราะอสูรร้ายที่ซุ่มโจมตีเรานั้นแข็งแกร่งกว่า เธอคงทนไม่ได้นาน” “พูดอย่างนี้ มันหมายความว่าตอนนี้อสูรร้ายกำลังไล่ตามเราอยู่หรอ?” “ในแง่หนึ่งก็คือใช่” โหลวหลานหลินพูดด้วยใบหน้าซีดๆ “ถ้ามันตามทันเรา… พวกเราคงหนีไม่พ้น แม้ว่าเราจะไปถึงระบบดาวเคราะห์ปราสาทฟ้าก็ตาม ยอดฝีมือสภาวะเทพดวงดาวสามารถทำลายระบบดาวเคราะห์ได้อย่างง่ายดาย” “เราต้องใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงเพื่อไปถึงปราสาทฟ้า” ซูผิงขมวดคิ้ว สภาวะเทพดวงดาวนั้นเร็วมาก เขาไม่แน่ใจว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าอสูรร้ายจะตามพวกเขาทัน “ทำไมนายถึงยังใจเย็นอยู่ล่ะ? ได้เตรียมตัวอย่างอื่นหรือยัง?” โหลวหลานหลินเริ่มมีความหวังอีกครั้งเนื่องจากเธอเห็นว่าซูผิงสงบมาก ซูผิงส่ายหัวและมองเธอ “เธอเป็นทายาทหลักของตระกูลโหลวหลาน ลอร์ดสวรรค์เจี้ยนหลานก็ดูสนิทสนมกับเธอ พวกเขาไม่ได้ให้สมบัติช่วยชีวิตอะไรกับเธอเลยหรอ?” โหลวหลานหลินยิ้มเจื่อน “ลอร์ดสวรรค์เจี้ยนหลานคือย่าของฉัน แน่นอนว่าฉันได้รับสมบัติ แต่มีสมบัติเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้นที่สามารถป้องกันสภาวะเทพดวงดาวได้ ฉันไม่มีคุณสมบัติพอที่จะได้รับสิ่งเหล่านั้น” “ดูเหมือนว่าตำแหน่งของเธอไม่สูงพอ” ซูผิงอดที่จะบ่นไม่ได้โหลวหลานหลินพูดไม่ออก ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดว่า “นี่เป็นเวลาที่เหมาะจะมาพูดแบบนี้เหรอ?อาจารย์ของนายเป็นเทพอมตะ เขาไม่ได้ให้สมบัติอะไรกับนายไว้เหรอ?”ซูผิงส่ายหัว“นั่นเป็นไปไม่ได้”โหลวหลานหลินไม่รู้ว่าต้องพูดอะไร พอเธอก้มหน้า เธอก็เห็นว่ามีแสงสีเขียวส่องออกมาจากสร้อยคอมรกตที่เธอสวมอยู่”ฮะ?” การแสดงออกของโหลวหลานหลินเปลี่ยนไปเล็กน้อยในขณะนั้น วิศวกรซ่อมบำรุงสูงอายุก็มาถึงพร้อมกับอาหาร เขาพูดว่า “ท่านครับ นี่เป็นของพิเศษในท้องถิ่น ขอบคุณที่ให้ผมอยู่บนยานอวกาศของท่าน”“ไม่เป็นไร” ซูผิงกล่าวและรับอาหารมาแต่แล้วโหลวหลานหลินร้องอุทานทันที “หยุด!”เธอปลดปล่อยพลังอันดุดัน เผยให้เห็นโลกใบเล็กของเธอ และทุบชายชราอย่างแรงชายชราที่สวมเสื้อผ้าสกปรกเต็มไปด้วยคราบน้ำมันยังคงยิ้มอย่างซาบซึ้ง อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาดูน่ากลัวและโหดร้าย เขาสะบัดแขน ปล่อยพลังงานสีดำที่แหลมคมราวกับใบมีดใส่โหลวหลานหลินและซูผิงการแสดงออกของโหลวหลานหลินเปลี่ยนไปอีกครั้งขณะที่เธอป้องกันแขนของชายชราและพยายามจะผลักซูผิงออกไป”เธอจะทำอะไร?”เสียงของซูผิงสงบเป็นพิเศษในช่วงเวลาที่อันตรายเช่นนี้ เขาดึงโหลวหลานหลินออกไป ขัดขวางความพยายามของเธอที่จะผลักเขา จากนั้นก็เตะแขนของชายชรา ชายชราถูกเหวี่ยงกลับและกระแทกผนังด้านหนึ่งของยานอวกาศอย่างแรง ราวกับถูกทุบด้วยค้อนโหลวหลานหลินถูกผลักออกไป หลบการโจมตีของชายชรา เธอแทบยังไม่ทันจะทรงตัวก็เห็นว่าชายชราถูกเหวี่ยงไปข้างหลัง เธอมองไปที่ซูผิงด้วยความงุนงง“แกมีอะไรจริงๆด้วย” ซูผิงมองชายชราอย่างเย็นชาโหลวหลานหลินตกตะลึง “นายรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเขา?”“มันยากที่จะไม่สงสัยวิศวกรซ่อมบำรุงเป็นถึงเจ้าดวงดาว” ซูผิงมองไปที่เธอ “เธอรู้ได้ไง?”“สร้อยคอของฉันเป็นสมบัติลับที่ทำจากถุงน้ำดีของอสูรมีพิษที่ทรงพลัง มันจะแก้พิษที่อยู่ใกล้โดยอัตโนมัติ”โหลวหลานหลินกล่าวอย่างรวดเร็ว สร้อยคอของเธอยังส่องแสงสีเขียวชายชราลงมือทันทีเมื่อเขาสังเกตเห็นสร้อยคอของโหลวหลานหลิน นอกจากนี้ยังเป็นช่วงเวลาที่พลังเทพที่ปกป้องซูผิงและโหลวหลานหลินจางหายไป