ตอนที่ 1030 หอคอยทมิฬ

”หยุด!” เสียงคำรามดังออกมาจากห้องนักบินพร้อมกับประตูที่ระเบิด เมื่อชายชรากำลังจะใช้ทักษะขั้นสูงสุดของเขา นักบินหนุ่มที่ดูไร้เดียงสาสวมหน้ากากหน้ายิ้มกำลังต่อสู้กับโหลวหลานหลิน แต่เธอถูกข่มโดยโลกใบเล็กของเขาและเป็นฝ่ายเสียเปรียบ “ฉันจะฆ่าเธอถ้าแกไม่หยุด!” “ไม่ต้องสนใจฉัน! ฉันยังทนได้!” โหลวหลานหลินกรีดร้อง เธอไม่คิดว่านักบินจะน่ากลัวขนาดนี้ เธอเป็นเจ้าดวงดาวที่อยู่ในสามสิบอันดับแรกของอันดับราชาเทพ แต่เธอกลับแพ้! ในขอบเขตของเขตดาวทองคำ มีเจ้าดวงดาวเพียงสามสิบคนหรืออาจจะมากกว่านั้นที่แข็งแกร่งกว่าเธอ และนักบินก็เป็นหนึ่งในนั้น! “ทนได้หรอ? แกคงตายไปแล้วถ้าฉันต้องการฆ่าแกจริงๆ!” ชายหนุ่มสวมหน้ากากกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาเพิ่มแรงกดดันและโลกใบเล็กของเขากำลังบีบโหลวหลานหลิน “ไม่ต้องสนใจ!” โหลวหลานหลินตะโกน รูปแบบลับพิเศษปรากฏบนร่างกายของเธอ มันเป็นเทคนิคลับของตระกูลโหลวหลานที่สามารถเสริมความแข็งแกร่งชั่วคราว เธอไม่ต้องการให้ซูผิงเสียสมาธิเพราะเธอ “แกรนหาที่ตาย!” ดวงตาของชายหนุ่มที่สวมหน้ากากเย็นชายิ่งกว่าเดิม “เท่าที่ฉันเห็น แกต่างหากที่กำลังจะตาย” เสียงสงบของซูผิงดังใกล้ๆ เสียงนั้นเย็นชามาก มีคนปรากฏด้านหลังซูผิง มันเป็นร่างโคลนที่สร้างขึ้นจากกระจกท้องฟ้า แม้ว่าร่างโคลนจะเทียบกับตัวเขาเองไม่ได้ แต่มันก็ยังคงมีพลังของเขาครึ่งหนึ่ง! นั่นคือพลังของสมบัติ “บัดซบ!” ชายหนุ่มสวมหน้ากากหยุดลังเล เนื่องจากซูผิงไม่สนใจความปลอดภัยของคนของโหลวหลาน เขาจึงวางแผนจะฆ่าโหลวหลานหลินแล้วจัดการซูผิงร่วมกับชายชรา เขาไม่เคยเชื่อจริงๆ หรอกว่าซูผิงจะถูกคุกคามจากความเป็นความตายของคนตระกูลโหลวหลาน ท้ายที่สุดซูผิงเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ในจักรวาล ไม่น่าเป็นไปได้เท่าไหร่ที่เขาจะสนใจคนอื่น นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาพบข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับซูผิง รวมทั้งบ้านเกิดและพ่อแม่ของเขา แต่ไม่กล้าจับพวกเขามาเพื่อข่มขู่เขา พวกเขากลัวว่าเขาจะรู้ตัวก่อนที่พวกเขาจะคุกคามเขา! ”ฮะ?” ชายหนุ่มสวมหน้ากากยังไม่ทันได้โจมตีก็ตระหนักว่าโหลวหลานหลินซึ่งเขาเคยปราบปรามไว้หายไปแล้ว ความสนใจของเขามุ่งไปที่ซูผิงเพียงอย่างเดียว จากนั้นเขาก็พบว่าเธอปรากฏตัวอีกครั้งข้างๆ ซูผิง “ทำได้ยังไง…?” ชายหนุ่มสวมหน้ากากยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้นเขาก็เห็นร่างโคลนของซูผิงพุ่งเข้าใส่เขา เขารีบต่อต้านการโจมตี ”ฉัน…” โหลวหลานหลินก็ตกตะลึงเช่นกัน เธอมองซูผิงอย่างเหม่อลอย ในไม่ช้าเธอก็ตระหนักว่ามันคือกฎแห่งเวลา เขาใช้กฎแห่งเวลาโดยไม่มีใครรู้เขาหยุดเวลาไว้ชั่วขณะหรือย้อนเวลากลับไป?หรือเขาใช้วิธีอื่น?โหลวหลานหลินไม่แน่ใจ แต่เธอรู้ว่าซูผิงแข็งแกร่งมาก เขาช่วยเธอจากชายหนุ่มสวมหน้ากากที่น่าสะพรึงกลัวโดยไม่ส่งเสียง เธอยังคิดว่าอีกฝ่ายมีความสามารถพอๆ กับสามอันดับแรกของอันดับราชาเทพ!ปัง!ชายชราที่อยู่ข้างๆซูผิงก็ลงมือทันทีเมื่อเห็นว่าซูผิงทำให้ชายหนุ่มสวมหน้ากากฟุ้งซ่าน กริชปรากฏขึ้นในมือของเขา อาวุธเป็นสีดำล้วน ปกคลุมไปด้วยเกล็ดหนาทึบ ชายชราทำท่าแทง ส่งมันเข้าไปในมิติลึกและเปิดใช้เทคนิคคำสาปลับของเขาเขากำลังจะฆ่าซูผิงด้วยพลังคำสาปลับที่เขาได้รับมาจากศพโบราณ!เขาจะประสบความสำเร็จตราบเท่าที่เขาสามารถแทงร่างกายของซูผิงได้!ดิ๊ง!วินาทีต่อมา เสียงที่ไม่คาดคิดก็ดังขึ้น โล่สีม่วงโผล่ขึ้นมาบนร่างของซูผิง ขวางกริชไว้ มันเป็นหนึ่งในของขวัญจากอาจารย์ของเขา ซึ่งสามารถต้านทานการโจมตีจากเจ้าดวงดาวที่แข็งแกร่งที่สุดได้ ย้อนกลับไปในตอนนั้นซูผิงยังไม่ถึงระดับดวงดาวและเจ้าดวงดาวก็ถือเป็นภัยคุกคามที่สำคัญสำหรับเขา สมบัติยังไม่ได้ใช้จนถึงตอนนี้”ตายซะ!!”ตาของชายชราเกือบจะถล่นออกมา เขาต้องฉวยโอกาสนี้! เขาล้มเหลวไม่ได้!กริชเจาะเกราะในขณะที่เขาใช้พลังเต็มที่ ในที่สุดก็แทงโดนตัวซูผิง แต่ดูเหมือนว่าจะโดนสิ่งที่แข็งมากๆชายชราตกตะลึง จากนั้นเขาเห็นขนนกสีแดงโผล่ขึ้นมาจากจุดที่กริชของเขาสัมผัสขนนก?ชายชรารู้สึกสับสนแต่แล้วรัศมีที่แผดเผาก็แผ่ซ่านออกมาและปกคลุมเขาไว้ กฎแห่งไฟที่เกือบจะสมบูรณ์พลันโหมกระหน่ำซูผิงเชี่ยวชาญกฎแห่งไฟก่อนกฎอื่น มันเกือบจะสมบูรณ์แล้วในขณะนี้ ต้องขอบคุณเศษความทรงจำที่ส่งต่อผ่านสายเลือดอีกาทองคำ พวกมันช่วยซูผิงได้มาก“ผนึกวิญญาณ!”ซูผิงมองเขาอย่างเฉยเมยและยกมือขึ้น ซึ่งตาของชายชราก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ากำลังจะปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า!ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อกฎแห่งไฟกวาดและหลอมละลายแขนของชายชรา ผมและเสื้อผ้าของเขาถูกไฟไหม้อย่างรวดเร็ว และพลังดวงดาวในร่างกายของเขาก็เช่นกัน เขาสูญเสียการบ่มเพาะอย่างรวดเร็ว จิตสำนึกของเขายังอยู่ในมือซูผิง แต่ยังไม่ปะทุ แต่ก็ค่อยโดนปิดกั้น“ขอฉันดูหน่อยว่าใครเป็นคนบงการการโจมตีครั้งนี้” ดวงตาของซูผิงเย็นชา เขากำลังจะค้นความทรงจำของชายชรา ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเขาได้รับเทคนิคลับพิเศษทุกประเภทในสนามบ่มเพาะ การแทรกซึมจิตใจเป็นหนึ่งในนั้น เขาเรียนรู้มันจากสิ่งมีชีวิตอันเดธมานานมากแล้ว