ตอนที่ 1039 กฎหรือพลัง-ข้าจะบดขยี้ในทุกด้าน

ชายชราส่ายหัวเบาๆ และเงียบ ผู้ชมเห็นความมุ่งมั่นของโม่เฟิงที่จะฆ่า พวกเขาสงสัยว่ามนุษย์คนนั้นไปทำอะไรให้อัจฉริยะอย่างโม่เฟิงโกรธแค้น “เจ้าเก่งมาก น่าเสียดายที่เจ้าแสดงความสามารถเร็วเกินไป นี่คือสถาบันวิถีสวรรค์ แม้แต่ผู้สนับสนุนของเจ้าก็ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ที่นี่!” โม่เฟิงพูดกับซูผิงผ่านทางกระแสจิตด้วยสายตาโหดร้าย การไม่ให้โอกาสเขาได้เติบโตนั้นน่าตื่นเต้นอย่างสุดจะพรรณนาเพื่อตัดอนาคตของอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ เขาไม่เคยมีโอกาสได้เพลิดเพลินกับประสบการณ์แบบนี้มาก่อน “เจ้าไม่ควรมาที่สถาบันวิถีสวรรค์ เจ้าอยากจะพัฒนาที่นี่ แต่เจ้ามาเจอข้าซะก่อน!” ใบหน้าของโม่เฟิงมีรอยยิ้มเย็นชา เขาจะไม่มีวันให้โอกาสซูผิงเติบโต ไม่เช่นนั้นซูผิงจะสร้างปัญหาให้เขาอย่างแน่นอนเพราะความคับข้องใจระหว่างพวกเขา นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาต้องฆ่าซูผิงให้ได้ ซูผิงตระหนักถึงแรงจูงใจของโม่เฟิง เขาพูดอย่างเฉยเมยราวกับพระเจ้าที่จุติลงมายังโลก “เรื่องไร้สาระทั้งหมดนี้เกี่ยวอะไร? เจ้ากลัวหรอ? มาเถอะ กฎ โลก พลัง ข้าจะบดขยี้เจ้าในทุก ๆ ด้าน!” ”สามหาว!” โม่เฟิงพูดด้วยความรังเกียจ เขารู้ว่าซูผิงจะต้องมีผู้สนับสนุนเพราะเขากล้าที่จะรับคำท้า อย่างไรก็ตามเขาจะทำให้ซูผิงรู้ว่าผู้สนับสนุนไร้ประโยชน์ต่อหน้าพลังที่แท้จริง “ทำไมพวกเขาไม่เริ่มต่อสู้กันล่ะ? มนุษย์นั้นเป็นเพียงเทพสวรรค์ ข้าคิดว่าเขาจะถูกฆ่าด้วยการตบเพียงครั้งเดียว” “เจ้าชายตระกูลสายฝนต้องการทรมานเขาก่อนที่จะฆ่าเขาหรือเปล่า? เขาต้องทำอะไรบางอย่างแน่” ผู้ชมทั้งหมดรู้สึกทึ่งและสงสัยว่ามนุษย์ที่เป็นเทพสวรรค์ไปทำให้เจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลสายฝนไม่พอใจได้ยังไง มันเป็นการต่อสู้ของประชาชนกับจักรพรรดิ ช่องว่างระหว่างพวกเขานั้นใหญ่มากจนแทบจะไม่มีให้พบเห็นในสภาวะปกติ “ข้าให้โอกาสเจ้า ในเมื่อเจ้ากลัวเกินกว่าจะโจมตี ข้าจะโจมตีก่อน!” ซูผิงตระหนักถึงแผนของโม่เฟิง ผู้ชายคนนั้นมีความมั่นใจแต่ก็รอบคอบมาก บางทีอาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่เขาเติบโตขึ้นมา เขาไม่สามารถเป็นเจ้าชายได้เพียงเพราะความสามารถ เจ้าหญิงแห่งตระกูลสายฝนที่พบกับจุดจบก่อนวัยอันควรเป็นตัวอย่างที่ดี หลังจากพูดแบบนั้น ซูผิงก็เหวี่ยงหมัดที่บรรจุกฎนับไม่ถ้วนไปข้างหน้า เจตนาฆ่าพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา! บูม! หมัดนั้นน่ากลัวมากจนดูเหมือนกำลังจะทำลายม่านพลังที่ปกคลุมโม่เฟิง! ผู้ชมหยุดกระซิบกันหลังจากเห็นหมัดนั่น ทุกคนตกตะลึง ไม่คิดว่าเทพสวรรค์จะปลดปล่อยพลังนั้นได้ กฎนั้นทรงพลังราวกับพลังของมังกร ผู้คนจำนวนมากประเมินได้ว่าพวกเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีนั้นได้ โม่เฟิงหรี่ตาลง เขาเคยเห็นความแข็งแกร่งของซูผิงมาก่อน และไม่แปลกใจเลย เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้นด้านหลังและแผ่แสงสีทอง เหมือนกับดวงอาทิตย์ที่ปล่อยแสงอันน่าสะพรึงกลัว จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกไป ปล่อยหมัดสีทองขนาดมหึมาที่กำลังจะสลายรัศมีหมัดของซูผิง! เกิดเสียงระเบิดและลานประลองก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หมัดทองคำแตก และหมัดอันน่าทึ่งของซูผิงก็พังทลายลงเช่นกัน “ตายซะ!” โม่เฟิงไม่ต้องการให้โอกาสซูผิง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะปราบปรามเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หมัดทองคำที่แตกร้าวแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ แปรเปลี่ยนเป็นหอกสีทองที่พุ่งเข้าหาซูผิงอย่างรวดเร็ว! รัศมีที่น่าสะพรึงกลัวของหอกได้พัดผมของซูผิงปลิวก่อนที่หอกจะมาถึง อย่างไรก็ตามดวงตาของเขาเป็นประกายราวกับดวงดาวที่เย็นยะเยือก เขาเอื้อมมือไปจับหอกอย่างน่าตกตะลึง “อย่างที่ข้าพูด ข้าจะบดขยี้เจ้าในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นพลังหรือกฎ เจ้าจะต้องตายเพราะรู้ตัวว่าเจ้าไม่สามารถชนะได้!” คำประกาศของซูผิงก้องไปทั่วทั้งสนาม สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้น มนุษย์คนนี้เสียสติไปแล้วหรอ?อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมา ซูผิงคว้าปลายหอกที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้ แล้วหมุนตัวเหวี่ยงหอกกลับทันที!โม่เฟิงหรี่ตาลง เขาเปลี่ยนหอกให้เป็นพลังงานเมื่อมันเข้ามาใกล้ และกลายเป็นหมอกสีทองที่ไม่เป็นอันตราย อย่างไรก็ตาม ลมที่เกิดจากหอกทำให้เส้นผมของเขายุ่งเหยิง ทำให้เขาเสียความสง่า“เจ้ากำลังรนหาที่ตาย!”ดวงตาของโม่เฟิงน่ากลัวมาก เนื่องจากซูผิงแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ เขาจะสามารถฉีกซูผิงเป็นชิ้นๆได้อย่างง่ายดายในอาณาเขตของตระกูลสายฝนในตอนนั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะแข็งแกร่งขึ้นมาก เกือบจะเทียบเท่ากับเจ้าชายคนอื่นๆ นั่นคือเหตุผลที่เขาระมัดระวังเขาหายใจเข้าลึกและหยุดคิด ดวงตาของเขาเย็นชามาก ไม่มีความโกรธอีกต่อไป มีแต่ความเฉยเมย เขาประกบมือแล้วหงายฝ่ามือออก เรียกกฎที่สมบูรณ์!“หยุด!”โม่เฟิงกล่าวด้วยเสียงต่ำกฎแห่งมิติเวลาปกคลุมสนามรบในขณะที่เขาพยายามปราบปรามและฆ่าซูผิงเหมือนที่เขาเคยทำในอดีต อย่างไรก็ตามคลื่นพลังถูกผลักออกไปทันทีเมื่อพวกมันเข้าใกล้ซูผิง เนื่องจากมีรัศมีแห่งมิติเวลาที่ทรงพลังเท่าเทียมกันเล็ดลอดออกมาจากเขา!โม่เฟิงดูอึมครึมยิ่งกว่าเดิมพวกเขาเพิ่งมีปัญหากันมาได้ไม่นาน อาณาจักรของซูผิงยังเหมือนเดิม แต่เขาแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมากเขายกมือขึ้นอีกครั้งและกำมันแน่น ราวกับพระเจ้ากำลังจะพิพากษามนุษย์ที่พระองค์ปกครอง“กำจัด!”กฎแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวกวาดใส่ซูผิง มันยังถูกทำให้สมบูรณ์อีกด้วยอย่างไรก็ตาม กระแสพลังพุ่งออกมาจากร่างกายของซูผิงเช่นกัน มันคำรามเหมือนมังกร ชนกับกระแสกฎที่เขาเรียก คลื่นทำลายล้างที่เกิดขึ้นนั้นสามารถสัมผัสได้แม้จากโลกภายนอก ผู้ชมทั้งหมดตกตะลึง“ทั้งสองคนทำให้กฎเหล่านั้นสมบูรณ์ มนุษย์คนนั้นเป็นใคร?”การพัฒนาดังกล่าวน่าประหลาดใจอย่างแท้จริง แต่มันไม่ใช่เพราะความสามารถของโม่เฟิง ท้ายที่สุดเขาเป็นเจ้าชายของตระกูลสายฝน อย่างไรก็ตามเป็นประวัติการณ์ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนที่ซูผิงเชี่ยวชาญกฏถึงระดับนั้น ในขณะที่ยังเป็นเพียงแค่เทพสวรรค์โม่เฟิงกลายเป็นตอนนี้ดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม เขาเกลียดซูผิงมากยิ่งขึ้น เขารู้สึกโชคดีจริง ๆ ที่เขาบังคับให้ซูผิงยอมรับการต่อสู้ครั้งนี้ได้ ไม่อย่างนั้นซูผิงจะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขาอย่างแน่นอน!เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วตั้งแต่ซูผิงไปที่ตระกูลสายฝน?เขาเปลี่ยนจากมดที่อ่อนแอตอนนั้น กลายเป็นคนที่สามารถสู้กลับได้ในตอนนี้!“จงเน่าสลายไปซะ!”โม่เฟิงยื่นมือของเขาออกไปด้วยความเย็นชา เขาใช้กฎที่สมบูรณ์ทั้งหมดของเขาโดยไม่ลังเลอีกต่อไป นอกจากเวลาและการทำลายล้างแล้ว กฎโกลาหลและชีวิตก็ยังปรากฏให้เห็นอีกด้วย ความโกลาหลเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว ในขณะที่กฎแห่งชีวิตได้รับการหลอมรวมอย่างเต็มที่!เขาใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว!