ตอนที่ 1042 ข่มขู่เหล่าเทพ

ทุกคนทั้งในและนอกลานประลองต่างนิ่งเงียบ! ไม่มีเสียงอะไรเลยนอกจากเสียงหัวใจของพวกเขา! เหล่าเทพและเผ่าพันธุ์บริวารต่างเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาเมื่อมองไปที่เจ้าชายตระกูลสายฝน ซึ่งถูกเหยียบราวกับสุนัขที่ตายไปแล้ว เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ที่ได้รับเลือกจากตระกูลระดับสูงถูกดูหมิ่นเช่นนั้น! มนุษย์รู้หรือไม่ว่าเขาไม่ได้แค่ดูถูกเจ้าชาย แต่ยังทำให้ศักดิ์ศรีของตระกูลสายฝนเสื่อมเสียด้วย? ”แก!” “ไอ้มนุษย์เวร แกกำลังทำอะไร?” นอกสนามประลอง เจ้าชายอีกสององค์ของตระกูลสายฝนโกรธมากหลังจากที่เห็นว่าโม่เฟิงพ่ายแพ้อย่างน่าขายหน้า และซูผิงยังเหยียบหัวเขาอย่างโจ่งแจ้ง แม้ว่าพวกเขาจะยินดีกับความพ่ายแพ้ของโม่เฟิงในตอนแรก! พวกเขาสามารถปล่อยให้ซูผิงฆ่าโม่เฟิงได้ แต่พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้เขาดูถูกตระกูลสายฝนได้! โม่เฟิงเป็นคนที่โกรธจัดที่สุดในขณะนี้ ปอดของเขาระเบิดเพราะความโกรธเกรี้ยว และหัวของเขาก็ว่างเปล่า เขามองไปที่ซูผิงและเท้าที่อยู่บนใบหน้าของเขา เขาเคยโดดเด่นและมีเกียรติมาโดยตลอด? เขาจะกลายเป็นจักรพรรดิที่ไม่มีใครเทียบได้ในอนาคต แต่มนุษย์ไร้ค่านี่กลับมาเหยียบหัวเขา! “แก แก แก…” ดวงตาที่แดงก่ำของโม่เฟิงเกือบจะปลิ้นออกมา เขาเรียกพลังทั้งหมดของเขา พยายามครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อผลักซูผิงออกไป อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของเขาถูกซูผิงปัดออกไปทุกครั้ง เขาใช้มือทั้งสองดันพื้น แต่หัวของเขายังคงถูกเหยียบอยู่ ดูเหมือนว่าจะมีโลกอยู่ใต้เท้าของซูผิง! “ข้าจะฆ่าแก! อ้าๆๆ!” “นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของแกหรอ?” น้ำเสียงของซูผิงเย็นชาและไร้ความรู้สึก เขามองลวดลายแปลก ๆ บนร่างของโม่เฟิงที่บิดตัวไปมาอย่างรวดเร็วและกลืนร่างกายของเขา จากนั้นเขาก็ยกขาขึ้นอย่างไร้ความปราณี ทันทีที่เขายกขาขึ้น…โม่เฟิงผู้ซึ่งพยายามจะลุกขึ้นก็ดันตัวเองขึ้นและคำรามว่า “ข้าจะ…” ซูผิงกระทืบหัวของเขาซ้ำอีกครั้งก่อนที่เขาจะคำรามจบด้วยความเร็วที่เร็วกว่า หลังจากเสียงบูม ดวงอาทิตย์ดูเหมือนจะระเบิดอยู่ใต้ฝ่าเท้าของซูผิง! หัวของโม่เฟิงกระแทกพื้นด้วยความเร็วที่สูงมาก จากนั้นมันก็ระเบิด สมองและเลือดกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทุกทาง เลือดสีทองกระจายอยู่บนพื้น! เทพทั้งหมดกลั้นหายใจ มนุษย์คนนั้นฆ่าเจ้าชายของตระกูลสายฝนภายใต้สายตาของทุกคน! แม้ว่าหนึ่งในผู้เข้าร่วมการต่อสู้จะต้องตายในลานประลอง แต่ทุกคนก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าเหยื่อไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นเจ้าชายของตระกูลฝนผู้ทรงเกียรติ! ซูผิงแสดงความแข็งแกร่งที่น่าตกใจตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โลกใบที่สองของเขาถือเป็นการเปิดเผยที่น่าประหลาดใจ มนุษย์ได้ย่อโลกใบที่สองในขณะที่ยังคงเป็นเทพสวรรค์ เทพนักรบหลายคนไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้!”แก!”นอกลานประลอง—เจ้าชายทั้งสองของตระกูลสายฝนสีหน้าเปลี่ยนไปสะท้อนถึงปัญหา การตายของโม่เฟิงเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกเขา จะมีคู่แข่งน้อยลงหนึ่งราย อย่างไรก็ตามการตายของโม่เฟิงนั้นน่าอับอายจริงๆ เขาถูกมนุษย์ทารุณและฆ่า!เจ้าชายยังเรียกการปกป้องของเทพโบราณและคำสาปเทพผวาแต่เขาก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ ได้!โม่เฟิงทำให้ตระกูลสายฝนเสียหน้าในการต่อสู้ครั้งนี้!ชายชราผู้ดูแลลานประลองมองมาที่ซูผิงครุ่นคิด เขาไม่คิดว่าการต่อสู้จะจบลงแบบนั้นเช่นกันมนุษย์มักจะอ่อนแอ อัจฉริยะที่ไม่ธรรมดาที่เกือบจะมีพรสวรรค์เทียบเท่ากับเทพโบราณได้ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางพวกเขา… ชายชรารู้สึกขัดแย้ง“เขาแข็งแกร่งมาก มนุษย์ผู้นั้นช่างน่าเหลือเชื่อ!”“มันบ้าไปแล้ว เขาฝ่าฟันแรงกดดันจากเทพโบราณได้ แม้ว่าเจ้าชายของตระกูลสายฝนจะเรียกเพียงส่วนหนึ่งของกลิ่นอาบเทพโบราณมาแต่มันก็มากเกินกว่าที่เราจะทนได้!”“มนุษย์คนนั้นเป็นใคร? ข้ามีความรู้สึกว่าชื่อของเขาจะแพร่กระจายไปทั่วอาณาจักรแห่งเทพในฐานะอัจฉริยะอนาคตไกล!”“เขาเกิดใหม่แล้ว ชื่อของเขาจะเป็นที่รู้จักในทุกทวีปหลังจากการต่อสู้วันนี้!”“เจ้าชายตระกูลสายฝนถูกมนุษย์ระดับล่างบดขยี้และฆ่าตาย นี่จะเป็นตำนานที่เหล่าเทพจะกล่าวขานไปหลายพันปี!”เงาของเทพโบราณที่สง่างามจางหายไปหลังจากที่โม่เฟิงเสียชีวิต และแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวก็กระจายไป เหล่าเทพและข้ารับใช้มองชายหนุ่มในสนามด้วยความตกใจพวกเขารู้สึกว่าพวกเขาได้เห็นการต่อสู้ของอัจฉริยะที่หาตัวจับยาก ซึ่งกำลังจะทำให้ทั้งจักรวาลตกใจ!ในลานประลอง—หลังจากที่เงาของเทพโบราณหายไป—ในที่สุดซูผิงก็หยุดสั่น เขาได้ใช้พลังถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์เพื่อต่อต้านเงาของเทพโบราณที่น่าสะพรึงกลัวในขณะที่ต่อสู้ ถ้าเขาก้มลงคุกเข่าให้กับเงา เขาคงไม่มีความกล้าที่จะสู้กับโม่เฟิง!มันเป็นรสชาติความแข็งแกร่งของเทพโบราณหรอ? แรงกดดันเพียงเล็กน้อยของเขาเกือบจะทำให้ฉันหมดแรง!ฉันไม่เข้มแข็งพอ ฉันอ่อนแอเกินไป สักวันหนึ่งฉันจะยืนต่อหน้าเทพโบราณและมองตาพวกเขา! ซูผิงสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยอมเป็นคนอ่อนแอถ้าคนอื่นๆ รู้ว่าซูผิงคิดอะไร พวกเขาอาจจะกระอักเลือด ผู้ชายคนนั้นได้ฆ่าเจ้าชายระดับเทพนักรบในขณะที่ยังเป็นเทพสวรรค์ ถ้าเขาไม่แข็งแกร่ง แล้วใครล่ะแข็งแกร่ง?”อู่!”เสือที่ไร้เจ้าของกำลังสั่นสะท้าน มันไม่กล้าเข้าใกล้ซูผิงซูผิงเพิกเฉยและเตะร่างของโม่เฟิงไปทางมังกรเพลิงนรก ปล่อยให้มันกินเจ้าชายคนนี้มีร่างเทพที่ทรงพลัง เลือดบริสุทธิ์และพลังงานที่ไม่ควรเสียไปโดยเปล่าประโยลน์มังกรเพลิงนรกไม่ลังเล มันกัดแล้วเคี้ยว