ตอนที่ 226 ข้อตกลง

ตอนที่ 226 ข้อตกลง ซูผิงไม่รู้จะทำยังไง พวกเขาสองคนจ้องหน้ากันด้วยความตกใจ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งซูผิงก็รู้สึกได้ถึงกระแสอากาศที่เย็นฉับพลัน พัดเข้าหาเขา หญิงสาวเอานิ้วออกจากรูจมูกอันบอบบางของเธอ แสงสีทองพุ่งออกมาจากปลายนิ้วตรงมาที่ซูผิง “นี่คือความผิดพลาด…” ซูผิงยังไม่จบประโยค เขาก็ต้องกระโดดลงไปด้านข้างก่อน หลังจากฝึกฝนมาหลายวัน ปฏิกิริยาของซูผิงค่อนข้างว่องไวและ รวดเร็ว พลังดวงดาวของเขาเพิ่มขึ้นเป็นของระดับห้าขั้นต่ำจากระดับ สี่ขั้นสูง ด้วยความช่วยเหลือของปริซึมดวงดาวเขาสามารถระดม พลังดวงดาวในระดับเจ็ดขั้นสูง พลังดวงดาววิ่งไปทั่วทั้งร่างของเขา กายแสงอาทิตย์ก็ให้พลังขั้นสูง ให้แก่เขาเช่นกัน ในขณะที่หญิงสาวยกนิ้วขึ้นซูผิงก็เคลื่อนตัวออกไป ในขณะเดียวกันเขาก็เปิดช่องสัญญาโครงกระดูกน้อยคือตัวแรกที่ ออกมา กลิ่นอายความชั่วร้ายถูกขับออกมาจากโครงกระดูกน้อยที่ ยืนอยู่ระหว่างซูผิงและหญิงสาวคนนั้น แสงอันตรายริบหรี่ในเบ้าตา สีแดงเข้มของโครงกระดูกน้อย แสงสีทองส่องทะลุกำแพงด้านหลังซูผิง ห้องทั้งห้องสั่นไหว ซูผิงรู้สึกเหมือนจะร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตา มันเป็นอะไรที่วุ่นวายมาก เขารู้มาโดยตลอดว่าการฟื้นคืนชีพแบบสุ่มนั้นไม่แน่นอน บางครั้ง เมื่อเขากลับไปมีชีวิตเขาจะปรากฏตัวในปากของอสูร คราวนี้เขาฟื้น ขึ้นมาในห้องของหญิงสาวที่ดูประหลาดและรุนแรง “มันเป็นนาย อีกแล้ว !!” หญิงสาวจ้องมองซูผิงและกัดฟัน ซูผิงรู้สึกสับสน ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นว่าหญิงสาวคนนี้ดูคุ้นเคย ในความคิดที่สองเขาจำได้ว่านี่คือหญิงสาวของเผ่าพันธุ์เทพที่เขาได้ พบในวันแรกที่เขาเคลื่อนย้ายมาที่หลุมศพกึ่งเทพ มันคือเธอ? โอ้โชคชะตาเป็นเรื่องตลก …ซูผิงกัดฟันแน่นอยู่ข้างใน“นี่เป็นเพียงความผิดพลาด เข้าใจผิดแล้ว…”หญิงสาวไม่ได้ฟังคำบ่นของซูผิงในขณะที่โกรธหญิงสาวก็ตกตะลึงห้องของเธอถูกปกคลุมไปด้วยอาคม มันยากที่เทพสูงสุดจะบุกเข้ามามนุษย์คนนี้จะเข้ามาได้ยังไง …เธอกระพริบตา เธอจำได้ว่าคน ๆ นี้ “แกล้งตาย” เพื่อหนีไปยังไงเมื่อครั้งสุดท้าย…ครั้งก่อนเธอออกไปไล่ล่าซูผิง แต่ไม่พบเขาและเธอกลับมามือเปล่าเธอต้องปล่อยให้เรื่องผ่านไป แต่การปรากฏตัวของซูผิงอีกครั้งได้พิสูจน์การคาดเดาของเธอมีการดำรงอยู่อันยิ่งใหญ่ที่สามารถควบคุมพลังของมิติเวลาเบื้องหลังมนุษย์คนนี้ได้!“นายเป็นใครกันแน่?”หญิงสาวหน้าตึง เธอไม่ได้พยายามที่จะโจมตีซูผิงอีกครั้ง สิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งก่อนได้พิสูจน์แล้วว่าเธอไม่สามารถฆ่าชีวิตมนุษย์คนนี้ได้อย่างแท้จริง ถ้าเธอทำเกินไปหรือตัดสินใจที่จะใช้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเธอ เธออาจเป็นปฏิปักษ์ต่อการดำรงอยู่อันยิ่งใหญ่และบังคับให้เกิดการเผชิญหน้าที่อันตรายหากเป็นเช่นนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะหนีไปพร้อมกับชีวิต…ซูผิงยิ้มอย่างฝืน ๆ มันเป็นคำถามเดิมเหมือนครั้งก่อน…ทำไมเธอต้องทำขนาดนี้? ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเขา“ผู้ชาย? เป็นพลเมือง? หรือบางทีฉันควรถูกเรียกว่ามนุษย์ต่างดาว…”ซูผิงมองไปที่หญิงสาว เขาสงสัยว่าเธอจะพบคำตอบที่น่าพอใจหรือไม่ เขาเกลียดที่จะเสียพลังงานไปโดยไม่จำเป็นนอกจากนี้การเข้ามาที่หลุมศพกึ่งเทพกำลังจะสิ้นสุดลง เขาไม่กังวลว่าเธอจะกักขังเขาได้ แต่เขาจะดีใจกว่ามากที่จะไม่ถูกกักขัง และสามารถสนทนาต่อไปได้หญิงสาวรู้ว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ที่ซูผิงจะให้คำตอบที่เธอต้องการง่าย ๆ เธอนึกถึงคำถามอื่น “ครั้งที่แล้วนายบอกว่านายมาจากโลกอื่นคำว่าโลกอื่นคืออยู่ที่ไหน ชื่ออะไร พิกัดคืออะไร?”