ตอนที่ 30
ตอนที่ 321 ขอโทษด้วยที่ลืมอ่อนข้อ
October 22, 2026
รู้ว่าตอนซ้ำเพราะมันคนละแหล่งข้อมูลกันจะอ่านหรือไม่อ่าน ?
“ คราวนี้ฉันจะไม่แพ้นายอีกแน่”เย่ห่าวกัดฟันของเขา
ลั่วเฟิงเทียนยังคงหน้านิ่ง “ นายควรอธิษฐานขอให้มีโอกาสได้เจอฉันบนเวทีก่อน”
“แก!”
เย่ห่าวโกรธ
ยู่เว่ยหานจ้องมองเย่ห่าวอย่างอยากรู้อยากเห็น และถามลั่วเฟิงเทียน“ เฟิงเทียน นี่คือ?”
ลั่วเฟิงเทียนไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะอธิบาย แต่เมื่อพิจารณาว่าเธอเป็นใครลั่วเฟิงเทียนจึงอธิบายว่า“ เขาเป็นนักเรียนอันดับ 1 ของสถาบันฟีนิกซ์ คนที่ฉันเคยเล่าให้ฟัง”
“ โอ้คนนั้น…” ยู่เว่ยหานมองเย่ห่าวขึ้นและลงด้วยท่าทางแปลก ๆ
เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับผู้ชนะการแข่งขันในสถาบันฟีนิกซ์ และเขาลงเอยด้วยการถูกลั่วเฟิงเทียนเอาชนะโดยไม่สามารถสู้กลับได้เลย เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่เธอพบกับเขาที่นี่
เย่ห่าวตัวสั่นด้วยความโกรธหลังจากเห็นสายตาของยู่เว่ยหาน
โดยปกติเขาไม่ใช่คนวู่วาม แต่ความพ่ายแพ้ในครั้งก่อนเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับเขา “ คราวนี้ฉันจะได้เจอนายแน่หลังจากที่เราติด 10 อันดับแรก!”
เย่ห่าวมองลั่วเฟิงเทียนเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นเขาก็หันไปเห็นซูหลิงเยวี่ย เขามาที่นี่เพื่อสนทนากับเธอเพราะเธอมาจากสถาบันฟีนิกซ์และเป็นน้องสาวของซูผิง อย่างไรก็ตามลั่วเฟิงเทียนอยู่ที่นี่ด้วย เย่ห่าวจึงรู้สึกอายเกินกว่าจะอยู่ต่อ
เย่ห่าวหันหน้าหนีและจากไป
ซูหยานหยิงพยายามหยุดเขา แต่ไม่สำเร็จ เธอฝืนยิ้มอย่างขมขื่น มองลั่วเฟิงเทียนและหญิงสาวข้างๆ เธอรู้ว่าหญิงสาวคนนี้มาจากสถาบันดาบคลั่ง
สำหรับลั่วเฟิงเทียนซูหยานหยิงไม่เคยชอบเขา ย้อนกลับไปในวันนั้น หากไม่ใช่เพราะซูผิง สถาบันดาบคลั่งคงทำลายชื่อเสียงของสถาบันฟีนิกซ์ไปแล้ว
“มาทำอะไรที่นี่?”ซูหยานหยิงถาม เธอพยายามปกป้องซูหลิงเยวี่ย
ลั่วเฟิงเทียนสังเกตเห็นความตั้งใจของเธอ “ เราแค่อยากจะมาคุยเพื่อแสดงความเป็นห่วงเพราะเธออยู่ที่นี่คนเดียว”
“ ห่วง?”ซูหยานหยิงมองไปที่เขาด้วยความสงสัย พวกเขาเคยเป็นศัตรู ทำไมพวกเขาถึงมาที่นี่เพื่อแสดงความห่วงใยซูหลิงเยวี่ย?
“ หืม จะทำไม? อาจารย์ของเรารู้จักพี่ชายของเธอ ทำไมเราถึงจะมาคุยกับเธอไม่ได้?”ยู่เว่ยหานดึงหน้า
ซูหลิงเยวี่ยรีบพูดอย่างร้อนรน”นั่งลงกันก่อนสิ หยานหยิง ไม่ต้องห่วง พวกเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายกับฉัน”
ซูหยานหยิงมองเธอ ถึงกระนั้นเนื่องจากซูหลิงเยวี่ยพูดแบบนั้นแล้ว ซูหยานหยิงจึงต้องยอมรับ แถม ผู้หญิงคนนั้นยังพูดถึงซูผิง ซูหยานหยิงจึงมีการคาดเดาในหัว
ลั่วเฟิงเทียนรู้ว่าซูหลิงเยวี่ยเป็นน้องสาวของซูผิง ดังนั้นเขาต้องไม่มีความกล้าที่จะมาทำให้เธอขุ่นเคืองแน่
พวกเขานั่งลงด้วยและการแข่งขันก็เริ่มต้น
ผู้บรรยายประกาศเริ่มต้นรอบนี้ด้วยความตื่นเต้น คู่แรกเป็นผู้เข้าร่วมสองคนจากกลุ่มA
หลังจากประกาศ ทุกคนก็เงียบลง ผู้เข้าร่วมทั้งสองก้าวขึ้นไปบนเวที
ผู้เข้าร่วมที่สามารถก้าวไปสู่ 100 อันดับแรกได้นั้นไม่ต้องสงสัยว่าล้วนเป็นอัจฉริยะของเมืองฐานหลงเจียง
“ เขามาจากตระกูลเย่!”ซูหยานหยิงเหล่ตา
ลั่วเฟิงเทียนก็ทำแบบเดียวกัน
ทั้งยู่เว่ยหานและซูหลิงเยวี่ยต่างรู้สึกหวาดกลัว ชายหนุ่มในชุดดำที่เพิ่งกระโดดขึ้นไปบนเวทีนั้นสูงประมาณ 1.9 เมตร ร่างกายสันทัด ไม่ใช่คนอ้วน ผู้คนสามารถบอกได้ว่าเขามีความยืดหยุ่น ขณะที่เขายืนอยู่บนเวที ชายหนุ่มก็เหมือนอสูรร้ายกำลังรอเหยื่อ
กลิ่นอายจากชายหนุ่มทำให้หายใจไม่ออก แม้แต่ซูหลิงเยวี่ยก็ยังรู้สึกได้ถึงมันแม้จะไม่ยืนบนเวที
ผู้ชายคนนั้นโคตรน่ากลัว!
เขาไม่ได้ปิดบังความแข็งแกร่งของเขาเลย เขาดุร้ายมาก!
ในระหว่างการทดสอบ ชายหนุ่มคนนี้กำจัดผู้เขาร่วมไปถึงครึ่งหนึ่ง!
ชื่อของเขาคือเย่หลงเทียน เขาเป็นอันดับสองของการโหวตแชมป์
ผู้คนต่างโห่ร้องและเชียร์ เมื่อเขาขึ้นไปบนเวที
ในเวลาเดียวกันคู่ต่อสู้ของ เย่หลงเทียนก็ก้าวเข้ามาบนเวทีเช่นกัน
หน้าตาของเขาถือได้ว่าธรรมดา เขาสูงประมาณ 1.7 เมตร รูปลักษณ์ของเขาไม่มีอะไรพิเศษ สิ่งเดียวที่เห็นได้ชัดเจนเกี่ยวกับตัวเขาคือปืนที่เขาห้อยไว้บนเข็มขัดและกระบี่บนหลังของเขา เขาต้องเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธทั้งสอง
“ ใช้อาวุธปืนไม่ผิดกฎหรอ?” มีคนถาม
ในเวลาเดียวกันมีเพียงไม่กี่คนที่จำได้ว่านี่เป็นของวิเศษ ไม่ใช่อาวุธล้ำยุค
เมื่อผู้คนเริ่มแสดงความสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้บรรยายอธิบายว่าพวกเขาได้ทดสอบและตรวจสอบอุปกรณ์แล้ว มันเป็นของวิเศษประเภทหนึ่ง ดังนั้นการใช้มันจึงไม่ผิดกฎ
ประชาชนทั่วไปไม่รู้เกี่ยวกับของวิเศษ พวกเขารู้แค่ว่าของวิเศษเหล่านั้นเป็นอาวุธพิเศษที่มีโครงสร้างแปลก ๆ แม้ว่าเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดในสหพันธ์ก็ไม่สามารถเข้าใจโครงสร้างของพวกเขาได้
“ ชายคนนั้นเป็นนักสำรวจ”ลั่วเฟิงเทียนชี้ให้เห็น
เขาบอกได้จากท่าทางและหน้าตาที่น่ากลัวของผู้ชายคนนั้น ถ้าเย่หลงเทียนเป็นอสูรร้าย คน ๆ นี้ก็คงเป็นนักล่าผู้ช่ำชองที่ซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของป่า
แต่ในขณะนี้ไม่มีใครคิดว่า“ นักล่าผู้ช่ำชอง” คนนี้จะชนะได้เพราะอสูรร้ายที่เขาต้องเผชิญนั้นดุร้ายมาก อสูรชนิดนั้นเป็นอสูรชนิดที่ไม่มีวันล่าได้
ทั้งซูหยานหยิงและยู่เว่ยหานเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด เพื่อไม่ให้พลาดรายละเอียดใด ๆ
ซูหลิงเยวี่ยทุ่มสมาธิอย่างเต็มที่เพื่อการแข่งขันที่กำลังจะมาถึง
ปัง!
การแข่งขันเริ่มขึ้น
เวทีขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยม่านพลังโปร่งใสเพื่อให้ผู้เข้าร่วมสามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการขณะอยู่บนเวที
“ แค่ยอมรับความพ่ายแพ้มา ฉันไม่อยากเห็นนายเจ็บปวด” เย่หลงเทียนมองคู่ต่อสู้ของเขาอย่างไม่แยแส
“ ฉันเคยเจ็บปวดมาหลายครั้ง อีกครั้งจะเป็นอะไร” นักสำรวจหนุ่มยิ้มกว้าง แต่เขายังคงทำหน้าเคร่งขรึม เขารู้ว่ เย่หลงเทียนซึ่งเป็นว่าที่ผู้นำตระกูลเย่นั้นอันตรายมาก
หวีด!
เมื่อรอยยิ้มของเขาจางหายไป นักสำรวจหนุ่มก็เริ่มลงมือก่อน เขาเริ่มอัญเชิญอสูรของเขาออกมา
โฮก! กรี้ส!
เกิดเสียงคำรามสองเสียง อสูรสองตัวกระโจนออกมาจากอากาศ ตัวหนึ่งเป็นหมาป่าตระกูลลม และอีกตัวเป็นนกตระกูลไฟ อสูรทั้งสองสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างว่องไว
“ไป!”
นักสำรวจหนุ่มคำราม เขาส่งคำสั่งให้อสูรของเขาผ่านความคิด อสูรสองตัวพุ่งออกไปพร้อมกัน ความร่วมมือของพวกมันไร้ที่ติ พายุเฮอริเคนถูกกวาดไปทั่วและในพายุเฮอริเคนนี้เปลวไฟก็ปรากฏขึ้น กลายเป็นพายุไฟแสนน่ากลัว!
นั่นเป็นการผสมผสานระหว่างทักษะหมาป่ากับนก!
เห็นได้ชัดว่านักสำรวจหนุ่มไม่ได้สุ่มเลือกอสูรทั้งสอง เขาเลือกพวกมันเพราะทักษะของพวกมันสามารถเสริมกันได้
เมื่ออสูรทั้งสองปลดปล่อยทักษะของพวกมัน นักสำรวจหนุ่มก็ดึงกระบี่ของเขาออกมาเช่นกัน
ปัง!
นักสำรวจหนุ่มปลดปล่อยพลังดวงดาวออกนอกร่างกาย เขาบีบอัดพวกมันเป็นกระสุนพลังงานและยิง
ของวิเศษชิ้นนั้นจะใช้พลังดวงดาวเป็นกระสุน ของวิเศษนั้นทรงพลังพอๆกับปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง!
มันสามารถเจาะรถถัง สามารถระเบิดอสูรร้ายระดับเจ็ดขั้นสูงได้! เมื่อเทียบกับอสูรแล้ว นักรบอสูรนั้นอ่อนแอกว่ามาก นักรบอสูรระดับเจ็ดจะอ่อนแอในการป้องกันมากกว่าอสูรร้ายระดับห้า เว้นแต่นักรบอสูรจะใช้ทักษะการป้องกันพิเศษ
ตูม!
มันราวกับว่ามีบางอย่างระเบิดขึ้น พายุกลืนเย่หลงเทียนเข้าไป และกระสุนพลังงานก็เจาะทะลุเข้าไปในพายุเช่นกัน
ก่อนที่ผู้ชมจะมีโอกาสกรีดร้องด้วยความประหลาดใจ เงาร่างก็กระโจนออกมาจากพายุ มันคือเย่หลงเทียน!
เขาไม่มีอสูร!
“จะดูถูกกันเกินไปแล้ว!”
ดวงตาของเย่หลงเทียนเต็มไปด้วยความโหดร้าย
นักสำรวจหนุ่มตะลึงนิ่ง เขาคิดไม่ถึงว่าเย่หลงเทียนจะสามารถออกมาจากการโจมตีของเขาได้โดยไม่เป็นอันตราย! ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่า เย่หลงเทียนยังไม่ได้เรียกอสูรด้วยซ้ำ!
เขาทำได้ยังไง?!
ในขณะที่นักสำรวจหนุ่มยังคงแยกแยะเหตุการณ์ที่น่าตกใจ เย่หลงเทียนก็เดินเข้ามาหาเขา
ประสบการณ์การต่อสู้อันยาวนานของนักสำรวจหนุ่มช่วยเขาไว้ได้ เขาได้สติและก้าวถอยหลังทันที ในเวลาเดียวกันเขากำลังจะเรียกอสูรตัวที่สามออกมา
“ ทักษะลับ – ก้าวพริบตา!” เย่หลงเทียนกล่าวด้วยเสียงต่ำ เย่หลงเทียนอยู่ห่างจากนักสำรวจหนุ่มประมาณสิบเมตร แต่ด้วยแสงสว่างวูบหนึ่ง เย่หลงเทียนกลับเข้าประชิดตัวนักสำรวจหนุ่ม
ปัง!!
เย่หลงเทียนชกใส่หน้าของนักสำรวจหนุ่ม ส่งร่างเขาลอยไปกระแทกกับม่านพลัง
การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว!
ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เย่หลงเทียนได้บดขยี้คู่ต่อสู้ของเขา
นักสำรวจหนุ่มยังไม่ได้เรียกอสูรตัวที่สาม และผู้ชมจะไม่มีทางได้เห็นว่าอสูรนั้นมีทักษะอะไร
ณ พื้นที่รอ
“ โอ้ยยย!”
“ สัตว์ประหลาดชัดๆ”
คนเก้าสิบแปดคนในกลุ่ม A ที่รอให้ถึงตาของพวกเขาหน้าซีด เมื่อพวกเขาเห็นการแสดงพลังที่บ้าคลั่งนี้
สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือ เย่หลงเทียนเอาชนะคู่ต่อสู้ทั้งหมดด้วยตัวเองโดยไม่ต้องใช้อสูรใด ๆ !
ทุกคนในตระกูลมู่ หลิวและฉินดูเหมือนจะกังวล มีเพียงสามหรือสี่คนเท่านั้นที่สามารถรักษาใบหน้าให้สงบอยู่ได้
หนึ่งในนั้นคือฉินเส้าเทียน แทนที่จะดูกังวลฉินเส้าเทียนกลับกำลังยิ้ม
อีกคนที่ยังคงนิ่งอยู่คือหลิวฉิงเฟิง ในตอนท้ายของการแข่งขัน เขาเหล่มองจากนั้นทุกอย่างก็กลับสู่สภาวะปกติ