ตอนที่ 338 คู่มือตรัสรู้

เนื่องจากซูผิงยังคงเป็นกลางไม่เสื่อมคลาย สวี่คังจึงไม่กล้าถามว่าเขาสามารถแซงคิวได้หรือไม่ เขาเดินไปท้ายแถวทันที ซูผิงยังคงให้บริการลูกค้ารายอื่น ๆ และไม่นานโจแอนนาก็มาบอกว่าพื้นที่เต็มแล้ว “ เต็มทั้งหมด ขอโทษด้วยนะทุกคน”ซูผิงขอโทษลูกค้าคนอื่น ๆ ที่เข้าแถวรอ

ลูกค้าโอดครวญด้วยความผิดหวัง คนที่อยู่หัวแถวและกำลังจะถึงตาเขาถอนหายใจด้วยความเสียใจ

ซูผิงรู้สึกไม่ดี ทุกคนรอคอยมานานเพื่ออะไร เขาคิดว่าจะทำป้ายในภายหลัง เพื่อเขียนจำนวนคิวที่มีในแต่ละวัน ด้วยวิธีนี้เมื่อลูกค้ามาและเห็นว่ามีคนรอเกินจำนวนที่กำหนด พวกเขาจะได้มาวันหลังแทนที่จะเสียเวลาต่อคิวรอ

ซูผิงนึกสงสัยเกี่ยวกับสวี่คัง หลังจากลูกค้าคนอื่น ๆ ออกไปแล้ว เขาก็โยนตัวมาที่เคาน์เตอร์และกระซิบว่า“ อาจารย์ช่วยผมหน่อยได้ไหม”

ซูผิงตอบ“ ไม่”

นั่นไม่ใช่คำตอบที่สวี่คังคาดหวัง เขาบ่นว่า“ผมเป็นศิษย์ของคุณ คุณไม่น่าจะทำกับผมเหมือนคนอื่น ๆ !”

ซูผิงมองเขา เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ตามระบบเขาต้องปฏิบัติต่อลูกค้าทุกคนอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่เลือกปฏิบัติ มิฉะนั้นเขาคงเลือกให้บริการคนที่ซื้อการฝึกฝนมืออาชีพก่อน

“ผมบอกคุณไปแล้ว คุณไม่ใช่ศิษย์ของผม คุณจะพูดอะไรก็ได้ แต่มันไม่ได้ผลหรอก”

“ อาจารย์…คุณใจร้ายมาก!”

ซูผิงไม่ได้ตอบใดๆ ทันใดนั้นลูกค้าบางคนที่ยังไม่ได้ออกไปก็ส่งเสียงโห่ร้อง ซูผิงสังเกตว่าพวกเขากลับมา และรวมตัวกันรอบ ๆ ทีวีจอแอลซีดีขนาดใหญ่ในร้าน

ในขณะนี้การแข่งขันของวันนี้กำลังถ่ายทอดสด การแข่งขันจากอีกห้ากลุ่มได้เริ่มขึ้นแล้ว

ทีวีเพิ่งติดตั้งเมื่อวันก่อน ซูผิงประหลาดใจกับประสิทธิภาพของแม่ตัวเอง เธอจัดการธุระเสร็จได้ภายในวันเดียว!

“ อีกห้ากลุ่ม”

สวี่คังก็สังเกตเห็นเช่นกัน แววตาของเขามุ่งมั่น เขาเดินไปที่ฝูงชนและดูอย่างตั้งใจ

ซูผิงเบือนหน้าหนีจากทีวีอย่างไม่สนใจ เนื่องจากไม่มีใครอยู่ที่เคาน์เตอร์ เขาจึงนั่งลง เรียกระบบให้อธิบายต่อ

ระบบดูเหมือนจะอดทนเป็นพิเศษในเรื่องนี้ มันอธิบายต่อจากก่อนหน้านี้

การเสริมแกร่ง การตรัสรู้! ความสามารถเหล่านั้นเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ฝึกสอนระดับพื้นฐาน!

ความสามารถในการเสริมแกร่งมีการจัดหมวดหมู่โดยละเอียด และผู้ฝึกสอนต้องเชี่ยวชาญทุกด้าน!

สำหรับการตรัสรู้คือการทำให้อสูรรู้แจ้ง ตามระบบแม้แต่ใบหญ้าก็สามารถพัฒนาให้กลายเป็นอสูรระดับหนึ่งได้เมื่อได้รับการสั่งสอนจากผู้ฝึกสอน

สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาแล้วสามารถมีโอกาสเรียนรู้ทักษะพรสวรรค์หลังจากตรัสรู้!

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ซูผิงได้ยินเกี่ยวกับคำว่า “ทักษะพรสวรรค์” ไม่นานก่อนหน้านี้ตอนที่ฉินชูไห่เชิญให้เขาเข้าร่วมลีกสูงสุด เขาก็ได้พูดถึงสิ่งที่เรียกว่าหินพรสวรรค์ซึ่งเป็นหนึ่งในรางวัลที่จะได้รับได้หลังจากชนะลีกสูงสุด“ ระบบ ทักษะพรสวรรค์คืออะไร? ฉันจำได้ว่านายเคยพูดถึงตอนที่ฉันกำลังเลื่อนขั้นคอกเลี้ยงดู นายบอกว่าหลังซึมซับพลังอนิม่าในคอกเลี้ยงดู อสูรสามารถเพลิดเพลินกับความเป็นไปได้ในการเรียนรู้ทักษะพรสวรรค์”

ซูผิงรู้สึกสงสัย

“ใช่แล้ว ยิ่งคอกเลี้ยงดูมีความก้าวหน้ามากเท่าไหร่ อนิม่าก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น อนิม่าสามารถเพิ่มความฉลาดของอสูรได้ การเลี้ยงดูในระยะยาวโดยอนิมามีโอกาสที่อสูรจะเรียนรู้ทักษะพรสวรรค์ แต่โอกาสนั้นมีน้อย เปอร์เซ็นต์คือ 0.005% หลังจากได้รับอนิม่าเป็นเวลาหนึ่งเดือน!”

ซูผิงพูดไม่ออก

โอกาสนี้มีน้อยมาก

“ ทักษะพรสวรรค์มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันในด้านจุดแข็งต่างๆ ทักษะพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งจะสามารถเพิ่มค่าสถานะบางอย่างของอสูรได้ถึงสิบเท่าภายในระยะเวลาอันสั้น ทักษะพรสวรรค์ที่อ่อนแออาจช่วยอสูรแค่ด้านการรับรู้หรือปลอมตัว อสูรที่ฉลาดมากขึ้นสามารถรับทักษะพรสวรรค์หลายอย่าง และสามารถนำมาประยุกต์รวมกันได้!” ระบบอธิบายอย่างใจเย็น

ดวงตาของซูผิงเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

ทักษะพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งสามารถพัฒนาพลังได้ถึงสิบเท่า?

เขาสงสัยว่าระบบทำพูดผิดหรือเปล่า สิบเท่า? หากค่าสถานะนั้นคือความแข็งแกร่งทางกายภาพของอสูร ระดับที่เพิ่มขึ้นนั้นหมายความว่าอสูรของเขาจะสามารถโจมตีอสูรระดับเดียวกันให้กลายเป็นกองฝุ่นได้ในหมัดเดียว!

“ นายพูดจริงงั้นเหรอ?”

ระบบ:“ (# ~ #)”

ซูผิงเห็นถึงใบหน้ารำคาญในหัว เห็นได้ชัดว่านั่นคือระบบ ซูผิงสงสัย…ระบบสื่อสารเป็นอิโมจิได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ซูผิงงงกับระบบเล็กน้อยแล้วสงบลง เขาไม่สงสัยเกี่ยวกับคำพูดของระบบอีกต่อไป เขารู้ว่าระบบมีความรอบคอบเสมอเมื่อพูดถึงอสูร

“ ทักษะพรสวรรค์ยอดเยี่ยมมาก ไม่น่าแปลกใจที่โครงกระดูกน้อยและอสูรอื่น ๆ ได้ตายเป็นจำนวนมาก แต่ไม่มีใครเรียนรู้ทักษะพรสวรรค์ ดูเหมือนว่าความตายจะไม่สามารถทำให้เกิดผลอะไรได้” ซูผิงพูดกับตัวเอง ยิ่งเชี่ยวชาญมากขึ้นเท่าไหร่ ทักษะพรสวรรค์ก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้น

“ ระบบฉันจะเรียนรู้การตรัสรู้ได้ยังไง?” ซูผิงถามคำถาม

“ มีสามวิธี” ระบบตอบ“ วิธีดับแรกซื้อคู่มือการตรัสรู้ในร้านค้า วิธีที่สองรับใครสักคนมาเป็นอาจารย์ วิธีที่ที่สามเรียนรู้ด้วยตัวเอง”

ซูผิงพูดไม่ออกอีกครั้ง เรียนรู้จากอาจารย์? มีกี่คนที่รู้เรื่องนี้? คนที่มีความรู้เรื่องนี้ย่อมไม่สอนเขา ไม่มีทางเลย

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ฝึกสอนพื้นฐานจริงเหรอ? ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าไม่เคยเห็นสิ่งนี้บนโลกสีน้ำเงิน?

จากนั้นซูผิงก็จำมาตรฐานที่ระบบตั้งไว้ได้ ช่างน่าเวทนา

ระบบคงไม่ได้วัดระดับผู้ฝึกสอนโดยใช้มาตรฐานพิเศษหรอกใช่ไหม?

นายต้อง…อยากทำให้ทุกอย่างมันยากสำหรับฉันหรือไง?

ซูผิงคร่ำครวญอยู่ภายใน มันเหมือนกับว่าเขาต้องกลายเป็นปรมาจารย์ ข้ามขั้นต้นและพื้นฐานไปโดยตรงแบบไร้ตำรา นั่นเกินไป!

จากสามวิธีที่ระบบพูดถึง ซูผิงเชื่อว่าวิธีเดียวที่เป็นไปได้คือวิธีแรก

แต่เขารู้สึกว่ากำลังตกหลุมพรางอีกครั้ง

เขาดึงร้านค้าของระบบขึ้นมา หลังจากเลื่อนขั้นร้านขายอสูรเป็นระดับ3 ร้านค้าของระบบก็ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับ 3 เช่นกัน

เขาแทบจะไม่เห็นแหวนจับอสูรร้ายขั้นพื้นฐานในร้าน ส่วนใหญ่เขาจะเห็นแหวนขั้นกลางและในโอกาสที่หายากก็ยังมีแหวนจับอสูรร้ายขั้นสูง!

ซูผิงจะซื้อแหวนจับอสูรร้ายขั้นสูงทั้งหมดที่เขาเห็น ราคาคือหนึ่งแสนแต้มพลังงาน ขณะที่แหวนจับอสูรร้ายขั้นกลางคือหนึ่งร้อยเท่าแต้ม แต่มันก็คุ้มค่า

โอกาสในการจับอสูรร้ายระดับเก้าด้วยแหวนจับอสูรร้ายขั้นสูงคือ 100%!