ตอนที่ 345 รอบท้าทาย

ตอนที่ 345 รอบท้าทาย “เธอหมายความว่าให้ฉันไปแย่งบททดสอบสวรรค์?” ข้อเสนอของเธอทำให้ซูผิงแปลกใจ โจแอนนาพูดเหมือนเธอไม่ได้กำลังพูดถึงบททดสอบสวรรค์แต่เป็นการได้รับอาหารฟรี “ใช่เหมือนกับการฉกบททดสอบสวรรค์ของใครบางคน”โจนแอนนายืนยันคำตอบ”หาสิ่งที่มีชีวิตที่กำลังจะถึงระดับตำนานและเมื่อบททดสอบสวรรค์เริ่ม ให้อสูรนายเข้าร่วม นายสามารถนำอสูรกลับมามีชีวิตได้อีกต่อให้พวกมันถูกฆ่าโดยบททดสอบสวรรค์ไม่ใช่เหรอ?งั้น อสูรของนายก็สามารถรับบททดสอบได้หลายครั้งเลย” ซูผิงจ้องมองโจแอนนาอย่างตกตะลึง นั่น..อาจได้ผลจริง! ในสนามบ่มเพาะอสูรของเขาจะไม่ตายจริงและพวกมันก็สามารถมีพลังงานที่กลั่นโดยบททดสอบสวรรค์! นั่นควรเป็นวิธีการที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพสุด! วิธีนี้อาจได้ผล! “ฉลาดมากถึงกับคิดวิธีแบบนี้ได้ สมกับเป็นจิ้งจอกแก่ที่อยู่มานานหลายปี!”ซูผิงอดอุทานไม่ได้ โจแอนนาดึงหน้า”มันไม่เกี่ยวกับสติปัญญาของฉันแต่นายโง่ต่างหาก!แถม ตัวตนจริงของฉันนั้นมีชีวิตยืนยาวก็จริง แต่ฉันไม่แบ่งปันความทรงจำกับร่างจริงฉัน มันแค่ว่าตอนฉันเกิด ตัวตนจริงฉันได้ถ่ายทอดความสามารถบางอย่างมา พูดในทางทฤษฏี ฉันอายุแค่ 17 ในปีนี้!” ซูผิงตกใจ 17? “เธอจะวางแผนชั่งขนาดนี้ได้ไงถ้าอายุแค่17?” “นาย!” โจแอนนากัดฟันด้วยความโกรธ ซูผิงหัวเราะแต่หยุดล้อเล่นหลังจากนั้นยังไงก็ตาม ข้อเสนอของโจแอนนาได้ตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการแล้ว ไม่งั้น เขายังคงไม่รู้ว่าต้องทำอะไร “ไปกันเถอะแต่ฉันไม่คิดว่าการหาตัวคนหรืออะไรที่ใกล้กับระดับตำนานจะง่าย”ซูผิงยังกังวล วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีแต่เขาคิดว่าการค้นหาสิ่งมีชีวิตที่เหมาะสมยังห่างไกลจากงานกล้วยๆ “อืมฉันด้วยได้แค่นั้นแหละ” โจแอนนาแค่นเสียงเนื่องจากซูผิงกำลังจะไป เธอจึงไม่ต้องอยู่ในคอกเลี้ยงดูคนเดียว เธอก้าวออกมาขยายเป็นขนาดมนุษย์ เธอปรับขนาดเธอเพราะร่างเดิมเธอใหญ่เกินไปสำหรับสถานที่นั้น ซูผิงพยักหน้าโจแอนนาสามารถบอกให้ลูกน้องเธอหาสิ่งมีชีวิตแบบนั้นได้ มันง่ายกว่าการที่เขาพยายามหาเองมาก”ขอบใจมาก เมื่อเราจัดการเรื่องนี้เสร็จ ฉันจะประเมินคะแนนยอดเยี่ยมให้เธอ”ซูผิงพูด เขาสามารถประเมินพนักงานของเขาได้ทุกเดือน การประเมินยอดเยี่ยมสามารถมอบ10 คะแนนให้พนักงานได้ เหนือกว่ายอดเยี่ยมคือโดดเด่นซึ่งถือเป็น 50 คะแนน เนื่องจากโจแอนนาช่วยเขาฝึกอสูรและเพิ่งแก้ปัญหาใหญ่ให้เขาเธอจึงสมควรได้รับคะแนนสูงสุดแต่ซูผิงคิดว่าเขาจะก้าวได้ดีขึ้น ถ้าเขามอบคะแนนดีๆให้เธอทุกการประเมิน เธอจะไม่เรียนรู้ที่จะยึดมั่นสิ่งนั้นนอกจากนี้ เธอจะมีแรงจูงใจมากขึ้นด้วยโอกาสที่จะได้รับคะแนนที่ดีขึ้น หึเป็นความคิดที่ชั่วร้ายมาก! โจแอนนามึนงงไปชั่วขณะหลังได้ยินคำพูดเขา เธอแปลกใจที่ได้ยินเขาพูดถึงการประเมินเธอทำงานให้ซูผิงโดยไม่บ่นเพราะการฝึกอสูรให้เขาง่าย เธอมักจะมอบหมายงานให้ลูกน้องเธอ ในระหว่างนี้เธอสามารถกลับไปบ้านเธอเพื่อพักผ่อนหรือทำธุระส่วนตัวได้ ดังนั้นสำหรับเธอ การทำงานให้เขาเป็นข้อตกลงที่ยุติธรรม เธอยอมแลกโอกาสกลับไปแดนเทพขณะทำงานให้เขา มันน่าแปลกใจที่ซูผิงที่เธอไม่เคยตั้งใจทำงานให้จะมอบผลการประเมินดีๆให้เธอ เธอรู้ว่าเธอจะได้รับ10 คะแนนจากการประเมินคะแนนยอดเยี่ยม ก่อนหน้านี้สำหรับภารกิจแปลกๆ เธอได้รับ 20 คะแนนมา ถ้าเธอสามารถได้รับอีก 10 เธอก็จะมี 30 เธอมีคะแนนตั้งต้น100 โดยรวม เธอมี 130 ใกล้กับ 200 ขึ้นไปอีกก้าว และจะกลายเป็นพนักงานยอดเยี่ยม นั่นหมายความว่าเธอจะมีสถานะสูงขึ้นและสามารถมีโอกาสไปเยือนโลกที่เธอชอบได้ นั่นคือเป้าหมายของเธอ เธอคิดถึงคะแนนโดดเด่นในการประเมินซึ่งดีกว่ายอดเยี่ยม ร่องรอยความตื่นเต้นฉายในดวงตาเธอ “ถึงเวลาไปแล้ว’ ซูผิงค้นหาหลุมศพกึ่งเทพและเข้าไป “การหาอสูรป่าที่กำลังจะไปถึงระดับตำนานค่อนข้างยาก”พวกเขามาถึงโจแอนนาจึงวิเคราะห์สถานการณ์ให้ซูผิงฟัง”เราต้องหันไปหาคนของเรา ฉันจะส่งข้อความและติดป้ายไปทั่วเมือง ฉันจะขอให้คนที่กำลังจะไปถึงระดับตำนานมาและฉันจะเสนอรางวัลมากมายให้พวกเขา และมอบสมบัติที่จะช่วยให้พวกเขารับมือกับบททดสอบสวรรค์ได้ดีขึ้น”ซูผิงสามารถบอกได้ว่าโจแอนนาเอาจริง”ดีแต่เราจะขัดขวางความก้าวหน้าพวกเขาไม่ใช่เหรอถ้าเราอยากทำลายบททดสอบของพวกเขา”ปฏิกิริยาแรกของโจแอนนาคือใช่แต่เธอสังเกตเห็นว่ามันคงฟังเหมือนเธอกำลังดูหมิ่นซูผิงกับคำถามโง่ๆเธอจึงหยุดคิดหาคำตอบใหม่ให้ดูนุ่มนวลขึ้น”อาจมีอิทธิพลบ้าง โดยปกติ เมื่อคนกำลังจะไปถึงระดับตำนาน สถานที่ปลอดภัยคือสิ่งจำเป็นมันต้องเป็นที่ที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นสามารถเข้าใกล้ เมื่อสิ่งมีชีวิตอื่นปรากฏระหว่างบททดสอบ มันจะยิ่งยากขึ้น!”ซูผิงแปลกใจ”อสูรนับเป็นสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นไหม?”“ไม่อสูรกับเจ้านายมีสัญญา ธรรมชาติจะถือเจ้านายกับอสูรเป็นหนึ่งเดียวกัน”โจแอนนาอธิบาซูผิงพยักหน้า“ แต่เมื่ออสูรของฉันไปเข้าร่วมบททดสอบสวรรค์ คนคนนั้นจะโดนฆ่าหรือเปล่า?” ซูผิงมีคำถามเพิ่มเติม โจแอนนาตอบว่า“ การทดสอบจะยากขึ้น แต่ฉันจะให้ของวิเศษบางอย่างแก่พวกเขา เพื่อช่วยพวกเขา แม้จะมีอสูรของนายอยู่ด้วยก็ตาม แน่นอนว่าถ้าคน ๆ นั้นอ่อนแอเกินไปฉันก็ทำอะไรไม่ได้ แต่การเสียชีวิตของคนแบบนั้นไม่มีอะไรต้องเสียใจ”ในไม่ช้าเขาก็นึกถึงอย่างอื่น“ เธอต้องมีสมบัติและของวิเศษมากมาย เธอ…ให้ฉันบ้างได้ไหม?”โจแอนนาพูดไม่ออกเธอเสียใจที่พูดมากไปกว่าที่ควรนักธุรกิจเจ้าเล่ห์!“อืม…ฉันคิดว่า…” โอกาสที่จะได้คะแนนดีจากการประเมินช่วยให้เธอตัดสินใจได้ เธอตกลงทันทีซูผิงดีใจมากเขารู้ว่าเขากำลังโลภ แต่เขาถูกล่อลวง นี่คือเทพ ของวิเศษของโจแอนนาต้องมีพลังมากทีเดียว!เขาได้รับของวิเศษล้ำค่าเพียงไม่กี่ชิ้นหลังจากผ่านความยากลำบากในอาณาจักรลับถ้าเขาได้อะไรบางอย่างที่นี่เขาจะ ไร้เทียมทาน!เขาตำหนิตัวเองที่ไม่คิดถึงเรื่องนี้ก่อนหน้านี้ในขณะที่ซูผิงกำลังโทษตัวเองจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงของระบบ “ ไม่แนะนำให้รับสิ่งเหล่านั้น เจ้าของจะไม่สามารถใช้มันได้ในโลกความจริง แม้ว่าเจ้าของจะสามารถนำพวกมันออกไปจากสนามบ่มเพาะก็ตาม”อะไรนะ?ทำไมไม่ได้?“ของจากสถานบ่มเพาะมีกฎของโลกเดิม และกฎเหล่านั้นสามารถใช้ร่วมกันกับกฎโลกอื่นได้!” ระบบอธิบายว่า“ ในบางกรณีถ้านายขอให้โจแอนนาพาคนของเธอไปยังโลกของนาย คน ๆ นั้นจะต้องอยู่ในร้าน นั่นเป็นเพราะกฎโลก!”ซูผิงยังคงพบว่ามันยากที่จะเข้าใจ“ แล้วทำไมฉันจึงนำอสูรออกจากสนามบ่มเพาะได้ รวมทั้งอาหารอสูรด้วย”ระบบตอบกลับว่า“เป็นเพราะร้านนี้เป็นร้านขายอสูร อสูรถูกจับด้วยแหวนจับอสูรร้ายที่สามารถช่วยขจัดความขัดแย้งของกฎของโลกที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังมีการจำหน่ายอสูรที่นำมาจากสนามบ่มเพาะอย่างถูกกฎหมาย ร้านค้าจะลบกฎเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง!“นั่นใช้ได้กับทั้งอสูรและสินค้าที่ขายในร้าน ทั้งสองอย่างสามารถนำออกไปจากร้านได้“อย่างไรก็ตาม ร้านค้าไม่ได้เสนอขายของวิเศษล้ำค่า ดังนั้นของวิเศษที่เจ้าของนำออกจากสนามบ่มเพาะจะสามารถอยู่ในร้านได้เท่านั้นและจะไร้ประโยชน์อย่างที่สุดหากอยู่ห่างจากขอบเขตของร้านค้า”ซูผิงพูดไม่ออกแววแห่งความหวังที่เพิ่งถูกจุดดับลงทันทีเขาพยายามที่จะร้องไห้แต่ล้มเหลวที่จะหลั่งน้ำตาจากนั้นเขาก็จำดาบกระดูกของโครงกระดูกน้อยได้“ข้อแรกดาบนั้นไม่ใช่สมบัติ แน่นอนว่ามีผลบางอย่างของกฎจากโลกใบนั้นบนดาบ อย่างไรก็ตามดาบกระดูกนั้นได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอสูรโครงกระดูกของนาย กฎของโลกอื่นได้ถูกหลอมรวมแล้ว” ระบบระบุซูผิงเม้มริมฝีปากซูผิงหายใจเข้าลึกๆ และบอกโจแอนนาว่า“ ไม่เป็นไร ฉันไม่ต้องการของวิเศษของเธอ”โจแอนนารู้สึกงงเขาไม่ต้องการ?เธอตื่นตัวเขาไม่ต้องการของวิเศษ เขาจะพยายามถามเธอถึงเรื่องที่จริงจังกว่านี้หรือเปล่า?!“ทั้งหมดนี้เป็นสมบัติของเธอ เธอต้องทำงานหนักเพื่อรวบรวมพวกมัน ฉันเป็นเจ้านาย และฉันไม่ควรเอาของจากพนักงาน ” ซูผิงยังคงหน้านิ่งฟังดูจริงใจโจแอนนากระพริบตาด้วยความไม่เชื่อผู้ชายคนนี้ใจดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?แต่นายเอาไปจากฉันมากพอแล้ว! นายใช้น้ำพุธรรมชาติของฉันไปเกือบครึ่ง!นายเอาผลึกเทพ!เมื่อนึกถึงน้ำพุธรรมชาติโจแอนนารู้สึกทุกข์ใจเธอก็หายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ เธอมองซูผิงด้วยความสงสัย “ แล้วนายต้องการอะไร?”ดวงตาของเธอทำให้เขาอับอายเขาโพล่งออกมาด้วยความโกรธ“ อย่ามองหน้าฉัน! เธอคิดว่าฉันเป็นเจ้านายที่ไม่มีจรรยาบรรณที่จะโลภเอาของจากพนักงานหรือไง?”ใช่โจแอนนาพูดกับตัวเองแต่ไม่ใช่กับเขาซูผิงตะคอกและทำหน้าภูมิใจ“ ฉันบอกเธอแล้วว่าฉันไม่ต้องการของวิเศษของเธอ และนั่นคือคำสัญญา ฉันจะไม่กลับคำ ฉันจะไม่เอาของวิเศษจากเธอแม้ว่าเธอจะพยายามบังคับก็ตาม!”โจแอนนาพบว่าการกระทำของเขาแปลกไปเธอมองเขาใกล้ ๆ ในขณะเดียวกันเธอก็ไม่คิดว่าเขาโกหกซึ่งทำให้เธอโล่งใจเธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ ที่จริงฉันมีบางอย่างที่อาจเหมาะกับนาย ฉันจะให้คนเอามาให้นายทีหลัง”