ตอนที่ 383 โด่งดัง

ตอนที่ 383 โด่งดัง ซูผิงกลับบ้าน ซูหลิงเยวี่ยยังอยู่กับแม่ปลอบเธออย่างอ่อนโยน ซูผิงเข้าใจว่าข่าวคงทำให้แม่พวกเขาตกใจตลอดเวลาเขาได้ปิดบังพลังแท้จริงจากเธอ จากนั้นเธอก็พบมันอย่างกะทันหัน คำถามนับล้านกำลังรอซูผิงอยู่ เขารู้สึกปวดหัว ”แม่” เขาเรียกเธอด้วยเสียงเบา ซูหลิงเยวี่ยกับแม่พวกเขายังคุยกันตอนเขาเรียกด้วยความปแปลกใจ ซูผิงยืนอยู่ตรงประตู ชะเง้อคอมองพวกเธอ มันนานแล้วที่ซูหลิงเยวี่ยไม่เห็นซูผิงทำตัวแบบนั้นทันใดนั้น ความรู้สึกคุ้นเคยในอดีตก็หวนกลับมา หลี่ฉิงรู่ลุกขึ้นเดินไปหาซูผิงด้วยความกังวล พายุคำถามถูกโยนใส่เขา ซูผิงฝืนยิ้มเดินพาแม่เขากลับไปโซฟาขณะปลอบเธอ จากนั้นก็ค่อยๆเล่า เขาเตรียมคำอธิบายมาแล้ว เริ่มต้นเขาบอกว่าเขาโกหกเธอ เขาปลุกพลังมานานแล้ว ย้อนกลับไปตอนเขาอยู่ในโรงเรียนประถม แต่ทว่าตอนนั้น เมื่อพิจารณาถึงความจริงที่สถานการณ์ทางการเงินของตระกูลไม่อนุญาตให้มีนักรบอสูรสองคน เขาจึงตัดสินใจเก็บมันเป็นความลับและฝึกฝนเอง… พอเล่าได้ครึ่งทางซูผิงก็สังเกตเห็นว่าแม่ของเขาร้องไห้ไม่หยุด เขารู้สึกว่ามันยากที่จะเล่าต่อ ซูหลิงเยวี่ยจ้องซูผิงด้วยสายตาพร่ามัวเธอไม่มั่นใจว่าเรื่องเล่าของซูผิงเป็นจริงหรือไม่แต่น้ำตากลับไหลออกมา เธอจำได้ว่าเธอเริ่มรังแกและทำตัวข่มซูผิงตลอดหลังเธอได้เข้าโรงเรียนนักรบอสูร ใครจะไปคิดว่าเขาต้องกล้ำกลืนฝืนทนความอัปยศทั้งหมดนี้มาตลอดเพื่อเธอ.. ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนเลว ซูผิงยุ่งกับการปลอบแม่เขาตอนสังเกตเห็นความเศร้าบนหน้าซูหลิงเยวี่ยเขาพูดไม่ออก จริงๆ เพื่อปกปิด มันต้องใช้คำโกหกนับพัน ซูผิงต้องเลี่ยงเรื่องเล็กน้อยและยึดติดกับสิ่งสำคัญเขาจบส่วนนั้นอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนบทสนทนาไปประเด็นสำคัญ”แม่ แม่ต้องรู้ว่าองค์กรที่หยานปิงเยว่อยู่ต้องมาหาเรา แต่ไม่ต้องห่วง ผมมีผู้ช่วยที่ทรงพลังในร้าน ไม่มีใครที่มาแล้วจะกลับไปได้” ”พักนี้แม่ต้องอยู่ที่บ้าน ไม่มีใครสามารถทำร้ายแม่ได้ตราบเท่าที่แม่อยู่ในถนนนี้ ถ้าแม่อยากไปซื้อของ แค่สั่งทางออนไลน์และให้มาส่ง เรามีเงิน แม้ใช้ได้ตามสบาย!” ”ประเด็นคือไม่ว่าใครจะมาหาแม่หรือพาแม่ออกไป ห้ามออกถนนสายนี้เด็ดขาด”ซูผิงพูดอย่างจริงจัง หลี่ฉิงรู่หันมา เช็ดน้ำตาออกจากหน้า เมื่อเธอหันมา ความสงบก็กลับคืนบนหน้า เธอถามซูผิง”ลูกแน่ใจเหรอ?เด็กสาวคนนั้นสามารถเข้าร่วมการแข่งกลางคันได้..องค์กรเธอต้องใหญ่มาก ถ้าลูกรู้สึกไม่มั่นใจ ลูกกับเยว่เยว่ต้องหนีไปก่อน แม่สามารถอยู่ที่นี่ได้”ซูผิงแปลกใจกับความมุ่งมั่นใจดวงตาเธอแม่ที่แข็งแกร่งเขาไม่คิดเลยว่าแม่ของเขาจะสงบนิ่งได้ขนาดนี้เพราะเธอมักอ่อนโยนเขาสูดหายใจลึก”แม่ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครสามารถทำร้ายแม่ได้ตราบเท่าที่ผมยังอยู่นี่ พวกมันต้องฆ่าผมก่อนถึงจะเข้าถึงตัวแม่ได้!””อย่าพูดแบบนั้น!”หลี่ฉิงรู่กับซูหลิงเยวี่ยตะโกนพร้อมกันพยายามกำจัดโชคร้ายที่มีในคำพูดเขาซูผิงยิ้มเขาไม่พูดอะไรแต่ก็มุ่งมั่นกว่าเดิมในชีวิตนี้มีคนบางคนที่คุณอยากปกป้องสำหรับเขามันคือครอบครัว!…หลังเขาบอกแม่ว่าเธอต้องทำอะไรซูผิงก็พูดย้ำกับซูหลิงเยวี่ย เตือนเธอว่าอย่าวิ่งเล่นไปไหน จากนั้นก็กลับร้านเขาเชื่อว่าองค์กรดวงดาวจะมาหาเขาโดยตรงตอนพวกเขามาถึงพวกเขาจะไม่ทำร้ายครอบครัวเขาหรือคุกคามความเป็นอยู่ของเขาเหนือสิ่งอื่นใดนักรบอสูรกิตติมศักดิ์มีความสัมพันธ์เหินห่างกับครอบครัวพวกเขา พวกเขามีจิตใจจดจ่อกับการบ่มเพาะอย่างเดียว มันไม่สมจริงที่นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จะโดนบังคับให้ยอมจำนนด้วยการเอาชีวิตคนอื่นมาขู่การกระทำบุ่มบ่ามแบบนั้นจะทำให้ศัตรูตื่นตัวนักรบอสูรทรงพลังที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพนั้นมีอยู่ไม่มากนักยิ่งสถานะของคนสูงพวกเขาจะยิ่งเหินห่าง นั่นคือความเป็นจริงเขาเดินกลับไปที่ร้านซูผิงโทรหาหลินจื่อฉิงที่กำลังช่วยเขาหาวัตถุดิบ”วัตถุดิบของเราถึงไหนแล้ว?”ซูผิงตรงเข้าประเด็นเขาฟังดูหมดความอดทนเขาให้เวลาหลินจื่อฉิงมานานพอแล้วแต่อีกฝ่ายยังไม่ส่งของมาเขาคือนักรบอสูรกิตติมศักดิ์และบริษัทที่เขาเป็นเจ้าของก็มีธุรกิจทั้งถูกกฏหมายและผิดกฏหมาย เขามีสายสัมพันธ์มากมาย แต่เขาก็ยังล้มเหลวในการหาวัตถุดิบสักชิ้น ซูผิงรู้สึกหมดความอดทน!”คือ…”