ตอนที่ 423 บททดสอบสวรรค์ของเจ้าหมา

ตอนที่ 423 บททดสอบสวรรค์ของเจ้าหมา “ใช่” ซูผิงตอบ“ ผมไม่ต้องการเวลาหนึ่งสัปดาห์ คุณสามารถมารับได้ในวันพรุ่งนี้” “พรุ่งนี้?” ฉินชูไห่ไม่รู้จะพูดอะไร เขาเดินทางไปทั่วเมืองฐานหลายแห่งและเยี่ยมชมร้านขายอสูรหลายแห่ง ซึ่งเขาได้พบกับปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนหลายคน แต่เขาไม่เคยได้ยินเลยสักครั้งว่าจะมีใครสามารถฝึกอสูรให้เสร็จได้ภายในหนึ่งวัน เว้นแต่การฝึกนั้นเป็นไปอย่างสบายๆ แต่ในกรณีนั้นผลที่ได้จะอ่อนแอ เช่นนี้ฉินชูไห่ก็ยิ่งเชื่อว่าซูผิงกำลังหลอกลวงผู้คน ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถแสดงความสงสัยได้ เขาจะทำอะไรได้ถ้าซูผิงจะโกงเขา? แน่นอนว่าเขาทำได้แค่ให้เงินกับซูผิงด้วยความเต็มใจเท่านั้น! เขามาเพื่อสนับสนุนธุรกิจของซูผิงกล่าวอีกนัยหนึ่งเขามาที่นี่เพื่อมอบเงินให้กับซูผิง เนื่องจากซูผิงไม่ได้ซ่อนความตั้งใจในการกอบโกยเงินของเขาด้วยซ้ำ ฉินชูไห่จึงทำได้เพียงแค่มอบให้ “อืม…ดีเลย ผมจะกลับมารับอสูรของผมในวันพรุ่งนี้”ฉินชูไห่ตอบด้วยรอยยิ้มในขณะที่เขาโพล่งคำสบถออกมาในใจ ซูผิงถามว่า“คุณต้องการการฝึกทั่วไป หรือฝึกฝนมืออาชีพ?” เขาไม่ได้ซ่อนความคาดหวังของเขา ฉินชูไห่กำลังจะถามเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างทั้งสองเมื่อเขาสังเกตเห็นรายการราคาซึ่งทำให้เขาประหลาดใจ หนึ่งร้อยล้าน…สำหรับการฝึกฝนมืออาชีพ? ฉินชูไห่กระพริบตา ตาของเขาไม่ได้ฝาดมันไม่ใช่หนึ่งหมื่น เป็นหนึ่งร้อยล้าน! ไม่ได้ล้อเล่นซูผิงกำหนดราคาบริการของเขาเป็นล้าน! ไร้สาระสิ้นดี! ฉินชูไห่เม้มปากแม้แต่ปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนขั้นสูงยังไม่คิดราคาที่สูงเกินไปเช่นนี้ นอกจากนี้เมื่อปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนเหล่านั้นคิดค่าใช้จ่ายหนึ่งร้อยล้านการฝึกจะใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน และการฝึกดังกล่าวจะถือว่ามีคุณภาพสูงสุด แต่ซูผิงอ้างว่าเขาสามารถดำเนินการให้เสร็จสิ้นได้ในวันเดียวทั้งที่เขาเรียกเก็บเงินหนึ่งร้อยล้าน?! เขาแทบจะบอกทุกคนว่าเขาโกง ฉินชูไห่หันกลับมาดวงตาที่เปล่งประกายของซูผิงแทบจะทำให้ฉินชูไห่ตัวแข็ง “ ถ้าอย่างนั้นก็…การฝึกฝนมืออาชีพ” เขารู้สึกว่าเขาหมดเรี่ยวแรงในขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้น หัวใจของเขากำลังกระอักเลือด เขามอบหนึ่งร้อยล้านให้กับซูผิง! เขาต้องจ่ายด้วยเงินตัวเอง! ไม่เขาต้องกลับไปขอเงินคืน! ฉินชูไห่ตัดสินใจ ความเจ็บปวดในใจของเขาผ่อนคลายลงบ้าง เขาหวังว่าการใช้จ่ายหนึ่งร้อยล้านจะทำให้พวกเขาสนิทกันมากขึ้นนั่นจะทำให้การใช้จ่ายนี้คุ้มค่ามากขึ้น “พี่ฉิน พี่นี่ตาถึงจริงๆ!” ซูผิงยกย่องฉินซูไห่ฉินชูไห่หัวเราะเสียงดังตอนนี้นายเรียกฉันว่าพี่ฉิน?ทำไมนายไม่พูดอะไรเลยตอนที่ฉันเรียกนายว่าคุณซู?ดูเหมือนนายจะสนุกกับมัน! แม้ว่าจะไม่พอใจแต่ก็ไม่มีอะไรที่ฉินชูไห่สามารถทำได้ในทางทฤษฎีเขาและซูผิงไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันพวกเขาเพิ่งมารู้จักกันเพราะการค้าในอาณาจักรลับความจริงคือฉินชูไห่ต้องการตีสนิทกับซูผิงเพราะเขาเห็นความสามารถของเขาและตั้งใจที่จะเชิญเขาเข้าร่วมตระกูลฉิน ฉินชูไห่จะไม่เสียเวลาคุยกับใครเลย ในตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าซูผิงเป็นคนหยาบกร้านแบบนี้ ปรากฎว่าตระกูลฉินไม่ดีพอสำหรับซูผิง และพวกเขาไม่มีทางทำให้เขาขุ่นเคืองได้!“แน่นอน น้องซูผมเชื่อใจคุณเต็มที่”ฉินชูไห่ฝังความคิดนั้นไว้ในใจโดยไม่แสดงสิ่งใดออกมาเขาจ่ายเงินไปแล้ว การทำให้ซูผิงไม่พอใจจะไม่ดีกับเขาในจุดนี้ฉินชูไห่ต้องใช้โอกาสและสนิทกับซูผิงมากขึ้น ในขณะเดียวกันเขาก็เปลี่ยนคำเรียกซูผิงเป็น“ น้องซู” อีกครั้งเหนือสิ่งอื่นใดซูผิงเป็นคนที่เรียกเขาว่าพี่ฉินก่อน การกลับไปเรียกเขาว่าน้องซูก็ไม่ได้เป็นการไม่สุภาพในจุดนี้ ซูผิงไม่ได้สนใจเรื่องนั้น การเรียกกันเป็นเรื่องปกติ ดังที่ผู้คนมักพูดกันว่าการทักทายเพื่อนจากแดนไกลเป็นเรื่องน่ายินดีเสมอ และทุกคนที่มาพร้อมเงินก็คือเพื่อนในฐานะเจ้าของร้านที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเขาต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเพื่อตัวเงิน … ไม่ใช่มิตรภาพที่บริสุทธิ์กับลูกค้าของเขา!“โจแอนนามาเอาเต่าไป” ซูผิงพูดกับโจแอนนาที่ยืนอยู่ข้างประตูห้องอสูร เต่าดินมีลักษณะไม่รุนแรงแต่เมื่อโจแอนนาก้าวเข้ามาใกล้ความรู้สึกที่เฉียบแหลมของมันก็สังเกตเห็นบางสิ่ง เต่าดินรู้สึกถึงแรงกดดันที่แปลกประหลาด มันเริ่มกลัวราวกับว่าศัตรูอยู่ใกล้ๆ เต่าดินเดินถอยหลังช้าๆโดยไม่เต็มใจที่จะอยู่ใกล้กับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ ฉินชูไห่มองไปที่หญิงสาวผมสีทองด้วยความตกใจ เขารู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ ก่อนหน้านี้หญิงสาวได้ใช้หอกหนึ่งเล่ม สังหารนกฟีนิกส์ขนดำ ปราบสามผู้อาวุโสของตระกูลถัง และสังหารนักรบอสูรสองพันคนของตระกูลถังเขายังจำฉากนั้นได้เต็มตาฉินชูไห่รู้สึกกลัวมาก และพูดด้วยความเคารพว่า“ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”โจแอนนาหยุดและพุ่งไปที่เขา“ อืม นายไม่สมควรที่จะคุยกับฉัน”พรึ่บ!เธอ…ไม่สนใจฉินชูไห่เม้มปากของเขาเขาแค่พยายามทำตัวสุภาพเธอต้องเย็นชาขนาดนั้นเลยเหรอ?ซูผิงขมวดคิ้วและพูดกับโจแอนนาว่า“ระวังคำพูดได้ พี่ฉินเป็นลูกค้าของเรา และลูกค้าคือพระเจ้า!“ใช่ เขาไม่มีค่าพอที่จะคุยกับเธอ แต่เธอไม่ควรพูดออกมาดัง ๆ จะเป็นยังไงถ้าพี่ฉินรู้สึกด้อยค่าและเลิกมาที่ร้าน เราก็จะหาเงินไม่ได้…เป็นมิตรกับเขาซะ!”โจแอนนาเลิกคิ้ว”ฉันเข้าใจแล้ว” เธอพยักหน้าให้กับซูผิงฉินชูไห่:OVO!ผมถูก!ลิ้นกลับกลอก!ผิดจรรยาบรรณ!พ่อค้าสกปรก!แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าสำหรับฉินชูไห่ก็คือซูผิงกล้าที่จะพูดคุยกับนักรบอสูรในตำนานเช่นนั้นทำไมนายถึงไม่กลัวว่าเธอจะตบนายตาย?ก่อนหน้านี้ฉินชูไห่คิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นอาจารย์ของซูผิงแต่การสนทนาได้เปลี่ยนความคิดของเขาเขาต้องบอกว่านี่เป็นข้อมูลสำคัญ!อย่างที่พูด…แต่ในความคิดที่สองข้อมูลนี้ไม่มีประโยชน์อะไรคือประเด็นที่ว่าเธอเป็นอาจารย์ของเขาหรือไม่?นักรบอสูรในตำนานคนนี้ยังคงอยู่ที่นี่กับซูผิงและดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะแน่นแฟ้นตราบใดที่หญิงสาวยังอยู่กับเขาไม่มีใครกล้าทำร้ายซูผิง!