ตอนที่ 450 คุกเข่าอีกครั้ง

ตอนที่ 450 คุกเข่าอีกครั้ง ซูผิงเหลือบไปเห็นร่างที่อยู่ห่างจากเขาประมาณสิบเมตรนั่นคืออสูรสีเขียวที่มีรูปร่างเพรียวบาง อสูรยังมีรูปลักษณ์ของหญิงสาวสวยมีปีกบาง ดวงตากลมโตสีน้ำและแขนที่ดูเหมือนมนุษย์กับนิ้วเรียวแสนบอบบาง นั่นคืออสูรของตระกูลแมลงอสูรเหล่านั้นมีขนาดเล็ก แต่ต่อสู้ได้ดี นั่นคือผู้เรียกลมระดับเก้าขั้นสูง ซวบ! ผู้คนหันไปหาว่าเสียงตะโกนมาจากไหน มีคนพุ่งเข้ามาในสายตาเมื่อถึงเวลาที่ผู้สังเกตการณ์สามารถปรับสายตาได้ พวกเขาก็เห็นคนยืนอยู่ข้างผู้เรียกลม เป็นชายวัยกลางคนที่มีร่างกายแข็งแรงปล่อยผมบังหน้าเหมือนอสูรร้ายที่พยายามปกปิดลักษณะที่รุนแรงของมัน “นั่นคือดาวโดดเดี่ยว นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด!” มีคนจำชายคนนั้นได้พวกเขาโห่ร้องด้วยความประหลาดใจ และดีใจ ดาวโดดเดี่ยวเห็นติงเฟิงชุนที่คุกเข่าต่อหน้าซูผิงเขารู้จักติงเฟิงชุนแต่ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องอยู่ในสภาพที่น่าอับอายเช่นนี้ ดาวโดดเดี่ยวจ้องไปที่ซูผิงไม่คิดว่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์จะอายุยังน้อยขนาดนี้ “ ดูสินั่นคือปรมาจารย์ไป่” จากนั้นผู้สังเกตการณ์ก็เห็นกลุ่มคนที่ตามดาวโดดเดี่ยวมา คนที่เดินอยู่ข้างหน้าคือชายชราสวมเสื้อคลุมสีเงินซึ่งเป็นเอกสิทธิ์ของผู้ฝึกสอนชั้นนำ ชายชรามีผมสีขาว แต่หลังตรงและแก้มที่ไร้ริ้วรอยก็ยังมีสีเลือดฝาด สายตาที่เฉียบคมของเขาบอกผู้คนว่าเขากำลังโกรธใบหน้าของชายชราเริ่มขุ่นมัวขณะที่เขาสังเกตเห็นแอ่งเลือดสองแห่งและติงเฟิงชุนที่กำลังคุกเข่าอยู่ ชายชราเหลือบมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าติงเฟิงชุน และถามคำถามอย่างเย็นชา“ เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”นี่เป็นเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดการเข่นฆ่ากัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด พฤติกรรมดังกล่าวก็ไม่สามารถยอมรับได้!ผู้ชมต่างพากันหวาดกลัวตั้งแต่ปรมาจารย์ไป่และดาวโดดเดี่ยวอยู่ที่นี่มีคนไปหาปรมาจารย์ไป่และเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงไม่ได้ปกปิดความโกรธที่มีต่อซูผิง เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ฝึกสอนยกเว้นซูผิง มันจึงไม่มีใครอยู่เคียงข้างเขาในบรรดาผู้ชมบางคนมักจะอิจฉาติงเฟิงชุนและไม่รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา กระนั้นต่อหน้าปรมาจารย์ไป่พวกเขาต่างทำหน้าโกรธจัด แสดงให้เห็นว่าพวกเขามีความเกลียดชังต่อศัตรูอย่างเต็มที่ผู้สังเกตการณ์กำลังแกล้งทำหลังจากลังเล ชือหาวจื่อก็ตัดสินใจที่จะก้าวออกไป อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาเคลื่อนไหว เฉินและไต้เลอเหมาก็หยุดเขา พวกเขาส่ายหัว พยายามบอกให้เขาถอยกลับซูผิงก่ออาชญากรรมร้ายแรงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ แต่สมาคมผู้ฝึกสอนจะไม่ยอมรับเขาเป็นสมาชิก ข้อเท็จจริงที่ว่าผู้ฝึกสอนจากเมืองฐานอื่นกระทำการฆาตกรรมนั้นส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของสำนักงานใหญ่ของสมาคมผู้ฝึกสอนชือหาวจื่อเข้าใจความตั้งใจของเพื่อนจากสายตาของพวกเขาในวินาทีแห่งความเงียบต่อมา เขาสลัดตัวออกจากการกันของเพื่อน ๆ และรีบไปหาปรมาจารย์ไป่ ชือหาวจื่อโค้งคำนับให้เขาแล้วอธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างรวดเร็ว เขาใช้คำพูดที่เป็นกลาง ไม่เข้าข้างทั้งซูผิงและติงเฟิงชุนแต่ในที่สุดเขาก็เลือกที่จะขอร้องแทนซูผิงอย่างระมัดระวังโดยหวังว่าชายหนุ่มจะได้รับผ่อนปรนบ้าง เฉินและไต้เลอเหมามองหน้ากันแล้วถอนหายใจ“คุณบอกว่าเขาเป็นผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์จากเมืองฐานอื่นใช่ไหม?”หลังจากคำอธิบายของชือหาวจื่อปรมาจารย์ไป่ก็หันไปมองชายหนุ่ม เขาเหลือบมองหนึ่งวินาทีก่อนที่เขาจะถามชือหาวจื่ออีกครั้ง“ คุณบอกว่าเขามีบัตรเชิญและเขาเป็นคนที่เราเชิญมาโดยเฉพาะ เป็นอย่างนั้นหรือ?””ใช่ครับผมได้ตรวจสอบข้อเท็จจริงนี้แล้ว”ชือหาวจื่อพยักหน้าผู้สังเกตการณ์ที่เหลือไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้ชายหนุ่มคนนี้เป็นผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์? ชายหนุ่มคนนี้เนี่ยนะ?!นอกจากนี้ทุกคนยังเพิ่งเห็นว่าเขาฆ่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ด้วยหมัดเดียวได้อีก!