ตอนที่ 459 โหยหา

ตอนที่ 459 โหยหา “ศิษย์?” ซูผิงเลิกคิ้วเขากำลังจะปฏิเสธ แต่นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้เสียก่อน เมืองฐานแสงศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้ฝึกสอนและเป็นหนึ่งในเมืองฐานที่สำคัญที่สุดของเขตอนุทวีป เศรษฐกิจมีการพัฒนามากขึ้น และมีการไหลเวียนของข้อมูล เขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ร้านค้าในเมืองฐานหลงเจียงซึ่งเขาจะไม่ได้รับข้อมูลทันเวลา เมืองฐานหลงเจียงอยู่ห่างจากเมืองฐานแสงศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมีเรื่องน่าตื่นเต้นเกิดขึ้นที่นี่ ผู้คนจากเมืองฐานของเขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำ ความไม่สะดวกนี้เกิดขึ้นทั้งสองทาง นอกจากนี้ในยุคนี้ผู้ฝึกสอนยังมีเกียรติมากที่สุด ผู้ฝึกสอนมีอำนาจมากกว่านักรบอสูรในระดับเดียวกัน การสร้างสายสัมพันธ์ในแวดวงผู้ฝึกสอนควรเป็นประโยชน์สำหรับเขา “แน่นอน ผมจะไปดู” ซูผิงพยักหน้า ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์จะมั่นคงซูผิงกำลังคุยกับรองประธาน เขาและชือหาวจื่อเป็นคนรู้จักกัน อย่างไรก็ตามเขาเพิ่งพบทั้งสองและยังไม่ได้สร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด ในขณะเดียวกันเนื่องจากเขาต้องดูแลร้าน เขาจึงมีเวลาทำความรู้จักกับทั้งสองน้อย แต่ศิษย์จะแตกต่างออกไปศิษย์จะต้องอยู่กับเขา แทบจะเรียกได้ว่าเป็นสมาชิกในครอบครัว รองประธานยิ้ม“ เราจะเลือกผู้ชนะอันดับหนึ่งและอันดับสองในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ผู้ฝึกสอนชั้นนำและผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์คนอื่น ๆ จะไปหาศิษย์ด้วยเช่นกัน คุณสามารถเสนอคำเชิญให้ใครก็ได้ที่คุณชอบ ผู้เข้าร่วมเหล่านี้กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้จากผู้ฝึกสอนชั้นนำ” ”ดี” ซูผิงพยักหน้า “คุณมาจากที่ห่างไกล ผมคิดว่าคุณคงยังไม่มีที่พัก ให้ผมช่วยจัดการให้คุณไหม?” ”ตกลงขอบคุณ”ชือหาวจื่อมีลูกสาวสองคนและซูผิงเป็นผู้ชาย มันอาจไม่สะดวกที่เขาจะไปที่นั่นในเวลาเดียวกันการประชุมก็เริ่มใหม่อีกครั้งมันจัดขึ้นในสถานที่อื่นสำหรับการต่อสู้ที่ผ่านมาเมื่อได้รับการอนุมัติจากรองประธาน ปรมาจารย์ไป่ก็บอกกับสาธารณชนว่ามันเป็นความขัดแย้งภายใน และปกปิดข้อเท็จจริงซูผิงผ่านการทดสอบและได้รับการระบุให้เป็นผู้ฝึกสอนชั้นนำ ไม่ใช่เรื่องโกหกที่บอกว่าเขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของสมาคมผู้ฝึกสอนในการจำแนกลักษณะของการต่อสู้ว่าเป็นความขัดแย้งภายในจะช่วยรักษาศักดิ์ศรีของสำนักงานใหญ่ได้อย่างน้อยสำหรับคนทั่วไป พวกเขาจะไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นคนนอกที่มาปรากฏตัว และโจมตีสมาคมผู้ฝึกสอน สำหรับความขัดแย้งภายในนั้นไม่มีอะไรแปลก ทุกครอบครัวมีความขัดแย้งภายในความขัดแย้งภายในเป็นเรื่องเล็กน้อยแม้ว่าใน“ ความขัดแย้งภายใน” นี้จะทำให้นักรบอสูรกิตติมศักดิ์และนายน้อยของตระกูลเซียวต้องเสียชีวิตไป อาคารที่ผ่านกาลเวลาซึ่งเต็มไปด้วยภาพผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์ได้พังทลายลง…ซึ่งยังพอรับได้ เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาจะทำอะไรได้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับก็ตาม ชีวิตต้องดำเนินต่อไป การลดความสูญเสียเป็นวิธีที่ถูกต้องผู้เสียชีวิตทั้งสองเสียชีวิตอย่างไม่ควรหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมด การประชุมก็ไม่เป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีใครสามารถมุ่งความสนใจไปที่การประชุมได้ พวกเขาจะคิดถึงซูผิงอยู่ทุกขณะ ชายหนุ่มที่โผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ได้ทิ้งความประหลาดใจไว้อย่างมาก จนไม่มีใครสามารถลบล้างความขัดแย้งก่อนหน้านี้ออกไปจากหัวได้ซูผิงเข้าร่วมในการประชุมรองประธานถือโอกาสแนะนำเขาให้รู้จักกับผู้ฝึกสอนชั้นนำคนอื่น ๆ ซูผิงถูกมองว่าเป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนชั้นนำอย่างเป็นทางการผู้ฝึกสอนชั้นนำที่พบกับซูผิงค่อนข้างเป็นมิตรและพวกเขาก็พูดกับเขาอย่างดี ผู้ฝึกสอนชั้นนำคุ้นเคยกันดี แม้ว่าสาขาของพวกเขาจะแตกต่างกัน แต่ทุกคนก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดีท้ายที่สุดพวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่มีจุดยืนพวกเขารู้ดีว่าไม่ควรที่จะสร้างความเกลียดชัง และรู้ดีว่าควรพูดอะไร ปรมาจารย์ไป่ยังเป็นผู้ฝึกสอนชั้นนำ แน่นอนความเป็นมิตรของเขาจำกัดเฉพาะคนในแวดวงเดียวกันรองประธานได้แนะนำและกล่าวชมซูผิงด้วยเหตุนี้ผู้ฝึกสอนชั้นนำจึงจับจ้องไปที่เขา พวกเขาต้องจดจำเขา ผู้ฝึกสอนชั้นนำที่ยังหนุ่มพวกเขาประหลาดใจและเมตตามากขึ้นเมื่อพวกเขาได้ยินว่าซูผิงโจมตีจิตวิญญาณหมอกเลือดภายในการเคลื่อนไหวครั้งเดียวรองประธานยังเล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับมังกรจันทราเหมันต์คำชมที่พวกเขาชื่นชมซูผิงนั้นจริงใจ เขาบอกได้ว่ารองประธานชอบเขามากมีบางคนทนไม่ไหวจนต้องถามอายุของซูผิงซูผิงตอบอย่างตรงไปตรงมา ผู้ชายจะไม่รังเกียจที่จะบอกอายุของเขากับคนอื่น