ตอนที่ 474 นิทรรศการ

ตอนที่ 474 นิทรรศการ ลูกค้าคนอื่นๆ ที่รออยู่ในแถวได้ยินการสนทนาที่น่าทึ่งระหว่างซูผิงและสวี่หยิงเสวี่ย ซูผิงกำลังจะขายอสูรระดับเก้าขั้นสูงสุด? อสูรที่อยู่ในระดับเก้าขั้นสูงสุดคืออสูรที่ทรงพลังที่สุดรองจากราชาอสูรร้ายไม่ใช่หรอ? ใครจะขายอสูรอย่างนี้? เขาเต็มใจที่จะขายจริงๆหรอ?! “คุณครับ คุณพูดจริงใช่ไหม ?? ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังสวี่หยิงเสวี่ยก้าวมาข้างหน้าถามคำถามทันทีหลังจากสวี่หยิงเสวี่ยเดินจากไป เขาตื่นเต้นมากจนจำลืมไปว่าเขามาเพื่อฝึกอสูร ”ใช่” ซูผิงพยักหน้า ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อและคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาก็ไม่สามารถเชื่อได้หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าร้านของซูผิงได้รับการจัดการอย่างดีมาโดยตลอด และไม่ค่อยมีใครส่งเสียงดัง ลูกค้าก็อยากจะกรีดร้องให้สุดเสียง เป็นข่าวที่น่าตกใจ! ซูผิงขายอสูรระดับเก้าขั้นสูงสุด! “ผมขอซื้อได้ไหม?” ชายวัยกลางคนที่ดูสง่างามในชุดที่ดูทางการถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ซูผิงมองไปที่ชายคนนั้นสัมผัสได้ถึงพลังดวงดาวที่ลึกซึ้งในตัวเขา “ คุณอยู่ระดับไหน?” “ผมเป็นนักรบอสูรขั้นสูง” ”ไม่”ซูผิงส่ายหัว “ เฉพาะนักรบอสูรระดับปรมาจารย์ขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถซื้ออสูรเหล่านี้ได้ มิฉะนั้นอสูรจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ผมต้องมั่นใจในความปลอดภัยของลูกค้า” นักรบอสูรสามารถสร้างสัญญากับอสูรที่สูงกว่าระดับของตัวเองได้สองระดับ นักรบอสูรระดับเจ็ดสามารถเซ็นสัญญากับอสูรระดับเก้าได้!แต่นั่นใช้กับอสูรระดับเก้าทั่วไปไม่ใช่อสูรระดับเก้าขั้นสูงสุดอาจมีการทำสัญญาได้แต่นั่นจะทำให้นักรบอสูรตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก เนื่องจากอสูรอาจหลุดจากการควบคุมได้ตลอดเวลา แรกเริ่ม คนแรกที่ถูกโจมตีก็คือเจ้าของอสูรเอง อสูรจะกินเจ้าของเป็นของว่างด้วยซ้ำชายวัยกลางคนพูดไม่ออกเป็นเวลานานเขาอยากจะบอกว่า’ได้โปรดขายอสูรให้ฉัน และฉันจะไม่ให้คุณต้องรับผิดชอบอะไรเลย’! อย่างไรก็ตามเมื่อคำพูดนั้นมาถึงปลายลิ้นเขาก็เริ่มกลัวอสูรระดับเก้าขั้นสูงสุด!อสูรที่ทรงพลังที่สุดที่เขามีอยู่ในระดับแปดเขาไม่มีอสูรระดับเก้าสักตัว ไม่ต้องพูดถึงระดับเก้าขั้นสูงสุดที่เป็นรองแค่ราชาอสูรร้าย!ลูกค้าคนอื่นๆ รู้สึกผิดหวัง แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ตระหนักดีว่าอสูรดังกล่าวสามารถเป็นของผู้มีอำนาจเท่านั้น สำหรับพวกเขา พวกเขามีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่ ในฐานะพยานปัจจุบันคนส่วนใหญ่อยู่ในระดับสี่หรือห้ามีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในระดับหก เหนือสิ่งอื่นใด จำนวนนักรบอสูรขั้นสูงก็มีเพียงไม่กี่คน นับประสาอะไรกับนักรบอสูรระดับปรมาจารย์!มีนักรบอสูรระดับปรมาจารย์ไม่ถึงหนึ่งพันคนในทั่วทั้งเมืองฐานหลงเจียง!ครึ่งหนึ่งของนักรบอสูรระดับปรมาจารย์เหล่านั้นจะประจำการอยู่ในฐานที่มั่นนอกเมืองฐานส่วนอีกครึ่งหนึ่งพวกเขาอาจจะยุ่งอยู่กับการหาเงินหรือมีความสุขกับชีวิตหลังเกษียณในเมืองฐานพวกเขาเต็มใจที่จะมาที่ร้านเมื่อได้ยินเกี่ยวกับบริการฝึกที่น่าทึ่ง อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เต็มใจที่จะยืนต่อแถวรอ และใช้เวลาอย่างสูญเปล่า ด้วยเหตุนี้ผู้ฝึกสอนระดับปรมาจารย์บางคนที่สนใจในร้านของซูผิงจึงจ้างคนมายืนต่อแถวแทนตน ถึงกระนั้นหลังจากกฎใหม่ในวันนี้ เป็นผลให้คนที่เหลืออยู่โดยพื้นฐานแล้วทั้งหมดเป็นนักรบอสูรขั้นต่ำหรือขั้นกลาง มีไม่กี่คนที่เป็นนักรบอสูรขั้นสูงที่ร้านค้าสวี่หยิงเสวี่ยโทรหาหัวหน้าของเธอเธอโพล่งออกมาทันทีที่เขารับสาย“ หัวหน้าคุณอยู่ที่ไหน? หยุดสิ่งที่คุณกำลังทำไว้ก่อนเลย นำเงินแล้วมาที่พิกซี่ตอนนี้เลย!””ฮะ?อะไร?”สวี่หยิงเสวี่ยได้ยินเสียงบางอย่างที่มาจากอีกด้านหนึ่งของการโทรหัวหน้าของเธอมีน้ำเสียงสับสน“เกิดอะไรขึ้น? มีคนกลั่นแกล้งเธอหรอ? พิกซี่อะไร?”“ร้านขายอสูรพิกซี่ยอดนิยมในเมืองฐาน!”