ตอนที่ 482 รับรางวัล

ใช้เวลานาน แต่ในที่สุดโครงกระดูกน้อยก็กินผลึกเลือดจนหมด

ในขณะที่เขาจ้องรังไหม ซูผิงแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลง โครงกระดูกน้อยดูดซับผลึกเลือดมาเป็นเวลานานและความคืบหน้าก็ช้ามาก ในที่สุดวันนี้การเปลี่ยนแปลงก็จะเสร็จสมบูรณ์ ซูผิงคาดหวังว่าความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของโครงกระดูกน้อยจะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มีความเป็นไปได้สูงที่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของโครงกระดูกน้อยสามารถเทียบเคียงได้กับสถานะว่างเปล่าของระดับตำนาน!

“ สายเลือดของโครงกระดูกน้อยกำลังตื่น และสายเลือดก็อยู่ในระดับสูง ฉันคิดว่ากระบวนการจะดำเนินต่อไปอีกสักพัก ฉันขอแนะนำให้นายเก็บรังไหมไว้ในพื้นที่สัญญาของนาย เผื่อว่าจะมีใครมารบกวนโครงกระดูกน้อยได้” โจแอนเตือนซูผิง

ซูผิงพยักหน้า

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจออะไรแบบนี้ การทำตามคำแนะนำของโจแอนนาไม่ถือว่าเป็นอันตราย

วังวนปรากฏขึ้นและดูดโครงกระดูกน้อยเข้าไป รังไหมสีแดงเลือดลอยอยู่ในอากาศอย่างเงียบ ๆ

หลังจากนั้นโจแอนนาบอกให้ฝูงชนที่อยากรู้อยากเห็นกลับไปทำธุระของตน

ซูผิงกลับไปบ่มเพาะต่อ หลังจากเสร็จสิ้น เขาได้ตรวจสอบสุนัขมังกรดำ มังกรเพลิงนรก และอสูรของลูกค้า

ด้วยความช่วยเหลือของโจแอนนา การฝึกอสูรของลูกค้าดำเนินไปได้ด้วยดี อย่างไรก็ตามอสูรเหล่านั้นไม่เคยผ่านการฝึกที่พวกมันจะต้องเผชิญกับความตายโดยตรง แรงกดดันจากการเสียชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้อสูรมีศักยภาพเต็มที่ อสูรทั้งหมดก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด

ในไม่ช้าก็ถึงเวลาออกจากหลุมศพกึ่งเทพ

ซูผิงเห็นว่ารังไหมสีแดงเลือดยังคงเหมือนเดิมภายในพื้นที่สัญญา หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปและการตื่นขึ้นยังไม่สิ้นสุด แต่สีของรังไหมกลับสดใสขึ้นเรื่อย ๆ

ซูผิงไม่รีบร้อนโจแอนนาบอกเขาว่ายิ่งกระบวนการนี้นานเท่าไหร่ ผลลัพธ์ก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ซูผิงยิ่งอยากเห็นว่าโครงกระดูกน้อยจะเป็นยังไง

โจแอนนาฝากคำสั่งให้ลูกน้องของเธอ ก่อนที่จะกลับไปที่ร้านพร้อมกับซูผิง

แสงภายในร้านมืดสลัว เพิ่งจะเช้ามืดไม่นาน

มันยังเช้าอยู่ ซูผิงดูเวลาแล้วเพิ่งจะหกโมง เขาวางสุนัขมังกรดำ และมังกรเพลิงนรกไว้ในคอกเลี้ยงดู และหลังจากนั้นก็ไปอาบน้ำ โกนหนวด เขาตรวจสอบอสูรของลูกค้าทั้งหมดเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่พลาดไป จากนั้นเขาก็ออกจากร้าน มุ่งหน้ากลับบ้าน

เขาเห็นแถวยาวด้านนอกทันทีที่เปิดประตู

ฟ้าเพิ่งสาง และมีคนมาถึงอย่างน้อยร้อยคน

ลูกค้าที่ต่อแถวตะลึง เป็นเรื่องยากที่ซูผิงจะเปิดประตูเร็วขนาดนี้!

ในขณะที่ลูกค้ากำลังประหลาดใจแต่ยินดีนั้น ซูผิงก็หันกลับ และปิดประตู

“ ผมจะไปทานอาหารเช้า ร้านจะเปิดทำการเวลา 7.30 น.” ซูผิงกล่าวกับลูกค้า

ลูกค้าพูดไม่ออก พวกเขามองดูซูผิงหันหลัง และจากไป

ซูผิงไม่คุ้นเคยกับการพูดกับลูกค้าโดยที่ถังยู่หรานไม่อยู่ เขาต้องขอให้ลูกค้ารอ เขาคิดว่าพวกเขาคุ้นเคยกับการรอคอยนี้แล้ว เพราะเขามักจะเปิดประตูสายกว่านี้บางทีถึงเก้าโมงเช้าด้วยซ้ำ

ในขณะที่เขากำลังจะกลับบ้าน ซูผิงรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนที่ทรงพลังที่กำลังเคลื่อนที่อยู่ในอาคารฝั่งตรงข้าม

เขาคุ้นเคยกับคนเหล่านี้

ซูผิงตระหนักว่าพวกเขาเป็นเหล่าผู้นำตระกูล รวมถึงนักรบอสูรกิตติมศักดิ์อื่น ๆ

…ย้ายเข้ามาที่นี่กันหมดแล้วเหรอ?

เขาไม่คิดว่าคนเหล่านี้จะมาเป็นเพื่อนบ้านในวันหนึ่ง

เขาจำบทสนทนาระหว่างผู้นำตระกูลกับเซี่ยจินชุ่ยเมื่อวันก่อนได้ เขาไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาดำเนินการเร็วเกินไป พวกเขาได้รับการจัดการภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน ดูเหมือนว่าแต่ละตระกูลจะเป็นเจ้าของอาคารที่อยู่ใกล้กับร้านของเขา เขาสงสัยว่าพวกเขาใช้การบีบบังคับในการทำธุรกรรมหรือเปล่า ซูผิงคิดว่าเขาจะต้องถามเซี่ยจินชุ่ยเกี่ยวกับเรื่องนี้

คนที่ก่อนหน้านี้อาศัยอยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นเพื่อนบ้านเก่าของเขา พวกเขาจะทักทายกันเมื่อพบกันบนถนน ซูผิงจะต้องเข้ามามีส่วนร่วมหากใช้การบีบบังคับเพราะทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเพราะเขา

“คุณซู”

ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากอาคารที่เคยเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว มันคือฉินตู้หวง“ อรุณสวัสดิ์” เขากล่าว

ฉินตู้หวงถือกรงนกไว้ในมือ เขากำลังไปเดินเล่นกับนกเงียบ ๆ

“ อรุณสวัสดิ์” ซูผิงตอบ

“คุณซูร้านของคุณเป็นที่นิยมมาก หลายคนกำลังรอร้านเปิด” มู่เป๋ยไห่เดินออกมาจากอาคารที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นร้านตัดเสื้อเขามาพร้อมกับผู้อาวุโสตระกูลมู่ พวกเขารู้สึกถึงการปรากฏตัวของซูผิง และรีบเดินออกมาในทันทีเพื่อแสร้งทำเป็นว่าได้พบกับซูผิงโดยบังเอิญ

“ ฮ่า ทั้งหมดนี่ต้องขอบคุณคุณ” ซูผิงตอบอย่างสุภาพ

ผู้นำตระกูลหลิวและตระกูลเย่ออกมาเช่นกัน ทักทายซูผิงด้วยรอยยิ้ม ไม่มีใครอยากถูกทิ้ง

ซูผิงพูดคุยกันเล็กน้อยกับพวกเขาจากนั้นก็รีบออกไป เขาเห็นถังยู่หรานและจงหลิงถงกินกำลังอาหารเช้าอยู่ทันทีที่กลับถึงบ้าน

“ ทำไมนายตื่นเช้าจัง?”