ตอนที่ 486 ว่าที่ผู้นำตระกูลถัง

“ดี”

ซูผิงพยักหน้า เขาบอกให้จระเข้สงครามรอเขาอยู่ในทะเลสาบอย่างเงียบ ๆ จระเข้สงครามตอบด้วยเสียงคร่ำครวญจากนั้นก็ดำลงไปในน้ำ เมื่อมองจากระยะไกลจะเห็นเงาขนาดใหญ่ในทะเลสาบราวกับว่าคราเคนกำลังซุ่มซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ หลังจากพบสถานที่สำหรับจระเข้สงคราม ซูผิงตามหนึ่งในนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ บินไปอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ ข้ามสะพาน ถนนคึกคักไปด้วยเสียง ผู้คนส่วนใหญ่ที่รวมตัวกันเป็นนักรบกิตติมศักดิ์ นอกจากนี้ยังมีพ่อค้าเร่บางคนร้องโฆษณาสินค้าของพวกเขา

ซูผิงเห็นป้ายโฆษณามากมายตามท้องถนน ทั้งหมดนั้นเกี่ยวข้องกับลีกสูงสุด“ เอ่อ ผมมีงานต้องทำ หากคุณมีคำถามใด ๆ คุณสามารถติดต่อเจ้าหน้าที่ที่นี่คนไหนก็ได้” เขาไม่ล่าช้า หลังจากที่เขาลาซูผิงเสร็จ เขาบินกลับไปที่กำแพงเมืองเพื่อทำหน้าที่ต่อ

หลังจากที่เขาจากไป ซูผิงก็บินลงบนถนน

เหล่านักรบอสูรที่กำลังเดินไปมาบนถนนหันมามองบุคคลที่เพิ่งลงมาจากท้องฟ้า แต่ไม่มีใครตื่นตระหนก

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์หายากในเมืองฐานอื่น ๆ แต่ไม่ใช่ในเมืองฐานสายรุ้ง นอกจากนี้ถนนจะเต็มไปด้วยนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ในช่วงลีกสูงสุด และมีนักรบอสูรระดับปรมาจารย์ และขั้นสูงมากมาย “ ทุกอย่างมีขายได้ที่นี่”

“ ไส้เดือนฝอยในเลือด? ฉันเคยได้ยินเรื่องแบบนี้ พวกมันเป็นปรสิตในตัวอสูรอื่น ๆ และจะดูดเลือดของอสูร เมื่อหิวพวกมันก็จะคลานเข้าไปหาร่างเพื่อหาอาหาร”

ซูผิงเดินไปรอบ ๆ ถนน เขาเห็นสินค้ามากมายที่วางขาย ซึ่งเป็นสินค้าต้องห้ามในเมืองฐานอื่น ๆ เขาเห็นอสูรร้ายบางชนิดที่สามารถแพร่กระจายโรคติดต่อได้ อาวุธบางชนิดที่ออกแบบมาเพื่อทำให้นักรบอสูรอ่อนแอลง แม้แต่อสูรที่สามารถขับไล่พลังดวงดาวทั้งหมดออกจากพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง และอีกตัวที่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้า ทำให้นักรบอสูรตกใจเมื่อเขาหรือเธอต้องการระดมพลังจากดวงดาว อาวุธสกปรกเหล่านั้นไม่สามารถวางขายในตลาดสาธารณะในเมืองฐานอื่น ๆ ได้

กลุ่มนักฆ่า หรือนักผจญภัยบางกลุ่มจะซื้อพวกมันในตลาดมืด เพื่อที่พวกเขาจะได้ออกล่านักรบอสูร ท้ายที่สุดแล้วการล่าอสูรนักรบที่ไม่ได้เตรียมตัวจะง่ายกว่าการล่าอสูรป่า และอสูรอันตราย ไม่มีสิ่งใดมีพิษร้ายไปกว่าหัวใจมนุษย์!

บี๊บบี๊บ! ขณะที่ซูผิงมองไปรอบ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น มันคือฉินชูไห่“ สวัสดีครับ?” “…คุณซูถึงหรือยัง?”ฉินชูไห่ฟังดูตื่นเต้น

ซูผิงสังเกตเห็นร่องรอยของความตื่นเต้นนั้น เขาเดาว่า ฉินตู้หวงต้องบอกฉินชูไห่ว่าเขามาที่นี่

“ ผมเพิ่งมาถึง คุณอยู่ที่ไหน?” ซูผิงถาม คงจะดีไม่น้อยถ้าได้พบกับฉินชูไห่ที่นี่ เนื่องจากซูผิงไม่คุ้นเคยกับสถานที่และผู้คนที่นี่โดยสิ้นเชิง ฉินชูไห่สามารถพาเขาเดินดูรอบ ๆ และบอกเขาว่าเวทีลีกสูงสุดอยู่ที่ไหน “ ผมยืนอยู่ข้างสนาม คุณอยู่ที่ไหน? ผมจะไปรับคุณ”ฉินชูไห่ตอบ

“ผม…”

ซูผิงมองไปรอบ ๆ อาคาร และสังเกตเห็นป้ายโฆษณาที่โดดเด่น “ ผมเพิ่งมาถึงตรงนี้ และยืนอยู่บนถนน ผมเห็นร้านขายอสูรชื่อ “ชางกี” และป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่มีรูปผู้หญิงหุ่นดี ” “ ดีมากไหม?”

“มาก คุณรู้จักตรงนี้ไหม?” “ อืม…ผมคิดว่าผมรู้ รอผมสักครู่”

ซูผิงวางสาย และรออยู่ตรงนั้น

ไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนเข้ามาจากด้านหลัง มันคือฉินชูไห่ที่บินมา

“ อา ในที่สุด ดีใจที่เจอคุณ”ฉินชูไห่รู้สึกโล่งใจ ครู่หนึ่งเขาคิดว่าเขาไปผิดที่ ฉินชูไห่มองไปที่ป้ายโฆษณาที่แขวนอยู่ว่าใช่ผู้หญิง ‘หุ่นดี’ที่ซูผิงพูดถึงหรือเปล่า?

เธอหุ่นดีมากจริง ผู้หญิงในรูปน่าจะมีน้ำหนักมากกว่าหนึ่งร้อยกิโล

ฉินชูไห่ซ่อนคำบ่นของเขาเก็บไว้

ซูผิงไม่ใช่คนธรรมดา ฉินตู้หวงโทรหาฉินชูไห่และบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นในเมืองฐานหลงเจียง ฉินชูไห่รู้สึกมึนงงเมื่อได้ยินว่าซูผิงกำลังขี่ราชาอสูรมา ราชาอสูร! คำสองคำนั้นเพียงอย่างเดียวทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง

ความจริงที่ว่าซูผิงสามารถควบคุมราชาอสูรได้เป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาเป็นหนึ่งในคนที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ที่เก่งที่สุด!

การทำให้เขาพอใจกลายเป็นภารกิจที่ต้องดำเนินการโดยเร็วที่สุด ก่อนที่จะถึงลีกนักรบ ฉินชูไห่ดูการแข่งขันกับซูผิงและเรียกเขาเป็นน้องชาย แต่ในขณะนี้การเรียกซูผิงว่า ‘น้องชาย’ ไม่สามารถทำได้อีกต่อไปแล้วสำหรับฉินชูไห่

เขาตระหนักถึงการกระทำมากมายของซูผิง เขาแน่ใจว่าหากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ซูผิงอาจกลายเป็นนักรบอสูรในตำนานได้!

มิตรภาพระหว่างฉินชูไห่และซูผิง…อันที่จริงไม่มีมิตรภาพที่จะพูดถึงมากนัก ทั้งสองไม่เคยออกทริปล่าอสูรด้วยกันมาก่อน และฉินชูไห่ไม่เคยทำให้ซูผิงพอใจใดๆ ดังนั้นฉินชูไห่จึงกลัวที่จะพูดกับซูผิงในฐานะน้องชาย ท้ายที่สุดแม้แต่ผู้นำตระกูลของเขาก็ยังพูดกับซูผิงด้วยความเคารพ ถ้าฉินชูไห่ยืนยันที่จะเรียกเขาว่าน้องซูมันจะยุ่งยาก

“ คุณไม่ต้องเรียกผมว่าคุณซูหรอก มันทำให้ผมดูเหมือนผมแก่แล้วยังไงไม่รู้”ซูผิงต้องการแก้ไขการเลือกใช้คำ และทัศนคติของฉินชูไห่ เขาไม่อยากเก่งเกินไปจนไม่มีเพื่อน

มันจะเหงาขนาดไหน!

ฉินชูไห่หัวเราะเสียงดัง “ ผมได้ยินมาว่าคุณขี่ราชาอสูรมาที่นี่ คุณซูคุณต้องได้แชมป?แน่!”

ซูผิงถอนหายใจ “ ผมบอกแล้วว่าไม่ต้องเรียกผมว่าคุณซู ผมอายุ 19 คุณทำให้ผมรู้สึกแปลก ๆ พี่ฉินคุณไม่ต้องกังวลกับผมมากขนาดนี้” คำว่า“ พี่ฉิน” ทำให้ฉินชูไห่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ท่วมท้น “ เอาล่ะถ้าอย่างนั้นผมจะไม่ใช้คำพูดเป็นพิธีกับคุณคุณซู”

“ อย่างไรก็ตาม การแข่งขันเป็นยังไงบ้าง?” ซูผิงถาม ฉินชูไห่ยิ้ม “คุณซูไม่ต้องห่วง เรายังอยู่ในขั้นตอนเบื้องต้น ยังไม่ถึงตาของนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ แต่ผมคิดว่าพรุ่งนี้จะถึงตาของคุณ การคัดเลือกเบื้องต้นจะสิ้นสุดในวันนี้

“ การคัดเลือกมีขึ้นเพื่อให้เด็ก ๆ จากตระกูลใหญ่ หรือกองกำลังได้รับความสนุกสนาน และได้รับประสบการณ์บางอย่าง รอบคัดเลือกจะสิ้นสุดในวันพรุ่งนี้ หลังจากนั้นผู้เข้าร่วมระดับกิตติมศักดิ์สามารถเข้าร่วม และต่อสู้เพื่ออันดับที่ดีได้โดยตรง” ซูผิงพยักหน้า เขามาถึงในเวลาที่เหมาะสมเนื่องจากเป็นเวลาบ่ายแล้ว เขาต้องรอหนึ่งคืน และเขาจะสามารถเข้าร่วมได้ “คุณซูคุณจะอยู่ที่นี่เพื่อชิงแชมป์ใช่มั้ย?” ฉินชูไห่ถามและเขาก็ลดเสียงลงเพื่อพูดต่อ“ ผมคิดว่าคุณน่าจะได้ที่หนึ่ง แต่ผมได้ยินมาว่านักรบอสูรชั้นนำหลายคนจะเข้ามามีส่วนร่วมในการแข่งขัน

มีข่าวลือว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นที่ถ้ำลึก คนเหล่านั้นต้องการเข้ามารับบางสิ่งบางอย่างเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง “ ผมคิดว่าปีนี้ลีกสูงสุดจะดุเดือดมาก!” ซูผิงพยักหน้า เขาไม่กังวล

ด้วยมังกรเพลิงนรกซึ่งมีความแข็งแกร่งในการต่อสู้มากกว่า 10 เขาจะสามารถเอาชนะนักรบอสูรระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุดจำนวนมากได้ แถมยังมีสุนัขมังกรดำ เขาสามารถเอาชนะนักรบอสูรในตำนานสภาวะสมุทรได้อย่างแน่นอน เว้นแต่จะมีใครบางคนที่น่าเหลือเชื่อในหมู่นักรบอสูรชั้นนำเหล่านั้น บางคนที่มีขั้นสูงสุด แต่มีความแข็งแกร่งเท่ากับ สภาวะว่างเปล่า แต่ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน และไม่น่าเป็นไปได้

ในบรรดานักรบกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุดทั้งหมดที่ซูผิงรู้จัก เล้งหยิงจุนหรือที่รู้จักกันในนามปรมาจารย์ดาบเป็นหนึ่งในผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุด อย่างไรก็ตามซูผิงมั่นใจว่ามังกรเพลิงนรกสามารถครอบงำปรมาจารย์ดาบได้

“ ถ้ำลึกคืออะไร?”

ซูผิงรู้สึกสงสัย ฉินชูไห่เคยชินกับความไม่รู้ของซูผิง ซูผิงเป็นเหมือนคนที่อาศัยอยู่ในป่า แยกตัวออกจากโลก หลายสิ่งที่ถูกมองว่าเป็นความรู้ทั่วไปสำหรับนักรบอสูรกิตติมศักดิ์จะถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับเขา

ฉินชูไห่อธิบาย“ ถ้ำลึกเป็นถ้ำอสูรร้าย อสูรร้ายที่โหดร้ายและดุร้ายที่สุดอาศัยอยู่ที่นั่น ผมได้ยินมาว่าราชาอสูรร้ายถือเป็นเรื่องธรรมดาและมีจำนวนมากในนั้น ในยุคแรกของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เมื่ออสูรร้ายกำลังวิ่งพล่าน นักรบอสูรที่ทรงพลังได้ร่วมมือกัน ขับไล่อสูรร้ายทั้งหมดไปยังที่แห่งหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้วิวัฒนาการไปเป็นถ้ำลึก”

เขากล่าวต่อไปว่า“ นักรบอสูรในตำนานปกป้องอยู่นอกถ้ำลึกตลอดทั้งปี คุณรู้หรือไม่ว่าทำไมถึงมีนักรบอสูรในตำนานเพียงสองคนในเขตอนุทวีปของเรา? “

“ มันมีนักรบอสูรในตำนานคนอื่น ๆ แต่พวกเขาออกไปที่ถ้ำลึกกันหมดแล้ว ว่ากันว่านักรบอสูรในตำนานทั้งสองจะต้องไปเช่นกันเมื่อถึงเวลาที่พวกเขาต้องรับใช้!” เขาอธิบาย ทันใดนั้นฉินซูไห่ก็หยิบยกสิ่งอื่นขึ้นมา“ ผมได้ยินมาว่าตระกูลโบราณทั้งสี่และองค์กรดวงดาวกำลังส่งผู้เข้าร่วมมายังลีกสูงสุดด้วยเช่นกัน”

เขาตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างซูผิง ตระกูลถัง และองค์กรดวงดาว แถมยังมีนักรบอสูรขั้นสูงสุดอีกบางคนที่เข้าร่วมในลีกสูงสุด ซูผิงดูเหมือนจะไม่กังวล ในความคิดของเขาสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับทั้งสองฝ่ายคือน้ำใต้สะพาน พวกเขาจะพบกันอีกครั้งในฐานะคนแปลกหน้าเท่านั้น แน่นอนว่าหากพวกเขายังคงคิดอย่างอื่น เขาก็สามารถโน้มน้าวพวกเขาได้ “ ทางนี้”ฉินชูไห่กล่าว พวกเขามาถึงสถานที่ขนาดใหญ่ที่มีผู้คนหนาแน่นมารวมตัวกันที่หน้าประตู บางคนแบกอสูรน่ารักไว้บนบ่า หรือเดินเคียงข้าง

อสูรบางตัวมีไว้สำหรับต่อสู้ และอสูรบางตัวก็เป็นเพื่อนที่น่ารัก

แบบที่สองค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่สาว ๆ นั่นคือเหตุผลหลักว่าทำไมจำนวนของนักรบอสูรที่ใช้อสูรตระกูลอันเดธจึงมีจำนวนน้อย…

โห่!

ฉินซูไห่บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ซูผิงก็เช่นกัน พวกเขาบินไปที่ประตู เศษดินตกลงไปใส่ผู้คนที่ยืนอยู่บนพื้นขณะที่ทั้งสองบินข้ามฝูงชน พวกเขาโกรธ แต่กลัวที่จะตะโกนด่า ท้ายที่สุดพวกเขาอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ เป็นคนประเภทที่สามารถตบคนธรรมดาให้ตายได้ และไม่ต้องรับผิดชอบใด ๆ

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์มีสิทธิพิเศษ! ไม่นานทั้งสองก็เข้ามาในสนาม ฉินชูไห่ปลดปล่อยพลังดวงดาว เคลื่อนย้ายสิ่งของไปทั่วอากาศ ผู้คุมอนุญาตให้พวกเขาเข้าไปโดยไม่ต้องดูตั๋ว หรือคำเชิญใด ๆ

ผู้คนส่งเสียงเชียร์ดังลั่นสนาม