ตอนที่ 489 มีใครอีกไหม

“ ไม่มีอีกเหรอ?” เสียงอันเยือกเย็นของซูผิงดังก้องในสนาม

เขายืนอยู่บนเวทีที่กว้างขวางและมองขึ้นไปมองผู้ชม

เขามองนักรบอสูรกิตติมศักดิ์อย่างเหยียดหยาม

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ทั่วไปจะละสายตาออกไปเพราะพวกเขากลัวที่จะสบตากับซูผิง มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่งราวกับว่าไม่สนใจเสียงร้องอย่างหยิ่งผยองของซูผิง“ น้องเล้งเพื่อนของนาย…” เทพแห่งดินและเทพแห่งเลือดประหลาดใจที่ซูผิงกลายเป็นชายหนุ่มที่ดุร้ายเช่นนี้ พวกเขาจะตลกซูผิงมากถ้าเขาไม่มีความสามารถ แต่พวกเขาได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วว่าซูผิงน่าเหลือเชื่อแค่ไหน แน่นอนว่าเขามีความแข็งแกร่งเท่ากับระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด! นอกจากนี้ซูผิงอาจเป็นผู้ฝึกฝนวิชาทางกายภาพ!

เทพแห่งดินและเทพแห่งเลือดรู้สึกคันมืออยากจะลอง

ซูผิงน่ากลัวมาก แต่พวกเขาไม่ได้อ่อนแอ! ที่สำคัญที่สุดคือพวกเขาไม่เต็มใจที่จะเสียโอกาสในการคว้าแชมป์! ปรมาจารย์ดาบตระหนักถึงสิ่งที่เพื่อนของเขาคิด หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ตัดสินใจให้เพื่อนของเขาเห็นความจริงก่อน“ เฮ้ฉันคิดว่าพวกนายควรรอ คุณซูยังไม่ได้แสดงความสามารถทั้งหมดของเขา อสูรของเขา…น่ากลัวยิ่งกว่านี้!” “ อสูรของเขา?”

เทพแห่งดินและเทพแห่งเลือดเลิกคิ้วขึ้น แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าซูผิงมีอสูร เป็นเรื่องปกติที่อสูรจะเก่งกว่าเจ้าของของมัน!

แต่อสูรของพวกเขาก็แข็งแกร่ง แน่นอนว่าเนื่องจากปรมาจารย์ดาบแนะนำพวกเขาอย่างจริงจัง พวกเขาก็จะรอ ท้ายที่สุดพวกเขาไม่ใช่คนเดียวที่ต้องการคว้าแชมป์ มีคนอื่นที่ต้องการเช่นกัน

ซูผิงเริ่มหมดความอดทนบนเวที “ อย่าทำให้ฉันเสียเวลา ฉันจะกลายเป็นแชมป์ถ้าไม่มีใครลงมา!”

คำตอบที่เขาได้คือความเงียบ สิ่งต่าง ๆ ไม่สามารถควบคุมได้ ผู้คนในกลุ่มผู้ชมต่างจับจ้องไปที่นักรบอสูรที่กิตติมศักดิ์ด้วยความสงสัยว่าพวกเขาจะไม่ลงไปที่เวทีหรอ นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ธรรมดากำลังจับตาดูคนที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด

ปรมาจารย์ดาบเป็นหนึ่งคนที่ผู้คนคาดหวังไว้สูง มีเพียงผู้ที่อยู่ในขั้นสูงสุดเท่านั้นที่จะสามารถต่อกรกับซูผิงได้ ซูผิงจะคว้าแชมป์ไป หากไม่มีใครตอบรับคำท้า!

สนามเงียบสนิทเป็นเวลาหนึ่งนาที!

ไม่มีใครคุยกัน สิ่งเดียวที่ได้ยินคือเสียงหายใจ! ยังไม่มีใครขึ้นมา ซูผิงหันกลับไปมองผู้ตัดสิน เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่มีเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นก่อน “ ฉันคิดว่าทุกคนกำลังรอให้คนอื่นลองก่อน และลองกับคนบ้าคนนี้ ในกรณีนี้ให้ฉันเป็นคนนั้น!”

ทันใดนั้นชายคนหนึ่งก็ลงมาบนเวที พร้อมกับลมกระโชกแรง

นั่นคือชายชราสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ดูเหมือนเขาจะอายุแปดสิบกว่า นักรบอสูรกิตติมศักดิ์สามารถมีชีวิตอยู่ได้สองถึงสามร้อยปี ผู้ที่ฝึกฝนทักษะพิเศษบางอย่างสามารถยืดชีวิตได้ถึงห้าร้อยปี อย่างไรก็ตามประชากรของกลุ่มที่สองมีจำนวนน้อย และนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ส่วนใหญ่จะตายในสนามรบก่อนที่พวกเขาจะถึงจุดจบของชีวิต!

“ นั่นมันปรมาจารย์โม่!”

“ เปลวไฟแห่งความพินาศโม่ ฉิวเซิง?” “ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเป็นเขา ฉันเคยได้ยินชื่อของเขาครั้งหนึ่งตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก!”

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์หลายคนรู้สึกประหลาดใจที่เห็นชายชราคนนี้ ซึ่งเป็นนักรบที่มีชื่อเสียงมานาน คงไม่น่าแปลกใจถ้าเขาได้ขึ้นสู่ระดับตำนานแล้ว อย่างไรก็ตาม เขาก็เป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์มาเป็นเวลานานอย่างน้อยหนึ่งศตวรรษแล้ว!

ไม่มีอะไรแปลกที่เขาจะก้าวขึ้นสู่ระดับตำนาน หลังจากอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์มานานกว่าร้อยปี!

แน่นอนในเวลาเดียวกันไม่มีอะไรแปลกสำหรับเขาที่จะติดอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จำนวนมากเป็นเช่นนี้

“ ปรมาจารย์โม่!” ปรมาจารย์ดาบและเพื่อนทั้งสองของเขาถึงกับผงะ ปรมาจารย์โม่เป็นคนที่พวกเขาหวาดกลัว ซึ่งพวกเขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม คนกลุ่มหนึ่งเหล่ตาเมื่อเห็นปรมาจารย์โม่ขึ้นไปบนเวที “ เด็กเหลือขอ ฉันมีคุณสมบัติพอที่จะสู้กับแกได้หรือยัง?” ในขณะที่ยืนอยู่บนเวที ปรมาจารย์โม่ยิ้มอย่างน่ากลัวให้กับซูผิง ที่ดูยังหนุ่มอย่างไรก็ตาม เมื่อมีชีวิตอยู่มานานพอ ปรมาจารย์โม่ตระหนักดีว่าเทคนิคพิเศษบางอย่างสามารถช่วยให้คน ๆ หนึ่งคงความอ่อนเยาว์ไว้ได้ ภายนอกไม่ใช่ความจริงเสมอไป

“ ก่อนอื่นผมไม่ได้ชื่อเด็กเหลือขอ” ซูผิงมองเข้าไปในดวงตาของเขา “ อย่าที่สอง มาลองดูสิ แล้วคุณจะได้คำตอบ”

ปรมาจารย์โม่หัวเราะ “ ดี! ผู้อาวุโสหยานเปิดม่านพลัง วันนี้ฉันจะสนุกซักหน่อย!”

แม้แต่ผู้อาวุโสหยานก็กลัวปรมาจารย์โม่เล็กน้อย อย่างไรก็ตามไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ เขาตะโกนบอกเจ้าหน้าที่“ เปิดม่านพลัง!”

ในไม่ช้าอุปกรณ์ก็เริ่มทำงาน ม่านพลังนี้เป็นรูปแบบที่ดีที่สุด และยังสามารถป้องกันการโจมตีของราชาอสูรร้ายที่สภาวะสมุทรได้อีกด้วย! มีม่านพลังประเภทนี้เพียงสามชิ้นในทั่วทั้งเขตอนุทวีป!

ม่านพลังต้องใช้พลังงานจำนวนมหาศาล ดังนั้นม่านพลังจึงสามารถใช้ได้กับพื้นที่จำกัดเท่านั้นเช่นสนามประลอง มันไม่สามารถวางม่านพลังเหนือเมืองได้ เนื่องจากจะฟุ่มเฟือยพลังงาน!

หึ่ง! พลังงานหลั่งไหลเข้าสู่ผนึกโปร่งใสที่ห่อหุ้มเวที! ม่านพลังสามารถให้ความคุ้มครองแก่เวทีและผู้ชมที่นั่งใกล้กับเวที การใช้อิฐและหินสร้างเวทีหมายความว่าโครงสร้างจะไม่สามารถรองรับแข่งขันระหว่างนักรบอสูรที่กิตติมศักดิ์ได้ “ดี!” ปรมาจารย์โม่ตะโกน รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าของเขา และมีวังวนเก้าวังวนปรากฏอยู่ข้างหลังเขา!

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์สามารถเรียกอสูรเก้าตัวได้!

โฮก !!

โฮก!

เสียงคำรามที่ดุร้าย แหลม และสะกดข่มพุ่งออกมาจากวังวนทั้งเก้า ในพริบตามีร่างใหญ่เหมือนภูเขา 9 ลูกปรากฏขึ้นบนเวที ครองพื้นที่หนึ่งในสาม สนามประลองขนาดใหญ่ดูเล็กลงทันตาเห็น! มีมังกรอสูร ปีศาจ และอสูรตระกูลธาตุต่างๆ! มีอสูรหลากหลายชนิด ปรมาจารย์โม่มีอสูรยอดนิยมทุกชนิด อสูรเหล่านั้นไม่ว่าจะเป็นมังกรหรือปีศาจมีต่างก็มีธาตุไฟ ในบรรดามังกร มีบางชนิดที่เป็นธาตุไฟ และบางชนิดที่เป็นธาตุน้ำ โดยทั่วไปแล้วอสูรปีศาจเป็นอสูรแห่งความมืด แต่ก็มีอสูรพิเศษที่เป็นธาตุไฟได้เช่นกัน อสูรปีศาจของปรมาจารย์โม่เป็นอสูรกลายพันธุ์!

“ ไอ้เด็กเหลือขอ เรียกอสูรของแกออกมา!”

ปรมาจารย์โม่ดูตัวเล็กไปเลยเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าอสูรขนาดมหึมาทั้งเก้าตัว แต่พลังอันล้นเหลือของเขาปรากฏชัด ริ้วรอยบนใบหน้าของเขาเรียบเนียน และดูเหมือนว่าเขาจะอายุน้อยลงไปหลายสิบปี

“ได้” ซูผิงเหลือบมองไปที่อสูรทั้งเก้า ห้าตัวมีสายเลือดระดับเก้าขั้นสูงสุด!

มีห้าตัวที่ดูเหมือนจะเติบโตจนถึงวัยที่ดีที่สุดของพวกมัน!

อีกสี่ตัวไม่ได้อยู่ในขั้นสูงสุด แต่อยู่ในระดับเก้าขั้นสูง! เมื่อนับปรมาจารย์โม่ ซูผิงต้องเผชิญกับสิ่งมีชีวิตหกชนิดที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงสุด และอีกสี่ตัวที่อยู่ในระดับเก้า!

หากปรมาจารย์โม่ประสานพลัง พวกมันจะเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว ด้วยการยืมความแข็งแกร่งของอสูร ปรมาจารย์โม่สามารถปลดปล่อยพลังได้เทียบเท่ากับราชาอสูรร้าย! ราชาอสูรร้ายแรกเกิดจะแพ้เขาด้วยซ้ำ! “ ออกมาเลย!” วังวนสองวังวนปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของซูผิง เปลวไฟพุ่งออกมาจากวังวนหนึ่ง และอีกหนึ่งเป็นความมืด

โฮก !!

ทันใดนั้น เสียงร้องสนั่นหวั่นไหวของมังกรก็ดังขึ้นและเปลวไฟก็แผ่พุ่งออกมา! มังกรคำรามรุนแรงกว่าเดิม มันต้องรู้สึกว่าเจ้าของของมันมีความตั้งใจที่จะต่อสู้

พรึ่บ!

หัวมังกรสีแดงเข้มขนาดใหญ่ที่น่ากลัวค่อยๆยื่นออกมาจากด้านใน มันคือมังกรเพลิงนรก! มังกรเพลิงนรกขนาดใหญ่ก้าวออกมาจากวังวน เท้าของมันย่ำพื้นสั่นสะเทือนไปทั้งเวที มังกรเพลิงนรกมีความสูงเพียงสิบสองเมตร มังกรอยู่ข้างหน้าอสูรเก้าตัวของปรมาจารย์โม่ และทั้งห้าตัวที่ระดับเก้าขั้นสูงสุดนั้นก็ตัวใหญ่กว่ามังกรเพลิงนรกมาก!

อสูรที่ตัวใหญ่ที่สุดของ ปรมาจารย์โม่ มีความสูงมากกว่าร้อยเมตร!

แม้ว่ามังกรเพลิงนรกจะเป็น “คนแคระ” แต่ก็ไม่มีใครสามารถละสายตาไปจากมังกรเพลิงนรกที่น่าประทับใจได้ มันน่าประทับใจยิ่งกว่าอสูรของปรมาจารย์โม่!

ที่ก้าวออกมาจากอีกหนึ่งวังวนคือสุนัขมังกรดำที่สืบทอดสายเลือดของราชามังกร สุนัขมังกรดำไม่มีเสียงเมื่อมันออกมา มันยืนอยู่ข้างหลังซูผิงเงียบ ๆ แต่ความเกียจคร้านในดวงตาของมันค่อยๆเปลี่ยนเป็นความเย็นชา อสูรทั้งสองยืนอยู่ข้างหน้า และข้างหลังซูผิง ผู้ชมเริ่มเงียบ ไม่มีใครเข้าใจว่าเหตุใดซูผิงจึงเรียกอสูรเพียงสองตัว เทพแห่งดินและเทพแห่งเลือดก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเช่นกัน พวกเขามองไปที่ปรมาจารย์ดาบพร้อมเครื่องหมายคำถามเขียนอยู่ทั่วใบหน้า นี่ใช่อสูรที่นายบอกว่าแข็งแกร่งกว่าตัวของซูผิงหรือเปล่า!มังกรเพลิงนรกนั่น…เอาล่ะมังกรเพลิงนรกเป็นอสูรหายากและค่อนข้างดีเลย อย่างไรก็ตามมังกรเพลิงนรกของซูผิงยังเป็นเด็กอยู่! เมื่อพิจารณาจากขนาดมังกรเพลิงนรกก็แทบจะไม่ถึงวัยผู้ใหญ่หรือไม่ก็ขาดสารอาหาร! ซูผิงไม่กลัวว่ามังกรระดับเจ็ดจะลากเขาลงมาหรอ? ที่สำคัญพวกเขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมอสูรของซูผิงถึงไม่โตเต็มที่ในเมื่อเขาแข็งแกร่งขนาดนี้? ในทางทฤษฎีเราควรใช้ความพยายามและทรัพยากรจำนวนมากเพื่อฝึกฝนมังกรให้น่าทึ่ง และมันควรจะถึงขั้นสูงสุดแล้ว! อสูรของนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ส่วนใหญ่อยู่ที่ขั้นสูงสุด! แน่นอนว่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ยังมีอสูรที่ยังคงเติบโตอยู่ซึ่งก็คืออสูรตัวใหม่ แต่นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จะไม่ปล่อยให้อสูรเด็กเหล่านั้นออกมาในสถานการณ์แบบนี้! สำหรับอสูรอีกตัว…พูดตามตรงเทพแห่งดินและเทพแห่งเลือดจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำ

ปรมาจารย์โม่ดึงหน้ายาว เขาชื่นชมความหยิ่งและความกล้าหาญของซูผิงอย่างมากเมื่อเขานั่งอยู่ใกล้เวที อย่างไรก็ตามมันคงไม่น่ายินดีนักเพราะตอนนี้เขาตกเป็นเป้าของความหยิ่งผยองนั้น เขาถูกซูผิงหักหน้า “ แกวางแผนที่จะต่อสู้กับฉันกับด้วยเด็กสองตัวนั้นเนี่ยนะ?” เขาถามอย่างเย็นชา

“แน่นอนว่าไม่” ซูผิงตอบ ปรมาจารย์โม่เลิกคิ้ว ถึงกระนั้นสิ่งที่ซูผิงพูดต่อไปก็ทำให้ใบหน้าของเขาขุ่นมัวมากกว่าเดิม “ หนึ่งตัวก็เพียงพอแล้ว” ซูผิงกล่าวเสริม

สามหาว!

ปรมาจารย์โม่รู้สึกว่าเขากำลังโกรธจนจะระเบิด เขาไม่เคยโดนดูถูกเช่นนี้มาก่อนตั้งแต่เขากลายเป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์เมื่อร้อยปีก่อน! “ ฉันไม่ควรเรียกแกว่าเด็กเหลือขอ แต่เป็นคนตาย!” ปรมาจารย์โม่พูดอย่างเย็นชา โดยไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไปเขาส่งคำสั่งทางจิตใจไปยังอสูรทั้งเก้าตัวของเขา เมื่อรู้สึกถึงเจ้าของของพวกมัน อสูรทั้งเก้าของเขาจึงแยกฟัน และแสดงท่าทางคุกคาม

ปรมาจารย์โม่ร่ายคาถาเสริมพลังมากมายให้กับอสูรของเขา พวกมันยืนเรียงกันด้วยรูปแบบพิเศษ มังกรสองตัวที่ระดับเก้าขั้นสูงสุดยืนอยู่ด้านหน้า และพวกมันพุ่งเข้าหาซูผิง ขู่เขาด้วยเสียงคำรามของพวกมัน! “มังกรเพลิงนรกแสดงให้พวกมันเห็นว่ามังกรควรจะเป็นแบบไหน?!”

ซูผิงสบตามังกรทั้งสองด้วยความรังเกียจ

คำสั่งของเขาถูกส่งไปยังมังกรเพลิงนรกด้วยความคิดของเขา

เจตนาฆ่าที่มีอยู่ในคำสั่งทำให้ดวงตาของมังกรเพลิงนรกเปลี่ยนเป็นสีแดง!

โฮก !!!

เสียงคำรามของมังกรเป็นเสียงที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน ดูเหมือนว่าเสียงคำรามดังกล่าวมีต้นกำเนิดมาจากโบราณอันไกลโพ้น เดินทางข้ามยุค และมาถึงที่บนเวทีนี้ในที่สุด! เสียงคำรามของมังกรนั้นไม่ใช่ที่มังกรระดับเก้าหรือราชาอสูรร้ายมี แต่เป็นมังกรระดับดวงดาว! นั่นคือเสียงคำรามของมังกรที่สามารถเขย่าจักรวาลได้!

นั่นคือเสียงคำรามของมังกรที่สามารถทำให้สนามประลองพลิกคว่ำได้ ม่านพลังกำลังสั่นอย่างรุนแรง เสียงสะท้อนที่เกิดจากผลกระทบทางหู ทำให้พลังงานค่อนข้างปั่นป่วน

มังกรสองตัวที่พุ่งเข้าหาซูผิงรู้สึกว่าเสียงคำรามของพวกมันถูกกลบด้วยเสียงคำรามของมังกรเพลิงนรก

มังกรทั้งสองมีความสูงมากกว่าสามสิบเมตร แต่เสียงคำรามของพวกมันไม่ได้ทรงพลังเท่ามังกรเพลิงนรกที่ตัวเล็กกว่ามาก!

อสูรทั้งเก้าของ ปรมาจารย์โม่ ต่างก็ถูกแช่แข็งโดยเสียงคำรามอันน่าทึ่งนี่ แม้แต่การเชื่อมโยงพลังงานระหว่างพวกเขาก็หยุดลงชั่วขณะ และถูกตัดขาด!

ในบรรดาผู้ชม นักรบอสูรทั่วไปรู้สึกว่าหูของพวกเขามีเลือดออก และมีอาการทรมานคล้ายกับอาการที่เกิดจากการถูกกระแทก!

เปลวไฟลุกฟรึ่บขึ้นจากพื้น!

มังกรเพลิงนรกอาบด้วยเปลวไฟมืดมิด มังกรเพลิงนรกแสนสง่างามพุ่งตัวไปข้างหน้า เข้าหามังกรสองตัวที่ถูกบังคับให้หยุดนิ่งด้วยเสียงคำรามของมัน!

ทักษะว่องไวพื้นฐาน!

ตูม !!

เนื่องจากความเร็วที่รวดเร็วมากจึงมีเสียงดังออกมาในอากาศ มังกรเพลิงนรกเป็นเหมือนอุกกาบาตที่ลุกไหม้ซึ่งไม่มีอะไรหยุดยั้งได้ ทันใดนั้นมังกรเพลิงนรกก็มาถึงตัวมังกรระดับเก้า ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำของอสูรเก้าตัวของปรมาจารย์โม่ มังกรเพลิงนรกยกอุ้งเท้าขนาดใหญ่ขึ้น ภาพเสมือนจริงของอุ้งเท้าปรากฏขึ้นเมื่อทุบลง ความคิดของมังกรฝ่ายตรงข้ามชัดเจนขึ้น สภาวะมึนงงนั้นคงอยู่เพียงชั่วครู่ เมื่อมองมังกรเพลิงนรกที่อยู่ใต้จมูกของมัน มังกรก็ไม่กล้าเหมือนเดิมอีกต่อไป ด้วยความกลัว มังกรจึงระดมพลัง เกล็ดมังกรของมันตั้งขึ้น และเพิ่มเกราะมังกรอีกชั้น

ปัง!! ภาพเสมือนของอุ้งเท้าของมังกรเพลิงนรกนาบลงบนเกราะมังกรซึ่งหลุดออกเป็นชิ้น ๆทันทีที่มันโผล่ออกมา เกล็ดมังกรซึ่งสะท้อนแสงเย็นยะเยือกลอยข้ามอากาศ มันล้มลงไปบนพื้น

หลังจากเหยียบมังกรที่ล้มลงแล้ว มังกรเพลิงนรกพุ่งเข้าหาตัวถัดไป! ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะมีขนาดใหญ่เพียงใด มังกรเพลิงนรกก็ดูว่องไว และยืดหยุ่นมาก!

“หยุด!” ในที่สุดปรมาจารย์โม่ก็กลับมาได้สติ ไม่มีร่องรอยของความโกรธในดวงตาของเขาอีกต่อไป มันเกินกว่าจะเชื่อว่ามังกรเพลิงนรกที่เพิ่งถึงวัยผู้ใหญ่จะคุกคามอสูรของเขาได้ หัวใจของเขายังคงเต้นรัว เมื่อได้ยินเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนโลก!

ผสานพลังงาน!

ทักษะลับ!

ปรมาจารย์โม่ลุกขึ้น เขาสั่งให้อสูรรองหลายตัวเทพลังงานไปที่มังกรตัวที่สอง และระดมพลังส่วนหนึ่งไปยังอสูรปีศาจที่ยืนอยู่ด้านหลังมังกรตัวที่สอง

อสูรปีศาจบุกเข้าจู่โจม ในขณะที่มังกรคอยป้องกัน มีความแตกต่างในหน้าที่อย่างชัดเจน

“ กำจัดมัน!”

หลังจากสังเกตเห็นว่าปรมาจารย์โม่กำลังทำอะไร ซูผิงก็ไม่ลังเลใจ เขาส่งคำสั่งต่อไปให้มังกรเพลิงนรก โดยบอกให้อสูรของเขาใช้ทักษะในตำนาน

โห่!

มังกรเพลิงนรกสร้างเปลวไฟมากขึ้นเมื่อได้รับคำสั่ง หลังจากสร้างทะเลเพลิงขึ้นมา มังกรเพลิงนรกก็พุ่งเข้าใส่ ในเวลาเดียวกันแขนขาของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองสามเท่า ลำแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างที่อุ้งเท้าของมัน ขณะที่มังกรเพลิงนรกพุ่งไปทุบมังกรตัวที่สอง! มังกรตัวนั้นตั้งกำแพงเพื่อป้องกันตัวเอง และอสูรอื่น ๆ ที่อยู่ข้างหลัง

ปัง!! กำแพงพัง มังกรเพลิงนรกยกกรงเล็บอันแหลมคมขึ้น คว้าไหล่ของมังกร ผลกระทบทำให้เวทีสั่นสะเทือนอีกครั้ง มังกรเพลิงนรกไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ในขณะที่เหยียบทะเลเพลิง มังกรเพลิงนรกก็งเข้าหา ปรมาจารย์โม่ที่ยืนอยู่ในวงกลมที่อสูรของเขาสร้างขึ้น