ตอนที่ 492 การกลับมาของราชา

คำพูดของซูผิงดึงผู้อาวุโสหยานกลับสู่ความเป็นจริง เขาหันไปมองที่ห้องส่วนตัว ราชาแดนเหนือยืนอยู่ที่นั่นพยักหน้าให้เขา

ราชาแดนเหนืออนุญาต พวกเขาจะไม่ให้ซูผิงรับผิดชอบงั้นเหรอ?

แม้จะประหลาดใจ แต่ผู้อาวุโสหยานก็เข้าใกล้ซูผิง ผู้อาวุโสหยานเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายขณะที่เขาจ้องมองชายหนุ่มที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง ตอนแรกเขาคิดว่าซูผิงเป็นแค่เด็กซุกซน แต่ ณ จุดนี้ซูผิงได้พิสูจน์ตัวเองแล้วเขาคือผู้ท้าทายโชคชะตา!

เป็นเวลานานมากแล้วที่พวกเขาไม่มีผู้ท้าทายโชคชะตา

แม้แต่นักรบอสูรที่มีชื่อเสียงอย่างปรมาจารย์ดาบก็ไม่ได้รับเกียรตินั้น

เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วตอนที่โลกต้อนรับผู้ท้าทายโชคชะตาคนสุดท้าย!

ในตอนนั้นผู้ท้าทายโชคชะตาเป็นนักรบอสูรที่มีชื่อเสียงที่สุดในด้านการต่อสู้ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ไปถึงระดับตำนาน อย่างไรก็ตามเขาเสียชีวิตอย่างน่าเสียดายตอนทำหน้าที่ที่ถ้ำลึก นั่นเป็นวันที่น่าเศร้าสำหรับมนุษยชาติ

“ผมกำลังประกาศผู้ชนะของลีกสูงสุดประจำปีนี้ นั่นคือคุณซู ผู้ท้าทายโชคชะตา!”

ผู้อาวุโสหยานเคารพมากเมื่อเขาพูดถึงซูผิง เขามองไปรอบ ๆ ขณะที่เขาประกาศผล นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ดูเหมือนจะไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้มากนัก แต่ก็ไม่มีใครต่อต้าน

ไม่มีใครกล้าเผชิญหน้ากับผู้ท้าทายโชคชะตา

ไม่มีใครขัดข้อง ผู้อาวุโสหยานกล่าวกับซูผิงว่า“ ผู้ท้าทายโชคชะตาซู ผมขอโทษก่อนหน้านี้ด้วย โปรดยกโทษให้ผม! “ คุณคือแชมป์ องค์การการค้าเสรีจะมอบรางวัลแก่คุณ ราชาอสูรร้าย และหนังสือทักษะในตำนาน ซึ่งอีกสองสามวันจะมาถึง โปรดเข้าใจว่าเรามักจะไม่ประกาศแชมป์ในวันแรก ดังนั้น…” ผู้อาวุโสหยานมองไปที่ซูผิงอย่างใจจดใจจ่อ วิธีที่เขาพูดกับซูผิงแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

ผู้ท้าท้ายโชคชะตามักจะมีความชัดเจนมากกว่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์คนอื่นๆเสมอ พวกเขาเป็นรองแค่นักรบอสูรในตำนานเท่านั้น!

แม้แต่นักรบอสูรในตำนานบางคนก็ปฏิบัติต่อผู้ท้าทายโชคชะตาด้วยความเคารพ ท้ายที่สุดเมื่อผู้ท้าทายโชคชะตากลายเป็นนักรบอสูรในตำนาน พวกเขาจะน่าเกรงขามที่สุด

“ ไม่เป็นไร” ซูผิงตอบ สำหรับเขาเขาไม่ได้สนใจราชาอสูรร้าย และอสูรร้ายขนาดนั้น

“แค่หินก็พอ คุณสามารถส่งของอีกสองชิ้นไปที่บ้านของผมได้ ผมไม่มีเวลากลับมาที่นี่อีก” ผู้อาวุโสหยานดีใจที่ซูผิงไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น ทันใดนั้นผู้อาวุโสหยานก็ตระหนักได้ว่าผู้ท้าทายโชคชะตาซู ผู้ไร้หัวใจนี้ไม่ใช่คนที่จะโต้ตอบเหมือนที่พวกเขากำลังสนทนากันตามปกติ “

“ได้ แน่นอน เราจะมอบหินพรสวรรค์ให้คุณทันที กรุณานั่งรอสักครู่” ผู้อาวุโสหยานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ซูผิงพยักหน้า เขาจำได้ว่าราชาแดนเหนือบอกให้ไปหา เขาต้องยอมรับความจริงที่ว่าราชาแดนเหนือเป็นนักรบอสูรในตำนาน ซูผิงเก็บสุนัขมังกรดำ และมังกรเพลิงนรก จากนั้นเขาก็บินไป

เหล่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ต่างจ้องมองขณะที่ซูผิงไปที่ห้องส่วนตัวของราชาแดนเหนือ

ภายในห้องส่วนตัว

โห่!

ราชาแดนเหนือส่ายหัวและถอนหายใจเมื่อซูผิงเข้ามา เมื่อซูผิงเข้ามาแล้วราชาแดนเหนือก็สร้างม่านพลังเพื่อไม่ให้ใครเห็นหรือได้ยินพวกเขา

“ผู้ท้าทายโชคชะตาซู คุณรู้ไหมว่าทำไมปีนี้ของรางวัลถึงแตกต่างออกไป” ราชาแดนเหนือถอนหายใจอีกครั้ง ซูผิงเลิกคิ้ว จากการสนทนาก่อนหน้านี้ และการปรากฏตัวของนักรบอสูรในตำนานจากตระกูลฉิน ซูผิงเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

“มีนักรบอสูรในตำนานซ่อนตัวอยู่ใช่มั้ย?”

ราชาแดนเหนือยิ้มอย่างฝืน ๆ “ คุณรู้ไหมว่าทำไมเราถึงทำอย่างนั้น?”

“ มันเกี่ยวกับถ้ำลึกหรือเปล่า?”

“ ใช่!”

ราชาแดนเหนือถอนหายใจอีกครั้ง “ เมื่อเร็ว ๆ นี้อสูรร้ายในถ้ำลึกกำลังปั่นป่วน นักรบอสูรในตำนานบางคนที่รับใช้ที่นั่นได้ล่วงลับไปแล้ว เรากำลังต้องการคนจำนวนมากที่นั่น ผมวางเหยื่อและในที่สุดเราก็ล่อคนออกมา แต่สุดท้ายเขาก็ถูกคุณฆ่า ตอนนี้ผมโกรธมาก!” ซูผิงดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ ราชาแดนเหนือใจแคบไปหน่อยที่ยังคงหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนั้น

“ เนื่องจากคุณได้สูญเสียนักรบอสูรในตำนานหลายคนที่ถ้ำลึกแล้ว เสียอีกสักคนจะเป็นอะไร? นอกจากนี้เขายังไม่แข็งแกร่งเท่าไหร่ด้วย เขาจะไม่เป็นประโยชน์กับคุณมากนักหรอก” ซูผิงชี้ให้เห็น

ราชาแดนเหนือยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ ผู้อาวุโสตระกูลฉินนั้นไม่ได้โดดเด่นในหมู่นักรบอสูรในตำนานก็จริง และเขามีราชาอสูรร้ายเพียงตัวเดียว แต่นั่นเป็นเพราะเขาพยายามซ่อนตัว ไม่กล้าออกมาค้นหาราชาอสูรร้าย เขาไม่สามารถสื่อสารกับนักรบอสูรในตำนานคนอื่น ๆ ได้เช่นกัน เขาทำงานหลังประตูที่ปิดสนิท”

“นักรบอสูรในตำนานอย่างเราจะมอบราชาอสูรร้ายให้เขามากขึ้น และมอบหนังสือทักษะให้เขาฟรีหลังจากที่เขาเข้าร่วมหอคอย ในไม่ช้าเขาจะเหนือขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน อย่างน้อยก็ต้องก้าวหน้าขึ้นสองเท่า เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะมีส่วนร่วมในถ้ำลึก”

“ โอ้”

ราชาแดนเหนือ:“ …คุณหมายถึงอะไร? โอ้”

“หมายความว่าผมได้ยินคุณ” ซูผิงพูด“ แต่มันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ? ไม่ว่าเขาจะสามารถรับใช้ที่ถ้ำลึกได้หรือไม่ได้ คุณกำลังบอกว่าผมควรจะยกโทษให้เขาเพียงเพราะเขาสามารถปกป้องถ้ำลึก? ผมเคยบอกคุณไปแล้วว่าผมจะฆ่าอสูรร้ายให้มากเป็นสองเท่าเมื่อผมกลายเป็นนักรบอสูรในตำนาน เพื่อที่ผมจะได้ชดเชยการสูญเสียของคุณ!” ใบหน้าของราชาแดนเหนือเปลี่ยนเป็นสีซีด “ ผมเข้าใจว่าคุณมีความสามารถเช่นนั้น ผมสามารถพูดได้ว่าคุณเก่งพอ ๆ กับนักรบอสูรในตำนานทั่วไปอยู่แล้ว และคุณมีคุณสมบัติที่จะรับใช้ถ้ำลึกตามความแข็งแกร่งของคุณ เราจะคัดเลือกคุณไปแล้วหากไม่ใช่เพราะกฎ แต่กฎก็คือกฎ คุณเป็นชายหนุ่มที่มีแนวโน้ม แต่ยังไม่ใช่ระดับตำนาน”

“ นอกจากนี้ผมสงสัยว่ามีนักรบอสูรในตำนานซ่อนอยู่ที่นี่อีก อย่างไรก็ตามเพราะคุณผู้อาวุโสจากตระกูลฉินจึงไม่สามารถนั่งนิ่งได้”

“เพราะคุณนักรบอสูรในตำนานอื่น ๆ จึงไม่กล้าที่จะออกมา การเดินทางของผมที่นี่คือเพื่อไล่ล่า คุณมีความคิดบ้างไหมว่าตอนนี้เราอยู่ในภาวะฉุกเฉินแบบไหน? คุณกำลังทำลายภารกิจของเรา!” ซูผิงไม่ได้แสดงความคิดเห็นเพราะเขาไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด “ แผนของคุณคือแผนของคุณ ผมไม่รู้อะไรเลย มันไม่ใช่ว่าผมตั้งใจ ลีกสูงสุดก่อตั้งขึ้นเพื่อเลือกแชมป์ที่ต่ำกว่าระดับตำนาน ข้อแรกระดับของผมไม่เกินขีดจำกัด และอีกอย่างการต่อสู้ของผมไม่ผิดกฎใด ๆ ผมฆ่านักรบอสูรในตำนานจริง แต่การเข้าร่วมของเขาผิดกฎ การต่อสู้ของผมกับเขาไม่ควรถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของลีกสูงสุด”

“ ไม่ว่าคุณจะมองยังไง คุณก็ไม่สามารถกล่าวหาว่าผมทำผิดอะไรได้ ความผิดเดียวที่ผมจะยอมรับคือความบังเอิญที่เลวร้าย ผมอาจจะได้ร่วมงานกับคุณ ถ้าคุณบอกผมก่อน”

“บ้านเกิดผมกำลังถูกอสูรร้ายโจมตี หากคุณยินดีที่จะให้หอคอยส่งนักรบอสูรในตำนานมาช่วย ผมก็ยินดีที่จะนั่งอยู่เงียบ ๆ และเข้าร่วมขั้นตอนทั้งหมดของการแข่งขัน”ซูผิงกล่าวเสริม

ราชาแดนเหนือโกรธมากจนเขาพูดไม่ออก

เขาตระหนักดีว่าในวันนี้โชคไม่เข้าข้าง เขาไม่สามารถคาดเดาการปรากฏตัวของคนอย่างซูผิงได้

ในทางทฤษฎีแล้วนักรบอสูรกิตติมศักดิ์อย่างซูผิงน่าจะมีชื่อเสียงไปทั่วโลก แต่เขากลับไม่เคยได้ยินชื่อผู้ชายคนนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อ และได้พบกับเขา

“ หอคอยนี้ไม่มีนักรบอสูรในตำนานมากมาย เราไม่มีกำลังคนไปสนับสนุนบ้านเกิดของคุณ” ราชาแดนเหนือส่ายหัว “ การปกป้องถ้ำลึกเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่เช่นนั้นสังคมมนุษย์ทั้งหมดจะถึงวาระ” ซูผิงดึงหน้า “ ผมไม่ใช่คนดีและไม่สนใจสังคมมนุษย์ ผมแค่จะกลับไปช่วยบ้านเกิดของผม เนื่องจากผู้คนในบ้านเกิดของผมไม่สามารถพึ่งพานักรบอสูรในตำนานได้ ผมก็จะปกป้องพวกเขาเอง!”

ราชาแดนเหนือจ้องมองซูผิงชั่วครู่ ในที่สุดเขาก็ส่ายหัว “ คุณยังคงอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ ดังนั้นผมจึงไม่ต้องการเปิดเผยสิ่งต่างๆให้คุณทราบมากเกินไป โชคดี คุณจะต้องแบกรับความรับผิดชอบในการปกป้องสังคมมนุษย์ทั้งหมดเมื่อคุณไปถึงระดับตำนานเข้าสักวันหนึ่ง ผมจะไม่รบกวนเวลาของคุณอีกต่อไป ตอนนี้ที่บ้านเกิดของคุณ มีแค่ราชาอสูรร้ายธรรมดา ผมจะไม่แจ้งเตือนหอคอยสำหรับเรื่องนั้น”

ซูผิงหัวเราะเยาะด้วยความรังเกียจ “ ผมไม่รู้หรอกว่าต้องทำอะไร สำหรับผมสิ่งที่ต้องทำคือปกป้องคนใกล้ชิด และดูแลพ่อแม่ ผมรู้สึกเป็นหนี้พวกเขา นั่นคือสิ่งที่ผมต้องทำ และจะทำ! สำหรับสิ่งอื่น … ไม่มีอะไรอื่นที่จำเป็นต้องทำ!”

ราชาแดนเหนือมองซูผิงอย่างเย็นชา แต่ในที่สุดก็ยอมแพ้ เขาโบกมือเปิดม่านพลังและบอกให้ซูผิงไป ซูผิงเป็นผู้ฟังที่ไม่ดี พวกเขาไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน การคุยกับเขาเป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์

นอกจากนี้เขาทราบดีว่ามีเพียงไม่กี่คนที่จะกังวลเกี่ยวกับชะตากรรมของคนทั้งโลก เอาผู้อาวุโสของตระกูลฉินคนนั้นเป็นตัวอย่าง เขาถึงระดับนักรบอสูรในตำนานแล้ว เขาสามารถเข้าร่วมหอคอยซึ่งเขาจะได้รับการรักษาที่ดีขึ้น และเขาจะเข้าร่วมทีมที่สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ เขาสามารถก้าวหน้าได้ ถึงกระนั้นเพียงเพราะเขากลัวที่จะต้องไปทำหน้าที่ที่ถ้ำลึก เขาจึงเลือกที่จะยืดชีวิตที่น่าเศร้าออกไป!

เขารู้สึกดีที่ได้อยู่ในฐานะนักรบอสูรในตำนานที่เปราะบาง และไร้ความสำคัญ! เท่าที่ราชาแดนเหนือสามารถบอกได้ ซูผิงก็เป็นเช่นนั้น

อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถบังคับให้ซูผิงทำอะไรตอนนี้ได้ เนื่องจากเขายังไม่ถึงระดับตำนาน

เป็นความจริงที่ว่าซูผิงไม่ได้อ่อนแอไปกว่านักรบอสูรในตำนาน แต่ความจริงก็คือเขายังไม่ถึงระดับตำนาน มันจะผิดกฎถ้าเขาต้องแบกรับความรับผิดชอบของนักรบอสูรในตำนาน

มิฉะนั้นแม้แต่นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ก็จะซ่อนความแข็งแกร่งของพวกเขาในอนาคต

มันเป็นการกระทำที่โง่เขลาที่จะทำลายศักยภาพในอนาคต

นอกจากนี้พวกเขายังไม่ถึงจุดที่ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับตำนานควรไปช่วยปกป้องถ้ำลึก แน่นอนเมื่อถึงเวลานั้น แสดงว่าทุกอย่างใกล้ถึงจุดจบ

“ เขายังเด็กเกินไป”

ราชาแดนเหนือขมวดคิ้ว แต่นั่นเป็นความคิดเห็นเดียวที่เขาคิดได้ เขารู้ว่ามันรู้สึกอย่างไรเมื่อต้องดูแลทั้งพ่อแม่ และญาติ

แม้ว่าความรู้สึกนั้นจะแผ่วเบาจนเขาแทบจะลืมมันไปแล้ว พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้ว ในโลกนี้เขาไม่มี“ ครอบครัว” อีกต่อไป สำหรับนักรบอสูรในตำนานชรา มนุษยชาติคือครอบครัวเดียวของพวกเขา!

กลับมาที่เวที

ผู้อาวุโสหยานรีบเหลือบไปที่ห้องส่วนตัวเพียงเพื่อดูว่าราชาแดนเหนือกำลังขมวดคิ้วซึ่งเป็นภาพที่น่ากลัวสำหรับเขา เขาไม่รู้ว่าบทสนทนานั้นมีจุดมุ่งหมายยังไง แต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องที่น่ายินดี

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์จ้องมองไปที่ซูผิงอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าเขาคุยอะไรกัน

“ผู้ท้าทายโชคชะตาซู นี่คือหินพรสวรรค์”

ผู้อาวุโสหยานเดินไปส่งกล่องไม้สีดำให้ซูผิง

ซูผิงเปิดมัน ข้างในมีหินสีเทาขนาดใหญ่เท่ากำปั้นของเด็กทารกมีสีจาง ๆ ล้อมรอบ

หินพรสวรรค์

ซูผิงปิดกล่อง เขาบอกตัวเองว่าผู้อาวุโสหยานจะไม่หลอกเขาในตอนนี้ ท้ายที่สุดหินพรสวรรค์เป็นของรางวัลในทุกปี เขาสามารถถามแชมป์ในอดีตคนใดก็ได้ และเขาจะรู้ว่าที่เขาได้มานั้นเป็นของจริงหรือไม่

“โอเค”

เนื่องจากในที่สุดเขาก็ได้หินพรสวรรค์ เขาจึงไม่รอช้าอีกต่อไป สิ่งที่ฉินชูไห่พูดทำให้เขาเต็มไปด้วยความกังวล

“มานี้สิ!”

จระเข้ออกมาผ่านสัญญาทาส

ในทะเลสาบห่างออกไปหลายสิบช่วงตึก เงาขนาดใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำลืมตาขึ้น นั่นคือดวงตาคู่หนึ่งที่สามารถฝังความกลัวให้กับทุกคนได้ ในวินาทีต่อมาน้ำที่สงบเงียบก็พุ่งสูงขึ้นราวกับมีอสูรร้ายหลุดออกมา จระเข้สงครามรับรู้ถึงการเรียกร้องของเจ้าของ มันหันไปในทิศทางนั้น อสูรร้ายขึ้นจากน้ำ สร้างสะพานหินขนาดใหญ่ใต้เท้าของมัน สะพานได้ยกจระเข้ขึ้นในอากาศแบกมันข้ามทะเลสาบ

สะพานโค้งบนท้องฟ้าทอดเงาขนาดใหญ่ลงบนพื้น

นักรบอสูรที่เดินเตร่อยู่บนท้องถนนมองเห็นเงา เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และพูดไม่ออก

ภายในสนาม

ซูผิงถือหินพรสวรรค์ และยืนอยู่บนเวทีอย่างเงียบ ๆ ผู้อาวุโสหยานยืนอยู่ข้างๆด้วนความเคารพ เขาแค่สงสัยว่าทำไมซูผิงถึงยังไม่ไป

เขาจำได้ว่าซูผิงบอกว่ารีบ ทำไมเขาถึงยืนอยู่ตรงนี้อย่างเหม่อลอย?

ผู้ชมก็สงสัยเช่นกัน ดูเหมือนว่าซูผิงกำลังรออะไรบางอย่าง

ทันใดนั้นผู้คนก็ได้ยินเสียงดัง และมีบางอย่างที่น่ากลัวใกล้เข้ามา สิ่งนั้นไม่ได้ซ่อนพลังงานเอาไว้เลย ในห้องส่วนตัวราชาแดนเหนือยังคงไม่พอใจกับแผนการที่ถูกทำลายของเขา ทันใดนั้นเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง เขามองขึ้นไปบนฟ้าผ่านเพดานกระจกที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ

อสูรร้ายกำลังใกล้เข้ามา อยู่บนสะพานหิน! “ผู้ท้าทายโชคชะตาซู …” ผู้อาวุโสหยานรวบรวมความกล้า และพยายามถามซูผิง

จากนั้นผู้อาวุโสหยานก็ได้ยินเสียงเหมือนเครื่องบินที่กำลังบินอยู่ข้างๆหูของเขา

ผู้อาวุโสหยานพลิกตัวไปมองอย่างแปลกใจ

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ข้างเวทีก็หันไปมองเช่นกัน

เพดานของสนามพังลงแล้ว เงาขนาดใหญ่ทอดผ่านเข้ามาข้างใน พลังงานที่ท่วมท้นทำให้สิ่งที่เหลืออยู่บนเพดานพังลง

ท่ามกลางการจ้องมองของทุกคน อสูรตัวนั้นก็ร่อนลงบนเวทีกลางสนาม

สนามสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว

คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ถูกโยนขึ้นไปข้างบน

กำแพงสนามที่แตกร้าวไม่สามารถต้านทานการโจมตีได้อีกต่อไป พวกมันแตกเหมือนเปลือกไข่ และเศษซากมากมายก็ตกลงมา โชคดีที่คนส่วนใหญ่ที่สนามเป็นนักรบอสูร พวกเขาสร้างโล่ดวงดาวเพื่อไม่ให้หินที่ตกลงมาทำร้ายพวกเขาได้

ฝุ่นฟุ้งกระจาย และทำให้การมองเห็นของผู้คนเลือนราง

บนเวทีเหล่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ได้สร้างโล่ดวงดาวขึ้นด้วย บางคนที่มีปฏิกิริยาที่รวดเร็วได้ปลดปล่อยพลังดวงดาวออกมาเพื่อปัดฝุ่นออกไป

เมื่อฝุ่นจางลงอสูรร้ายก็แสดงตัวออกมา ซึ่งทำให้ทุกคนประหลาดใจจนพูดไม่ออก มีอสูรร้ายตัวหนึ่งคลานอยู่บนพื้นกว่าครึ่งหนึ่งของเวที ราวกับว่าอสูรร้ายเต็มไปด้วยอำนาจครอบงำ

ราชาอสูรร้าย!

นั่นคือราชาอสูรร้าย!

ครู่หนึ่งผู้คนไม่แน่ใจว่าสายตาของพวกเขากำลังเล่นตลกกับพวกเขาหรือเปล่า เพราะซูผิงที่ยืนอยู่บนเวทีได้ขยับตัวและขึ้นไปยืนอยู่บนหัวของราชาอสูรร้าย

ซูผิงกำลังนั่งอยู่บนตัวราชาอสูรร้าย

นี่มัน….

นักรบอสูรกิตติมศักดิ์บางคนโชคดีพอที่จะมีราชาอสูรร้ายเป็นของตัวเอง แต่ราชาอสูรของพวกเขาไม่มีอะไรเหมือนตัวนี้ ถ้าราชาอสูรร้ายของซูผิงเป็นอสูรป่า ราชาอสูรร้ายของพวกเขาจะได้รับการเลี้ยงดู คนที่มีราชาอสูรร้ายสามารถสัมผัสได้โดยตรงถึงความรุนแรงของสิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่บนเวที

ราชาอสูรร้ายตัวนี้…

ราชาแดนเหนือหัวใจเต้นรัว ในฐานะนักรบอสูรในตำนานเขามีอสูรราชาอสูรร้าย และเขาได้พบกับราชาอสูรร้ายมากมาย ดังนั้นเขาจึงเข้าใจราชาอสูรร้ายได้ดีกว่า

ไม่ใช่ธรรมดา และดูเหมือนว่า…ราชาอสูรร้ายตัวนี้ไม่ได้มาจาดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!

แม้เขาเองยังรู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อย

“ หมอนั่น…เขาไม่ได้ใช้ราชาอสูรร้ายในการต่อสู้ ถ้าใช้ อาวุโสคนนั้นของตระกูลฉินคงจะถูกกินจนไม่เหลืออะไรไปแล้ว…” เขาอุทานกับตัวเอง ประหลาดใจที่พบว่าซูผิงยังไม่ได้แสดงความแข็งแกร่งเต็มที่

เขามีราชาอสูรร้ายรออยู่ข้างนอก!

ราชาแดนเหนือไม่รู้ว่าซูผิงฝึกราชาอสูรร้ายด้วยตัวเองหรือมีคนช่วยจับมันมาให้

“ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราไม่สนใจผู้ชายที่น่ากลัวแบบนี้ หน่วยสืบราชการลับที่หอคอยควรทบทวนผลงานล่าสุดของพวกเขา!” ราชาแดนเหนือพูดกับตัวเอง

บนเวที

บนเวทีเกิดหลุมในขณะที่จระเข้สงครามลงมาจากท้องฟ้า กำแพงถล่มลงมา ผู้คนสามารถมองเห็นถนน และอาคารภายนอกได้ ซูผิงไม่สนใจว่าผู้คนจะตกตะลึงเพียงใด เขาตะโกนไปยังจุดที่รวบรวมนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ “ พี่ฉิน จะกลับด้วยกันไหม?”

ฉินชูไห่อยู่ในความงุนงง

เขารู้ว่าซูผิงมาที่นี่ด้วยราชาอสูรร้าย แต่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าราชาอสูรร้ายของเขาจะเปิดตัวได้อย่างน่าทึ่ง และทิ้งตัวลงมาจากท้องฟ้า!